بذر گشنیز

گشنیز

نام علمی: Coriandrum sativum L.

نام عمومی: Coriander

خانواده: جعفری (َApiaceae)

گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قسمت مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است.

گشنیز توسط بذر تکثیر می‌شود، مقدار بذر مصرفی برای زراعت گشنیز ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم در هکتار در کشت آبی ( بسته به رقم ) و ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم در هکتار برای کشت دیم توصیه می‌شود.

گشنیز:

نام علمی: Coriandrum sativum L.

نام عمومی: Coriander

خانواده: جعفری (َApiaceae)

گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز گیاهی است نور پسند و در طول رویش به مقدار زیادی نور نیازمند است.

خاک مورد نیاز کاشت:

خاک مناسب کاشت گشنیز باید دارای بافت لومی باشد. PH مناسب آن هم 5/5 تا 8 می باشد.

کاشت:

برای کاشت گشنیز بذرها را در عمق 5/0 الی 1 سانتیمتری خاک قرار دهید و سپس روی انها را با خاک نرم پوشانده و آبیاری کنید. میتوانید بذرها را بر روی بستر خاک پخش کنید و با شن کش آن را زیر خاک کنید. جوانه زنی بذر 8 الی 12 روز طول می کشد.

آبیاری:

نیاز آبی گشنیز زیاد نبوده و در شرایط آب و هوای گرم بخوبی رشد می کند. بهتر است هر 8 الی 10 روز آبیاری گردد.
برداشت:

زمان و چگونگی برداشت محصول به نوع استفاده از گیاه بستگی دارد. برای برداشت برگ 30 الی 35 روز پس از کاشت می توان برگهای گشنیز را برداشت کرد، اما اگر هدف برداشت میوه و بذر هست بایستی 100 الی 120 روز از تاریخ کاشت محصول بگذرد پس از رسیدن میوه های چتر های اصلی اقدام به جمع آوری تمام چترها می کنند. پس از خشک شدن آنها را بوجاری کرده و پاک می کنند.

موارد مصرف:

گشنیز بعنوان یک سبزی و ادویه کاربردهای زیادی دارد.

آشپزی و استفاده در غذاهایی مثل قورمه سبزی

مصرف ادویه ای

مصرف در پخت نان های معطر

مصرف دارویی و دمنوش

مصرف بعنوان سبزی خوردن

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور

دسته‌بندی : بذر سبزیجات

توضیحات
امتیاز (0)

توضیحات

گِشنیز گیاهی از خانوادهٔ چتریان با نام علمی «Coriandrum sativum» است. این گیاه، بومی جنوب اروپا،غرب آسیا و شمال آفریقا است و ارتفاع آن تا نیم متر هم می‌رسد. تمامی بخش‌های این گیاه، خوراکی هستند و عمدتاً برگ ها و بذر این گیاه، به‌عنوان سبزی و ادویه مورد استفاده هستند. در فارسی پهلوی به آن گشنیج می‌گفتند.

برگ و ساقه:

در ایران از برگ و ساقه گشنیز به عنوان سبزی‌جات خوردنی استفاده می‌شود. به دلیل اینکه گرما و حرارت می‌تواند بر کاهش طعم گشنیز اثر داشته باشد، برگ گشنیز را اغلب به صورت خام استفاده کرده و یا بلافاصله قبل از سرو غذا به آن اضافه می‌کنند. در آشپزی هندی و آسیای مرکزی، از برگ گشنیز به مقدار فراوان استفاده می‌شود و تا زمانی که طعم آن کم شود آن را می‌پزند.

دانه:

در هند، از تخم گشنیز به‌عنوان یکی ازادویه جات مهم استفاده می‌گردد. تخم گشنیز ادویه‌ای است که عطر قوی دارد و از آن در آشپزی ایرانی استفاده می‌شود. در طب سنّتی نیز از آن استفاده می‌کنند. در ایران از تخمِ گشنیز برای تصفیهٔ خون و استفاده در شیرینی‌جات خانگی بهره می‌برند. از آن در صنعت عطرسازی هم استفاده می‌شود.

کاربردهای دارویی:

یک پژوهش اولیه نشان داده‌است که اسانس گشنیز می‌تواندباکتریهای گرم مثبت و گرم منفی از جمله استافیلوکوکوس اورئوس، انتروکوکوس فکالیس،سودوموناس آئروژینوزاو اشریشیا کلی را مهار کند. همچنین به‌نظر می‌رسد که اسانس گشنیز به‌علت داشتن درصد بالای لینانول اثر ضد درد داشته باشد.

سبزی گشنیز یک گیاه بسیار مفید و بسیار خاصیت است که در انواع غذا‌ها و دارو‌های گیاهی از آن استفاده می‌کنند. گشنیز حاوی ویتامین‌های A، C،B6 است و دارای مواد معدنی مانند آهن، پتاسیم، کلسیم و منیزیم است. گشنیز همجنین حاوی فیبر است. سبزی گشنیز داروی معده است و به هضم غذا کمک می‌کند. درمان سوء هاضمه، سلامت کبد چرب و رفع نفخ از دیگر خواص تخم گشنیز است.

خواص تخم گشنیز برای دیابت:

یکی از ده ها خاصیت تخم گشنیز تاثیرات آن روی قند خون می باشد. در واقع یکی از راه‌های کنترل قند خون بر اساس طب سنتی مصرف منظم از تخم گشنیز است. مواد موجود در عصاره تخم گشنیز با ورود به خون موجب ترشح انسولین می‌شوند و از این طریق موجب جلوگیری از افزایش قند خون و و حفظ سطح قند خون می‌شود. از دیگر خواص تخم گشنیز تاثیر آن در کاهش خطر عوارض قلبی عروقی مرتبط با پیش‌دیابت، دیابت نوع دو و سندروم متابولیک است. در نتیجه تخم گشنیز برای افراد دیابتی نیز مفید است.

خواص گشنیز برای مو:

تقویت ریشه مو ازخواص تخم گشنیز است. تخم گشنیز با تقویت ریشه مو موجب افزایش رشد مو و جلوگیری از ریزش مو‌ها می‌شود. ویتامین‌ها و پروتئین‌های ضروری برای مو در گیشنیز موجود است و به افزایش رشد و تقویت مو کمک می‌کند و در نتیجه در درمان ریزش مو نقش دارد.برای بهره‌مندی از خواص تخم گشنیز، پودر تخم گشنیز را با مقداری روغن زیتون ترکیب کنید و ترکیب به دست آمده را روی سر بمالید و پوست سر و مو را با ترکیب پودر تخم گشنیز و روغن زیتون خوب ماساژ دهید و پس از گذشت نیم ساعت با شامپو شسته و با آب گرم آب‌کشی کنید.

همچنین می‌توانید آب سبزی گشنیز را بگیرید و قبل از حمام روی پوست سر خود و مو‌ها را با این آب سبزی ماساژ دهید و بعد از گذشت چند دقیقه بشویید.

خواص تخم گشنیز برای پوست:

خاصیت ضدباکتری تخم گشنیز موجب درمان آکنه و جوش صورت می‌شود. پودر تخم گشنیز را با عسل و زردچوبه ترکیب کنید و ترکیب به دست آمده را به عنوان ماسک روی پوست صورت خود بگذارید تا خشک شود و سپس صورت خود را بشویید. گشنیز دارای سینئول و اسید لینولئیک است.

این مواد دارای خاصیت‌های ضد سرطانی و ضد روماتیسمی هستند و تورم ناشی از بیماری‌های مختلف را تا حد زیادی کاهش می‌دهند. از این گیاه می‌توان برای کاهش تورم‌های پوستی که به دلیل مشکلات کلیه ایجاد شده نیز استفاده کرد. کاهش التهابات پوستی تأثیر زیادی در بهبود شکل ظاهری پوست خواهد داشت.

خواص گشنیز برای کلیه:

تخم گشنیز برای درمان عفونت ادراری و عفونت مثانه یک داروی گیاهی موثر و مفید است. از خواص تخم گشتیز به ادرار آور بودن آن می‌توان اشاره کرد که به حفظ سلامت کلیه‌ها کمک می‌کند. از تخم گشنیز به اندازه ۱/۵ قاشق چای‌خوری برداشته و با دو فنجان آب مخلوط کنید و این ترکیب را ناشتا بنوشید.

خواص گشنیز برای رحم:

از جمله خواص گشنیز برای رحم این است که یکی از محرک‌های طبیعی و مفید است که استفاده از ترشحات غدد درون ریز را تنظیم می‌کند. تنظیم این ترشحات می‌تواند به بهبود سیکل قاعدگی کمک کند. علاوه بر آن یکی از بهترین و مؤثرترین خوراکی‌ها برای درمان و کاهش درد قاعدگی محسوب می‌شود. قبل از دوران قاعدگی از دمنوش گشنیز استفاده کنید تا قاعدگی منظمی داشته باشید.

سرشار از آنتی اکسیدان های تقویت کننده سیستم ایمنی:

گشنیز چندین آنتی اکسیدان دارد که از آسیب سلولی ناشی از رادیکال های آزاد جلوگیری می کند.نشان داده شده است که آنتی اکسیدان های آن با التهاب در بدن شما مبارزه می کنند.این ترکیبات شامل ترپینن، کورستین و توکوفرول ها هستند که ممکن است اثرات ضد سرطانی، تقویت کننده سیستم ایمنی و محافظت کننده عصبی داشته باشند.یک مطالعه لوله آزمایشی نشان داد که آنتی اکسیدان های موجود در عصاره دانه گشنیز التهاب را کاهش داده و رشد سلول های سرطانی ریه، پروستات، سینه و روده بزرگ را کند می کند.

کمک به سلامتی قلب و کاهش کلسترول:

گشنیز دارای اسید‌های مختلف مانند اسید لینولئیک، اسید اولئیک، اسید پالمیتیک، اسید استئاریک و اسید آسکوربیک (ویتأمین C) است که می‌تواند کلسترول خون را تا حد زیادی کاهش دهد. سطح بالای کلسترول بد خون (LDL) باعث بروز مشکلات و بیماری‌های مختلفی قلبی- عروقی می‌شود. از جمله این بیماری‌های می‌توان به حملات قلبی، آترواسکلروز و سکته مغزی اشاره کرد. علاوه بر آن میزان کلسترول خوب را نیز در بدن افزایش می‌دهد. به این صورت با مصرف گشنیز و تخم گشنیز می‌توانید از بروز بسیاری از مشکلات قلبی جلوگیری کنید.

کمک به سلامتی قلب:

برخی از مطالعات حیوانی و لوله آزمایش نشان می دهد که گشنیز ممکن است عوامل خطر بیماری قلبی مانند فشار خون بالا و سطح کلسترول بد را کاهش دهد.به نظر می رسد عصاره گشنیز به عنوان یک ادرارآور عمل می کند و به بدن شما کمک می کند تا سدیم و آب اضافی را دفع کند. این ممکن است فشار خون شما را کاهش دهد.برخی تحقیقات نشان می دهد که گشنیز ممکن است به کاهش کلسترول نیز کمک کند.

محافظت از سلامت مغز:

بسیاری از بیماری‌های مغزی، از جمله پارکینسون، آلزایمر، و مولتیپل اسکلروزیس، با التهاب مرتبط هستند.خواص ضد التهابی گشنیز ممکن است در برابر این بیماری ها محافظت کند.یک مطالعه موش نشان داد که عصاره گشنیز در برابر آسیب سلول های عصبی بدنبال تشنج های ناشی از دارو محافظت می کند، احتمالاً به دلیل خواص آنتی اکسیدانی آن، یک مطالعه روی موش نشان داد که برگ گشنیز حافظه را بهبود می بخشد و نشان می دهد که این گیاه ممکن است برای بیماری آلزایمر کاربرد داشته باشد.

گشنیز همچنین ممکن است به مدیریت اضطراب کمک کند.مطالعات حیوانی نشان می دهد که عصاره گشنیز تقریباً به اندازه دیازپام، یک داروی رایج اضطراب، در کاهش علائم این بیماری موثر است.

درمان اسهال:

روغن‌های اسانسی موجود در گشنیز دارای ترکیباتی مانند بورنئول و لینالول هستند که باعث بهبود شرایط و کارکرد دستگاه گوارش، کبد و روده‌ها می‌شوند. این ترکیبات برای کاهش اسهال بسیار مفید هستند. همچنین ترکیبات گفته شده خاصیت ضدباکتری دارند و اگر اسهال فرد به دلیل میکروب‌ها و قارچ‌ها باشد، به درمان آن بسیار کمک می‌کنند.

از تخم گشنیز به دلیل خواص بسیار عالی می‌توان برای درمان تهوع و استفراغ و همچنین بیماری‌های معده نیز استفاده نمود. از آنجایی که این گیاه دارای مواد زیست فعال است، هر روز خواص بسیار مفیدی از آن کشف می‌شود. از برگ گشنیز به عنوان پیش غذا برای آماده‌سازی روده نیز استفاده می‌شود.

تنظیم فشار خون:

مصرف گشنیز می‌تواند تا حد زیادی به کاهش فشار خون کمک کند. گشنیز می‌تواند اثر یون‌های کلسیم و استیل کولین را بهبود دهد و باعث کاهش فشار خون شود. این یون‌ها انتقال‌دهنده عصبی در دستگاه‌های سیستم عصبی مرکزی و دستگاه‌های جانبی هستند. به همین دلیل احتمال بیماری‌های قلبی- عروقی در فرد کاهش یافته و فرد از بیماری‌هایی مانند حملات قلبی و سکته مغزی در اما می‌ماند.

درمان زخم‌ های دهان:

یکی دیگر از اجزا روغن‌های اسانسی در گشنیز، سیترنلول است که به عنوان ماده ضدعفونی‌کننده بسیار عالی شناخته می‌شود. بسیاری دیگر از ترکیبات موجود در گشنیز دارای خاصیت‌های ضدمیکروبی و درمانی هستند که از بروز زخم در دهان جلوگیری کرده و باعث بهبود آن‌ها می‌شوند. بهبود زخم‌ها سرعت بیشتری گرفته و بوی بد دهان نیز از بین می‌رود. در برخی از خمیر دندان‌ها از عصاره گشنیز برای ایجاد بوی مطبوع در دهان استفاده می‌شود.

جلوگیری از کم خونی:

یکی از ترکیبات بسیار مهم در گشنیز، آهن است به همین دلیل افرادی که از کم خونی رنج می‌برند، می‌توانند از خواص عالی این گیاه بهره‌مند شوند. کم خونی و کمبود آهن در بدن مشکلات مختلفی از جمله تنگی نفس، خستگی شدید، تپش قلب، کاهش عملکرد ذهن و … را به همراه دارد. علاوه بر آن آهن می‌تواند عملکرد ارگان‌های مختلف بدن را بهبود ببخشدو سطح انرژی فرد تا بالا ببرد. همچنین به ارتقای سلامت و استحکام استخوان‌ها نیز کمک می‌کند.

دارای خاصیت ضد آلرژی:

گشنیز دارای آنتی هیستأمین بسیار قوی است که در بهبود و درمان آلرژی‌های فصلی و تب یونجه بسیار مفید است. همچنین اثرات آلرژیک ایجاد شده به وسیله حشرات، گیاهان، غذا‌ها و … را کاهش می‌دهد.

خواص گشنیز برای مردان:

گشنیز می‌تواند در درمان مشکلات مردان و ضعف نیروی جنسی آن‌ها بسیار مؤثر باشد. از گشنیز به صورت‌های مختلف برای برطرف کردن مشکلات نعوظ در مردان استفاده می‌شود. علاوه بر آن به دلیل وجود آنتی اکسیدان، التهاب بدن را کاهش داده و می‌تواند از رشد سلول‌های سرطانی پروستات جلوگیری کند.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “بذر گشنیز”

مقایسۀ سریع

	بذر گشنیز پاک‌کردن	بذر شوید پاک‌کردن	تره پاک‌کردن	بذر مرزه پاک‌کردن	بذر ریحان سبز پاک‌کردن	گوجه پاک‌کردن
نام	بذر گشنیز پاک‌کردن	بذر شوید پاک‌کردن	تره پاک‌کردن	بذر مرزه پاک‌کردن	بذر ریحان سبز پاک‌کردن	گوجه پاک‌کردن
تصویر
شناسۀ محصول
امتیاز	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5
قيمت
موجودی
وزن	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم
اندازه	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم
اطلاعات اضافی
توضیح	گشنیز نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قسمت مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز توسط بذر تکثیر می‌شود، مقدار بذر مصرفی برای زراعت گشنیز ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم در هکتار در کشت آبی ( بسته به رقم ) و ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم در هکتار برای کشت دیم توصیه می‌شود. گشنیز: نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز گیاهی است نور پسند و در طول رویش به مقدار زیادی نور نیازمند است. خاک مورد نیاز کاشت: خاک مناسب کاشت گشنیز باید دارای بافت لومی باشد. PH مناسب آن هم 5/5 تا 8 می باشد. کاشت: برای کاشت گشنیز بذرها را در عمق 5/0 الی 1 سانتیمتری خاک قرار دهید و سپس روی انها را با خاک نرم پوشانده و آبیاری کنید. میتوانید بذرها را بر روی بستر خاک پخش کنید و با شن کش آن را زیر خاک کنید. جوانه زنی بذر 8 الی 12 روز طول می کشد. آبیاری: نیاز آبی گشنیز زیاد نبوده و در شرایط آب و هوای گرم بخوبی رشد می کند. بهتر است هر 8 الی 10 روز آبیاری گردد. برداشت: زمان و چگونگی برداشت محصول به نوع استفاده از گیاه بستگی دارد. برای برداشت برگ 30 الی 35 روز پس از کاشت می توان برگهای گشنیز را برداشت کرد، اما اگر هدف برداشت میوه و بذر هست بایستی 100 الی 120 روز از تاریخ کاشت محصول بگذرد پس از رسیدن میوه های چتر های اصلی اقدام به جمع آوری تمام چترها می کنند. پس از خشک شدن آنها را بوجاری کرده و پاک می کنند. موارد مصرف: گشنیز بعنوان یک سبزی و ادویه کاربردهای زیادی دارد. آشپزی و استفاده در غذاهایی مثل قورمه سبزی مصرف ادویه ای مصرف در پخت نان های معطر مصرف دارویی و دمنوش مصرف بعنوان سبزی خوردن	شوید شوید یا شِود یا شبت متعلق به خانواده چتریان Apiaceae با نام علمی Anethum graveolens میباشد. مبدا پیدایش آن جنوب اروپا است.شوید جز گیاهان دارویی و ادویه ای محسوب میشود. درایران بیشتر ازساقه و برگ استفاده میشود، اما برخی از کشورها بذر استفاده بیشتری دارد. مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است. شوید گیاهی یکساله و علفی است که ارتفاع ساقه‌اش به 1/5 متر می‌رسد. ساقه‌های شوید استوانه‌ای و منشعب، برگ‌هایش نخی شکل با 3 بریدگی عمیق، گل‌ها کوچک و دو جنسی به رنگ زرد هستند و در انتهای ساقه‌های اصلی و فرعی به صورت چتر مرکب ظاهر می‌گردند. میوه‌ها فندقه و تخم‌مرغی شکل، به رنگ قهوه‌ای و 4 حجره‌ای (4 فندقه=شیزوکارپ) نیازهای رشد: شوید نیازمند خاک‌هایی با متوسط بافت، حاصلخیز و دارای pH 5/5-6/7 است. شوید حساس به شوری است. شوید تا شروع مرحله زایشی به سرما مقاوم است. بذور شوید در 5 درجه سانتی‌گراد جوانه می‌زنند. گیاه شوید در دمای 25-20 درجه سانتی‌گراد بیشترین رشد را دارد. آماده‌سازی زمین و کاشت: زمین را در پاییز شخم می‌زنند و با کودهای دامی و شیمیایی فسفره و پتاسه تقویت می‌کنند. زمین مزبور را در اواخر اسفند تا اوایل فروردین ماه به دیسک و ماله آماده می‌سازند و به صورت کرت‌هایی به ابعاد 50×20 متر در می‌آورند. بهترین موقع برای کاشت بذور شوید در پایان فصل سرما است یعنی زمانی که متوسط دما 10-8 درجه سانتی‌گراد باشد. عمق کاشت بذور شوید 3-1 سانتی‌متر انتخاب می‌شود. شوید را با تراکم 20×10 سانتی‌متر جهت برداشت اندام‌های رویشی و با تراکم 50×10 سانتی‌متر برای به دست آوردن بذور کشت می‌کنند. مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است. کود ازته مورد نیاز 100-80 کیلوگرم است که باید در 3-2 نوبت به کار رود. آبیاری شوید بلافاصله پس از کاشت بذور ضروری است و باید با دور آبیاری 7-5 روز تعقیب شود. با علف‌های هرز شوید باید قبل و بعد از کاشت به خوبی مبارزه گردد. برداشت اندام‌های رویشی شوید در خرداد تا اوایل تابستان انجام می‌گردد. برداشت بذور شوید با دست و از اواخر تیر ماه امکان‌پذیر است. برگ‌های برداشت شده را بلافاصله در سایه خشک می‌کنند و گرنه سیاه یا زرد می‌شوند.	تره با نام علمی "Allium schoenoporasum" یکی از سبزی‌‌های پرطرفدار در خانواده‌‌های ایرانی می‌‌باشد از این سبزی خوشمزه و پرکاربرد در تهیه قورمه سبزی، کوکو سبزی، سوپ و انواع آش استفاده می‌ شود. این گیاه از جمله گیاهانی است که به آسانی پرورش پیدا می‌‌کند. در واقع اگر شما به تازگی قصد پرورش سبزیجات را دارید، این گیاه انتخاب مناسبی است. پرورش این گیاه به شما برای شروع اعتماد به نفس می‌‌دهد و شما می‌توانید پرورش سبزیجات را ادامه دهید. تره گیاهی است سه ساله که در ابتدا دارای برگ‌‌های بسیار ظریف و ترد و بعد از چندین بار چین برگ‌‌هایش پهن و ضخیم می‌‌شود، تکثیر تره از طریق بذر بوده که در اوایل بهار یا اوایل پاییز کشت می‌‌شود. تمامی قسمت‌‌های تره خوراکی است که شامل پیازچه، برگ‌‌ها و گل‌‌های گیاه می‌ باشد. این گیاه سال‌‌های بسیار زیادی است که پرورش داده می‌‌شود و به علت داشتن املاح و مواد معدنی بسیار از گیاهان مقوی می‌‌باشد. تره به علت داشتن مقادیر بالای ویتامین C برای درمان اسکربوت بسیار مفید است و مانع از رقیق شدن خون می‌‌شود.	میزان بذر مورد نیاز برای کاشت مرزه حدود 10 کیلو در هکتار می باشد. نیاز آبی مرزه متوسط بوده و هر 7 الی 8 روز یکبار آبیاری گردد کفایت می کند. مرزه (نام انگلیسی: savory) یکی از سبزیجات محبوب بومی مدیترانه می‌باشد. این گیاه با استفاده از بذر کاشته می‌شود و کاشت آسانی دارد. گیاه مرزه یکی از افزودنی‌های عالی در آشپزی است. علاوه بر استفاده در آشپزی و یا مصرف به صورت تازه، این گیاه کاربرد دارویی نیز دارد. کاشت مرزه بسیار آسان و با ارزش است. با کاشت این گیاه، عطر و بویی عالی به باغ و باغچه خود ببخشید. دو نوع مرزه وجود دارد. مرزه زمستانی (Satureja montana) که چندساله است و عطر و طعم قوی تری دارد و مرزه تابستانی (Satureja hortensis) که یک ساله می‌باشد و عطر و طعم لطیف تری نسبت به مرزه زمستانی دارد. مرزه یکی از سبزیجات پر کاربرد در درست کردن ترشی نیز می‌باشد و طعم بسیار خوبی به ترشی می‌دهد. گیاه مرزه در زمین و یا گلدان قابل کاشت است. در صورت کاشت گیاه در گلدان، از یک گلدان با قطر و عمق حداقل 15 سانتی متر استفاده کنید.مرزه تابستانی باید هر ساله کاشته شود. بذر مرزه را در بهار بعد از اتمام سرما به طور مستقیم در زمین بکارید. بذرها را با فاصله 10 تا 15 سانتی‌متر از یکدیگر بکارید. بذر مرزه را به عمق سه تا پنج سانتی‌متر در خاک قرار دهید. بعد از کاشت خاک را مرطوب کنید. بذر مرزه زمستانی را می‌توانید ابتدا نشا کنید و سپس نهال را به زمین انتقال دهید یا می‌توانید بذرها را به صورت مستقیم در زمین بکارید. بذر یا نهال را در بهار بعد از رفع سرما در زمین بکارید. شرایط کاشت بذر مرزه: مرزه از جمله گیاهانی به شمار می رود که برای رشد بهتر نیاز به نور کامل خورشید دارد هر چند در برابر سایه مقاوم است و به رشد خود ادامه می‌دهد؛ علاوه بر این خاک مورد کشت باید غنی، حاصلخیز و از زهکشی مناسبی برخوردار است، بین دو آبیاری سطح خاک را مرطوب نگه‌دارید و نگذارید سطح خاک خشک شود. در کشت بذری پس از آماده نمودن بستر مورد کشت بذر گیاه را در عمق مناسبی بکارید و سپس روی آن را با مقداری خاک بپوشانید و در نهایت گیاه را آبیاری کنید که پس از گذشت یک تا دو هفته بذر گیاه جوانه می زند و رشد خود را آغاز می‌کند. دمای مناسب برای کاشت مرزه گیاه مرزه در همه مناطق قابل کاشت است. این گیاه در مناطق سرد، باید در بهار بعد از اتمام سرما کاشته شود. در مناطق گرم می‌توان اواخر زمستان اقدام به کاشت نمود. بذر مرزه در دمای 20 تا 30 درجه سانتی‌گراد جوانه می‌زند. بهترین دما برای جوانه زنی بذر مرزه 20 تا 22 درجه سانتی‌گراد است. زمان کاشت بذر مرزه اطمینان حاصل کنید دمای خاک بالای 18 درجه سانتی‌گراد باشد. در دمای زیر 18 درجه و بالای 30 درجه، مرزه مرزه یا جوانه نمی‌زند و یا روند جوانه زنی خیلی طول می‌کشد. آبیاری گیاه مرزه خواص مرزه: در بهبود و درمان دردهای عصبی موثر است. باعث کاهش چربی خون می‌شود. در کاهش وزن افراد نیز موثر است. خاصیت ضد باکتریایی و همچنین ضد عفونی کنندگی دارد. به هضم بهتر غذا کمک می‌کند. سرشار از آنتی اکسیدان است. به بهبود دردهای زودرس دوران قاعدگی کمک شایانی می‌کند. در درمان اسهال و سرماخوردگی موثر است. در بهبود کم خونی و همچنین سرطان کبد موثر است.	ریحان سبز گیاهی است یکساله، خوش بو، معطر و یکی از بهترین و پرطرفدارترین سبزی ها می باشد. ارتفاع بوته به حدود 30 تا 50 سانت می رسد. ریحان به خاکی حاصلخیز با مواد آلی زیاد نیاز دارد. این گیاه رشد خوبی در دامنه PH 3/4 تا 2/8 دارد اما بهترین رشد را در PH=6/5 دارد. خواص ریحان در رژیم غذایی، ریحان شیرین می‌تواند ویتامین‌ها، مواد معدنی و طیف وسیعی از آنتی اکسیدان‌ها را تامین کند. روغن اساسی آن نیز ممکن است فواید دارویی داشته باشد. خواص ریحان شیرین سبز یا بنفش در بسیاری از فروشگاه‌های مواد غذایی موجود است، در حالی که انواع دیگر طعم و رایحه‌های مختلفی دارند. نوع دیگر ریحان تولسی یا ریحان مقدس (Ocimum santum) است. این گیاه در داروهای تامیل و آیورودا، که عمدتا در جنوب شرقی آسیا انجام می‌شود، نقش درمانی دارد. ریحان شیرین با این ریحان مقدس کمی متفاوت است. در این مقاله، در مورد فواید سلامتی و محتوای تغذیه‌ای ریحان بیشتر بیاموزید و نکاتی درباره نحوه قرار دادن آن در رژیم غذایی بیابید. خواص ریحان سبز و بنفش در سلامتی خواص ریحان ممکن است فواید سلامتی در رژیم غذایی، به عنوان داروی گیاهی و به عنوان یک روغن اساسی فراهم کند. طاستفاده‌های سنتی شامل درمان گزش مار، سرماخوردگی و التهاب در مجاری بینی است – به عنوان مثال یک اثر مشترک سرماخوردگی. خواص ریحان در کاهش سلامتی باعث می‌شود که طعم تند نعنا را نداشته باشد، اما همان تاثیر را تا حدی روی درمان سرماخوردگی بگذارد. خواص ریحان در برخی از عناصر مغذی درشت مانند کلسیم و ویتامین K و همچنین طیف وسیعی از آنتی اکسیدان‌ها خودش را نشان‌ می‌دهد. به عنوان مثال، ریحان شیرین دارای غلظت بالایی از ماده شیمیایی اوژنول است. این به آن رایحه‌ای شبیه میخک می‌بخشد. خواص ریحان با داشتن آهک و لیمو دارای غلظت بالایی از لیمونن، باعث ایجاد رایحه در مرکبات می‌شود. اوژنول و لیمونن هر دو خاصیت آنتی اکسیدانی دارند. کاهش استرس اکسیداتیو آنتی اکسیدان‌ها برای از بین بردن رادیکال‌های آزاد بدن ضروری هستند. رادیکال‌های آزاد مولکول‌های ناپایداری هستند که در نتیجه متابولیسم و سایر فرایندهای طبیعی ایجاد می‌شوند. آنها همچنین می‌توانند در نتیجه سیگار کشیدن و برخی از گزینه‌های رژیم غذایی شکل بگیرند. آنتی اکسیدان‌ها ترکیباتی هستند که به حذف این مولکول‌ها از بدن کمک می‌کنند. اگر در عوض تجمع یابند، استرس اکسیداتیو می‌تواند رخ دهد، در نتیجه باعث آسیب سلول و احتمالا بیماری می‌شود. دانشمندان ارتباط سرطان، بیماری‌های قلبی، آرتریت روماتوئید، دیابت و سایر موارد بهداشتی را با استرس اکسیداتیو مرتبط دانسته اند. بدن مقداری آنتی اکسیدان تولید می‌کند، اما همچنین لازم است مقداری از رژیم غذایی جذب کند. از جمله آنتی اکسیدان‌های زیادی که در ریحان وجود دارد، آنتوسیانین‌ها و بتا کاروتن است. خواص ریحان در آنتی اکسیدان بودنش، کمک زیادی به بهبود بیماری‌ها می‌کند. خواص ریحان برای کبد ریحان یکی از گیاهان پرخاصیت است که در طب سنتی و تحقیقات جدید، نقش مهمی در تقویت عملکرد کبد و محافظت از آن شناخته شده است. مطالعات نشان می‌دهد که خواص ریحان برای کبد بیشتر به دلیل وجود آنتی‌اکسیدان‌ها و ترکیبات ضدالتهابی این گیاه است. این ترکیبات می‌توانند به کاهش استرس اکسیداتیو در سلول‌های کبدی کمک کرده و روند بازسازی و پاکسازی کبد را سرعت ببخشند. در سال 2015، یک پژوهش علمی روی حیوانات نشان داد که مصرف پودر تهیه‌شده از گیاه تولسی (نوعی ریحان مقدس در طب سنتی هند) توانست آسیب‌های ایجادشده در کبد را تا حد زیادی بهبود دهد. این موضوع نشان می‌دهد که مصرف منظم ریحان یا فرآورده‌های طبیعی آن می‌تواند در بهبود سلامت کبد و افزایش توانایی آن در دفع سموم نقش مؤثری داشته باشد. اگر به دنبال روش‌های طبیعی برای تقویت کبد هستید، می‌توانید علاوه بر گنجاندن ریحان تازه در رژیم غذایی، از محصولات گیاهی تخصصی موجود در داروخانه گیاهی دکتر بانوکا برای پاکسازی کبد نیز استفاده کنید. ریحان بنفش برای سرطان در مروری که در سال 2013 منتشر شد، بررسی شد که آیا تولسی یا ریحان مقدس می تواند از سرطان جلوگیری کند. نویسندگان نتیجه گرفتند که مواد شیمیایی موجود در ریحان مقدس ممکن است به جلوگیری از انواع خاصی از سرطان‌های پوست، کبد، دهان و ریه کمک کند. به نظر می‌رسد که آنها این کار را با افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی، تغییر بیان ژن، تحریک مرگ سلول و کاهش سرعت تقسیم سلولی انجام می‌دهند. با این حال، مطالعات در این بررسی بالینی بوده یا در حیوانات انجام شده است. تأیید اثرات به تحقیقات بیشتری نیاز دارد. خواص ریحان برای عفونت ریحان برای فشار خون بالا ریحان یکی از گیاهان ارزشمند در طب سنتی است که فواید متعددی برای سلامت قلب و عروق دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که استفاده از ریحان برای فشار خون بالا می‌تواند نقش حمایتی داشته باشد. در یک بررسی در سال 2011، مشخص شد که عصاره ریحان شیرین به دلیل وجود ترکیبی به نام اوژنول، قادر است به طور موقت فشار خون بالا را کاهش دهد. اوژنول با مسدود کردن کانال‌های کلسیم در بدن، سبب کاهش فشار خون می‌شود. هرچند این اثر کوتاه‌مدت بود و تنها چند دقیقه بعد فشار خون دوباره به سطح قبلی بازگشت. با این حال، نتایج تحقیقات دیگر نشان می‌دهد که مصرف منظم فرآورده‌های گیاهی ریحان می‌تواند بر عوامل خطر بیماری‌های قلبی و عروقی تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، در یک مطالعه چهار هفته‌ای روی داوطلبان سالم، مصرف روزانه کپسول حاوی 300 میلی‌گرم عصاره برگ خشک تولسی (نوعی ریحان مقدس) باعث کاهش سطح کلسترول و تری‌گلیسیرید شد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ریحان می‌تواند در کنار سبک زندگی سالم، به بهبود سلامت قلب و کنترل فشار خون کمک کند. اگر به دنبال روش‌های طبیعی و ایمن برای حمایت از سلامت قلب و کاهش فشار خون هستید، می‌توانید از بهترین قرص گیاهی فشار خون بالا استفاده کنید. محافظت در برابر پیری پوست طبق تحقیق منتشر شده در سال 2011، ثابت شد که خواص ریحان می‌تواند به محافظت از پوست در برابر برخی از اثرات پیری کمک کند. در این مطالعه، دانشمندان از عصاره ریحان برای مدل‌های آزمایشگاهی پوست استفاده کردند. نتایج حاکی از آن است که استفاده از عصاره‌های ریحان در کرم‌های موضعی پوست می‌تواند باعث رطوبت رسانی به پوست و کاهش زبری و چین و چروک پوست شود. اگرچه عصاره‌های ریحان در دوزهای خاص ممکن است این تأثیر را داشته باشند، اما مصرف ریحان لزوما به نفع پوست نخواهد بود. اگرچه، آنتی اکسیدان‌های موجود در ریحان و سایر غذاهای گیاهی ممکن است اثر محافظتی داشته باشند در صورتی که فرد آنها را به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متنوع مصرف کند. کاهش قند خون بالا بعضی از پزشکان طب سنتی از خواص ریحان برای کمک به مدیریت سطح قند خون توصیه می‌شود. مطالعه سال 2019 روی موش‌ها نشان داد که عصاره برگ‌های شیرین ریحان به کاهش سطح قند خون بالا کمک می‌کند. همچنین نتایج نشان داد که برگ ریحان ممکن است به درمان اثرات طولانی مدت قند خون بالا کمک کند. اگر تحقیقات بیشتر این یافته‌ها را تأیید کند، عصاره ریحان می‌تواند برای افراد دیابتی مفید باشد. کاهش قند خون که از خواص ریحان سبز و بنفش به حساب می‌اید، در داروهای گیاهی زیادی استفاده می‌شود. تقویت سلامت روان استرس ذهنی می‌تواند باعث تولید رادیکال‌های آزاد در بدن شود. طبق یک بررسی در سال 2014 که به نقش تولیس در داروی آیورودا پرداخته شده است، این گیاه حاوی خواصی است که می تواند به شما کمک کند. استرس، اضطراب و افسردگی را کاهش می‌دهد. توانایی تفکر و تعقل را افزایش می‌دهد. از کاهش حافظه مربوط به سن جلوگیری می‌کند. خواب و رابطه جنسی مرتبط با استرس را بهبود می‌بخشد. داروهای گیاهی مناسب برای تقویت حافظه به گفته نویسندگان، برخی مطالعات نتایج قابل مقایسه‌ای با داروهای دیازپام و داروهای ضد افسردگی داشته اند. با این حال، تایید این یافته‌ها نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. همچنین، بعید است مصرف آن – به عنوان مثال در چای – مانند دریافت دوز یک عصاره همان اثر را داشته باشد. کاهش التهاب و تورم استرس اکسیداتیو می‌تواند منجر به التهاب، عاملی در بیماری‌های مختلف، از جمله سرطان، دیابت نوع 2 و آرتریت روماتوئید شود. در سال 2017، محققان خواص ضد التهابی روغن ریحان شیرین را تجزیه و تحلیل کردند. طبق نتایج آنها، روغن ریحان ممکن است به درمان بیماری‌های مختلفی که شامل التهاب ناشی از استرس اکسیداتیو هستند، کمک کند. مشخص نیست که آیا خوردن ریحان می‌تواند همان تاثیر را داشته باشد. خواص ریحان و روغن ریحان که به طور صنعتی گرفته می‌شود به طور کامل در کاهش التهاب اثبات نشده است. اما وجود آنتی اکسیدان در خواص ریحان، به کاهش التهاب و تورم دستگاه های داخلی کمک می‌کند. مبارزه با عفونت پزشکان مختلفی از طب سنتی از این گیاه به عنوان یک ماده ضد میکروبی استفاده کرده اند و برخی تحقیقات علمی از این کاربرد پشتیبانی می‌کنند. در سال 2013 ، محققان از روغن ریحان شیرین به سویه‌های مختلف اشریشیا کلی یا E. coli استفاده کردند. این باکتری‌ها از افراد مبتلا به عفونت‌های تنفسی، شکمی، ادراری یا پوستی و همچنین از تجهیزات بیمارستان ناشی می‌شود. نتایج نشان داد که روغن در برابر این باکتری‌ها فعال است. محققان نتیجه گرفتند که روغن ریحان می‌تواند به درمان یا جلوگیری از برخی انواع عفونت کمک کند.	تاریخچه این گیاه بومی ارتفاعات آمریکای جنوبی است که به صورت خودرو و آلبالویی شکل در آن نقاط می رویید. قسمت شرقی ارتفاعات آند در آمریکای جنوبی مرکز ثانویه گوجه فرنگی به حساب می آید .این گیاه بعدا توسط سرخپوستان به آمریکای مرکزی و مکزیک برده شد ودر آنجا اقدام به کشت و پرورش ودر بعضی مواقع نیز اقدامات اولیه اصلاح نژاد در آن صورت گرفت .مهاجرین اسپانیایی که به این نقاط وارد می شدند توانستند بذر این گیاه را با خود به اسپانیا برده وبه سایر نقاط اروپا توسعه دهند. سال های زیادی این گیاه به صورت زینتی در اروپا کشت می شد و تا حدود سال 1820 میلادی در اروپا تنها برای گیاه شناسان و داروسازان جالب توجه بود. بذر گوجه فرنگی نخست در اواسط قرن هجده به صورت سبزی کشت شد. هر چند کشت آن با تردید انجام گرفت و همانند سایرگیاهان سمی دیگر خانواده سولاناسه به تدریج کشت آن رو نق گرفت.فرانسوی ها به آن لقب سیب عشق نام نهادند زیرا تصور می کردند که در گوجه فرنگی قدرت ویژه جنسی نهفته است. مشخصات گیاه شناسی گوجه فرنگی گیاهی است علفی و یکساله از خانواده بادمجانیان( Solanaceae) با کشت مستقیم تولید ریشه عمیق می کند و در زمین های نرم تا عمق بیشتر از 2 متر نیز فرو میرود.70 درصد ریشه های فرعی تا عمق 25 سانتیمتری (سطح الارض)قرار می گیرد.ریشه اصلی در کاشت نشایی از رشدش کاسته می شود .هرچند که تشخیص ان به خوبی امکان پذیر است ولی از نظر رشد ونمو نسبت به ریشه های فرعی دارای اختلاف کمی است. ریشه های فرعی ابتدا به صورت افقی رشد کرده و در درازمدت نگهداری گیاه را به عهده می گیرند .ساقه گوجه فرنگی به صورت سیمپودیال (Sympodial)رشد می کند . یعنی اینکه رشد ساقه پس از تشکیل گل آذین ویا جوانه برگ در راس آن از رشد بازمانده و پس از آن کمی متمایل تر نسبت به حالت قبلی به رشدش ادامه می دهد. ارزش غذایی و اهمیت اقتصادی گوجه فرنگی یکی از سبزیهای مهمی است که به علت داشتن انواع ویتامین ها ،کاروتن ،اسیدهای مفید ،قند و املاح معدنی نقش مهمی را در سلامت انسان ایفا می کند. این گیاه به صورت مختلف در تغذیه مورد مصرف قرار می گیرد .مصرف خام آن به تنهایی و یا همراه با سایر سبزیها در سالاد وبه صورت پخته در غذاهای مختلف معمول است .علاوه بر آن به صورت کنسرو شور ،رب ،سس و کچاپ نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی نقاط آن را خشک کرده و در انواع غذاها مورد استفاده قرار می دهند .مقدار کالری گوجه فرنگی زیاد نیست و به همین علت مصرف آن در رژیم غذایی های لاغری توصیه می شود. شرایط آب و هوایی نور و دما مناسب برای گوجه فرنگی گوجه فرنگی براساس مبدا خود یک محصول فصل گرم است و برای عملکرد بیشتر احتیاج به یک دوره گرمای طولانی دارد. دمای اپتیمم در مجاورت نور کافی بیش از 20 کیلو لوکس بین 27 تا 30 درجه سانتیگراد است. این گیاه در مقابل سرما حساس بوده ویخبندان به شدت به آن صدمه می زند .نور کافی برای رشد بذر گوجه فرنگی ضروری است .حداقل نور برای فاز زایشی 10 کیلو لوکس است. کمبود نور و دما که در فصل پاییز و زمستان برای کشت های گلخانه ای به وجود می آید اختلال رشد ونمو گیاه را به دنبال دارد. از علائم مشخصه آن رشد ناقص گیاه به وجود آمدن دیروقت گل آذین ،بدشکل شدن گلها و یا تمامی گل آذین و افتادن گلهاست . نور و دما بلافاصله پس از ظاهرشدن کوتیلدونها می تواند تاثیر زیادی در دوره زایشی داشته باشد. نیاز زیاد به گرما و حساسیت گیاه در مقابل دمای پایین کشت وزرع آن را در مناطق مختلف محدود کرده ونیز تنها در فصول معینی از سال می توان اقدام به پرورش گوجه فرنگی نمود. گوجه فرنگی نمی تواند شب های سرد را به خوبی تحمل کند و رطوبت زیاد در تابستان باعث بروز بیماری های قارچی می شود.از طرف دیگر بادهای خشک ممکن است موجب ریزش گلها و بارور نشدن آنها بشود ،آفتاب شدید در بسیاری از ارقام حساس به ویژه آنهایی که برگ کمتری دارند موجب آفتاب سوختگی میوه ها می گردد .رشد ونمو گوجه فرنگی در دمای بالاتراز 37 درجه سانتیگراد متوقف می شود. خاک گوجه فرنگی گوجه فرنگی را میتوان در کلیه خاک ها کاشت ولی خاک های حاصلخیز با هوموس کافی برای افزایش عملکرد در واحد سطح موثر است . چنانچه زودرسی مورد توجه باشد ،خاک های سبک ترجیح داده میشوند .به طور کلی زمینی برا ی کشت گوجه فرنگی مناسب است که دارای زهکش خوب باشد. از کشت گوجه فرنگی در خاک های شور و قلیایی باید اجتناب نمود.در خاک های خیلی سنگین (رسی) ویا خیلی سبک (شنی )نیز میزان محصول پایین می آید.مناسب ترین PH برای رشد این گیاه بین 5/5 تا 7 است . رطوبت درمجاورت دما و تابش زیاد ،فاکتور رطوبت به ویژه پراکندگی صحیح آن برای تولید و بهره برداری این گیاه بسیار موثر است .خشکی طولانی که بارش ناگهانی به دنبال داشته باشد . اغلب ترکیدگی میوه ها را را در پی خواهد داشت . مضافا این که رطوبت نسبی دردرازمدت (زمان طولانی )اغلب باعث چسبیدن گرده ها به یکدیگر شده وبدین ترتیب تاثیر منفی روی عمل لقاح داشته ونهایتا کاهش عملکرد را به دنبال خواهد داشت.کود:از نظر کودهای شیمیایی نیاز گوجه فرنگی بیشتر به ازت ،فسفر وپتاس است و چون دراکثر خا کهای ایران پتاس به حد کافی موجود است ، از کودهای فسفره وازته بیشتر استفاده می شود. وجود این عناصر در خاک لاوه براین که باعث افزایش عملکرد می شود ،مقاومت گیاه رانیزدر مقابل آفات و امراض افزایش می دهد. بذر گوجه فرنگی و نشاء آن دوره رشد گیاه در انواع مختلف بذر گوجه فرنگی فرق دارد و در درجه اول بسته به نوع واریته ،مقدار دما طی دوره رشد و اندازه ساقه اصلی بین 4 تا 11 ماه متفاوت است. بذر گوجه فرنگی را معمولا به منظور تهیه نشای مرغوب ابتدا در خزانه پرورش داده و سپس به زمین اصلی منتقل می کنند. روش بذرپاشی مستقیم نیز امکانپذیر است .میزان بذر مورد نیاز در خزانه برای یک تر مربع حدود3 گرم بوده مقدار 4 گرم بذر مرغوب برای 1000نشای گوجه فرنگی کافی است. نشاء گوجه فرنگی مراقبت های زراعی مراقبت های زراعی پس از کاشت عبارتند از آبیاری ،مبارزه با علف های هرز و آفات وامراض. آبیاری گوجه فرنگی در ایران اکثرا به صورت جوی پشته صورت می گیرد. در صورتی که آبیاری بارانی بهترین روش آبیاری برای زراعت این گیاه در فضای آزاد توصیه شده است. آفات و بیماری ها از آفات مهم گوجه فرنگی در این منطقه می توان آگروتیس وشته رانام برد که در بعضی مواقع خسارات زیادی را به این گیاه وارد می کنند. مگس سفید گوجه(Aleurodidae)در گلخانه ها عملکرد فتوسنتز را کاهش می دهد. بیماری های مهم گوجه فرنگی عبارتند از کپک خاکستری (Botrytis) پوسیدگی برگ (Phytoph thora infestans) پوسیدگی ساقه (Didymellalycopersici) و پژمردگی باکتریایی(Cormebacterium michigamense) علاوه بر آن گوجه فرنگی در بعضی اوقات دچار بیماری های فیزیولوژیکی می گردد که به شکلهای مختلفی در گیاه ظاهر می شود . برداشت و نگهداری میوه گوجه فرنگی را ممکن است بسته به نوع استفاده و مسافتی که باید میوه تا بازار طی کند ،در مراحل مختلف برداشت نمود .برای مصرف خانگی و رب سازی معمولا از گوجه فرنگی رسیده و قرمز استفاده می کنند. چنانچه فاصله بین مزرعه تا محل مصرف دورباشد،گوجه فرنگی را در حالت نیمه رسیده و یا رسیده سبز برداشت می کنند و آنها را در اتاقهایی که دارای دمای بین 13 تا 21 درجه سانتیگراد است به طور مصنوعی رسیده می کنند .در دمای 20 درجه و بالاتر ،رسیدن مصنوعی میوه سرعت یافته ولی احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد تر است. میزان رطوبت مورد نیاز بین 90 تا 95 درصد است. میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار میزان تناژ مزارع گوجه فرنگی به عواملی همچون عرض جغرافیایی، رقم انتخابی، نوع تغذیه، آفات و بیماری‌های منطقه و دوره رسیدگی بستگی دارد. بنابراین نباید انتظار داشت که در دو منطقه میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار یکسان باشد. بنابراین میزان باردهی گوجه 8320 با میزان برداشت گوجه متین در هکتار و میزان باردهی گوجه بریویو در هکتار با یکدیگر تفاوت دارند. ارقام مختلف گوجه فرنگی ارقام مختلف ازنظر طول دوره رسیدن ، مقاومت به آفات وبیماریها ،مقاومت به تنشهای محیطی ،تولیددرواحدسطح،سازگاری به شرایط محیط کشت (فضای آزاد یاگلخانه ) ،خصوصیات ظاهری نظیررنگ ،اندازه ،شکل ،وزن ،بافت و… باهم فرق دارند . ازجمله عواملی که درانتخاب رقم نقش دارند می توان روش کاشت ،طول فصل رشد ،تراکم بوته درواحدسطح (هکتار)،بافت وحاصلخیزی خاک ،وهدف تولیدرانام برد . لذا کشاورزان برای تولیدمحصولی باکیفیت وکمیت بالاباید مواردزیررارعایت کنند : 1- طول دوره رسیدن رقم را مدنظر قراردهند. به طورمثال ارقام زودرس برای مناطقی مناسب هستند که فصل رشدآنها کوتاه باشد. این وضعیت درمناطق جنوبی که کشت خارج ازفصل انجام می دهند بسیارحائزاهمیت است . باتوجه به شرایط خاص بازارفروش گوجه فرنگی درکشور درفصل زمستان کشت ارقام زودرس دراین مناطق می توانددرآمدمناسبی رابرای کشاورزان به همراه داشته باشد . 2- سازگاری رقم باشرایط محیطی : انتخاب رقمی که بتواند دربرابرتنشهای ناشی ازگرما ،سرما ورطوبت مقاومت کند . 3- انتخاب بذر گوجه فرنگی مقاوم به آفات وبیماریها : براساس شرایط اقلیمی منطقه وتجربیات کشت وکارارقام مختلف درهرمنطقه ،بایدارقامی انتخاب شوندکه نسبت به آفات وبیماریهای رایج درسطح مزارع منطقه مقاوم باشند تاضمن تولیدمحصول سالم وبهداشتی هزینه های تولیدنیزکاهش یابد .یکی ازبیماریهایی که درمناطق جنوب کشورشایع بوده وهرساله خسارات زیادی را به بارمی آوردبیماری ویروسی پیچیدگی برگ گوجه فرنگی است . قطعادراین مناطق بایدازارقام مقاوم به بیماریهای ویروسی استفاده کرد. بعضی ارقام به این بیماری مقاوم وبرخی دیگرمتحمل هستند . 4- عملکردبالا : رقم مورداستفاده بایدازنظرعملکردکیفی وکمی وضعیت مطلوبی داشته باشد . 5- میوه باید از خصوصیات ظاهری مناسب برخوردار باشد تا بر بازارپسندی آن افزوده شود . از جمله این خصوصیات می توان شکل واندازه مناسب ،خوش رنگ بودن ، خوش طعم بودن و…. رانام برد . 6- رقم مورد استفاده از همرسی ویکنواختی بالا درتولید میوه برخوردار باشد. 7- رقم باید به صدمات مکانیکی ناشی از برداشت وحمل و انتقال به بازارهای دوردست مقاوم باشد. چنین ارقامی می توانند قابلیت انبارداری ونگهداری بیشتری داشته باشند . ارقام متعددی درمناطق مختلف کشت می شوند که درذیل به تعدادی از آنها پرداخته می شود . مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجه‌فرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد می‌شود. در رقم گوجه‌فرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم می‌باشد. ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم.
افزودن به سبد خرید	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر

محصولات پیشنهادی

بذر گشنیز

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور

توضیحات

برگ و ساقه:

دانه:

کاربردهای دارویی:

دیدگاهها

مقایسۀ سریع

شرایط کاشت بذر مرزه:

دمای مناسب برای کاشت مرزه

آبیاری گیاه مرزه

خواص مرزه:

خواص ریحان

خواص ریحان سبز و بنفش در سلامتی

کاهش استرس اکسیداتیو

خواص ریحان برای کبد

ریحان بنفش برای سرطان

ریحان برای فشار خون بالا

کاهش قند خون بالا

تقویت سلامت روان

کاهش التهاب و تورم

مبارزه با عفونت

تاریخچه

مشخصات گیاه شناسی

ارزش غذایی و اهمیت اقتصادی

شرایط آب و هوایی

نور و دما مناسب برای گوجه فرنگی

خاک گوجه فرنگی

رطوبت

بذر گوجه فرنگی و نشاء آن

مراقبت های زراعی

آفات و بیماری ها

برداشت و نگهداری

میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار

ارقام مختلف گوجه فرنگی

عضویت در خبرنامه