ارسال رایگان برای سفارش بالای 5,000,000 تومان
بذر جعفری
کاشت سبزی جعفری در خانه
زمان کاشت جعفری : در سبزیکاریهای بزرگ و در مناطق معتدل در بهار و گاهی نیز در پائیز است.
1- کاشت مستقیم بذر جعفری
میتوانید بذر جعفری را مستقیم در بستر اصلی (باغ و یا گلدان) کشت کنید. برای این منظور، شرایط آب و هوایی باید مناسب باشد و اگر آب و هوا بسیار سرد باشد، نتیجه نخواهید گرفت. بنابراین کشت مستقیم جعفری باید بعد از آخرین یخبندان انجام شود.
2- نشاءگیری جعفری
- میتوانید بذرهای جعفری را در محیط خانه و در سینی کشت، آماده کنید و بعد از ظاهر شدن 3 برگ، جوانهها یا نشاءها را به بستر اصلی منتقل کنید. در واقع یکی از مهمترین مزیتهای نشاء گیری این است که شما میتوانید بذرها را در شرایط کنترل شده آماده کنید و بعد از مساعد شدن آب و هوای بیرون، به زمین اصلی منتقل کنید و به این ترتیب در صرف زمان صرفه جویی کرده اید و محصولتان نیز سریع تر آماده خواهد شد.
- جعفری به خوبی در هر باغ یا گلدانی رشد میکند، اما این سبزی تحت شرایط سخت نمیتواند بخوبی رشد کند. برای کاشت جعفری مکانی انتخاب کنید که حداقل بخشی از نور خورشید را دریافت کند.
- اگر تصمیم دارید که جعفری را در گلدان بکارید، باید گلدان را روی یک طاقچه ای قرار دهید که نور خورشید صبح از آن پنجره به جعفری ها بتابد، مانند یک پنجره جنوبی.
- زمین مورد نظر باید نرم و دارای مواد غذایی مناسب باشد. زمینهای نیمه سنگین با هوموس کافی، لومی و شن لومی بهترین زمین های کشت این گیاه اند.
- برای کاشت جعفری بهتر است ابتدا بذرهای گیاه را یک شب در آب به تنهایی یا ابتدا در آب و مایع ظرفشویی به مدت یک ساعت بخیسانید و سپس در آب به تنهایی یک شب قرار دهید.
- به این منظور یک ظرف بزرگ را با آب ولرم پر کرده و به آن یک قطره مایع ظرفشویی اضافه کنید. مخلوط را تکان دهید تا کاملاً حل شود. سپس تمام بذرهای جعفری را در مخلوط قرار دهید. گرمای آب و مایع ظرفشویی کمک خواهد کرد که پوشش سخت بذر گیاه راحتتر شکسته شده و کمک به رشد سریع بذر میکند.
- سپس بذرها را خارج کرده و به خوبی بشویید و سپس یک شب در آب ولرم بخیسانید. پس از ۲۴ ساعت خیساندن بذرهای جعفری در آب، بذرها را در یک صافی بریزید تا آب اضافی آنها گرفته و کاملا خشک شوند. هنگامی که بذرهای جعفری کاملاً خشک شدند، آماده کاشت هستند.
- اگر میخواهید به زمان کاشت جعفریها سرعت بیشتری ببخشید، میتوانید بذرهای جعفری را زودتر از روز موردنظرتان در گلدانهای کوچک بکارید و پس از جوانه زنی آنها را به مکان نهایی انتقال دهید.
- اگر قصد دارید بذرهای جعفری را بدون نشاء گیری و مستقیم در بستر اصلی بکارید، صبر کنید تا زمانی که فصل سرما و خطر یخبندان بطور کامل تمام شود و سپس بذرها را بطور مستقیم در باغ پخش کنید. معمولاً، بذرهای جعفری باید در اوایل فصل بهار، در اسفند ماه یا فرودین ماه کاشته شوند.
- گلدانی با عمق مناسب را انتخاب نموده و دانهها با فاصله ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و در عمق ۶ تا ۸ میلیمتری از سطح خاک، در خاک لومی شنی که با خاکبرگ مخلوط شده است و زهکشی مناسب دارد، بکارید. بهتر است قبل از کاشت بذر، خاک گلدان کاملا مرطوب باشد
- بوتههای جعفری را حداقل یک بار در هفته برای افزایش و توسعه ریشه ی عمودی اصلی بلندتر، آبیاری کنید. شما ممکن است در طول دوره های بسیار گرم و خشک، نیاز به آب بیشتری برای آبیاری بوتههای جعفری داشته باشید. اگر شما جعفری خود را در خانه و داخل گلدان کاشتید، آنها را به اندازه کافی آبیاری کنید درحدی که خاک فقط بطور مرتب مرطوب باشد
- بوتههای جعفری را یکبار در هر ماه با استفاده از کود عمومی به منظور حفظ تولید گیاه در کل فصل، کوددهی کنید. همچنین میتوانید برای افزایش مواد مغذی خاک، کمپوست را به خاک اضافه کنید و جعفریها را تقویت کنید.
- هنگامی که بوتههای جعفری، مجموعهای از سه برگ سبز شدند، بدین معنی است که کاملاً جعفریها رشد کردهاند، و آماده برداشت هستند. توجه داشته باشید که برداشت برگها از قسمت بالای گیاه، عملکرد محصول را کاهش میدهد، بنابراین سبزیهای جعفری را با ساقه برداشت کنید.
پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
توضیحات
- جعفری یا شومِخ (نام پارسیاش) نوعی سبزی خوراکی است که در انواع غذا و سوپ مورد استفاده قرار میگیرد. جعفری معمولاً به صورت تر و خشک عرضه و مصرف میشود و فواید بسیاری نیز دارد.
خواص جعفری
جعفری یک منبع بسیار خوب ویتامین A، ویتامین C و ویتامین K میباشد. به علاوه جعفری منبع غذایی خوبی از آهن و اسیدفولیک است. جعفری شامل دو جزء خیلی مهم در ترکیب خود میباشد که موجب شده این سبزی نقشی بیهمتا در سلامت انسان داشته باشد: روغنهای فرار و فلاوونوئیدها.
روغنهای فرار: اولین جزء مهم موجود در جعفری، روغنهای فرار هستند. این روغنها به نام روغنهای ضروری یا اسانسهای گیاهی نیز خوانده میشوند.
از ترکیبات مهم این گروه میتوان به میریستیسین (myristicin)، لیمونن (limonene)، آلفا توژن (alpha-thujene) و اِاوجنول(eugenol) اشاره کرد. با تغلیظ این مواد عصاره ای حاصل میشود که دارای خواص درمانی فوقالعاده است.
در مطالعات انسانی مشخص شدهاست که روغنهای فرار موجود در جعفری مخصوصاً میریستیسین، از شکلگیری و تشکیل تومورها (مخصوصا تومورهای ریه) جلوگیری میکنند. در تحقیقات دیگری مشخص شدهاست که فعالیت آنزیم گلوتاتیون S ترانسفراز را که مسئول پیشگیری از تخریب سلولی میباشد، تحریک میکند.از دیگر فعالیت این روغنها این است که به خنثی کردن انواع مواد سرطان زا مانند بنزوپیرنهای موجود در دود سیگار و دود ناشی از زغال چوب کمک میکند.
فلاوونوئیدها: دومین جزء مهم آن، فلاوونوئیدها میباشند. از ترکیبات مهم این گروه که در جعفری یافت میشود، میتوان آپیئین(apiin)، آپیجنین(apigenin)، کریسواِریول(crisoeriol) و لوتئولین(luteolin) را نام برد.
مقایسۀ سریع
| بذر جعفری پاککردن | گوجه پاککردن | بذر ریحان بنفش پاککردن | بذر شوید پاککردن | ذرت مکزیکی پاککردن | پیاز پاککردن | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| نام | بذر جعفری پاککردن | گوجه پاککردن | بذر ریحان بنفش پاککردن | بذر شوید پاککردن | ذرت مکزیکی پاککردن | پیاز پاککردن |
| تصویر | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
| شناسۀ محصول | ||||||
| امتیاز | ||||||
| قيمت | ||||||
| موجودی | ||||||
| وزن | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اندازه | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اطلاعات اضافی | ||||||
| توضیح | کاشت سبزی جعفری در خانهزمان کاشت جعفری : در سبزیکاریهای بزرگ و در مناطق معتدل در بهار و گاهی نیز در پائیز است.1- کاشت مستقیم بذر جعفریمیتوانید بذر جعفری را مستقیم در بستر اصلی (باغ و یا گلدان) کشت کنید. برای این منظور، شرایط آب و هوایی باید مناسب باشد و اگر آب و هوا بسیار سرد باشد، نتیجه نخواهید گرفت. بنابراین کشت مستقیم جعفری باید بعد از آخرین یخبندان انجام شود.2- نشاءگیری جعفری
|
مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجهفرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد میشود. در رقم گوجهفرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم میباشد. ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم. | شوید شوید یا شِود یا شبت متعلق به خانواده چتریان Apiaceae با نام علمی Anethum graveolens میباشد. مبدا پیدایش آن جنوب اروپا است.شوید جز گیاهان دارویی و ادویه ای محسوب میشود. درایران بیشتر ازساقه و برگ استفاده میشود، اما برخی از کشورها بذر استفاده بیشتری دارد. مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است. شوید گیاهی یکساله و علفی است که ارتفاع ساقهاش به 1/5 متر میرسد. ساقههای شوید استوانهای و منشعب، برگهایش نخی شکل با 3 بریدگی عمیق، گلها کوچک و دو جنسی به رنگ زرد هستند و در انتهای ساقههای اصلی و فرعی به صورت چتر مرکب ظاهر میگردند. میوهها فندقه و تخممرغی شکل، به رنگ قهوهای و 4 حجرهای (4 فندقه=شیزوکارپ) نیازهای رشد: شوید نیازمند خاکهایی با متوسط بافت، حاصلخیز و دارای pH 5/5-6/7 است. شوید حساس به شوری است. شوید تا شروع مرحله زایشی به سرما مقاوم است. بذور شوید در 5 درجه سانتیگراد جوانه میزنند. گیاه شوید در دمای 25-20 درجه سانتیگراد بیشترین رشد را دارد. آمادهسازی زمین و کاشت: زمین را در پاییز شخم میزنند و با کودهای دامی و شیمیایی فسفره و پتاسه تقویت میکنند. زمین مزبور را در اواخر اسفند تا اوایل فروردین ماه به دیسک و ماله آماده میسازند و به صورت کرتهایی به ابعاد 50×20 متر در میآورند. بهترین موقع برای کاشت بذور شوید در پایان فصل سرما است یعنی زمانی که متوسط دما 10-8 درجه سانتیگراد باشد. عمق کاشت بذور شوید 3-1 سانتیمتر انتخاب میشود. شوید را با تراکم 20×10 سانتیمتر جهت برداشت اندامهای رویشی و با تراکم 50×10 سانتیمتر برای به دست آوردن بذور کشت میکنند. مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است. کود ازته مورد نیاز 100-80 کیلوگرم است که باید در 3-2 نوبت به کار رود. آبیاری شوید بلافاصله پس از کاشت بذور ضروری است و باید با دور آبیاری 7-5 روز تعقیب شود. با علفهای هرز شوید باید قبل و بعد از کاشت به خوبی مبارزه گردد. برداشت اندامهای رویشی شوید در خرداد تا اوایل تابستان انجام میگردد. برداشت بذور شوید با دست و از اواخر تیر ماه امکانپذیر است. برگهای برداشت شده را بلافاصله در سایه خشک میکنند و گرنه سیاه یا زرد میشوند. | معرفی کوتاه بذر شنبلیله یک بذر خوراکی با طعم منحصر به فرد و کمی تلخ است که در آشپزی، طب سنتی و کشاورزی محبوب است. با نام علمی Trigonella foenum-graecum، این گیاه معمولاً در مناطق گرمسیری و نیمهگرمسیری پرورش مییابد. مصرف متنوع: ادویه برای غذاهای ایرانی و هندی، نوشیدنیهای سالم، و استفاده در مکملهای گیاهی. مشخصات محصول نوع بذر: شنبلیله معمولی / بذر تازهخشک شده وزن بستهبندی: ۱۰۰ گرام | ۰.۵ کیلوگرم | ۱ کیلوگرم (متناسب با گزینههای فروش شما) سایز بذر: متوسط تا کوچک کیفیت: کاملاً خشک، بدون آلودگی، بدون کپک خلوص: ۹۸–۱۰۰٪ خلوص بذر شنبلیله از نظر بافت و اندازه روش نگهداری: در محیط خشک و خنک، دور از نور مستقیم خورشید نگهداری پس از باز شدن: در ظرف محکم دربدار و در جای خشک مزایا و خواص خواص غذایی بالا: منبع خوب پروتئین گیاهی، فیبر، و ویتامینها (A، C، B-complex) و مواد معدنی مانند آهن و کلسیم. کاربردهای آشپزی: ادویهدهنده به غذاهای ایرانی و هندی تبدیل به پودر یا روغن شنبلیله برای طعمدهی به خوراکها خواص سلامتی: کمک به تنظیم قندخون (مطالعات نشان دادهاند که مصرف دانهها ممکن است به بهبود شاخصهای قندخون کمک کند) پشتیبانی از هضم و التهاب گوارشی در برخی از افراد کاربرد در کشت و کارخانجات: برای سبزیجات مرکب، کشت ترکیبی (intercropping)، و استفاده در گلخانهها نکته بازار: بذر شنبلیله به دلیل عطر و طعم خاص، در میان آشپزها و علاقهمندان به طب مکمل محبوب است. ارائه توضیحات درباره عطر و طعم (مثلاً "بوی خوش با لذت تلخی ملایم") میتواند به افزایش فروش کمک کند. راهنمای استفاده برای پاشش روی غذاها با رنگینکمان طعم: ۱–۲ قاشق چایخوری در هر وعده. برای عصاره یا پودر: بذر را در آسیاب کاملاً تمیز آسیاب کنید تا به پودر نرم برسد. برای تهیه دمکرده: ۱–۲ قاشق چایخوری دانه در ۱ لیتر آب، ۱۰–۱۵ دقیقه بجوشانید. شیوههای بستهبندی و حملونقل بستهبندی: کیسههای مقاوم یا جعبههای مقوایی با ویژگی حفاظت از رطوبت استانداردها: GMP، ISO یا هر گواهی کیفی که شرکت شما ارائه میدهد تاریخ انقضا: مشخص روی بسته با امکان تست کیفیت در بازههای زمانی چرا از ما بذر شنبلیله بخریم؟ کیفیت برتر با سطح خلوص بالا و بدون آلودگی قیمت رقابتی و گزینههای مختلف وزن روشهای ارسال امن برای حفظ تازگی و طعم پشتیبانی مشتریان: مشاوره در مصرف و نگهداری بذرها | تعریف پیاز پیاز گیاه دو ساله علفی از خانواده آماریلیس (Amaryllidaceae) است که برای مصرف خوراکی استفاده می شود. پیاز به احتمال زیاد بومی جنوب غربی آسیا است، اما در حال حاضر در سراسر جهان، عمدتاً در مناطق معتدل رشد می کند.زمین کاشت پیاز ( آماده سازی ): تهیه خاک مناسب برای کاشت پیاز: وجود خاک مناسب و زهکشی شده از اولین شروط لازم برای کاشت بذر پیاز می باشد. بدین منظور باید دقت داشت که با توجه به نوع ریشه دهی و رشد پیاز، زمین مورد کشت می بایست مسطح و بدون هرگونه سنگ و کلوخ باشد. زیرا وجود سنگلاخ در خاک مانع از رشد غده پیاز شده و باعث بد فرم گرفتن محصول می شود.کاشت مستقیم بذر پیاز: کاشت بذر به عوامل زیادی همچون شرایط اقلیمی، شراایط آب و هوایی، نوع رقم و واریته بذر، نحوه کاشت و فصل مورد کشت دارد. فاصله بین هر ردیف ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و هر دانه بذر به فاصله ۲ سانتی متر کاشته می شود. برای کاشت بذر پیاز نیاز به حداقل ۸ کیلوگرم بذر در هر هکتار می باشد و در صورتی که زمین مورد کشت خطر بروز آفات وجود دارد تا ۱۸ کیلوگرم در هر هکتار توصیه می گردد. همچنین برای کاشت بذر به صورت دست پاش نیازمند ۱۲ کیلوگرم بذر در هکتار لازم است. کاشت نشاء بذر پیاز: منظور از کاشت نشاء، کاشت پیازچه هایی است که از کشت متراکم سال قبل بدست آمده اند. به همین منظور در اوایل شروع فصل پاییز بذرها به صورت متراکم در محلی سرپوشیده کشت شده و پس از مساعد شدن شرایط آب و هوایی به محل کشت منتقل می گردند. مقدار بذر لازم برای نشاء حدوداً ۳ الی ۴ کیلوگرم می باشد. برای نشاء پیاز آن ها را در ردیف ها با فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری و فاصله ۱۰ سانتی متری از یک دیگر نشاء می کنند. یکی از عوال مهم در نشاء پیاز قطر و طول آن می باشد و در صورت نامناسب بودن اندازه، باعث به وجود آمدن ساقه های بذر زودرس شده و ریشه ها متورم و بد فرم می شوند.کاشت مخلوط پیاز با سایر بذرها: با توجه به تراکم بذرهای کاشته شده در واحد سطح، بعد از جوانه زدن و سبز شدن نیاز به تنک کردن محصول بوده که علاوه بر صرف وقت و هزینه زیاد، ممکن است باعث بهم ریختگی در کشت صورت گرفته شود. از همین روی توصیه می شود تا از تنک کردن خودداری شود. بدین منظور برای برای ردگیری خطوط کاشت می توان بذر پیاز را با بذر گیاهان دیگیری همچون اسفنجاج، جعفری و یا تره فرنگی که زود رس بوده و همچنین با توجه به دیر جوانه زدن بذر پیاز (حدود ۱ الی ۲ ماه) ، مخلوطی از این بذرها مورد کشت قرار می گیرند. با این کار می توان یک الی دو هفته پس از کاشت زمین را وجین و سله کشی کرد.کاشت پیازچه: به منظور کاشت پیاز سبز از پیازچه استفاده می شود. برای کشت می بایست پیازچه ها را با فاصله ۱۰ سانتی متری از هم و فاصله بین خطوط حداقل ۲۰ سانتی متری از هم در عمق ۲ الی ۳ سانتی متر، به صورتی که با یکدیگر در تماس باشند، کاشت شود. برای کاشت پیاز نیز می بایست پیازچه ها به فاصله ۵۰ سانتی از هم و فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری از هم با عمق ۱.۵ سانتی متر کاشته شوند. یکیا از موارد مهم در کاشت از طریق پیازچه عدم توانایی در انبار کردن پیاز می باشد و بهتر است برای انبار کردن از روش کاشت مستقیم بذر استفاده گردد.کاشت پیاز: در این نوع از کاشت از پیازهایی با قطر حدوداً ۲.۵ سانتی متری که از محصولات کشت سال قبل به دست آمده اند استفاده می شود.برداشت پیاز: زمان و نحوه برداشت پیاز به عواملی چون نوع خاک، دما، آب و هوا و نوع رقم و واریته بذر مورد استفاده دارد. از همین روی در ارقام ایرانی برداشت به صورت دستی میسر نبوده و باید از ابزار مکانیکی استفاده نمود اما در ارقام خارجی با توجه به تشکل غده بر روی سطح زمین، می توان به صورت دستی برداشت نمود. همچنین پیاز را می توان به صورت غده های پیازی و یا به صورت پیازچه برداشت کرد. شرط مهم در برداشت پیاز رسیده بودن آن است که با خم شدن، افتادن و زرد شدن قسمت های هوایی بوته می توان رسیده شدن پیاز را متوجه شد. مصرف بلافاصله پیاز بعد از برداشت در صورت نرسیده بودن مشکلی نداشته ولی اگر قصد انبار کردن پیاز را داریم، می بایست حداقل ۵۰ درصد پیازها رسیده شده و پس از آن برداشت آغاز می شود که در مناطق با شرایط اقلیمی سردتر توصیه می گردد برداشت پس از رسیده شدن ۹۰ درصد مزرعه شروع گردد. برای برداشت پیاز لازم است تا حداقل ۳ الی ۴ هفته قبل از آن آبیاری مزرعه متوقف گردد تا نگهداری بهتری صورت گیرد. پس از برداشت نیز قسمت هوایی بوته را با وسیله های مناسبی چون قیچی و یا ابزارالات مکانیکی قطع می کنند. جهت جلوگیری از بروز بیماری و آفات به داخل غده نیز مقداری ۱ الی ۲ سانتی متر از سر بوته را بر روی غده باقی می گذارند. در زمان برداشت سه نوع پیاز در اندازه های متفاوت دیده می شوند که شامل پیاز های درشت با قطر حدودی ۷ سانتی متر که ۳ الی ۵ درصد کل محصولات می باشد، پیاز با سایز متوسط با قطر حدودی ۳ سانتی متر که تقریبا ۱۰ درصد محصولات را تشکیل می دهد، پیازهای ریز با قطری حدوداً ۲ سانتی متری که حداقل ۸۵ درصد کل محصولات مزرعه را شامل می شود.بررسی بیماری ها و آفت های کاشت پیاز: آفت و بیماریهای پیاز انواع مختلفی مثل ریشه سرخی، آنتراکنوز، زنگ پیاز،نماتد ساقه و غده، پوسیدگی خاکستری، پوسیدگی ریشه و طبق، سفیدک داخلی یا دروغی، سیاهک پیاز، لهیدگی باکتریایی و از آفات آن نیز تریپس و مگس پیاز دارد که باید برای مقابله با آنها کشاورز تمهیدات لازم را در نظر بگیرد.انواع بذر پیاز برای کاشت: پیاز دارای ارقام گوناگون بوده که که هر رقم با توجه به نوع واریته خود از نظر طول روز مورد نیاز برای رشد به سه گروه روز کوتاه، روز متوسط و روز بلند تقسیم بندی می شوند. بر همین اساس و با توجه به طول روز و آب و هوای مورد نیاز برای کشت، پیازها دارای رنگ های سفید، قرمز، صورتی، بنفش، زرد می باشد.۱.بذر پياز روز كوتاه: این رقم از پیاز در طی دوره رشد خود نیازمند ۱۰ الی ۱۲ ساعت روشنایی بوده که معمولا حدود ۷ ماه تا زمان محصول دهی زمان می برد. لذا بهترین زمان کاشت برای این نوع از ارقام فصل پاییز بوده و زمان برداشت اواخر زمستان یا اوایل بهار می باشد.۲- بذر پیاز روز متوسط: این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۳ الی ۱۴ ساعت روشنایی بوده که حدوداً ۵ الی ۶ ماه تا محصول دهی نهایی زمان می برد. برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای معتدل با طول روز متوسط بوده و بهترین زمان کاشت فصل زمستان و زمان برداشت نیز اواخر فصل بهتر و اوایل فصل تابستان می باشد.۳- بذر پیاز روز بلند: این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۶ الی ۱۷ ساعت روشنایی بوده که ۶ ماه زمان برای تولید محصول نهایی لازم است. همچنین این رقم از بذر پیاز نیازمند درجه حرارت بالا برای کاشت می باشند برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای سرد و معتدل بوده که در اوایل فصل بهار مورد کاشت قرار گرفته و در اواخر تابستان و اوایل پاییز بداشت می شوند. | |
| افزودن به سبد خرید |

دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.