نحوه کاشت بذر خیار چنبر

1. بذرها را به مدت 12 تا 24 ساعت در آب خیس کنید.24 الی 48 ساعت در دستمال مرطوب قرار دهید تا جوانه بزند. (دستمال خشک نشود.)
2. سپس بذر ها را در زمین اصلی یا گلدان مورد نظر به عمق یک سانت بکارید. (بهتر است در هر گود دو یا سه بذر را با هم بکارید.)
3. بعد از جوانه زنی (دو یا چهار برگه شدن خیار) می توانید از بین سه بوته، بوته ای که از همه قوی تر و سرحال تر است را انتخاب کنید و بوته های ضعیف را از کف با ناخن ببرید.
4. پس از کاشت روی بذر را با خاک بپوشانید و گیاه را طوری آبیاری کنید که مرطوب شود.
5. برای کاشت خیار چنبر در گلدان بهتر است از قیم (نگه دارنده) برای نگه داشتن بوته استفاده شود تا فضای زیادی را اشغال نکند.
6. معمولاً پس از گذشت 89 روز می توانید خیارهای خود را برداشت کنید.

نکته 1: گیاهانی که روی داربست ها رشد می کنند، میوه های بهتر و بزرگتر و کشیده تری تولید خواهند کرد. نکته 2: خیار را نمی توان انتقال داد. بنابراین قبل از کاشت آن از محل مناسب برای کشت مطمئن شوید. نکته 3: اگر خیار چنبر به مدت زیادی رشد کند، حالت طویل تری به خود می گیرد، تردی خود را از دست می دهد و تعداد دانه های خیار نیز زیاد می گردد.

شرایط مناسب رشد خیار چنبر

زمان کاشت: بهترین زمان کاشت در مناطق گرمسیر اواخر فروردین یا اوایل اردیبهشت هست و بهترین زمان کاشت در مناطق سرد سیر اواخر اردیبهشت تا اواسط خرداد هست. خاک مناسب: خاکی که از نظر زهکشی شرایط مناسبی داشته باشد و تا حدی اسیدی باشد. خیار چنبر نیاز به خاک نسبتاً غنی دارد. آب و هوا: به سرما حساس می باشد و به محیطی گرم برای رشد نیاز دارد. نور دهی: در مکان هایی با نور کافی کشت شود. آبیاری: برای آبیاری خیار باید به صورت منظم عمل کنید. آبیاری هر 5 الی 10 روز یکبار صورت گیرد.

فواید خیار چنبر

• سرشار از ویتامین آ، ب و ث و آنتی اکسیدان است.
• برای شفاف شدن پوست بسیار مفید است و می توان از آن به عنوان ماسک صورت استفاده کرد.
• میوه، تخم، برگ و ریشه خیار چنبر در طب سنتی برای درمان بیماری ها استفاده می شود.
• کاهش فشار خون بالا و کاهش چربی خون است.
• درمان بیماری سوزاک و نقرس و یرقان
• خیار چنبر به دفع سموم بدن کمک می کند
• ضد صفرا می ‎باشد.
• ضد سرطان

 

فلفل دلمه ای رنگی Bell pepper با نام علمی Capsicum annuum  از خانواده Solanaceae گیاهی است یکساله دارای بافت ترد و طعمی عالی شیرین و کمی تند که برای انواع سالاد و غذاها مورد استفاده قرار می گیرد. فلفل دلمه ای رنگی به رنگ های سیاه، قرمز، نارنجب، سبز و زرد دیده می شود. فلفل دلمه ای علاوه بر کاربرد بسیاری که در آشپزی داشته و از آن به عنوان طعم دهنده در سوپ و سالاد یا برای تزئین بشقاب های غذا استفاده می شود، دارای خواص درمانی فراوان نیز می باشد. فلفل دلمه ای رنگی با دارا بودن انواع ویتامین ها به هضم غذا کمک شایان توجهی نموده و با ترشح آنتی باکتری ها مانع عفونت روده ها می گردد.

دارای گوشت ضخیمی است که قسمت داخلی آن توخالی است که تعداد زیادی دانه و بذر در آن وجود دارد. معمولاً به صورت چهار لوب ظاهر می‌شود که قابلیت کاشت در باغ، باغچه، گلدان و … را دارد. از باردهی بالایی برخوردار است و تا شروع فصل سرما محصول می‌دهد.

 آبیاری :

 فلفل دلمه ای رنگی برای رشد مناسب به آبیاری کافی و منظم نیاز دارد. منتهی بعد از شروع گلدهی برای قوی تر شدن ریشه ها بایستی میزان آبیاری کاهش داد. لازم به ذکر است که آبیاری کم باعث ریزش گلها، پژمردگی و تولید میوه های کوچک و در مقابل بیاری بیش از حد، گیاه را نسبت به بیماری ها حساس نموده باعث خفگی ریشه، زرد شدن و در موارد شدیدتر باعث از بین رفتن گیاه می گردد.

 نور :

فلفل دلمه ای رنگی جهت رشد مناسب و ایده آل به تابش آفتاب مستقیم نیاز دارد (روزانه حداقل 5 الی 6 ساعت از نور خورشید)

نیاز نوری فلفل دلمه ای رنگی در زمان گلدهی بالاتر می باشد و باعث تسریع در گلدهی می گردد و نور کم باعث رنگ پریدگی برگها و ریزش گلها می شود.

  دما :

فلفل دلمه ای رنگی جزو گیاهان گرما دوست است و به سرما و به ویژه یخبندان حساس می باشد و بهترین دما جهت رشد مطلوب 27 تا 30 درجه سانتی گراد می باشد و حداقل دمایی را که می تواند تحمل کند، دمای ۱۵ درجه سانتیگراد است.

  خاک :

بهترین بستر برای پرورش فلفل دلمه ای ترکیب خاک های لومی یا شنی، خاک باغچه با ورمیکولیت یا پرلیت با زهکشی مناسب می باشد.

  تکثیر :

تکثیر فلفل دلمه ای رنگی از طریق بذر (غیرمستقیم از طریق کاشت نشاء) تکثیر می‌شود. برای کشت غیرمستقیم بستر کشت مناسب ( کمپوست، کوکوپیت و خاک باغچه) را در یک سینی نشاء با زهکشی مناسب ریخته، سپس جهت مرطوب شدن بستر آبیاری انجام می گیرد، بذر فلفل دلمه ای بر روی بستر خاک قرار داده و روی آن با لایه نازکی از کود پوشانده می شود (عمق کاشت 4/0 تا 6/0 سانتی متر) و در نهایت گیاه را آبیاری و تا زمان جوانه زنی مرطوب نگه داشته می شود، لازم به ذکر است که دمای جوانه زنی بین ۲۱ تا ۳۵ درجه سانتی گراد است و بعد از حدود ۱۰ روز جوانه ها شروع به رشد می کند. بعد از اینکه نشا به ارتفاع 10 تا 12 سانتیمتری رسید آن را به زمین اصلی منتقل کرده و به  فاصله 40 تا 50 سانتیمتراز همدیگر نشا کاری انجام می گردد. و بعد از 90 تا 100 روز برداشت فلفل دلمه ای شروع می گردد.

  بیماریها و آفات :

از جمله آفات و بیماری های مهم فلفل دلمه ای رنگی می توان به  تریپس، مگسهای سفید ، شته ،سفیدک داخلی، سفیدک سطحی، ویروس و آنتراکتوز اشاره کرد . در صورت مشاهده علائم آفات و یا بیماری با یکی از سموم رایج و مربوطه اقدام به سم پاشی می گردد.

مرحله اول کاشت کاهو:

کاهو گیاهی روز بلند، دو ساله و مقاوم به سرماست آب و هوای خنک را می پسندد ولی در آب و هوای خشک و گرم سریع به گلدهی می رود و کیفیت خوراکی آن کاهش میابد. بذر کاهو از آن دسته بذرهاییست که در مناطقی که یخبندان زمستانه دارند در فصل بهار و مناطقی که دارای تابستان خنک است به عنوان کشت تابستانه و در نواحی گرمسیری در پائیز و زمستان می کارند.

مرحله دوم کاشت کاهو:

بهترین و مناسب‌ترین زمین برای این محصول خاکهای لومی سبک که دارای مقدار زیادی مواد آلی است می‌باشد.زمین کاهو باید نرم قوی و نمدار باشد یعنی خاک اطراف ریشه که نسبتا کوتاه است نباید هیچ وقت کاملا خشک شود. بوته کاهو دارای ریشه‌های کم و کوتاه و سطحی است بنابراین باید مقدار کافی کود در سطح زمین در دسترس گیاه باشد.

مرحله سوم کاشت:

این گیاه به دو روش کشت می شود :

1 – کاشت کاهو در زمین اصلی:

علت اساسی خزانه کردن گیاه آن است که چون کاهو گیاه پُرتوقعی است، در زمین کوچکتر تامین مواد غذائی و مراقبت های زراعی ارزانتر و آسانتر انجام می شود، به خزانه کردن می پردازند. ولی اگر بخواهند در زمین اصلی اقدام به کشت بذر کنند ، عملیات وجین کردن و تُنُک نمودن گران تمام می شود. بهترین روش کاشت در زمین اصلی، روش خطی ( ردیفکاری ) است و درکشت های وسیع این عمل را با ماشین بذر افشان انجام می دهند .

2 – خزانه کردن:

کاهو گیاهیست پُر توقع به همین علت بذر کاهو ( به عنوان یک بذر صفی جات) را معمولا اول بصورت دستپاش در خزانه می کارند و روی آن را با ماسه و خاک می پوشانند و سپس آنرا آبیاری می کنند. پس از 3 تا 5 روز که نهال حاصله دارای سه یا چهار برگ شد به محل اصلی منتقل می‌کنند. در بعضی مواقع نیز ممکن است بذور را در محل اصلی کاشت ولی پس از سبز شدن بذر نهال های زاید را باید تنک کرد. نیاز آبى کاهو على رغم حجم کم بوته نسبتاً زیاد است.

مرحله چهارم کاشت کاهو:

کاشت نشاء ها در زمین اصلی به روش خطی می باشد که فواصل خطوط را ۵۰ سانتی متر و فواصل بوته ها را ۳۰ سانتی متر در نظر می گیرند . فاصله میان بذرهای کاهو برگ باید حدود 7 تا 8 سانتی‌متر باشد. برای کاهوی معمولی و کاهو کله‌ گرد باید دست‌کم 15 تا 20 سانتی‌متر میان بذرها فاصله باشد. کاهوی چینی نیز بیشترین فاصله را نیاز دارد و باید میان بذرهای آن حداقل 30 سانتی متر فاصله باشد. این فاصله ها برای زمانی است که کاهوها رشد می کنند و اگر نزدیک بکارید، ممکن است برای رشد و تغذیه، فضای کافی نداشته باشند. با اینکه همیشه کاهو را با مغز از مغازه خریداری می کنیم. اما یکی از بهترین روش های برداشت این گیاه، جدا کردن برگ ها آن است.

نکته :

اگر تمایل دارید کله کاهو را کامل و درسته برداشت کنید نیز بهتر است از فاصله 1.5 سانتی‌متری از ریشه این کار را انجام دهید. این باعث می شود تا ریشه باقی مانده دوباره جوانه بزند و دوباره پس از مدتی کاهو داشته باشید.

بذر میوه خوشمزه بلوبری (Blueberry) یکی از محبوب‌ترین بذرهای میوه در جهان است. این میوه کوچک اما پرخاصیت، بومی آمریکای شمالی است و امروزه در بسیاری از کشورها کشت می‌شود. بلوبری به دلیل طعم شیرین و ترش خود، در تهیه دسرها، مرباها و حتی نوشیدنی‌ها استفاده می‌شود. علاوه بر این، این میوه به دلیل خواص درمانی فراوان، مورد توجه بسیاری از افراد قرار گرفته است.