ارسال رایگان برای سفارش بالای 5,000,000 تومان
بذر شوید
شوید
شوید یا شِود یا شبت متعلق به خانواده چتریان Apiaceae با نام علمی Anethum graveolens میباشد. مبدا پیدایش آن جنوب اروپا است.شوید جز گیاهان دارویی و ادویه ای محسوب میشود. درایران بیشتر ازساقه و برگ استفاده میشود، اما برخی از کشورها بذر استفاده بیشتری دارد.
مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است.
شوید گیاهی یکساله و علفی است که ارتفاع ساقهاش به 1/5 متر میرسد.
ساقههای شوید استوانهای و منشعب، برگهایش نخی شکل با 3 بریدگی عمیق، گلها کوچک و دو جنسی به رنگ زرد هستند و در انتهای ساقههای اصلی و فرعی به صورت چتر مرکب ظاهر میگردند.
میوهها فندقه و تخممرغی شکل، به رنگ قهوهای و 4 حجرهای (4 فندقه=شیزوکارپ)
نیازهای رشد:
شوید نیازمند خاکهایی با متوسط بافت، حاصلخیز و دارای pH 5/5-6/7 است.
شوید حساس به شوری است.
شوید تا شروع مرحله زایشی به سرما مقاوم است.
بذور شوید در 5 درجه سانتیگراد جوانه میزنند.
گیاه شوید در دمای 25-20 درجه سانتیگراد بیشترین رشد را دارد.
آمادهسازی زمین و کاشت:
زمین را در پاییز شخم میزنند و با کودهای دامی و شیمیایی فسفره و پتاسه تقویت میکنند.
زمین مزبور را در اواخر اسفند تا اوایل فروردین ماه به دیسک و ماله آماده میسازند و به صورت کرتهایی به ابعاد 50×20 متر در میآورند.
بهترین موقع برای کاشت بذور شوید در پایان فصل سرما است یعنی زمانی که متوسط دما 10-8 درجه سانتیگراد باشد.
عمق کاشت بذور شوید 3-1 سانتیمتر انتخاب میشود.
شوید را با تراکم 20×10 سانتیمتر جهت برداشت اندامهای رویشی و با تراکم 50×10 سانتیمتر برای به دست آوردن بذور کشت میکنند.
مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است.
دوره رویش شوید 120-100 روز است.
شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است.
کود ازته مورد نیاز 100-80 کیلوگرم است که باید در 3-2 نوبت به کار رود.
آبیاری شوید بلافاصله پس از کاشت بذور ضروری است و باید با دور آبیاری 7-5 روز تعقیب شود.
با علفهای هرز شوید باید قبل و بعد از کاشت به خوبی مبارزه گردد.
برداشت اندامهای رویشی شوید در خرداد تا اوایل تابستان انجام میگردد.
برداشت بذور شوید با دست و از اواخر تیر ماه امکانپذیر است.
برگهای برداشت شده را بلافاصله در سایه خشک میکنند و گرنه سیاه یا زرد میشوند.
پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
توضیحات
شِود یا شوِید یا شبِت (نام علمی: Anethum graveolens dhi) گیاهی است یکساله یا دوساله که گاهی بلندی آن به یک متر نیز میرسد. ریشه آن راست و مخروطی شکل و سفید است. این گیاه بومی جنوب غربی و آسیا و آسیای میانهاست و امروزه در بیشتر نقاط گیتی از جمله بخشهایجنوب اروپا، ایران، مصر، آمریکا و چین پرورانده میشود.
میوه شود بیضی شکل، مسطح و به درازای ۴میلی متر و پهنای ۳ میلیمتر است. رنگ آن قهوه ای روشن و در سطح آن برجستگیهایی به رنگ زرد و در کنارههای آن لبه بال مانندی به رنگ زرد روشن دیده میشود.
تاریخچه
گویند که اصل شوید از ایران و مصر و هند بودهاست و از این کشورها به کشورها و قارّههای اروپا و آمریکا رفته و کشت شدهاست. در اکثر کشورهای اطراف دریای مدیترانه کشت شوید رایج است. در برخی از نواحی این کشورها باد باعث پراکنده شدن بذر شوید و خودرو شدن آن شدهاست بهطوریکه در برخی از چمنزارها یا کنارههای سنگها و پیادهروها و خانههای ییلاقی شوید میروید.
در اروپا تخم شوید در پاییز میرسد و پرندگان کوچک آن را سمّی میدانند به قدری که به آن نزدیک نمیشوند. البتّه احتمال میرود که این هراس به دلیل آن باشد که از بوی تخم شوید خوششان نمیآید زیرا که تخم شوید سمّی نیست. شوید در تمام تابستان گل دارد ولی گل آن از شیره و گردِ گل کمی برخوردار است.
بر روی برگهای پاپیروس که در مصر به دست آمده نوشته شدهاست که مصریان قدیم شوید را مثل سبزی خوردن همراه با غذا مصرف مینمودهاند. در تورات گفته شدهاست که قوم بنی اسرائیل به شوید به عنوان یکی از سبزیهای مفید توجّه داشتهاند و مانندزیره از آن بهره میبردهاند. یونانیان قدیم شوید را سبزیای دارویی با خاصیّتهای اعجابانگیز میدانستند. فیثا غورث و بقراط حکیم معتقد بودند گرفتن چند برگ شوید در دست چپ انسان را از بیماری حمله و صرع محافظت میکند. در روم قدیم هم شوید نشانهٔ سر زندگی، شادابی و لذّت بودهاست. به همین خاطر گلادیاتورها به جستجوی روغن آن بودهاند تا شاید بتوانند به وسیله آن قدرتمند شوند!
پیروان مکتب پزشکی «سالرن» عقیده داشتند که شوید بادشکن است و افراد چاق را لاغر میکند. «ماتیول» هم عقیده داشتهاست که اگر کسی دچار سکسکه شود باید نخست مقداری تخم شوید را در آتش ریخت و سوزاند، سپس به فردی که دچار سکسکه شدهاست گفت که از دود به دست آمده نفس بکشد. به این ترتیب مشکل وی هم رفع خواهد شد.
خواص شوید برای پیشگیری از پیری پوست:
یکی از خواص شوید دارا بودن ویتامین C و آنتی اکسیدانها است که نهتنها سبب کاهش تاثیر رادیکالهای آزاد و آسیب ناشی از آنها بر روی پوست میشود، بلکه کشسانی را حفظ کرده و مانع از ایجاد چین و چروک و پیری زودرس میشود.
خواص شوید برای سلامت معده و دستگاه گوارش:
یکی از خواص شوید که میتوان با نوشیدن دمنوش شوید نیز به آن دست پیدا کرد، کمک به هضم غذا و سلامت دستگاه گوارش است؛ در نتیجه میتوان به کمک نوشیدن دمنوش شوید، با بیماریهای گوارشی همچون سوزش سر معده، سوء هاضمه و… مقابله کرد.
خواص شوید برای درمان یبوست و اسهال خونی:
یکی از خواص دمنوش شوید این است که برای مبارزه با میکروبهای عامل کولیک و اسهال مقابله میکند و همچنین میتواند سبب از بین رفتن عفونتهای قارچی روده و درنتیجه درمان اسهال خونی شود. یکی دیگر از خواص شوید این است که به بهبود حرکات روده کمک میکند و در نتیجه به پیشگیری و درمان یبوست نیز کمک می نماید.
خواص شوید برای کودکان:
خواص شوید برای درمان یبوست و اسهال و تاثیر آن بر روی کولیک نوزادان و کودکان نیز وجود دارد و میتوان برای درمان سوء هاضمه همچنین سوزش معده و مشکلات گوارشی کودکان نیز از آن استفاده نمود. خاصیت دیگر آن برای کودکان، دارا بودن فلاونوئیدها و درنتیجه تاثیر آن بر روی بیش فعالی کودکان و افزایش تمرکز آنها است.
سلامت دندان:
به دلیل دارا بودن کلسیم یکی از خواص ساقه شوید، تقویت دندانها است. همچنین خواص ضدمیکروبی و آنتی باکتریال موجود در شوید سبب میشود برای از بین بردن عفونت دهانی موثر باشد و بوی بد دهان را رفع نماید. آنتی اکسیدان موجود در شوید نیز برای تقویت لثهها و در نتیجه دندانها اهمیت دارد.
خواص شوید برای تاثیر بر روی سلامت روان:
جالب است بدانید به دلیل دارا بودن فلاونوئیدها و ویتامین، مصرف دمنوش شوید میتواند سبب کاهش بیماریهایی همچون اضطراب و افسردگی شود و به ترشح هورمون شادی کمک نماید و تاثیر مثبتی در درمان بیخوابی داشته باشد.
سینوزیت و سرماخوردگی:
شوید نهتنها حاوی ویتامین C است بلکه آنتیاکسیدانهایی دارد که به تقویت سیستم ایمنی و بهبود و پیشگیری از سرماخوردگی و آنفولانزا و حتی سردرد کمک می نماید. همچنین یکی از مهمترین خواص شوید کاهش گلودرد، سرفه و سینوزیت است و به درمان گرفتگی بینی نیز کمک مینماید.
کاهش علائم قاعدگی و یائسگی:
دمنوش شوید میتواند به متعادل شدن هورمونهای بدن کمک نماید و درنتیجه نهتنها سبب تنظیم قاعدگی میشود، بلکه به دلیل دارا بودن خاصیت ضد درد، عضلات رحم را آرام کرده و از دردهای قاعدگی همچون دل درد و کمر درد کم میکند. همچنین در دوران شیردهی سبب افزایش شیر مادر میشود و از یائسگی زودرس جلوگیری می کند. از خواص ساقه شوید این است که با تنظیم هورمونها میل جنسی زنان و مردان نیز تنظیم شده و قدرت باروری آنها افزایش مییابد.
کلسترول و قند خون:
مقادیر بالای آنتی اکسیدان های موجود در دمنوش شوید سطح کلسترول بالای خون را کاهش داده و به پیشگیری از بیماری های قلبی و عروقی کمک می کند.
به دلیل آنتی اکسیدانهای موجود در شوید، از خواص شوید میتوان به تنظیم سطح کلسترول خون اشاره کرد که میتواند سطح کلسترول بد خون را کاهش دهد. از دیگر خواص شوید میتوان به تنظیم میزان انسولین در بدن اشاره کرد که سبب کاهش طبیعی قند خون شده و به افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کمک بسیاری میکند.
سلامت کبد:
از خواص شوید میتوان به دیوریتیک بودن آن اشاره کرد که سبب میشود، کبد راحتتر پاکسازی شده و در نتیجه کبد چرب و بسیاری از بیماریهای مرتبط با آن درمان شوند و همچنین عفونتهای ادراری بهخصوص در خانمها کاهش پیدا کند.
نحوه نگهداری شوید:
برای نگهداری شوید تازه، ابتدا میخواهید برگها را با آب تازه بپاشید، شاخهها را در یک حوله کاغذی بپیچید و سپس آنها را در یک کیسه پلاستیکی زیپدار قرار دهید. شوید را تا 1 هفته در کشوی سبزیجات یخچال خود نگهداری کنید. برای نگهداری طولانیتر، میتوانید شوید تازه را با آبکشی و سپس قرار دادن شاخهها در یک لایه روی یک صفحه کوکی در فریزر منجمد کنید. پس از یخ زدن، شاخه ها را به یک کیسه فریزر منتقل کنید و تا 6 ماه به فریزر برگردانید تا طعم بهتری داشته باشد. شوید منجمد را می توان در پخت و پز بدون آب شدن اول استفاده کرد. دانه های شوید خشک و شوید را باید در ظرف دربسته در مکانی خنک و تاریک به مدت 6 ماه تا 1 سال نگهداری کرد.
مقایسۀ سریع
| بذر شوید پاککردن | ذرت(پاپ کورن) پاککردن | پیاز پاککردن | بذر گشنیز پاککردن | شاهی پاککردن | گوجه پاککردن | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| نام | بذر شوید پاککردن | ذرت(پاپ کورن) پاککردن | پیاز پاککردن | بذر گشنیز پاککردن | شاهی پاککردن | گوجه پاککردن |
| تصویر |  | | | | | |
| شناسۀ محصول | ||||||
| امتیاز | ||||||
| قيمت | ||||||
| موجودی | ||||||
| وزن | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اندازه | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اطلاعات اضافی | ||||||
| توضیح | شوید شوید یا شِود یا شبت متعلق به خانواده چتریان Apiaceae با نام علمی Anethum graveolens میباشد. مبدا پیدایش آن جنوب اروپا است.شوید جز گیاهان دارویی و ادویه ای محسوب میشود. درایران بیشتر ازساقه و برگ استفاده میشود، اما برخی از کشورها بذر استفاده بیشتری دارد. مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است. شوید گیاهی یکساله و علفی است که ارتفاع ساقهاش به 1/5 متر میرسد. ساقههای شوید استوانهای و منشعب، برگهایش نخی شکل با 3 بریدگی عمیق، گلها کوچک و دو جنسی به رنگ زرد هستند و در انتهای ساقههای اصلی و فرعی به صورت چتر مرکب ظاهر میگردند. میوهها فندقه و تخممرغی شکل، به رنگ قهوهای و 4 حجرهای (4 فندقه=شیزوکارپ) نیازهای رشد: شوید نیازمند خاکهایی با متوسط بافت، حاصلخیز و دارای pH 5/5-6/7 است. شوید حساس به شوری است. شوید تا شروع مرحله زایشی به سرما مقاوم است. بذور شوید در 5 درجه سانتیگراد جوانه میزنند. گیاه شوید در دمای 25-20 درجه سانتیگراد بیشترین رشد را دارد. آمادهسازی زمین و کاشت: زمین را در پاییز شخم میزنند و با کودهای دامی و شیمیایی فسفره و پتاسه تقویت میکنند. زمین مزبور را در اواخر اسفند تا اوایل فروردین ماه به دیسک و ماله آماده میسازند و به صورت کرتهایی به ابعاد 50×20 متر در میآورند. بهترین موقع برای کاشت بذور شوید در پایان فصل سرما است یعنی زمانی که متوسط دما 10-8 درجه سانتیگراد باشد. عمق کاشت بذور شوید 3-1 سانتیمتر انتخاب میشود. شوید را با تراکم 20×10 سانتیمتر جهت برداشت اندامهای رویشی و با تراکم 50×10 سانتیمتر برای به دست آوردن بذور کشت میکنند. مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است. کود ازته مورد نیاز 100-80 کیلوگرم است که باید در 3-2 نوبت به کار رود. آبیاری شوید بلافاصله پس از کاشت بذور ضروری است و باید با دور آبیاری 7-5 روز تعقیب شود. با علفهای هرز شوید باید قبل و بعد از کاشت به خوبی مبارزه گردد. برداشت اندامهای رویشی شوید در خرداد تا اوایل تابستان انجام میگردد. برداشت بذور شوید با دست و از اواخر تیر ماه امکانپذیر است. برگهای برداشت شده را بلافاصله در سایه خشک میکنند و گرنه سیاه یا زرد میشوند. | تاریخچه ذرت از حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش و در کشور مکزیک به صورت اهلی کشت شد. باستانشناسان کشف کردند که مردم از هزاران سال پیش پاپکورن را میشناختند. شواهد فسیلی از کشور پرو نشان میدهد که ذرت در ۴۷۰۰ سال پیش از میلاد بو داده و فرآوری میگردیده است. در طول قرن ۱۹، پختن و بو دادن هستهها با دست و روی اجاق انجام میشد. اصطلاح ذرت پختهشده برای اولین مرتبه توسط بروسلی روی شائوکان در فرهنگ لغت آمریکاییها اثر جان راسل بارتلت و در سال ۱۸۴۸ ثبت گردید. در دهه ۱۸۸۰، چارلز کریترز در شیکاگو ایالات متحده، نوعی گاریهای خیابانی را مجهز به پاپکورن سازهای بخارپز کرد و شروع به فروش ذرت بوداده نمود. در دوران رکود بزرگ، پاپ کورن نسبتاً ارزان بود و هر کیسه آن ۵ تا ۱۰ سنت بود و از این رو بسیار محبوب شد؛ بنابراین، در حالی که سایر مشاغل شکست خوردند، تجارت پاپ کورن رونق گرفت و به منبع درآمد بسیاری از کشاورزان و کارآفرینان در حال مبارزه، تبدیل شد از جمله خانواده ریدن بیکرز، که برند پاپ کورن Orville Redenbacher را ثبت کردند. | تعریف پیاز پیاز گیاه دو ساله علفی از خانواده آماریلیس (Amaryllidaceae) است که برای مصرف خوراکی استفاده می شود. پیاز به احتمال زیاد بومی جنوب غربی آسیا است، اما در حال حاضر در سراسر جهان، عمدتاً در مناطق معتدل رشد می کند.زمین کاشت پیاز ( آماده سازی ): تهیه خاک مناسب برای کاشت پیاز: وجود خاک مناسب و زهکشی شده از اولین شروط لازم برای کاشت بذر پیاز می باشد. بدین منظور باید دقت داشت که با توجه به نوع ریشه دهی و رشد پیاز، زمین مورد کشت می بایست مسطح و بدون هرگونه سنگ و کلوخ باشد. زیرا وجود سنگلاخ در خاک مانع از رشد غده پیاز شده و باعث بد فرم گرفتن محصول می شود.کاشت مستقیم بذر پیاز: کاشت بذر به عوامل زیادی همچون شرایط اقلیمی، شراایط آب و هوایی، نوع رقم و واریته بذر، نحوه کاشت و فصل مورد کشت دارد. فاصله بین هر ردیف ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و هر دانه بذر به فاصله ۲ سانتی متر کاشته می شود. برای کاشت بذر پیاز نیاز به حداقل ۸ کیلوگرم بذر در هر هکتار می باشد و در صورتی که زمین مورد کشت خطر بروز آفات وجود دارد تا ۱۸ کیلوگرم در هر هکتار توصیه می گردد. همچنین برای کاشت بذر به صورت دست پاش نیازمند ۱۲ کیلوگرم بذر در هکتار لازم است. کاشت نشاء بذر پیاز: منظور از کاشت نشاء، کاشت پیازچه هایی است که از کشت متراکم سال قبل بدست آمده اند. به همین منظور در اوایل شروع فصل پاییز بذرها به صورت متراکم در محلی سرپوشیده کشت شده و پس از مساعد شدن شرایط آب و هوایی به محل کشت منتقل می گردند. مقدار بذر لازم برای نشاء حدوداً ۳ الی ۴ کیلوگرم می باشد. برای نشاء پیاز آن ها را در ردیف ها با فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری و فاصله ۱۰ سانتی متری از یک دیگر نشاء می کنند. یکی از عوال مهم در نشاء پیاز قطر و طول آن می باشد و در صورت نامناسب بودن اندازه، باعث به وجود آمدن ساقه های بذر زودرس شده و ریشه ها متورم و بد فرم می شوند.کاشت مخلوط پیاز با سایر بذرها: با توجه به تراکم بذرهای کاشته شده در واحد سطح، بعد از جوانه زدن و سبز شدن نیاز به تنک کردن محصول بوده که علاوه بر صرف وقت و هزینه زیاد، ممکن است باعث بهم ریختگی در کشت صورت گرفته شود. از همین روی توصیه می شود تا از تنک کردن خودداری شود. بدین منظور برای برای ردگیری خطوط کاشت می توان بذر پیاز را با بذر گیاهان دیگیری همچون اسفنجاج، جعفری و یا تره فرنگی که زود رس بوده و همچنین با توجه به دیر جوانه زدن بذر پیاز (حدود ۱ الی ۲ ماه) ، مخلوطی از این بذرها مورد کشت قرار می گیرند. با این کار می توان یک الی دو هفته پس از کاشت زمین را وجین و سله کشی کرد.کاشت پیازچه: به منظور کاشت پیاز سبز از پیازچه استفاده می شود. برای کشت می بایست پیازچه ها را با فاصله ۱۰ سانتی متری از هم و فاصله بین خطوط حداقل ۲۰ سانتی متری از هم در عمق ۲ الی ۳ سانتی متر، به صورتی که با یکدیگر در تماس باشند، کاشت شود. برای کاشت پیاز نیز می بایست پیازچه ها به فاصله ۵۰ سانتی از هم و فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری از هم با عمق ۱.۵ سانتی متر کاشته شوند. یکیا از موارد مهم در کاشت از طریق پیازچه عدم توانایی در انبار کردن پیاز می باشد و بهتر است برای انبار کردن از روش کاشت مستقیم بذر استفاده گردد.کاشت پیاز: در این نوع از کاشت از پیازهایی با قطر حدوداً ۲.۵ سانتی متری که از محصولات کشت سال قبل به دست آمده اند استفاده می شود.برداشت پیاز: زمان و نحوه برداشت پیاز به عواملی چون نوع خاک، دما، آب و هوا و نوع رقم و واریته بذر مورد استفاده دارد. از همین روی در ارقام ایرانی برداشت به صورت دستی میسر نبوده و باید از ابزار مکانیکی استفاده نمود اما در ارقام خارجی با توجه به تشکل غده بر روی سطح زمین، می توان به صورت دستی برداشت نمود. همچنین پیاز را می توان به صورت غده های پیازی و یا به صورت پیازچه برداشت کرد. شرط مهم در برداشت پیاز رسیده بودن آن است که با خم شدن، افتادن و زرد شدن قسمت های هوایی بوته می توان رسیده شدن پیاز را متوجه شد. مصرف بلافاصله پیاز بعد از برداشت در صورت نرسیده بودن مشکلی نداشته ولی اگر قصد انبار کردن پیاز را داریم، می بایست حداقل ۵۰ درصد پیازها رسیده شده و پس از آن برداشت آغاز می شود که در مناطق با شرایط اقلیمی سردتر توصیه می گردد برداشت پس از رسیده شدن ۹۰ درصد مزرعه شروع گردد. برای برداشت پیاز لازم است تا حداقل ۳ الی ۴ هفته قبل از آن آبیاری مزرعه متوقف گردد تا نگهداری بهتری صورت گیرد. پس از برداشت نیز قسمت هوایی بوته را با وسیله های مناسبی چون قیچی و یا ابزارالات مکانیکی قطع می کنند. جهت جلوگیری از بروز بیماری و آفات به داخل غده نیز مقداری ۱ الی ۲ سانتی متر از سر بوته را بر روی غده باقی می گذارند. در زمان برداشت سه نوع پیاز در اندازه های متفاوت دیده می شوند که شامل پیاز های درشت با قطر حدودی ۷ سانتی متر که ۳ الی ۵ درصد کل محصولات می باشد، پیاز با سایز متوسط با قطر حدودی ۳ سانتی متر که تقریبا ۱۰ درصد محصولات را تشکیل می دهد، پیازهای ریز با قطری حدوداً ۲ سانتی متری که حداقل ۸۵ درصد کل محصولات مزرعه را شامل می شود.بررسی بیماری ها و آفت های کاشت پیاز: آفت و بیماریهای پیاز انواع مختلفی مثل ریشه سرخی، آنتراکنوز، زنگ پیاز،نماتد ساقه و غده، پوسیدگی خاکستری، پوسیدگی ریشه و طبق، سفیدک داخلی یا دروغی، سیاهک پیاز، لهیدگی باکتریایی و از آفات آن نیز تریپس و مگس پیاز دارد که باید برای مقابله با آنها کشاورز تمهیدات لازم را در نظر بگیرد.انواع بذر پیاز برای کاشت: پیاز دارای ارقام گوناگون بوده که که هر رقم با توجه به نوع واریته خود از نظر طول روز مورد نیاز برای رشد به سه گروه روز کوتاه، روز متوسط و روز بلند تقسیم بندی می شوند. بر همین اساس و با توجه به طول روز و آب و هوای مورد نیاز برای کشت، پیازها دارای رنگ های سفید، قرمز، صورتی، بنفش، زرد می باشد.۱.بذر پياز روز كوتاه: این رقم از پیاز در طی دوره رشد خود نیازمند ۱۰ الی ۱۲ ساعت روشنایی بوده که معمولا حدود ۷ ماه تا زمان محصول دهی زمان می برد. لذا بهترین زمان کاشت برای این نوع از ارقام فصل پاییز بوده و زمان برداشت اواخر زمستان یا اوایل بهار می باشد.۲- بذر پیاز روز متوسط: این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۳ الی ۱۴ ساعت روشنایی بوده که حدوداً ۵ الی ۶ ماه تا محصول دهی نهایی زمان می برد. برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای معتدل با طول روز متوسط بوده و بهترین زمان کاشت فصل زمستان و زمان برداشت نیز اواخر فصل بهتر و اوایل فصل تابستان می باشد.۳- بذر پیاز روز بلند: این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۶ الی ۱۷ ساعت روشنایی بوده که ۶ ماه زمان برای تولید محصول نهایی لازم است. همچنین این رقم از بذر پیاز نیازمند درجه حرارت بالا برای کاشت می باشند برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای سرد و معتدل بوده که در اوایل فصل بهار مورد کاشت قرار گرفته و در اواخر تابستان و اوایل پاییز بداشت می شوند. | گشنیز نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قسمت مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز توسط بذر تکثیر میشود، مقدار بذر مصرفی برای زراعت گشنیز ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم در هکتار در کشت آبی ( بسته به رقم ) و ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم در هکتار برای کشت دیم توصیه میشود. گشنیز: نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز گیاهی است نور پسند و در طول رویش به مقدار زیادی نور نیازمند است. خاک مورد نیاز کاشت: خاک مناسب کاشت گشنیز باید دارای بافت لومی باشد. PH مناسب آن هم 5/5 تا 8 می باشد. کاشت: برای کاشت گشنیز بذرها را در عمق 5/0 الی 1 سانتیمتری خاک قرار دهید و سپس روی انها را با خاک نرم پوشانده و آبیاری کنید. میتوانید بذرها را بر روی بستر خاک پخش کنید و با شن کش آن را زیر خاک کنید. جوانه زنی بذر 8 الی 12 روز طول می کشد. آبیاری: نیاز آبی گشنیز زیاد نبوده و در شرایط آب و هوای گرم بخوبی رشد می کند. بهتر است هر 8 الی 10 روز آبیاری گردد. برداشت: زمان و چگونگی برداشت محصول به نوع استفاده از گیاه بستگی دارد. برای برداشت برگ 30 الی 35 روز پس از کاشت می توان برگهای گشنیز را برداشت کرد، اما اگر هدف برداشت میوه و بذر هست بایستی 100 الی 120 روز از تاریخ کاشت محصول بگذرد پس از رسیدن میوه های چتر های اصلی اقدام به جمع آوری تمام چترها می کنند. پس از خشک شدن آنها را بوجاری کرده و پاک می کنند. موارد مصرف: گشنیز بعنوان یک سبزی و ادویه کاربردهای زیادی دارد. آشپزی و استفاده در غذاهایی مثل قورمه سبزی مصرف ادویه ای مصرف در پخت نان های معطر مصرف دارویی و دمنوش مصرف بعنوان سبزی خوردن | نام علمی : Lepidium sativum خانواده : Cruciferae (صلیبیان) شاهی یا تره تیزک گیاهی علفی و یکسالۀ کم عمر می باشدکه دارای برگ های بیضی شکل ، بدون کرک و دندانه ، رنگ سبز مایل به آبی و مزه تند و تیز است. ارتفاع بوته های شاهی به 50 – 30 سانتیمتر می رسد که شاخه های فرعی از بالای ساقه اصلی جدا می شوند. شاهی دارای گل هایی به رنگ سفید است. بهتر است که برای شاهی خاک هایی از ببافت متوسط، غنی و با زهکشی خوب فراهم آورید. شای بیشتر در فصل خنک می روید و نسبت به گرما کمی حساس است، این گیاه بسیار سریع الرشد است. بهتر است که این گیاه را از اوایل بهار تا اوایل پاییز در نقاط خنک ولی آفتابگیر بکارید. اگر در مناطق سرد زندگی می کنید بهتر است که شاهی را پس از دوران یخبندان بکارید. در مناطق گرمسیری فصل پاییز بهترین زمان برای کاشت شاهی می باشد. مقدار بذور مصرفی 12 – 8 کیلوگرم در هکتار است.جوانه زنی بذور شاهی طی 2 – 1 روز صورت می پذیرد. بهتر است کاشت بذور شاهی را در تاریخ هایی با فواصل زمانی 15 – 10 روز انجام داد زیرا عمر آن کوتاه است و سریعا به پایان مرحله بهره برداری می رسد. باگرم شدن محیط کاشت شاهی گلدهی آن آغاز می شود و از میزان مرغوبیت آن کاسته می شود. توصیه های کودی گیاه شاهی عبارتند از : کود آلی پوسیده 40 – 20 تن در هکتار قبل از کاشت کود شیمیایی ازته 100 کیلوگرم در هکتار در طی دو مرحله کود شیمیایی فسفره 80 کیلوگرم در هکتار در زمان کاشت کود شیمیایی پتاسه 80 کیلوگرم در هکتار در زمان کاشت برداشت شاهی 6 – 4 هفته پس از کاشت امکان پذیر می باشد و بالاترین کیفیت محصول در چین اول حاصل می شود. برداشت شاهی بهتر اسست که قطع ساقه گیاه از 2 سانتی متری سظح خاک انجام شود و با کوددهی و آبیاری مجدد برای برداشت بعدی آماده می شود. شاهی معمولاً 2 ماه پس از کاشت به گلدهی می نشیند. شاهی گیاهی است که با طیف وسیعی از انواع آب و هوا و شرایط خاک سازگاری دارد ولی چناچه بخواهیم گیاه شاهی کاشته شده به طور بهینه رشد و نمو داشته باشد. لازم است که شرایطی را رعایت کنیم تا محصول مورد نظر ما با حداکثر کمیت کیفیت برداشت شود. در این خصوص باید گفت که شاهی زمین های مرطوب را بهتر ترجیح می دهد و زمینی با خاک خشک برای این گیاه مناسب نیست. پس در اینجا لزوم آبیاری منظم و برنامه ریز شده گیاه شاهی آشکار می گردد. همچنین خاک مناسب برای رشد حداکثری گیاه شاهی خاکی است که بتواند رطوبت را در خود نگاه دارد و احتیاجات آبی گیاه را تامین نماید در این راستا زمین های رسی و شنی مناسب تر هستند. روش کاشت بذر شاهی بدین نحو می باشد که بذر را در عمق مناسب (15-6سانتی متری ) خاک کاشته و روی آن را با خاک مناسب پوشانده و مرتب آبیاری میکنیم. زمان کاشت : زمان کاشت بذر شاهی برگ پهن اهمیت دارد چرا که در فصول سردو مناطق با زمستان معتدل گیاه زود به برگ مینشیند و در مناطق و فصول گرم گیاه سریع به بذر می نشیند و قابل مصرف نیست. بهترین زمان برداشت شاهی در کل بهتر است که در فصول بهار و یا پاییز باشد.پس می بایست حداکثر دقت را در زمان و مکان کشت داشته باشیم. زمان برداشت : شاهی برگ پهن گیاهی است که زود سبز شده و قابل برداشت می شود.پس از اینکه بذرها در زمین قرار گرفتند یکی دو روز بعد جوانه ها سبز می شوند.معمولا 10 تا 20 روز طول می کشد که گیاه آماده برداشت شود.پس از اینکه گیاه آماده برداشت شد لازم استکه برداشت رو شروع کنیم چرا که اگر تاخیر در برداشت شاهی رخ دهد گیاه به گل می نشیندو در نتیجه برگ های گیاه سفت و تلخ می شوند و دیگر قابل استفاده نیستند. | تاریخچهاین گیاه بومی ارتفاعات آمریکای جنوبی است که به صورت خودرو و آلبالویی شکل در آن نقاط می رویید. قسمت شرقی ارتفاعات آند در آمریکای جنوبی مرکز ثانویه گوجه فرنگی به حساب می آید .این گیاه بعدا توسط سرخپوستان به آمریکای مرکزی و مکزیک برده شد ودر آنجا اقدام به کشت و پرورش ودر بعضی مواقع نیز اقدامات اولیه اصلاح نژاد در آن صورت گرفت .مهاجرین اسپانیایی که به این نقاط وارد می شدند توانستند بذر این گیاه را با خود به اسپانیا برده وبه سایر نقاط اروپا توسعه دهند. سال های زیادی این گیاه به صورت زینتی در اروپا کشت می شد و تا حدود سال 1820 میلادی در اروپا تنها برای گیاه شناسان و داروسازان جالب توجه بود. بذر گوجه فرنگی نخست در اواسط قرن هجده به صورت سبزی کشت شد. هر چند کشت آن با تردید انجام گرفت و همانند سایرگیاهان سمی دیگر خانواده سولاناسه به تدریج کشت آن رو نق گرفت.فرانسوی ها به آن لقب سیب عشق نام نهادند زیرا تصور می کردند که در گوجه فرنگی قدرت ویژه جنسی نهفته است.مشخصات گیاه شناسیگوجه فرنگی گیاهی است علفی و یکساله از خانواده بادمجانیان( Solanaceae) با کشت مستقیم تولید ریشه عمیق می کند و در زمین های نرم تا عمق بیشتر از 2 متر نیز فرو میرود.70 درصد ریشه های فرعی تا عمق 25 سانتیمتری (سطح الارض)قرار می گیرد.ریشه اصلی در کاشت نشایی از رشدش کاسته می شود .هرچند که تشخیص ان به خوبی امکان پذیر است ولی از نظر رشد ونمو نسبت به ریشه های فرعی دارای اختلاف کمی است. ریشه های فرعی ابتدا به صورت افقی رشد کرده و در درازمدت نگهداری گیاه را به عهده می گیرند .ساقه گوجه فرنگی به صورت سیمپودیال (Sympodial)رشد می کند . یعنی اینکه رشد ساقه پس از تشکیل گل آذین ویا جوانه برگ در راس آن از رشد بازمانده و پس از آن کمی متمایل تر نسبت به حالت قبلی به رشدش ادامه می دهد.ارزش غذایی و اهمیت اقتصادیگوجه فرنگی یکی از سبزیهای مهمی است که به علت داشتن انواع ویتامین ها ،کاروتن ،اسیدهای مفید ،قند و املاح معدنی نقش مهمی را در سلامت انسان ایفا می کند. این گیاه به صورت مختلف در تغذیه مورد مصرف قرار می گیرد .مصرف خام آن به تنهایی و یا همراه با سایر سبزیها در سالاد وبه صورت پخته در غذاهای مختلف معمول است .علاوه بر آن به صورت کنسرو شور ،رب ،سس و کچاپ نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی نقاط آن را خشک کرده و در انواع غذاها مورد استفاده قرار می دهند .مقدار کالری گوجه فرنگی زیاد نیست و به همین علت مصرف آن در رژیم غذایی های لاغری توصیه می شود.شرایط آب و هوایینور و دما مناسب برای گوجه فرنگیگوجه فرنگی براساس مبدا خود یک محصول فصل گرم است و برای عملکرد بیشتر احتیاج به یک دوره گرمای طولانی دارد. دمای اپتیمم در مجاورت نور کافی بیش از 20 کیلو لوکس بین 27 تا 30 درجه سانتیگراد است. این گیاه در مقابل سرما حساس بوده ویخبندان به شدت به آن صدمه می زند .نور کافی برای رشد بذر گوجه فرنگی ضروری است .حداقل نور برای فاز زایشی 10 کیلو لوکس است. کمبود نور و دما که در فصل پاییز و زمستان برای کشت های گلخانه ای به وجود می آید اختلال رشد ونمو گیاه را به دنبال دارد. از علائم مشخصه آن رشد ناقص گیاه به وجود آمدن دیروقت گل آذین ،بدشکل شدن گلها و یا تمامی گل آذین و افتادن گلهاست . نور و دما بلافاصله پس از ظاهرشدن کوتیلدونها می تواند تاثیر زیادی در دوره زایشی داشته باشد. نیاز زیاد به گرما و حساسیت گیاه در مقابل دمای پایین کشت وزرع آن را در مناطق مختلف محدود کرده ونیز تنها در فصول معینی از سال می توان اقدام به پرورش گوجه فرنگی نمود. گوجه فرنگی نمی تواند شب های سرد را به خوبی تحمل کند و رطوبت زیاد در تابستان باعث بروز بیماری های قارچی می شود.از طرف دیگر بادهای خشک ممکن است موجب ریزش گلها و بارور نشدن آنها بشود ،آفتاب شدید در بسیاری از ارقام حساس به ویژه آنهایی که برگ کمتری دارند موجب آفتاب سوختگی میوه ها می گردد .رشد ونمو گوجه فرنگی در دمای بالاتراز 37 درجه سانتیگراد متوقف می شود.خاک گوجه فرنگیگوجه فرنگی را میتوان در کلیه خاک ها کاشت ولی خاک های حاصلخیز با هوموس کافی برای افزایش عملکرد در واحد سطح موثر است . چنانچه زودرسی مورد توجه باشد ،خاک های سبک ترجیح داده میشوند .به طور کلی زمینی برا ی کشت گوجه فرنگی مناسب است که دارای زهکش خوب باشد. از کشت گوجه فرنگی در خاک های شور و قلیایی باید اجتناب نمود.در خاک های خیلی سنگین (رسی) ویا خیلی سبک (شنی )نیز میزان محصول پایین می آید.مناسب ترین PH برای رشد این گیاه بین 5/5 تا 7 است .رطوبتدرمجاورت دما و تابش زیاد ،فاکتور رطوبت به ویژه پراکندگی صحیح آن برای تولید و بهره برداری این گیاه بسیار موثر است .خشکی طولانی که بارش ناگهانی به دنبال داشته باشد . اغلب ترکیدگی میوه ها را را در پی خواهد داشت . مضافا این که رطوبت نسبی دردرازمدت (زمان طولانی )اغلب باعث چسبیدن گرده ها به یکدیگر شده وبدین ترتیب تاثیر منفی روی عمل لقاح داشته ونهایتا کاهش عملکرد را به دنبال خواهد داشت.کود:از نظر کودهای شیمیایی نیاز گوجه فرنگی بیشتر به ازت ،فسفر وپتاس است و چون دراکثر خا کهای ایران پتاس به حد کافی موجود است ، از کودهای فسفره وازته بیشتر استفاده می شود. وجود این عناصر در خاک لاوه براین که باعث افزایش عملکرد می شود ،مقاومت گیاه رانیزدر مقابل آفات و امراض افزایش می دهد.بذر گوجه فرنگی و نشاء آندوره رشد گیاه در انواع مختلف بذر گوجه فرنگی فرق دارد و در درجه اول بسته به نوع واریته ،مقدار دما طی دوره رشد و اندازه ساقه اصلی بین 4 تا 11 ماه متفاوت است. بذر گوجه فرنگی را معمولا به منظور تهیه نشای مرغوب ابتدا در خزانه پرورش داده و سپس به زمین اصلی منتقل می کنند. روش بذرپاشی مستقیم نیز امکانپذیر است .میزان بذر مورد نیاز در خزانه برای یک تر مربع حدود3 گرم بوده مقدار 4 گرم بذر مرغوب برای 1000نشای گوجه فرنگی کافی است. نشاء گوجه فرنگیمراقبت های زراعیمراقبت های زراعی پس از کاشت عبارتند از آبیاری ،مبارزه با علف های هرز و آفات وامراض. آبیاری گوجه فرنگی در ایران اکثرا به صورت جوی پشته صورت می گیرد. در صورتی که آبیاری بارانی بهترین روش آبیاری برای زراعت این گیاه در فضای آزاد توصیه شده است.آفات و بیماری هااز آفات مهم گوجه فرنگی در این منطقه می توان آگروتیس وشته رانام برد که در بعضی مواقع خسارات زیادی را به این گیاه وارد می کنند. مگس سفید گوجه(Aleurodidae)در گلخانه ها عملکرد فتوسنتز را کاهش می دهد. بیماری های مهم گوجه فرنگی عبارتند از کپک خاکستری (Botrytis) پوسیدگی برگ (Phytoph thora infestans) پوسیدگی ساقه (Didymellalycopersici) و پژمردگی باکتریایی(Cormebacterium michigamense) علاوه بر آن گوجه فرنگی در بعضی اوقات دچار بیماری های فیزیولوژیکی می گردد که به شکلهای مختلفی در گیاه ظاهر می شود .برداشت و نگهداریمیوه گوجه فرنگی را ممکن است بسته به نوع استفاده و مسافتی که باید میوه تا بازار طی کند ،در مراحل مختلف برداشت نمود .برای مصرف خانگی و رب سازی معمولا از گوجه فرنگی رسیده و قرمز استفاده می کنند. چنانچه فاصله بین مزرعه تا محل مصرف دورباشد،گوجه فرنگی را در حالت نیمه رسیده و یا رسیده سبز برداشت می کنند و آنها را در اتاقهایی که دارای دمای بین 13 تا 21 درجه سانتیگراد است به طور مصنوعی رسیده می کنند .در دمای 20 درجه و بالاتر ،رسیدن مصنوعی میوه سرعت یافته ولی احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد تر است. میزان رطوبت مورد نیاز بین 90 تا 95 درصد است.میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتارمیزان تناژ مزارع گوجه فرنگی به عواملی همچون عرض جغرافیایی، رقم انتخابی، نوع تغذیه، آفات و بیماریهای منطقه و دوره رسیدگی بستگی دارد. بنابراین نباید انتظار داشت که در دو منطقه میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار یکسان باشد. بنابراین میزان باردهی گوجه 8320 با میزان برداشت گوجه متین در هکتار و میزان باردهی گوجه بریویو در هکتار با یکدیگر تفاوت دارند.ارقام مختلف گوجه فرنگیارقام مختلف ازنظر طول دوره رسیدن ، مقاومت به آفات وبیماریها ،مقاومت به تنشهای محیطی ،تولیددرواحدسطح،سازگاری به شرایط محیط کشت (فضای آزاد یاگلخانه ) ،خصوصیات ظاهری نظیررنگ ،اندازه ،شکل ،وزن ،بافت و… باهم فرق دارند . ازجمله عواملی که درانتخاب رقم نقش دارند می توان روش کاشت ،طول فصل رشد ،تراکم بوته درواحدسطح (هکتار)،بافت وحاصلخیزی خاک ،وهدف تولیدرانام برد . لذا کشاورزان برای تولیدمحصولی باکیفیت وکمیت بالاباید مواردزیررارعایت کنند : 1- طول دوره رسیدن رقم را مدنظر قراردهند. به طورمثال ارقام زودرس برای مناطقی مناسب هستند که فصل رشدآنها کوتاه باشد. این وضعیت درمناطق جنوبی که کشت خارج ازفصل انجام می دهند بسیارحائزاهمیت است . باتوجه به شرایط خاص بازارفروش گوجه فرنگی درکشور درفصل زمستان کشت ارقام زودرس دراین مناطق می توانددرآمدمناسبی رابرای کشاورزان به همراه داشته باشد . 2- سازگاری رقم باشرایط محیطی : انتخاب رقمی که بتواند دربرابرتنشهای ناشی ازگرما ،سرما ورطوبت مقاومت کند . 3- انتخاب بذر گوجه فرنگی مقاوم به آفات وبیماریها : براساس شرایط اقلیمی منطقه وتجربیات کشت وکارارقام مختلف درهرمنطقه ،بایدارقامی انتخاب شوندکه نسبت به آفات وبیماریهای رایج درسطح مزارع منطقه مقاوم باشند تاضمن تولیدمحصول سالم وبهداشتی هزینه های تولیدنیزکاهش یابد .یکی ازبیماریهایی که درمناطق جنوب کشورشایع بوده وهرساله خسارات زیادی را به بارمی آوردبیماری ویروسی پیچیدگی برگ گوجه فرنگی است . قطعادراین مناطق بایدازارقام مقاوم به بیماریهای ویروسی استفاده کرد. بعضی ارقام به این بیماری مقاوم وبرخی دیگرمتحمل هستند . 4- عملکردبالا : رقم مورداستفاده بایدازنظرعملکردکیفی وکمی وضعیت مطلوبی داشته باشد . 5- میوه باید از خصوصیات ظاهری مناسب برخوردار باشد تا بر بازارپسندی آن افزوده شود . از جمله این خصوصیات می توان شکل واندازه مناسب ،خوش رنگ بودن ، خوش طعم بودن و…. رانام برد . 6- رقم مورد استفاده از همرسی ویکنواختی بالا درتولید میوه برخوردار باشد. 7- رقم باید به صدمات مکانیکی ناشی از برداشت وحمل و انتقال به بازارهای دوردست مقاوم باشد. چنین ارقامی می توانند قابلیت انبارداری ونگهداری بیشتری داشته باشند . ارقام متعددی درمناطق مختلف کشت می شوند که درذیل به تعدادی از آنها پرداخته می شود .مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجهفرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد میشود. در رقم گوجهفرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم میباشد. ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم. |
| افزودن به سبد خرید |
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.