تره

تره با نام علمی “Allium schoenoporasum” یکی از سبزی‌‌های پرطرفدار در خانواده‌‌های ایرانی می‌‌باشد از این سبزی خوشمزه و پرکاربرد در تهیه قورمه سبزی، کوکو سبزی، سوپ و انواع آش استفاده می‌ شود.

این گیاه از جمله گیاهانی است که به آسانی پرورش پیدا می‌‌کند. در واقع اگر شما به تازگی قصد پرورش سبزیجات را دارید، این گیاه انتخاب مناسبی است. پرورش این گیاه به شما برای شروع اعتماد به نفس می‌‌دهد و شما می‌توانید پرورش سبزیجات را ادامه دهید.

تره گیاهی است سه ساله که در ابتدا دارای برگ‌‌های بسیار ظریف و ترد و بعد از چندین بار چین برگ‌‌هایش پهن و ضخیم می‌‌شود، تکثیر تره از طریق بذر بوده که در اوایل بهار یا اوایل پاییز کشت می‌‌شود.

تمامی قسمت‌‌های تره خوراکی است که شامل پیازچه، برگ‌‌ها و گل‌‌های گیاه می‌ باشد. این گیاه سال‌‌های بسیار زیادی است که پرورش داده می‌‌شود و به علت داشتن املاح و مواد معدنی بسیار از گیاهان مقوی می‌‌باشد. تره به علت داشتن مقادیر بالای ویتامین C برای درمان اسکربوت بسیار مفید است و مانع از رقیق شدن خون می‌‌شود.

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور

دسته‌بندی : بذر سبزیجات

توضیحات
امتیاز (0)

توضیحات

تره که بعضا به گندنا نیز شناخته میشود کوچکترین عضو خانواده پیازهای خوراکی است. در آسیا، اروپا و آمریکای شمالی میروید. در آشپزی از برگ تره بیشتر از سیر و پیاز استفاده میشود چون طعم ملایم تری دارد. تره از جمله سبزی های معروف و خوردنی است که ساقه ندارد و برگ های آن دراز و تا خورده می باشد. تره در درمان تمام عفونت ها و ناراحتی های مربوط به طحال مفید و موثر است. مصرف تره در رفع یبوست دائمی، سوء هاضمه، لاغری، تسکین درد مفاصل و نقرس مفید است.

تره یا چایو، یکی از سبزی‌های بسیار پرکاربرد در ایران، برای ایرانیان تحویل‌گیرنده‌ی یک سبزی چند منظوره است. تره، یک سبزی بسیار خوشمزه و پرکاربرد است که از خانواده پیازچه‌ها می‌باشد. اگر به دنبال بذری با ویژگی‌های برجسته در میان سبزی‌ها هستید، تره می‌تواند به عنوان انتخابی برتر برای شما عمل کند. خانم‌های خانه‌دار می‌دانند که تره چقدر می‌تواند در تهیه غذاهای خوشمزه به آن‌ها کمک کند. استفاده از این سبزی در پخت آش، سوپ و قورمه سبزی باعث افزایش طراوت و عمق طعم این غذاها می‌شود. همچنین، کوکوهای سبزی که با استفاده از تره تهیه می‌شوند، طعمی بسیار لذیذ و دلپذیر به غذا می‌بخشند. استفاده از تره در ایران تاریخچه‌ای بسیار طولانی دارد و حتی در ضرب‌المثل‌های ما نیز به چشم می‌خورد. این سبزی شباهت‌هایی با پیاز و سیر دارد، اما در طعم و مزه با هر دوی آنها تفاوت دارد.

بذر تره در اصل از آسیا به ایران آمده است. این سبزی به صورت یک گیاه سه‌ساله کشت می‌شود و توانایی مقاومت بسیار بالا در برابر سرما را نیز دارد. ریشه‌های تره به عمق ۶۰ تا ۷۰ سانتیمتری خاک نفوذ کرده و ساقه‌های بزرگی تولید می‌کند تا مقاومت گیاه را افزایش دهد. برگ‌های آن پس از چند بار برداشت، به تدریج پهن‌تر و بزرگ‌تر می‌شوند. این سبزی همچنین پس از رشد، گل نیز تولید می‌کند. بذر تره دارای رنگ سیاه است و طول آن بین ۲ تا ۴ میلیمتر است. ساقه‌های این گیاه نیز نسبت به بقیه سبزی‌ها باریک‌تر هستند و در افزودن طعم و خوشمزگی به غذاها نقش اساسی دارند.

انواع بذرهای تره

تره، همانند بسیاری از سبزیجات دیگر، انواع گوناگونی از بذرها را شامل می‌شود. در ادامه، بررسی کوتاهی بر روی انواع مهم تره صورت می‌گیرد.

تره محلی (Common Chive):

تره محلی یکی از انواع تره است که در ایران بومی است. این نوع تره به صورت متراکم رشد می‌کند و معمولاً در غذاها به همراه خام مصرف می‌شود.

تره شادگان (Garlic Chive):

تره شادگان دارای برگ‌های ضخیم است و به تره عربی نیز مشهور است.

تره فرنگی (Leek):

تره فرنگی احتمالاً معروف‌ترین نوع تره است. این نوع دارای دو بخش است؛ بخشی که در بالای خاک قرار دارد و برگ‌های سبز آن است و بخش سفید ساقه و ریشه آن است. معمولاً این نوع تره برای پخت و پز استفاده می‌شود و مصرف خام آن رایج نیست.

خواص دارویی:

بذرهای سبزیجات مختلف معمولاً خواص متعددی برای سلامتی بدن دارند و بذر تره نیز استثنا نیست. از خواص دارویی این بذر می‌توان به تسهیل گوارش، بهبود پوست، درمان یبوست و کاهش وزن اشاره کرد. تره در خصوص خواص دارویی شباهتی به پیاز و سیر دارد.

مراحل کاشت بذر تره:

کاشت بذر تره به دو روش مستقیم در فضای آزاد و غیرمستقیم در گلخانه انجام می‌شود. در ادامه، مراحل کاشت بذر تره در هر دو روش بررسی می‌شود.

کاشت مستقیم بذر تره:

1. آماده‌سازی خاک بستر:

بذر تره نیاز به ۴ تا ۶ ساعت نور مستقیم خورشید دارد، بنابراین باید یک منطقه از باغچه را انتخاب کنید که در طول روز به این مقدار نور دسترسی داشته باشد. با ترکیب خاک باغچه با کود دامی پوسیده یا کمپوست، شرایط رشد برای تره فراهم می‌شود.

2. کاشت بذر:

قبل از کاشت، بذرهای تره را ۱۲ تا ۲۴ ساعت در آب خیس کنید. سپس می‌توانید آنها را در فواصل ۲ تا ۳ سانتی‌متری در سطح خاک پاشیده و روی آنها لایه نازکی از کود دامی پوسیده بپاشید.

3. آبیاری و نگهداری:

بذرها را تا زمان رشد جوانه‌ها با آب‌پاش آبیاری کنید و از جابجایی آنها جلوگیری کنید.

4. برداشت محصول:

وقت برداشت تره به مرحله کلفت شدن ساقه‌ها بستگی دارد.

کاشت بذر تره به روش غیرمستقیم:

1. آماده‌سازی خاک:

مخلوطی از خاک باغچه، ماسه و کود دامی مناسب برای کاشت تره است.

2. آماده‌سازی ظروف و کاشت بذرها:

برای کاشت به این روش، نیاز به ظروف مخصوص برای کاشت بذر دارید. ته ظروف را از قبل سوراخ کنید و یک لایه نازک سنگ ریزه در انتهای آنها بریزید تا زهکشی انجام شود. سپس آنها را با خاک آماده شده پر کنید و آبیاری کنید تا آب از زیر گلدان خارج شود. بهتر است بذرها را در عمق ۱ تا ۲ سانتی‌متری کاشت کنید و قبل از کاشت آنها را برای ۱

۲ تا ۲۴ ساعت در آب خیس کنید.

3. آبیاری و نگهداری:

مراقبت و آبیاری بذرها مشابه روش کاشت مستقیم است.

نیازهای اولیه برای کاشت بذر تره:

– نور: حداقل ۴ تا ۶ ساعت نور مستقیم خورشید
– دما: هوای خنک
– خاک: خاک هوموسی با زهکشی مناسب
– کود: کود دامی پوسیده
– آبیاری: خاک بذر همیشه باید مرطوب باشد
– منطقه آب و هوایی: سرد
– فصل کاشت: بهار و پاییز
– طول دوره رشد: معمولاً یک یا دو سال
– عادت رشدی: بوته‌ای

تخم تره را می توانید هم بکارید و هم به عنوان دمنوش و هم به عنوان دانه خام آن را استفاده کنید. دانه را بکوبید و در سالاد یا ماست مقدار کمی از آن را بریزید (مصرف به صورت مداوم و روزانه نباشد بلکه گاهی برای تنوع در مزه). خواص درمانی بذر تره بسیار زیاد است. این دانه های سیاه کوچک مانند کنجد یا سیاه دانه صیقلی و صاف نیستند و از نظر ظاهر بسیار ناصاف است و از نظر ابعاد هم اندازه دو دانه گفته شده است.

خواص درمانی تخم تره

ضد نفخ معده
افزایش دهنده اشتها
برطرف کننده یبوست
افزایش دهنده نیروی جنسی
رفع کننده دل پیچه
برطرف کننده اسهال
قطع کننده خون ریزی بواسیر

طبع دانه تره گرم و خشک است و اغلب از آن به عنوان دمکرده استفاده می شود. مصرف زیاد این دانه توصیه نمی شود زیرا مانند دیگر گیاهان و دانه ها مصرف بیش از اندازه آن نتیجه معکوس دارد. اگر از این نوشیدنی به عنوان چای روزانه استفاده کنید پریشانی خواب و کاهش کیفیت خواب از عوارض اولیه آن خواهد بود.

در صورت بروز هریک از موارد گفته شده در بالا یک یا دو لیوان از دمکرده تخم تره را میل کنید و مصرف آن را قطع کنید.

همین بذر تره را در خاک بکارید تا در مدت کوتاهی سبزی تره را برداشت کنید. این سبزی پرخاصیت بسیار برای معده مفید است و حتما در مصرف روزانه چندین برگ از تره را همراه غذا نوش جان کنید.

نحوه دم کردن دمنوش تخم تره

تخم تره یک قاشق چای خوری
چای سبز یا سیاه یک قاشق چای خوری

در قوری آب جوش ابتدا تخم تره را بریزید و بر روی حرارت غیر مستقیم 10 دقیقه بگذارید تا دم بکشد. سپس چای سبز یا چای سیاه را به آن اضافه کنید و پس از 5 دقیقه دمکرده را نوش جان کنید. اگر دیابت ندارید می توانید از کمی عسل، نبات یا شکر برای شیرین کردن استفاده کنید.

خواص دارویی تخم تره

خواص ضدالتهابی

یکی از ویژگی‌های برجسته این دانه، خاصیت ضدالتهابی آن است. این دانه به دلیل ترکیبات فعال و مفید خود، می‌تواند به کاهش التهاب‌های بدن کمک کند. تخم تره به‌ویژه در درمان مشکلات التهابی مانند آرتریت و التهاب مفاصل مؤثر است. مصرف منظم آن می‌تواند به تسکین درد و کاهش تورم کمک کرده و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.

تخم تره تقویت کننده سیستم ایمن

این دانه به‌عنوان یک تقویت‌کننده طبیعی سیستم ایمنی شناخته می‌شود. این دانه حاوی ترکیبات آنتی‌اکسیدانی است که می‌تواند به تقویت سیستم دفاعی بدن و افزایش مقاومت در برابر بیماری‌های عفونی کمک کند. مصرف این دانه می‌تواند به بهبود عملکرد سیستم ایمنی و محافظت از بدن در برابر عفونت‌ها و بیماری‌ها کمک نماید.

تخم تره با تأثیر بر متابولیسم قند و بهبود حساسیت به انسولین، می‌تواند به تنظیم قند خون و مدیریت دیابت کمک کند.

بهبود سلامت گوارش

تخم تره به دلیل خواص ضدباکتریایی و ضدالتهابی، به بهبود عملکرد دستگاه گوارش کمک می‌کند. این دانه می‌تواند به تسکین مشکلات گوارشی مانند سوءهاضمه و التهاب معده کمک کرده و به تنظیم حرکات روده و پیشگیری از یبوست کمک کند. مصرف منظم این دانه به بهبود هضم غذا و سلامت کلی دستگاه گوارش کمک می‌کند.

تخم تره حمایت از سلامت قلب

یکی دیگر از خواص مهم این دانه، کمک به بهبود سلامت قلب است. ترکیبات موجود در این دانه می‌توانند به کاهش سطح کلسترول و فشارخون کمک کنند. مصرف آن به‌عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی و بهبود عملکرد کلی قلب کمک نماید.

تخم تره تقویت کننده سلامت پوست

تخم تره به دلیل داشتن ترکیبات مغذی و آنتی‌اکسیدان‌ها، به تقویت سلامت پوست نیز کمک می‌کند. این دانه می‌تواند به کاهش مشکلات پوستی مانند آکنه و التهاب پوست کمک کرده و به بهبود وضعیت پوست کمک نماید. استفاده از عصاره این دانه به‌صورت موضعی می‌تواند به تسکین خشکی و تحریک پوست و به تقویت بافت پوست کمک نماید.

تخم تره تنظیم کننده قند خون

این دانه می‌تواند به تنظیم سطح قند خون نیز کمک کند. ترکیبات موجود در این دانه به تنظیم قند خون و بهبود حساسیت به انسولین کمک می‌کنند. مصرف منظم این دانه می‌تواند به حفظ سطح قند خون در محدوده سالم و پیشگیری از مشکلات مرتبط با قند خون کمک کند و به مدیریت دیابت کمک نماید.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “تره”

مقایسۀ سریع

	تره پاک‌کردن	پیازچه پاک‌کردن	بذر جعفری پاک‌کردن	گوجه پاک‌کردن	پیاز پاک‌کردن	بذر گشنیز پاک‌کردن
نام	تره پاک‌کردن	پیازچه پاک‌کردن	بذر جعفری پاک‌کردن	گوجه پاک‌کردن	پیاز پاک‌کردن	بذر گشنیز پاک‌کردن
تصویر
شناسۀ محصول
امتیاز	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5
قيمت
موجودی
وزن	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم
اندازه	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم
اطلاعات اضافی
توضیح	تره با نام علمی "Allium schoenoporasum" یکی از سبزی‌‌های پرطرفدار در خانواده‌‌های ایرانی می‌‌باشد از این سبزی خوشمزه و پرکاربرد در تهیه قورمه سبزی، کوکو سبزی، سوپ و انواع آش استفاده می‌ شود. این گیاه از جمله گیاهانی است که به آسانی پرورش پیدا می‌‌کند. در واقع اگر شما به تازگی قصد پرورش سبزیجات را دارید، این گیاه انتخاب مناسبی است. پرورش این گیاه به شما برای شروع اعتماد به نفس می‌‌دهد و شما می‌توانید پرورش سبزیجات را ادامه دهید. تره گیاهی است سه ساله که در ابتدا دارای برگ‌‌های بسیار ظریف و ترد و بعد از چندین بار چین برگ‌‌هایش پهن و ضخیم می‌‌شود، تکثیر تره از طریق بذر بوده که در اوایل بهار یا اوایل پاییز کشت می‌‌شود. تمامی قسمت‌‌های تره خوراکی است که شامل پیازچه، برگ‌‌ها و گل‌‌های گیاه می‌ باشد. این گیاه سال‌‌های بسیار زیادی است که پرورش داده می‌‌شود و به علت داشتن املاح و مواد معدنی بسیار از گیاهان مقوی می‌‌باشد. تره به علت داشتن مقادیر بالای ویتامین C برای درمان اسکربوت بسیار مفید است و مانع از رقیق شدن خون می‌‌شود.	بذر پیازچه پیازچه یکی از سبزیجاتی که به راحتی می توانید در فضای داخلی خانه یا تراس خود پرورش دهید است. بخش خوراکی حاصل از بذر پیازچه به دو قسمت تقسیم می‌شود. قسمت اول که بخش سفید آن بوده که ریشه‌های متصل به آن در زیر خاک مدفون است و قسمت دوم هم قسمت سبز و برگ‌های آن است. هر دو قسمت آن قابل خوردن بوده و می‌توان آن‌ها را می‌توان همراه با غذاهای دیگر استفاده کرد. برگ‌های باریک آن توخالی و معمولاً پر از آب می‌باشد. این برگ‌ها مانند استوانه‌های باریکی در بالای گیاه قرار گرفته و رشد می‌نماید. این بذر دارای گل نیز بوده و گل آن می‌تواند تا ارتفاع ۱۰۰ سانتی‌متر بالا بیاید. گل چتری پیازچه به شکل لوله‌ای بوده و به رنگ‌های سفید مایل به سبز یا ارغوانی و بنفش نیز دیده می‌شود. کاشت بذر پیازچه در باغچه ابتدا باید زمینی را که میخواهید بذر سبزی در آن بکارید را شخم بزنید و به خاک آن کود دامی اضافه کنید و خاک را خوب به هم بزنید تا کود با خاک ترکیب شود سپس خاک را خوب خورد کرده و سطح خاک را صاف کنید. بذرها را بر روی بستری که آماده کردین بپاشید، توجه کنید که بذرها خیلی نزدیک هم و فشرده پاشیده نشوند بهترین فاصله برای پیازچه ۵ سانت هست. حالا کافیست بر روی بذرها حدود نیم سانت کود دامی یا خاک بپاشید و به آرامی خوب آب بدید، بهتر است ۱۰ روز اول با آبپاش آبیاری بکنید تا بذرها جابجا نشوند. حدود ۵ تا ۱۰ روز طول میکشد که بذرها سبز بشوند. بعدا از اینکه بذرها سبز شده و کمی بزرگتر شدند اگر فاصله برخی پیازچه ها به هم نزدیک هست بهتر است برخی ها را از خاک در بیارید و تراکم را کمتر کنید. روش کاشت پیازچه در گلدان ابتدا بذر ها را برای مدت ۱۰ ساعت و حداکثر ۳ روز خیس میکنیم. برای این کار یک گلدان مناسب انتخاب کنید و درون آن به مقدار 60 درصد خاک معمولی باغچه، 20 درصد ماسه و 20 درصد کود مرغوب حیوانی پر کنید. سپس اقدام به آبیاری گلدان میکنیم تا آب کاملاً از گلدان خارج شود . بعد از چند ساعت از آبیاری گلدان بذر ها را بر روی خاک میریزیم و حداکثر به ارتفاع دو برابر طول بذرها روی آن خاک میریزیم. سپس با افشانه آب را بر روی سطح خاک اسپری کنید به صورتی که مطمئن شوید آب به بذر ها رسیده و این کار را هر روز یا روزی دوبار انجام دهید. قبل از سبز شدن بذر سبزی نباید اجازه دهید سطح خاک خیلی خشک شود در این صورت از جوانه زدن خبری نیست. شرایط نگهداری زمان کاشت: بهار و پائیز است. نورد هی: پیازچه نور کامل خورشید را ترجیح می‌ دهد. آبیاری: این گیاه می بایست همیشه مرطوب نگه داشته شود، قبل از سبز شدن گیاه خاک باید دارای رطوبت باشد و بعد از سبز شدن سه روز یکبار آبیاری شود. دما: 13 تا 24 درجه سانتی گراد می‌باشد. مدت زمان جوانه زنی: بین 5 تا 10 روز می باشد.	کاشت سبزی جعفری در خانه زمان کاشت جعفری : در سبزی‌کاری‌های بزرگ و در مناطق معتدل در بهار و گاهی نیز در پائیز است. 1- کاشت مستقیم بذر جعفری می‌توانید بذر جعفری را مستقیم در بستر اصلی (باغ و یا گلدان) کشت کنید. برای این منظور، شرایط آب و هوایی باید مناسب باشد و اگر آب و هوا بسیار سرد باشد، نتیجه نخواهید گرفت. بنابراین کشت مستقیم جعفری باید بعد از آخرین یخبندان انجام شود. 2- نشاءگیری جعفری می‌توانید بذرهای جعفری را در محیط خانه و در سینی کشت، آماده کنید و بعد از ظاهر شدن 3 برگ، جوانه‌ها یا نشاءها را به بستر اصلی منتقل کنید. در واقع یکی از مهمترین مزیت‌های نشاء گیری این است که شما می‌توانید بذرها را در شرایط کنترل شده آماده کنید و بعد از مساعد شدن آب و هوای بیرون، به زمین اصلی منتقل کنید و به این ترتیب در صرف زمان صرفه جویی کرده اید و محصولتان نیز سریع تر آماده خواهد شد. جعفری به خوبی در هر باغ یا گلدانی رشد می‌کند، اما این سبزی تحت شرایط سخت نمی‌تواند بخوبی رشد کند. برای کاشت جعفری مکانی انتخاب کنید که حداقل بخشی از نور خورشید را دریافت کند. اگر تصمیم دارید که جعفری را در گلدان بکارید، باید گلدان را روی یک طاقچه ای قرار دهید که نور خورشید صبح از آن پنجره به جعفری ها بتابد، مانند یک پنجره جنوبی. زمین مورد نظر باید نرم و دارای مواد غذایی مناسب باشد. زمین‌های نیمه سنگین با هوموس کافی، لومی و شن لومی بهترین زمین های کشت این گیاه اند. برای کاشت جعفری بهتر است ابتدا بذرهای گیاه را یک شب در آب به تنهایی یا ابتدا در آب و مایع ظرفشویی به مدت یک ساعت بخیسانید و سپس در آب به تنهایی یک شب قرار دهید. به این منظور یک ظرف بزرگ را با آب ولرم پر کرده و به آن یک قطره مایع ظرفشویی اضافه کنید. مخلوط را تکان دهید تا کاملاً حل شود. سپس تمام بذرهای جعفری را در مخلوط قرار دهید. گرمای آب و مایع ظرفشویی کمک خواهد کرد که پوشش سخت بذر گیاه راحت‌تر شکسته شده و کمک به رشد سریع بذر می‌کند. سپس بذرها را خارج کرده و به خوبی بشویید و سپس یک شب در آب ولرم بخیسانید. پس از ۲۴ ساعت خیساندن بذرهای جعفری در آب، بذرها را در یک صافی بریزید تا آب اضافی آنها گرفته و کاملا خشک شوند. هنگامی که بذرهای جعفری کاملاً خشک شدند، آماده کاشت هستند. اگر می‌خواهید به زمان کاشت جعفری‌ها سرعت بیشتری ببخشید، می‌توانید بذرهای جعفری را زودتر از روز موردنظرتان در گلدان‌های کوچک بکارید و پس از جوانه زنی آنها را به مکان نهایی انتقال دهید. اگر قصد دارید بذرهای جعفری را بدون نشاء گیری و مستقیم در بستر اصلی بکارید، صبر کنید تا زمانی که فصل سرما و خطر یخبندان بطور کامل تمام شود و سپس بذرها را بطور مستقیم در باغ پخش کنید. معمولاً، بذرهای جعفری باید در اوایل فصل بهار، در اسفند ماه یا فرودین ماه کاشته شوند. گلدانی با عمق مناسب را انتخاب نموده و دانه‌ها با فاصله ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و در عمق ۶ تا ۸ میلیمتری از سطح خاک، در خاک لومی شنی که با خاکبرگ مخلوط شده است و زهکشی مناسب دارد، بکارید. بهتر است قبل از کاشت بذر، خاک گلدان کاملا مرطوب باشد بوته‌های جعفری را حداقل یک بار در هفته برای افزایش و توسعه ریشه ی عمودی اصلی بلندتر، آبیاری کنید. شما ممکن است در طول دوره های بسیار گرم و خشک، نیاز به آب بیشتری برای آبیاری بوته‌های جعفری داشته باشید. اگر شما جعفری خود را در خانه و داخل گلدان کاشتید، آنها را به اندازه کافی آبیاری کنید درحدی که خاک فقط بطور مرتب مرطوب باشد بوته‌های جعفری را یکبار در هر ماه با استفاده از کود عمومی به منظور حفظ تولید گیاه در کل فصل، کوددهی کنید. همچنین می‌توانید برای افزایش مواد مغذی خاک، کمپوست را به خاک اضافه کنید و جعفری‌ها را تقویت کنید. هنگامی که بوته‌های جعفری، مجموعه‌ای از سه برگ سبز شدند، بدین معنی است که کاملاً جعفری‌ها رشد کرده‌اند، و آماده برداشت هستند. توجه داشته باشید که برداشت برگ‌ها از قسمت بالای گیاه، عملکرد محصول را کاهش می‌دهد، بنابراین سبزی‌های جعفری را با ساقه برداشت کنید.	تاریخچه این گیاه بومی ارتفاعات آمریکای جنوبی است که به صورت خودرو و آلبالویی شکل در آن نقاط می رویید. قسمت شرقی ارتفاعات آند در آمریکای جنوبی مرکز ثانویه گوجه فرنگی به حساب می آید .این گیاه بعدا توسط سرخپوستان به آمریکای مرکزی و مکزیک برده شد ودر آنجا اقدام به کشت و پرورش ودر بعضی مواقع نیز اقدامات اولیه اصلاح نژاد در آن صورت گرفت .مهاجرین اسپانیایی که به این نقاط وارد می شدند توانستند بذر این گیاه را با خود به اسپانیا برده وبه سایر نقاط اروپا توسعه دهند. سال های زیادی این گیاه به صورت زینتی در اروپا کشت می شد و تا حدود سال 1820 میلادی در اروپا تنها برای گیاه شناسان و داروسازان جالب توجه بود. بذر گوجه فرنگی نخست در اواسط قرن هجده به صورت سبزی کشت شد. هر چند کشت آن با تردید انجام گرفت و همانند سایرگیاهان سمی دیگر خانواده سولاناسه به تدریج کشت آن رو نق گرفت.فرانسوی ها به آن لقب سیب عشق نام نهادند زیرا تصور می کردند که در گوجه فرنگی قدرت ویژه جنسی نهفته است. مشخصات گیاه شناسی گوجه فرنگی گیاهی است علفی و یکساله از خانواده بادمجانیان( Solanaceae) با کشت مستقیم تولید ریشه عمیق می کند و در زمین های نرم تا عمق بیشتر از 2 متر نیز فرو میرود.70 درصد ریشه های فرعی تا عمق 25 سانتیمتری (سطح الارض)قرار می گیرد.ریشه اصلی در کاشت نشایی از رشدش کاسته می شود .هرچند که تشخیص ان به خوبی امکان پذیر است ولی از نظر رشد ونمو نسبت به ریشه های فرعی دارای اختلاف کمی است. ریشه های فرعی ابتدا به صورت افقی رشد کرده و در درازمدت نگهداری گیاه را به عهده می گیرند .ساقه گوجه فرنگی به صورت سیمپودیال (Sympodial)رشد می کند . یعنی اینکه رشد ساقه پس از تشکیل گل آذین ویا جوانه برگ در راس آن از رشد بازمانده و پس از آن کمی متمایل تر نسبت به حالت قبلی به رشدش ادامه می دهد. ارزش غذایی و اهمیت اقتصادی گوجه فرنگی یکی از سبزیهای مهمی است که به علت داشتن انواع ویتامین ها ،کاروتن ،اسیدهای مفید ،قند و املاح معدنی نقش مهمی را در سلامت انسان ایفا می کند. این گیاه به صورت مختلف در تغذیه مورد مصرف قرار می گیرد .مصرف خام آن به تنهایی و یا همراه با سایر سبزیها در سالاد وبه صورت پخته در غذاهای مختلف معمول است .علاوه بر آن به صورت کنسرو شور ،رب ،سس و کچاپ نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی نقاط آن را خشک کرده و در انواع غذاها مورد استفاده قرار می دهند .مقدار کالری گوجه فرنگی زیاد نیست و به همین علت مصرف آن در رژیم غذایی های لاغری توصیه می شود. شرایط آب و هوایی نور و دما مناسب برای گوجه فرنگی گوجه فرنگی براساس مبدا خود یک محصول فصل گرم است و برای عملکرد بیشتر احتیاج به یک دوره گرمای طولانی دارد. دمای اپتیمم در مجاورت نور کافی بیش از 20 کیلو لوکس بین 27 تا 30 درجه سانتیگراد است. این گیاه در مقابل سرما حساس بوده ویخبندان به شدت به آن صدمه می زند .نور کافی برای رشد بذر گوجه فرنگی ضروری است .حداقل نور برای فاز زایشی 10 کیلو لوکس است. کمبود نور و دما که در فصل پاییز و زمستان برای کشت های گلخانه ای به وجود می آید اختلال رشد ونمو گیاه را به دنبال دارد. از علائم مشخصه آن رشد ناقص گیاه به وجود آمدن دیروقت گل آذین ،بدشکل شدن گلها و یا تمامی گل آذین و افتادن گلهاست . نور و دما بلافاصله پس از ظاهرشدن کوتیلدونها می تواند تاثیر زیادی در دوره زایشی داشته باشد. نیاز زیاد به گرما و حساسیت گیاه در مقابل دمای پایین کشت وزرع آن را در مناطق مختلف محدود کرده ونیز تنها در فصول معینی از سال می توان اقدام به پرورش گوجه فرنگی نمود. گوجه فرنگی نمی تواند شب های سرد را به خوبی تحمل کند و رطوبت زیاد در تابستان باعث بروز بیماری های قارچی می شود.از طرف دیگر بادهای خشک ممکن است موجب ریزش گلها و بارور نشدن آنها بشود ،آفتاب شدید در بسیاری از ارقام حساس به ویژه آنهایی که برگ کمتری دارند موجب آفتاب سوختگی میوه ها می گردد .رشد ونمو گوجه فرنگی در دمای بالاتراز 37 درجه سانتیگراد متوقف می شود. خاک گوجه فرنگی گوجه فرنگی را میتوان در کلیه خاک ها کاشت ولی خاک های حاصلخیز با هوموس کافی برای افزایش عملکرد در واحد سطح موثر است . چنانچه زودرسی مورد توجه باشد ،خاک های سبک ترجیح داده میشوند .به طور کلی زمینی برا ی کشت گوجه فرنگی مناسب است که دارای زهکش خوب باشد. از کشت گوجه فرنگی در خاک های شور و قلیایی باید اجتناب نمود.در خاک های خیلی سنگین (رسی) ویا خیلی سبک (شنی )نیز میزان محصول پایین می آید.مناسب ترین PH برای رشد این گیاه بین 5/5 تا 7 است . رطوبت درمجاورت دما و تابش زیاد ،فاکتور رطوبت به ویژه پراکندگی صحیح آن برای تولید و بهره برداری این گیاه بسیار موثر است .خشکی طولانی که بارش ناگهانی به دنبال داشته باشد . اغلب ترکیدگی میوه ها را را در پی خواهد داشت . مضافا این که رطوبت نسبی دردرازمدت (زمان طولانی )اغلب باعث چسبیدن گرده ها به یکدیگر شده وبدین ترتیب تاثیر منفی روی عمل لقاح داشته ونهایتا کاهش عملکرد را به دنبال خواهد داشت.کود:از نظر کودهای شیمیایی نیاز گوجه فرنگی بیشتر به ازت ،فسفر وپتاس است و چون دراکثر خا کهای ایران پتاس به حد کافی موجود است ، از کودهای فسفره وازته بیشتر استفاده می شود. وجود این عناصر در خاک لاوه براین که باعث افزایش عملکرد می شود ،مقاومت گیاه رانیزدر مقابل آفات و امراض افزایش می دهد. بذر گوجه فرنگی و نشاء آن دوره رشد گیاه در انواع مختلف بذر گوجه فرنگی فرق دارد و در درجه اول بسته به نوع واریته ،مقدار دما طی دوره رشد و اندازه ساقه اصلی بین 4 تا 11 ماه متفاوت است. بذر گوجه فرنگی را معمولا به منظور تهیه نشای مرغوب ابتدا در خزانه پرورش داده و سپس به زمین اصلی منتقل می کنند. روش بذرپاشی مستقیم نیز امکانپذیر است .میزان بذر مورد نیاز در خزانه برای یک تر مربع حدود3 گرم بوده مقدار 4 گرم بذر مرغوب برای 1000نشای گوجه فرنگی کافی است. نشاء گوجه فرنگی مراقبت های زراعی مراقبت های زراعی پس از کاشت عبارتند از آبیاری ،مبارزه با علف های هرز و آفات وامراض. آبیاری گوجه فرنگی در ایران اکثرا به صورت جوی پشته صورت می گیرد. در صورتی که آبیاری بارانی بهترین روش آبیاری برای زراعت این گیاه در فضای آزاد توصیه شده است. آفات و بیماری ها از آفات مهم گوجه فرنگی در این منطقه می توان آگروتیس وشته رانام برد که در بعضی مواقع خسارات زیادی را به این گیاه وارد می کنند. مگس سفید گوجه(Aleurodidae)در گلخانه ها عملکرد فتوسنتز را کاهش می دهد. بیماری های مهم گوجه فرنگی عبارتند از کپک خاکستری (Botrytis) پوسیدگی برگ (Phytoph thora infestans) پوسیدگی ساقه (Didymellalycopersici) و پژمردگی باکتریایی(Cormebacterium michigamense) علاوه بر آن گوجه فرنگی در بعضی اوقات دچار بیماری های فیزیولوژیکی می گردد که به شکلهای مختلفی در گیاه ظاهر می شود . برداشت و نگهداری میوه گوجه فرنگی را ممکن است بسته به نوع استفاده و مسافتی که باید میوه تا بازار طی کند ،در مراحل مختلف برداشت نمود .برای مصرف خانگی و رب سازی معمولا از گوجه فرنگی رسیده و قرمز استفاده می کنند. چنانچه فاصله بین مزرعه تا محل مصرف دورباشد،گوجه فرنگی را در حالت نیمه رسیده و یا رسیده سبز برداشت می کنند و آنها را در اتاقهایی که دارای دمای بین 13 تا 21 درجه سانتیگراد است به طور مصنوعی رسیده می کنند .در دمای 20 درجه و بالاتر ،رسیدن مصنوعی میوه سرعت یافته ولی احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد تر است. میزان رطوبت مورد نیاز بین 90 تا 95 درصد است. میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار میزان تناژ مزارع گوجه فرنگی به عواملی همچون عرض جغرافیایی، رقم انتخابی، نوع تغذیه، آفات و بیماری‌های منطقه و دوره رسیدگی بستگی دارد. بنابراین نباید انتظار داشت که در دو منطقه میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار یکسان باشد. بنابراین میزان باردهی گوجه 8320 با میزان برداشت گوجه متین در هکتار و میزان باردهی گوجه بریویو در هکتار با یکدیگر تفاوت دارند. ارقام مختلف گوجه فرنگی ارقام مختلف ازنظر طول دوره رسیدن ، مقاومت به آفات وبیماریها ،مقاومت به تنشهای محیطی ،تولیددرواحدسطح،سازگاری به شرایط محیط کشت (فضای آزاد یاگلخانه ) ،خصوصیات ظاهری نظیررنگ ،اندازه ،شکل ،وزن ،بافت و… باهم فرق دارند . ازجمله عواملی که درانتخاب رقم نقش دارند می توان روش کاشت ،طول فصل رشد ،تراکم بوته درواحدسطح (هکتار)،بافت وحاصلخیزی خاک ،وهدف تولیدرانام برد . لذا کشاورزان برای تولیدمحصولی باکیفیت وکمیت بالاباید مواردزیررارعایت کنند : 1- طول دوره رسیدن رقم را مدنظر قراردهند. به طورمثال ارقام زودرس برای مناطقی مناسب هستند که فصل رشدآنها کوتاه باشد. این وضعیت درمناطق جنوبی که کشت خارج ازفصل انجام می دهند بسیارحائزاهمیت است . باتوجه به شرایط خاص بازارفروش گوجه فرنگی درکشور درفصل زمستان کشت ارقام زودرس دراین مناطق می توانددرآمدمناسبی رابرای کشاورزان به همراه داشته باشد . 2- سازگاری رقم باشرایط محیطی : انتخاب رقمی که بتواند دربرابرتنشهای ناشی ازگرما ،سرما ورطوبت مقاومت کند . 3- انتخاب بذر گوجه فرنگی مقاوم به آفات وبیماریها : براساس شرایط اقلیمی منطقه وتجربیات کشت وکارارقام مختلف درهرمنطقه ،بایدارقامی انتخاب شوندکه نسبت به آفات وبیماریهای رایج درسطح مزارع منطقه مقاوم باشند تاضمن تولیدمحصول سالم وبهداشتی هزینه های تولیدنیزکاهش یابد .یکی ازبیماریهایی که درمناطق جنوب کشورشایع بوده وهرساله خسارات زیادی را به بارمی آوردبیماری ویروسی پیچیدگی برگ گوجه فرنگی است . قطعادراین مناطق بایدازارقام مقاوم به بیماریهای ویروسی استفاده کرد. بعضی ارقام به این بیماری مقاوم وبرخی دیگرمتحمل هستند . 4- عملکردبالا : رقم مورداستفاده بایدازنظرعملکردکیفی وکمی وضعیت مطلوبی داشته باشد . 5- میوه باید از خصوصیات ظاهری مناسب برخوردار باشد تا بر بازارپسندی آن افزوده شود . از جمله این خصوصیات می توان شکل واندازه مناسب ،خوش رنگ بودن ، خوش طعم بودن و…. رانام برد . 6- رقم مورد استفاده از همرسی ویکنواختی بالا درتولید میوه برخوردار باشد. 7- رقم باید به صدمات مکانیکی ناشی از برداشت وحمل و انتقال به بازارهای دوردست مقاوم باشد. چنین ارقامی می توانند قابلیت انبارداری ونگهداری بیشتری داشته باشند . ارقام متعددی درمناطق مختلف کشت می شوند که درذیل به تعدادی از آنها پرداخته می شود . مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجه‌فرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد می‌شود. در رقم گوجه‌فرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم می‌باشد. ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم.	تعریف پیاز پیاز گیاه دو ساله علفی از خانواده آماریلیس (Amaryllidaceae) است که برای مصرف خوراکی استفاده می شود. پیاز به احتمال زیاد بومی جنوب غربی آسیا است، اما در حال حاضر در سراسر جهان، عمدتاً در مناطق معتدل رشد می کند. زمین کاشت پیاز ( آماده سازی ): تهیه خاک مناسب برای کاشت پیاز: وجود خاک مناسب و زهکشی شده از اولین شروط لازم برای کاشت بذر پیاز می باشد. بدین منظور باید دقت داشت که با توجه به نوع ریشه دهی و رشد پیاز، زمین مورد کشت می بایست مسطح و بدون هرگونه سنگ و کلوخ باشد. زیرا وجود سنگلاخ در خاک مانع از رشد غده پیاز شده و باعث بد فرم گرفتن محصول می شود. کاشت مستقیم بذر پیاز: کاشت بذر به عوامل زیادی همچون شرایط اقلیمی، شراایط آب و هوایی، نوع رقم و واریته بذر، نحوه کاشت و فصل مورد کشت دارد. فاصله بین هر ردیف ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و هر دانه بذر به فاصله ۲ سانتی متر کاشته می شود. برای کاشت بذر پیاز نیاز به حداقل ۸ کیلوگرم بذر در هر هکتار می باشد و در صورتی که زمین مورد کشت خطر بروز آفات وجود دارد تا ۱۸ کیلوگرم در هر هکتار توصیه می گردد. همچنین برای کاشت بذر به صورت دست پاش نیازمند ۱۲ کیلوگرم بذر در هکتار لازم است. کاشت نشاء بذر پیاز: منظور از کاشت نشاء، کاشت پیازچه هایی است که از کشت متراکم سال قبل بدست آمده اند. به همین منظور در اوایل شروع فصل پاییز بذرها به صورت متراکم در محلی سرپوشیده کشت شده و پس از مساعد شدن شرایط آب و هوایی به محل کشت منتقل می گردند. مقدار بذر لازم برای نشاء حدوداً ۳ الی ۴ کیلوگرم می باشد. برای نشاء پیاز آن ها را در ردیف ها با فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری و فاصله ۱۰ سانتی متری از یک دیگر نشاء می کنند. یکی از عوال مهم در نشاء پیاز قطر و طول آن می باشد و در صورت نامناسب بودن اندازه، باعث به وجود آمدن ساقه های بذر زودرس شده و ریشه ها متورم و بد فرم می شوند. کاشت مخلوط پیاز با سایر بذرها: با توجه به تراکم بذرهای کاشته شده در واحد سطح، بعد از جوانه زدن و سبز شدن نیاز به تنک کردن محصول بوده که علاوه بر صرف وقت و هزینه زیاد، ممکن است باعث بهم ریختگی در کشت صورت گرفته شود. از همین روی توصیه می شود تا از تنک کردن خودداری شود. بدین منظور برای برای ردگیری خطوط کاشت می توان بذر پیاز را با بذر گیاهان دیگیری همچون اسفنجاج، جعفری و یا تره فرنگی که زود رس بوده و همچنین با توجه به دیر جوانه زدن بذر پیاز (حدود ۱ الی ۲ ماه) ، مخلوطی از این بذرها مورد کشت قرار می گیرند. با این کار می توان یک الی دو هفته پس از کاشت زمین را وجین و سله کشی کرد. کاشت پیازچه: به منظور کاشت پیاز سبز از پیازچه استفاده می شود. برای کشت می بایست پیازچه ها را با فاصله ۱۰ سانتی متری از هم و فاصله بین خطوط حداقل ۲۰ سانتی متری از هم در عمق ۲ الی ۳ سانتی متر، به صورتی که با یکدیگر در تماس باشند، کاشت شود. برای کاشت پیاز نیز می بایست پیازچه ها به فاصله ۵۰ سانتی از هم و فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری از هم با عمق ۱.۵ سانتی متر کاشته شوند. یکیا از موارد مهم در کاشت از طریق پیازچه عدم توانایی در انبار کردن پیاز می باشد و بهتر است برای انبار کردن از روش کاشت مستقیم بذر استفاده گردد. کاشت پیاز: در این نوع از کاشت از پیازهایی با قطر حدوداً ۲.۵ سانتی متری که از محصولات کشت سال قبل به دست آمده اند استفاده می شود. برداشت پیاز: زمان و نحوه برداشت پیاز به عواملی چون نوع خاک، دما، آب و هوا و نوع رقم و واریته بذر مورد استفاده دارد. از همین روی در ارقام ایرانی برداشت به صورت دستی میسر نبوده و باید از ابزار مکانیکی استفاده نمود اما در ارقام خارجی با توجه به تشکل غده بر روی سطح زمین، می توان به صورت دستی برداشت نمود. همچنین پیاز را می توان به صورت غده های پیازی و یا به صورت پیازچه برداشت کرد. شرط مهم در برداشت پیاز رسیده بودن آن است که با خم شدن، افتادن و زرد شدن قسمت های هوایی بوته می توان رسیده شدن پیاز را متوجه شد. مصرف بلافاصله پیاز بعد از برداشت در صورت نرسیده بودن مشکلی نداشته ولی اگر قصد انبار کردن پیاز را داریم، می بایست حداقل ۵۰ درصد پیازها رسیده شده و پس از آن برداشت آغاز می شود که در مناطق با شرایط اقلیمی سردتر توصیه می گردد برداشت پس از رسیده شدن ۹۰ درصد مزرعه شروع گردد. برای برداشت پیاز لازم است تا حداقل ۳ الی ۴ هفته قبل از آن آبیاری مزرعه متوقف گردد تا نگهداری بهتری صورت گیرد. پس از برداشت نیز قسمت هوایی بوته را با وسیله های مناسبی چون قیچی و یا ابزارالات مکانیکی قطع می کنند. جهت جلوگیری از بروز بیماری و آفات به داخل غده نیز مقداری ۱ الی ۲ سانتی متر از سر بوته را بر روی غده باقی می گذارند. در زمان برداشت سه نوع پیاز در اندازه های متفاوت دیده می شوند که شامل پیاز های درشت با قطر حدودی ۷ سانتی متر که ۳ الی ۵ درصد کل محصولات می باشد، پیاز با سایز متوسط با قطر حدودی ۳ سانتی متر که تقریبا ۱۰ درصد محصولات را تشکیل می دهد، پیازهای ریز با قطری حدوداً ۲ سانتی متری که حداقل ۸۵ درصد کل محصولات مزرعه را شامل می شود. بررسی بیماری ها و آفت های کاشت پیاز: آفت و بیماریهای پیاز انواع مختلفی مثل ریشه سرخی، آنتراکنوز، زنگ پیاز،نماتد ساقه و غده، پوسیدگی خاکستری، پوسیدگی ریشه و طبق، سفیدک داخلی یا دروغی، سیاهک پیاز، لهیدگی باکتریایی و از آفات آن نیز تریپس و مگس پیاز دارد که باید برای مقابله با آنها کشاورز تمهیدات لازم را در نظر بگیرد. انواع بذر پیاز برای کاشت: پیاز دارای ارقام گوناگون بوده که که هر رقم با توجه به نوع واریته خود از نظر طول روز مورد نیاز برای رشد به سه گروه روز کوتاه، روز متوسط و روز بلند تقسیم بندی می شوند. بر همین اساس و با توجه به طول روز و آب و هوای مورد نیاز برای کشت، پیازها دارای رنگ های سفید، قرمز، صورتی، بنفش، زرد می باشد. ۱.بذر پياز روز كوتاه: این رقم از پیاز در طی دوره رشد خود نیازمند ۱۰ الی ۱۲ ساعت روشنایی بوده که معمولا حدود ۷ ماه تا زمان محصول دهی زمان می برد. لذا بهترین زمان کاشت برای این نوع از ارقام فصل پاییز بوده و زمان برداشت اواخر زمستان یا اوایل بهار می باشد. ۲- بذر پیاز روز متوسط: این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۳ الی ۱۴ ساعت روشنایی بوده که حدوداً ۵ الی ۶ ماه تا محصول دهی نهایی زمان می برد. برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای معتدل با طول روز متوسط بوده و بهترین زمان کاشت فصل زمستان و زمان برداشت نیز اواخر فصل بهتر و اوایل فصل تابستان می باشد. ۳- بذر پیاز روز بلند: این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۶ الی ۱۷ ساعت روشنایی بوده که ۶ ماه زمان برای تولید محصول نهایی لازم است. همچنین این رقم از بذر پیاز نیازمند درجه حرارت بالا برای کاشت می باشند برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای سرد و معتدل بوده که در اوایل فصل بهار مورد کاشت قرار گرفته و در اواخر تابستان و اوایل پاییز بداشت می شوند.	گشنیز نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قسمت مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز توسط بذر تکثیر می‌شود، مقدار بذر مصرفی برای زراعت گشنیز ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم در هکتار در کشت آبی ( بسته به رقم ) و ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم در هکتار برای کشت دیم توصیه می‌شود. گشنیز: نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز گیاهی است نور پسند و در طول رویش به مقدار زیادی نور نیازمند است. خاک مورد نیاز کاشت: خاک مناسب کاشت گشنیز باید دارای بافت لومی باشد. PH مناسب آن هم 5/5 تا 8 می باشد. کاشت: برای کاشت گشنیز بذرها را در عمق 5/0 الی 1 سانتیمتری خاک قرار دهید و سپس روی انها را با خاک نرم پوشانده و آبیاری کنید. میتوانید بذرها را بر روی بستر خاک پخش کنید و با شن کش آن را زیر خاک کنید. جوانه زنی بذر 8 الی 12 روز طول می کشد. آبیاری: نیاز آبی گشنیز زیاد نبوده و در شرایط آب و هوای گرم بخوبی رشد می کند. بهتر است هر 8 الی 10 روز آبیاری گردد. برداشت: زمان و چگونگی برداشت محصول به نوع استفاده از گیاه بستگی دارد. برای برداشت برگ 30 الی 35 روز پس از کاشت می توان برگهای گشنیز را برداشت کرد، اما اگر هدف برداشت میوه و بذر هست بایستی 100 الی 120 روز از تاریخ کاشت محصول بگذرد پس از رسیدن میوه های چتر های اصلی اقدام به جمع آوری تمام چترها می کنند. پس از خشک شدن آنها را بوجاری کرده و پاک می کنند. موارد مصرف: گشنیز بعنوان یک سبزی و ادویه کاربردهای زیادی دارد. آشپزی و استفاده در غذاهایی مثل قورمه سبزی مصرف ادویه ای مصرف در پخت نان های معطر مصرف دارویی و دمنوش مصرف بعنوان سبزی خوردن
افزودن به سبد خرید	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر

محصولات پیشنهادی

تره

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور

توضیحات

انواع بذرهای تره

تره محلی (Common Chive):

تره شادگان (Garlic Chive):

تره فرنگی (Leek):

خواص دارویی:

مراحل کاشت بذر تره:

کاشت مستقیم بذر تره:

1. آماده‌سازی خاک بستر:

2. کاشت بذر:

3. آبیاری و نگهداری:

4. برداشت محصول:

کاشت بذر تره به روش غیرمستقیم:

1. آماده‌سازی خاک:

2. آماده‌سازی ظروف و کاشت بذرها:

3. آبیاری و نگهداری:

نیازهای اولیه برای کاشت بذر تره:

خواص درمانی تخم تره

نحوه دم کردن دمنوش تخم تره

خواص دارویی تخم تره

خواص ضدالتهابی

تخم تره تقویت کننده سیستم ایمن

بهبود سلامت گوارش

تخم تره حمایت از سلامت قلب

تخم تره تقویت کننده سلامت پوست

تخم تره تنظیم کننده قند خون

دیدگاهها

مقایسۀ سریع

بذر پیازچه

کاشت بذر پیازچه در باغچه

روش کاشت پیازچه در گلدان

شرایط نگهداری

کاشت سبزی جعفری در خانه

1- کاشت مستقیم بذر جعفری

2- نشاءگیری جعفری

تاریخچه

مشخصات گیاه شناسی

ارزش غذایی و اهمیت اقتصادی

شرایط آب و هوایی

نور و دما مناسب برای گوجه فرنگی

خاک گوجه فرنگی

رطوبت

بذر گوجه فرنگی و نشاء آن

مراقبت های زراعی

آفات و بیماری ها

برداشت و نگهداری

میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار

ارقام مختلف گوجه فرنگی

عضویت در خبرنامه