فلفل دلمه ای سبز

فلفل دلمه ای سبز با نام Capsicum frutscene grossum نوعی فلفل از خانواده سیب‌ زمینیان می باشد. بذر فلفل دلمه ای سبز تبدیل به گیاهی می شود که میوه ی آن مانند سایر فلفل ها تند نمی باشد و علاوه بر خوراکی بودن برای مصرف در آشپزی نیز کاربرد دارد. فلفل دلمه ای سبز از جمله گیاهانی است که گرما دوست است بنابراین باید در مناطقی کشت شود که طول فصل سرما در آن مناطق کم باشد، زیرا فلفل نسبت به سرما و یخبندان حساس می باشد. در ادامه شرایط و روش کاشت تخم فلفل دلمه ای سبز بیان شده است. فلفل دارای ویتامین های A ،B ،B6 ،C، پروتئین، کلسیم، منیزیم، چربی، روغن، فیبر، بتاکاروتن، هیدروکربن، شکر و آنتی اکسیدان است که باعث جلوگیری از سرطان دستگاه گوارشی و پائین آوردن کلسترول خون و افزایش جریان خون می گردد. فلفل باعث ترشح آنتی باکتری ها و جلوگیری از عفونت روده ها می گردد و در تسکین و آرامش اعصاب قبل از خواب می شود.

زمان کاشت بذر فلفل دلمه ای سبز:

• زمان مناسب کاشت فلفل دلمه ای فصل بهار می باشد.

نور:

• فلفل دلمه گیاهی آفتاب دوست است. نور خورشید تاثیر زیادی در رشد گیاه دارد عدم نور کافی باعث پژمردگی گیاه می شود.

دما:

• دمای مناسب برای پرورش فلفل دلمه ای ۲۱ تا 30 درجه سانتی گراد می باشد.

خاک مناسب کاشت بذر فلفل دلمه ای سبز:

• بهترین خاک برای رشد فلفل دلمه ای خاک حاصلخیز و بارور لومی با زهکشی خوب با ph بین ۵٫۵ تا ۵٫۷ می باشد.

آبیاری:

• این گیاه رطوبت دوست است و در طول مراحل رشد نیاز به رطوبت کافی دارد.

روش کاشت بذر فلفل دلمه ای:

روش تکثیر فلفل دلمه ای از طریق بذر می باشد. برای کاشت بذری این گیاه بذرها را در یک ظرف پلاستیکی کوچک قرار دهید و ظرف را از آب گرم پر کنید. اجازه دهید دانه ها به مدت 2 تا 8 ساعت در ظرف بمانند، تا زمانی که دانه ها به ته ظرف بروند. خیساندن دانه باعث می شود پوسته سخت شکسته شود و سرعت جوانه زنی بالاتر رود. تخم های فلفل دلمه ای سبز را به طور تک تک به عمق یک سانتی متر در گلدان ۸ سانتی متری که خاک گلدان ان محتوی کود پوسیده و خاکبرگ باشد کاشته و گلدان را در محیط گرم خانه نزدیک به پنجره قرار دهید و تا زمان جوانه زنی سط خاک را مرطوب نگه دارید.

بذر میوه خوشمزه بلوبری (Blueberry) یکی از محبوب‌ترین بذرهای میوه در جهان است. این میوه کوچک اما پرخاصیت، بومی آمریکای شمالی است و امروزه در بسیاری از کشورها کشت می‌شود. بلوبری به دلیل طعم شیرین و ترش خود، در تهیه دسرها، مرباها و حتی نوشیدنی‌ها استفاده می‌شود. علاوه بر این، این میوه به دلیل خواص درمانی فراوان، مورد توجه بسیاری از افراد قرار گرفته است.

ویژگی های چمن سوپر اسپرت:

• مقاومترین واریته چمن نسبت به پاخوری
• دارای پنجه زنی مناسب و ریشه مقاوم در برابر پاخوری
• واریته ای مناسب جهت کشت در استادیوم های ورزشی ، فضای سبزها و پارکها

مرحله اول کاشت کاهو:

کاهو گیاهی روز بلند، دو ساله و مقاوم به سرماست آب و هوای خنک را می پسندد ولی در آب و هوای خشک و گرم سریع به گلدهی می رود و کیفیت خوراکی آن کاهش میابد. بذر کاهو از آن دسته بذرهاییست که در مناطقی که یخبندان زمستانه دارند در فصل بهار و مناطقی که دارای تابستان خنک است به عنوان کشت تابستانه و در نواحی گرمسیری در پائیز و زمستان می کارند.

مرحله دوم کاشت کاهو:

بهترین و مناسب‌ترین زمین برای این محصول خاکهای لومی سبک که دارای مقدار زیادی مواد آلی است می‌باشد.زمین کاهو باید نرم قوی و نمدار باشد یعنی خاک اطراف ریشه که نسبتا کوتاه است نباید هیچ وقت کاملا خشک شود. بوته کاهو دارای ریشه‌های کم و کوتاه و سطحی است بنابراین باید مقدار کافی کود در سطح زمین در دسترس گیاه باشد.

مرحله سوم کاشت:

این گیاه به دو روش کشت می شود :

1 – کاشت کاهو در زمین اصلی:

علت اساسی خزانه کردن گیاه آن است که چون کاهو گیاه پُرتوقعی است، در زمین کوچکتر تامین مواد غذائی و مراقبت های زراعی ارزانتر و آسانتر انجام می شود، به خزانه کردن می پردازند. ولی اگر بخواهند در زمین اصلی اقدام به کشت بذر کنند ، عملیات وجین کردن و تُنُک نمودن گران تمام می شود. بهترین روش کاشت در زمین اصلی، روش خطی ( ردیفکاری ) است و درکشت های وسیع این عمل را با ماشین بذر افشان انجام می دهند .

2 – خزانه کردن:

کاهو گیاهیست پُر توقع به همین علت بذر کاهو ( به عنوان یک بذر صفی جات) را معمولا اول بصورت دستپاش در خزانه می کارند و روی آن را با ماسه و خاک می پوشانند و سپس آنرا آبیاری می کنند. پس از 3 تا 5 روز که نهال حاصله دارای سه یا چهار برگ شد به محل اصلی منتقل می‌کنند. در بعضی مواقع نیز ممکن است بذور را در محل اصلی کاشت ولی پس از سبز شدن بذر نهال های زاید را باید تنک کرد. نیاز آبى کاهو على رغم حجم کم بوته نسبتاً زیاد است.

مرحله چهارم کاشت کاهو:

کاشت نشاء ها در زمین اصلی به روش خطی می باشد که فواصل خطوط را ۵۰ سانتی متر و فواصل بوته ها را ۳۰ سانتی متر در نظر می گیرند . فاصله میان بذرهای کاهو برگ باید حدود 7 تا 8 سانتی‌متر باشد. برای کاهوی معمولی و کاهو کله‌ گرد باید دست‌کم 15 تا 20 سانتی‌متر میان بذرها فاصله باشد. کاهوی چینی نیز بیشترین فاصله را نیاز دارد و باید میان بذرهای آن حداقل 30 سانتی متر فاصله باشد. این فاصله ها برای زمانی است که کاهوها رشد می کنند و اگر نزدیک بکارید، ممکن است برای رشد و تغذیه، فضای کافی نداشته باشند. با اینکه همیشه کاهو را با مغز از مغازه خریداری می کنیم. اما یکی از بهترین روش های برداشت این گیاه، جدا کردن برگ ها آن است.

نکته :

اگر تمایل دارید کله کاهو را کامل و درسته برداشت کنید نیز بهتر است از فاصله 1.5 سانتی‌متری از ریشه این کار را انجام دهید. این باعث می شود تا ریشه باقی مانده دوباره جوانه بزند و دوباره پس از مدتی کاهو داشته باشید.