ارسال رایگان برای سفارش بالای 5,000,000 تومان
بذر گشنیز
گشنیز
نام علمی: Coriandrum sativum L.
نام عمومی: Coriander
خانواده: جعفری (َApiaceae)
گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قسمت مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است.
گشنیز توسط بذر تکثیر میشود، مقدار بذر مصرفی برای زراعت گشنیز ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم در هکتار در کشت آبی ( بسته به رقم ) و ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم در هکتار برای کشت دیم توصیه میشود.
گشنیز:
نام علمی: Coriandrum sativum L.
نام عمومی: Coriander
خانواده: جعفری (َApiaceae)
گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز گیاهی است نور پسند و در طول رویش به مقدار زیادی نور نیازمند است.
خاک مورد نیاز کاشت:
خاک مناسب کاشت گشنیز باید دارای بافت لومی باشد. PH مناسب آن هم 5/5 تا 8 می باشد.
کاشت:
برای کاشت گشنیز بذرها را در عمق 5/0 الی 1 سانتیمتری خاک قرار دهید و سپس روی انها را با خاک نرم پوشانده و آبیاری کنید. میتوانید بذرها را بر روی بستر خاک پخش کنید و با شن کش آن را زیر خاک کنید. جوانه زنی بذر 8 الی 12 روز طول می کشد.
آبیاری:
نیاز آبی گشنیز زیاد نبوده و در شرایط آب و هوای گرم بخوبی رشد می کند. بهتر است هر 8 الی 10 روز آبیاری گردد.
برداشت:
زمان و چگونگی برداشت محصول به نوع استفاده از گیاه بستگی دارد. برای برداشت برگ 30 الی 35 روز پس از کاشت می توان برگهای گشنیز را برداشت کرد، اما اگر هدف برداشت میوه و بذر هست بایستی 100 الی 120 روز از تاریخ کاشت محصول بگذرد پس از رسیدن میوه های چتر های اصلی اقدام به جمع آوری تمام چترها می کنند. پس از خشک شدن آنها را بوجاری کرده و پاک می کنند.
موارد مصرف:
گشنیز بعنوان یک سبزی و ادویه کاربردهای زیادی دارد.
آشپزی و استفاده در غذاهایی مثل قورمه سبزی
مصرف ادویه ای
مصرف در پخت نان های معطر
مصرف دارویی و دمنوش
مصرف بعنوان سبزی خوردن
پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
توضیحات
گِشنیز گیاهی از خانوادهٔ چتریان با نام علمی «Coriandrum sativum» است. این گیاه، بومی جنوب اروپا،غرب آسیا و شمال آفریقا است و ارتفاع آن تا نیم متر هم میرسد. تمامی بخشهای این گیاه، خوراکی هستند و عمدتاً برگ ها و بذر این گیاه، بهعنوان سبزی و ادویه مورد استفاده هستند. در فارسی پهلوی به آن گشنیج میگفتند.
برگ و ساقه:
در ایران از برگ و ساقه گشنیز به عنوان سبزیجات خوردنی استفاده میشود. به دلیل اینکه گرما و حرارت میتواند بر کاهش طعم گشنیز اثر داشته باشد، برگ گشنیز را اغلب به صورت خام استفاده کرده و یا بلافاصله قبل از سرو غذا به آن اضافه میکنند. در آشپزی هندی و آسیای مرکزی، از برگ گشنیز به مقدار فراوان استفاده میشود و تا زمانی که طعم آن کم شود آن را میپزند.
دانه:
در هند، از تخم گشنیز بهعنوان یکی ازادویه جات مهم استفاده میگردد. تخم گشنیز ادویهای است که عطر قوی دارد و از آن در آشپزی ایرانی استفاده میشود. در طب سنّتی نیز از آن استفاده میکنند. در ایران از تخمِ گشنیز برای تصفیهٔ خون و استفاده در شیرینیجات خانگی بهره میبرند. از آن در صنعت عطرسازی هم استفاده میشود.
کاربردهای دارویی:
یک پژوهش اولیه نشان دادهاست که اسانس گشنیز میتواندباکتریهای گرم مثبت و گرم منفی از جمله استافیلوکوکوس اورئوس، انتروکوکوس فکالیس،سودوموناس آئروژینوزاو اشریشیا کلی را مهار کند. همچنین بهنظر میرسد که اسانس گشنیز بهعلت داشتن درصد بالای لینانول اثر ضد درد داشته باشد.
سبزی گشنیز یک گیاه بسیار مفید و بسیار خاصیت است که در انواع غذاها و داروهای گیاهی از آن استفاده میکنند. گشنیز حاوی ویتامینهای A، C،B6 است و دارای مواد معدنی مانند آهن، پتاسیم، کلسیم و منیزیم است. گشنیز همجنین حاوی فیبر است. سبزی گشنیز داروی معده است و به هضم غذا کمک میکند. درمان سوء هاضمه، سلامت کبد چرب و رفع نفخ از دیگر خواص تخم گشنیز است.
خواص تخم گشنیز برای دیابت:
یکی از ده ها خاصیت تخم گشنیز تاثیرات آن روی قند خون می باشد. در واقع یکی از راههای کنترل قند خون بر اساس طب سنتی مصرف منظم از تخم گشنیز است. مواد موجود در عصاره تخم گشنیز با ورود به خون موجب ترشح انسولین میشوند و از این طریق موجب جلوگیری از افزایش قند خون و و حفظ سطح قند خون میشود. از دیگر خواص تخم گشنیز تاثیر آن در کاهش خطر عوارض قلبی عروقی مرتبط با پیشدیابت، دیابت نوع دو و سندروم متابولیک است. در نتیجه تخم گشنیز برای افراد دیابتی نیز مفید است.
خواص گشنیز برای مو:
تقویت ریشه مو ازخواص تخم گشنیز است. تخم گشنیز با تقویت ریشه مو موجب افزایش رشد مو و جلوگیری از ریزش موها میشود. ویتامینها و پروتئینهای ضروری برای مو در گیشنیز موجود است و به افزایش رشد و تقویت مو کمک میکند و در نتیجه در درمان ریزش مو نقش دارد.برای بهرهمندی از خواص تخم گشنیز، پودر تخم گشنیز را با مقداری روغن زیتون ترکیب کنید و ترکیب به دست آمده را روی سر بمالید و پوست سر و مو را با ترکیب پودر تخم گشنیز و روغن زیتون خوب ماساژ دهید و پس از گذشت نیم ساعت با شامپو شسته و با آب گرم آبکشی کنید.
همچنین میتوانید آب سبزی گشنیز را بگیرید و قبل از حمام روی پوست سر خود و موها را با این آب سبزی ماساژ دهید و بعد از گذشت چند دقیقه بشویید.
خواص تخم گشنیز برای پوست:
خاصیت ضدباکتری تخم گشنیز موجب درمان آکنه و جوش صورت میشود. پودر تخم گشنیز را با عسل و زردچوبه ترکیب کنید و ترکیب به دست آمده را به عنوان ماسک روی پوست صورت خود بگذارید تا خشک شود و سپس صورت خود را بشویید. گشنیز دارای سینئول و اسید لینولئیک است.
این مواد دارای خاصیتهای ضد سرطانی و ضد روماتیسمی هستند و تورم ناشی از بیماریهای مختلف را تا حد زیادی کاهش میدهند. از این گیاه میتوان برای کاهش تورمهای پوستی که به دلیل مشکلات کلیه ایجاد شده نیز استفاده کرد. کاهش التهابات پوستی تأثیر زیادی در بهبود شکل ظاهری پوست خواهد داشت.
خواص گشنیز برای کلیه:
تخم گشنیز برای درمان عفونت ادراری و عفونت مثانه یک داروی گیاهی موثر و مفید است. از خواص تخم گشتیز به ادرار آور بودن آن میتوان اشاره کرد که به حفظ سلامت کلیهها کمک میکند. از تخم گشنیز به اندازه ۱/۵ قاشق چایخوری برداشته و با دو فنجان آب مخلوط کنید و این ترکیب را ناشتا بنوشید.
خواص گشنیز برای رحم:
از جمله خواص گشنیز برای رحم این است که یکی از محرکهای طبیعی و مفید است که استفاده از ترشحات غدد درون ریز را تنظیم میکند. تنظیم این ترشحات میتواند به بهبود سیکل قاعدگی کمک کند. علاوه بر آن یکی از بهترین و مؤثرترین خوراکیها برای درمان و کاهش درد قاعدگی محسوب میشود. قبل از دوران قاعدگی از دمنوش گشنیز استفاده کنید تا قاعدگی منظمی داشته باشید.
سرشار از آنتی اکسیدان های تقویت کننده سیستم ایمنی:
گشنیز چندین آنتی اکسیدان دارد که از آسیب سلولی ناشی از رادیکال های آزاد جلوگیری می کند.نشان داده شده است که آنتی اکسیدان های آن با التهاب در بدن شما مبارزه می کنند.این ترکیبات شامل ترپینن، کورستین و توکوفرول ها هستند که ممکن است اثرات ضد سرطانی، تقویت کننده سیستم ایمنی و محافظت کننده عصبی داشته باشند.یک مطالعه لوله آزمایشی نشان داد که آنتی اکسیدان های موجود در عصاره دانه گشنیز التهاب را کاهش داده و رشد سلول های سرطانی ریه، پروستات، سینه و روده بزرگ را کند می کند.
کمک به سلامتی قلب و کاهش کلسترول:
گشنیز دارای اسیدهای مختلف مانند اسید لینولئیک، اسید اولئیک، اسید پالمیتیک، اسید استئاریک و اسید آسکوربیک (ویتأمین C) است که میتواند کلسترول خون را تا حد زیادی کاهش دهد. سطح بالای کلسترول بد خون (LDL) باعث بروز مشکلات و بیماریهای مختلفی قلبی- عروقی میشود. از جمله این بیماریهای میتوان به حملات قلبی، آترواسکلروز و سکته مغزی اشاره کرد. علاوه بر آن میزان کلسترول خوب را نیز در بدن افزایش میدهد. به این صورت با مصرف گشنیز و تخم گشنیز میتوانید از بروز بسیاری از مشکلات قلبی جلوگیری کنید.
کمک به سلامتی قلب:
برخی از مطالعات حیوانی و لوله آزمایش نشان می دهد که گشنیز ممکن است عوامل خطر بیماری قلبی مانند فشار خون بالا و سطح کلسترول بد را کاهش دهد.به نظر می رسد عصاره گشنیز به عنوان یک ادرارآور عمل می کند و به بدن شما کمک می کند تا سدیم و آب اضافی را دفع کند. این ممکن است فشار خون شما را کاهش دهد.برخی تحقیقات نشان می دهد که گشنیز ممکن است به کاهش کلسترول نیز کمک کند.
محافظت از سلامت مغز:
بسیاری از بیماریهای مغزی، از جمله پارکینسون، آلزایمر، و مولتیپل اسکلروزیس، با التهاب مرتبط هستند.خواص ضد التهابی گشنیز ممکن است در برابر این بیماری ها محافظت کند.یک مطالعه موش نشان داد که عصاره گشنیز در برابر آسیب سلول های عصبی بدنبال تشنج های ناشی از دارو محافظت می کند، احتمالاً به دلیل خواص آنتی اکسیدانی آن، یک مطالعه روی موش نشان داد که برگ گشنیز حافظه را بهبود می بخشد و نشان می دهد که این گیاه ممکن است برای بیماری آلزایمر کاربرد داشته باشد.
گشنیز همچنین ممکن است به مدیریت اضطراب کمک کند.مطالعات حیوانی نشان می دهد که عصاره گشنیز تقریباً به اندازه دیازپام، یک داروی رایج اضطراب، در کاهش علائم این بیماری موثر است.
درمان اسهال:
روغنهای اسانسی موجود در گشنیز دارای ترکیباتی مانند بورنئول و لینالول هستند که باعث بهبود شرایط و کارکرد دستگاه گوارش، کبد و رودهها میشوند. این ترکیبات برای کاهش اسهال بسیار مفید هستند. همچنین ترکیبات گفته شده خاصیت ضدباکتری دارند و اگر اسهال فرد به دلیل میکروبها و قارچها باشد، به درمان آن بسیار کمک میکنند.
از تخم گشنیز به دلیل خواص بسیار عالی میتوان برای درمان تهوع و استفراغ و همچنین بیماریهای معده نیز استفاده نمود. از آنجایی که این گیاه دارای مواد زیست فعال است، هر روز خواص بسیار مفیدی از آن کشف میشود. از برگ گشنیز به عنوان پیش غذا برای آمادهسازی روده نیز استفاده میشود.
تنظیم فشار خون:
مصرف گشنیز میتواند تا حد زیادی به کاهش فشار خون کمک کند. گشنیز میتواند اثر یونهای کلسیم و استیل کولین را بهبود دهد و باعث کاهش فشار خون شود. این یونها انتقالدهنده عصبی در دستگاههای سیستم عصبی مرکزی و دستگاههای جانبی هستند. به همین دلیل احتمال بیماریهای قلبی- عروقی در فرد کاهش یافته و فرد از بیماریهایی مانند حملات قلبی و سکته مغزی در اما میماند.
درمان زخم های دهان:
یکی دیگر از اجزا روغنهای اسانسی در گشنیز، سیترنلول است که به عنوان ماده ضدعفونیکننده بسیار عالی شناخته میشود. بسیاری دیگر از ترکیبات موجود در گشنیز دارای خاصیتهای ضدمیکروبی و درمانی هستند که از بروز زخم در دهان جلوگیری کرده و باعث بهبود آنها میشوند. بهبود زخمها سرعت بیشتری گرفته و بوی بد دهان نیز از بین میرود. در برخی از خمیر دندانها از عصاره گشنیز برای ایجاد بوی مطبوع در دهان استفاده میشود.
جلوگیری از کم خونی:
یکی از ترکیبات بسیار مهم در گشنیز، آهن است به همین دلیل افرادی که از کم خونی رنج میبرند، میتوانند از خواص عالی این گیاه بهرهمند شوند. کم خونی و کمبود آهن در بدن مشکلات مختلفی از جمله تنگی نفس، خستگی شدید، تپش قلب، کاهش عملکرد ذهن و … را به همراه دارد. علاوه بر آن آهن میتواند عملکرد ارگانهای مختلف بدن را بهبود ببخشدو سطح انرژی فرد تا بالا ببرد. همچنین به ارتقای سلامت و استحکام استخوانها نیز کمک میکند.
دارای خاصیت ضد آلرژی:
گشنیز دارای آنتی هیستأمین بسیار قوی است که در بهبود و درمان آلرژیهای فصلی و تب یونجه بسیار مفید است. همچنین اثرات آلرژیک ایجاد شده به وسیله حشرات، گیاهان، غذاها و … را کاهش میدهد.
خواص گشنیز برای مردان:
گشنیز میتواند در درمان مشکلات مردان و ضعف نیروی جنسی آنها بسیار مؤثر باشد. از گشنیز به صورتهای مختلف برای برطرف کردن مشکلات نعوظ در مردان استفاده میشود. علاوه بر آن به دلیل وجود آنتی اکسیدان، التهاب بدن را کاهش داده و میتواند از رشد سلولهای سرطانی پروستات جلوگیری کند.
مقایسۀ سریع
| بذر گشنیز پاککردن | گوجه پاککردن | ذرت(پاپ کورن) پاککردن | بذر اسفناج پاککردن | پیازچه پاککردن | بذر جعفری پاککردن | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| نام | بذر گشنیز پاککردن | گوجه پاککردن | ذرت(پاپ کورن) پاککردن | بذر اسفناج پاککردن | پیازچه پاککردن | بذر جعفری پاککردن |
| تصویر |  | | | | | |
| شناسۀ محصول | ||||||
| امتیاز | ||||||
| قيمت | ||||||
| موجودی | ||||||
| وزن | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اندازه | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اطلاعات اضافی | ||||||
| توضیح | گشنیز نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قسمت مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز توسط بذر تکثیر میشود، مقدار بذر مصرفی برای زراعت گشنیز ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم در هکتار در کشت آبی ( بسته به رقم ) و ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم در هکتار برای کشت دیم توصیه میشود. گشنیز: نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز گیاهی است نور پسند و در طول رویش به مقدار زیادی نور نیازمند است. خاک مورد نیاز کاشت: خاک مناسب کاشت گشنیز باید دارای بافت لومی باشد. PH مناسب آن هم 5/5 تا 8 می باشد. کاشت: برای کاشت گشنیز بذرها را در عمق 5/0 الی 1 سانتیمتری خاک قرار دهید و سپس روی انها را با خاک نرم پوشانده و آبیاری کنید. میتوانید بذرها را بر روی بستر خاک پخش کنید و با شن کش آن را زیر خاک کنید. جوانه زنی بذر 8 الی 12 روز طول می کشد. آبیاری: نیاز آبی گشنیز زیاد نبوده و در شرایط آب و هوای گرم بخوبی رشد می کند. بهتر است هر 8 الی 10 روز آبیاری گردد. برداشت: زمان و چگونگی برداشت محصول به نوع استفاده از گیاه بستگی دارد. برای برداشت برگ 30 الی 35 روز پس از کاشت می توان برگهای گشنیز را برداشت کرد، اما اگر هدف برداشت میوه و بذر هست بایستی 100 الی 120 روز از تاریخ کاشت محصول بگذرد پس از رسیدن میوه های چتر های اصلی اقدام به جمع آوری تمام چترها می کنند. پس از خشک شدن آنها را بوجاری کرده و پاک می کنند. موارد مصرف: گشنیز بعنوان یک سبزی و ادویه کاربردهای زیادی دارد. آشپزی و استفاده در غذاهایی مثل قورمه سبزی مصرف ادویه ای مصرف در پخت نان های معطر مصرف دارویی و دمنوش مصرف بعنوان سبزی خوردن | تاریخچهاین گیاه بومی ارتفاعات آمریکای جنوبی است که به صورت خودرو و آلبالویی شکل در آن نقاط می رویید. قسمت شرقی ارتفاعات آند در آمریکای جنوبی مرکز ثانویه گوجه فرنگی به حساب می آید .این گیاه بعدا توسط سرخپوستان به آمریکای مرکزی و مکزیک برده شد ودر آنجا اقدام به کشت و پرورش ودر بعضی مواقع نیز اقدامات اولیه اصلاح نژاد در آن صورت گرفت .مهاجرین اسپانیایی که به این نقاط وارد می شدند توانستند بذر این گیاه را با خود به اسپانیا برده وبه سایر نقاط اروپا توسعه دهند. سال های زیادی این گیاه به صورت زینتی در اروپا کشت می شد و تا حدود سال 1820 میلادی در اروپا تنها برای گیاه شناسان و داروسازان جالب توجه بود. بذر گوجه فرنگی نخست در اواسط قرن هجده به صورت سبزی کشت شد. هر چند کشت آن با تردید انجام گرفت و همانند سایرگیاهان سمی دیگر خانواده سولاناسه به تدریج کشت آن رو نق گرفت.فرانسوی ها به آن لقب سیب عشق نام نهادند زیرا تصور می کردند که در گوجه فرنگی قدرت ویژه جنسی نهفته است.مشخصات گیاه شناسیگوجه فرنگی گیاهی است علفی و یکساله از خانواده بادمجانیان( Solanaceae) با کشت مستقیم تولید ریشه عمیق می کند و در زمین های نرم تا عمق بیشتر از 2 متر نیز فرو میرود.70 درصد ریشه های فرعی تا عمق 25 سانتیمتری (سطح الارض)قرار می گیرد.ریشه اصلی در کاشت نشایی از رشدش کاسته می شود .هرچند که تشخیص ان به خوبی امکان پذیر است ولی از نظر رشد ونمو نسبت به ریشه های فرعی دارای اختلاف کمی است. ریشه های فرعی ابتدا به صورت افقی رشد کرده و در درازمدت نگهداری گیاه را به عهده می گیرند .ساقه گوجه فرنگی به صورت سیمپودیال (Sympodial)رشد می کند . یعنی اینکه رشد ساقه پس از تشکیل گل آذین ویا جوانه برگ در راس آن از رشد بازمانده و پس از آن کمی متمایل تر نسبت به حالت قبلی به رشدش ادامه می دهد.ارزش غذایی و اهمیت اقتصادیگوجه فرنگی یکی از سبزیهای مهمی است که به علت داشتن انواع ویتامین ها ،کاروتن ،اسیدهای مفید ،قند و املاح معدنی نقش مهمی را در سلامت انسان ایفا می کند. این گیاه به صورت مختلف در تغذیه مورد مصرف قرار می گیرد .مصرف خام آن به تنهایی و یا همراه با سایر سبزیها در سالاد وبه صورت پخته در غذاهای مختلف معمول است .علاوه بر آن به صورت کنسرو شور ،رب ،سس و کچاپ نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی نقاط آن را خشک کرده و در انواع غذاها مورد استفاده قرار می دهند .مقدار کالری گوجه فرنگی زیاد نیست و به همین علت مصرف آن در رژیم غذایی های لاغری توصیه می شود.شرایط آب و هوایینور و دما مناسب برای گوجه فرنگیگوجه فرنگی براساس مبدا خود یک محصول فصل گرم است و برای عملکرد بیشتر احتیاج به یک دوره گرمای طولانی دارد. دمای اپتیمم در مجاورت نور کافی بیش از 20 کیلو لوکس بین 27 تا 30 درجه سانتیگراد است. این گیاه در مقابل سرما حساس بوده ویخبندان به شدت به آن صدمه می زند .نور کافی برای رشد بذر گوجه فرنگی ضروری است .حداقل نور برای فاز زایشی 10 کیلو لوکس است. کمبود نور و دما که در فصل پاییز و زمستان برای کشت های گلخانه ای به وجود می آید اختلال رشد ونمو گیاه را به دنبال دارد. از علائم مشخصه آن رشد ناقص گیاه به وجود آمدن دیروقت گل آذین ،بدشکل شدن گلها و یا تمامی گل آذین و افتادن گلهاست . نور و دما بلافاصله پس از ظاهرشدن کوتیلدونها می تواند تاثیر زیادی در دوره زایشی داشته باشد. نیاز زیاد به گرما و حساسیت گیاه در مقابل دمای پایین کشت وزرع آن را در مناطق مختلف محدود کرده ونیز تنها در فصول معینی از سال می توان اقدام به پرورش گوجه فرنگی نمود. گوجه فرنگی نمی تواند شب های سرد را به خوبی تحمل کند و رطوبت زیاد در تابستان باعث بروز بیماری های قارچی می شود.از طرف دیگر بادهای خشک ممکن است موجب ریزش گلها و بارور نشدن آنها بشود ،آفتاب شدید در بسیاری از ارقام حساس به ویژه آنهایی که برگ کمتری دارند موجب آفتاب سوختگی میوه ها می گردد .رشد ونمو گوجه فرنگی در دمای بالاتراز 37 درجه سانتیگراد متوقف می شود.خاک گوجه فرنگیگوجه فرنگی را میتوان در کلیه خاک ها کاشت ولی خاک های حاصلخیز با هوموس کافی برای افزایش عملکرد در واحد سطح موثر است . چنانچه زودرسی مورد توجه باشد ،خاک های سبک ترجیح داده میشوند .به طور کلی زمینی برا ی کشت گوجه فرنگی مناسب است که دارای زهکش خوب باشد. از کشت گوجه فرنگی در خاک های شور و قلیایی باید اجتناب نمود.در خاک های خیلی سنگین (رسی) ویا خیلی سبک (شنی )نیز میزان محصول پایین می آید.مناسب ترین PH برای رشد این گیاه بین 5/5 تا 7 است .رطوبتدرمجاورت دما و تابش زیاد ،فاکتور رطوبت به ویژه پراکندگی صحیح آن برای تولید و بهره برداری این گیاه بسیار موثر است .خشکی طولانی که بارش ناگهانی به دنبال داشته باشد . اغلب ترکیدگی میوه ها را را در پی خواهد داشت . مضافا این که رطوبت نسبی دردرازمدت (زمان طولانی )اغلب باعث چسبیدن گرده ها به یکدیگر شده وبدین ترتیب تاثیر منفی روی عمل لقاح داشته ونهایتا کاهش عملکرد را به دنبال خواهد داشت.کود:از نظر کودهای شیمیایی نیاز گوجه فرنگی بیشتر به ازت ،فسفر وپتاس است و چون دراکثر خا کهای ایران پتاس به حد کافی موجود است ، از کودهای فسفره وازته بیشتر استفاده می شود. وجود این عناصر در خاک لاوه براین که باعث افزایش عملکرد می شود ،مقاومت گیاه رانیزدر مقابل آفات و امراض افزایش می دهد.بذر گوجه فرنگی و نشاء آندوره رشد گیاه در انواع مختلف بذر گوجه فرنگی فرق دارد و در درجه اول بسته به نوع واریته ،مقدار دما طی دوره رشد و اندازه ساقه اصلی بین 4 تا 11 ماه متفاوت است. بذر گوجه فرنگی را معمولا به منظور تهیه نشای مرغوب ابتدا در خزانه پرورش داده و سپس به زمین اصلی منتقل می کنند. روش بذرپاشی مستقیم نیز امکانپذیر است .میزان بذر مورد نیاز در خزانه برای یک تر مربع حدود3 گرم بوده مقدار 4 گرم بذر مرغوب برای 1000نشای گوجه فرنگی کافی است. نشاء گوجه فرنگیمراقبت های زراعیمراقبت های زراعی پس از کاشت عبارتند از آبیاری ،مبارزه با علف های هرز و آفات وامراض. آبیاری گوجه فرنگی در ایران اکثرا به صورت جوی پشته صورت می گیرد. در صورتی که آبیاری بارانی بهترین روش آبیاری برای زراعت این گیاه در فضای آزاد توصیه شده است.آفات و بیماری هااز آفات مهم گوجه فرنگی در این منطقه می توان آگروتیس وشته رانام برد که در بعضی مواقع خسارات زیادی را به این گیاه وارد می کنند. مگس سفید گوجه(Aleurodidae)در گلخانه ها عملکرد فتوسنتز را کاهش می دهد. بیماری های مهم گوجه فرنگی عبارتند از کپک خاکستری (Botrytis) پوسیدگی برگ (Phytoph thora infestans) پوسیدگی ساقه (Didymellalycopersici) و پژمردگی باکتریایی(Cormebacterium michigamense) علاوه بر آن گوجه فرنگی در بعضی اوقات دچار بیماری های فیزیولوژیکی می گردد که به شکلهای مختلفی در گیاه ظاهر می شود .برداشت و نگهداریمیوه گوجه فرنگی را ممکن است بسته به نوع استفاده و مسافتی که باید میوه تا بازار طی کند ،در مراحل مختلف برداشت نمود .برای مصرف خانگی و رب سازی معمولا از گوجه فرنگی رسیده و قرمز استفاده می کنند. چنانچه فاصله بین مزرعه تا محل مصرف دورباشد،گوجه فرنگی را در حالت نیمه رسیده و یا رسیده سبز برداشت می کنند و آنها را در اتاقهایی که دارای دمای بین 13 تا 21 درجه سانتیگراد است به طور مصنوعی رسیده می کنند .در دمای 20 درجه و بالاتر ،رسیدن مصنوعی میوه سرعت یافته ولی احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد تر است. میزان رطوبت مورد نیاز بین 90 تا 95 درصد است.میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتارمیزان تناژ مزارع گوجه فرنگی به عواملی همچون عرض جغرافیایی، رقم انتخابی، نوع تغذیه، آفات و بیماریهای منطقه و دوره رسیدگی بستگی دارد. بنابراین نباید انتظار داشت که در دو منطقه میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار یکسان باشد. بنابراین میزان باردهی گوجه 8320 با میزان برداشت گوجه متین در هکتار و میزان باردهی گوجه بریویو در هکتار با یکدیگر تفاوت دارند.ارقام مختلف گوجه فرنگیارقام مختلف ازنظر طول دوره رسیدن ، مقاومت به آفات وبیماریها ،مقاومت به تنشهای محیطی ،تولیددرواحدسطح،سازگاری به شرایط محیط کشت (فضای آزاد یاگلخانه ) ،خصوصیات ظاهری نظیررنگ ،اندازه ،شکل ،وزن ،بافت و… باهم فرق دارند . ازجمله عواملی که درانتخاب رقم نقش دارند می توان روش کاشت ،طول فصل رشد ،تراکم بوته درواحدسطح (هکتار)،بافت وحاصلخیزی خاک ،وهدف تولیدرانام برد . لذا کشاورزان برای تولیدمحصولی باکیفیت وکمیت بالاباید مواردزیررارعایت کنند : 1- طول دوره رسیدن رقم را مدنظر قراردهند. به طورمثال ارقام زودرس برای مناطقی مناسب هستند که فصل رشدآنها کوتاه باشد. این وضعیت درمناطق جنوبی که کشت خارج ازفصل انجام می دهند بسیارحائزاهمیت است . باتوجه به شرایط خاص بازارفروش گوجه فرنگی درکشور درفصل زمستان کشت ارقام زودرس دراین مناطق می توانددرآمدمناسبی رابرای کشاورزان به همراه داشته باشد . 2- سازگاری رقم باشرایط محیطی : انتخاب رقمی که بتواند دربرابرتنشهای ناشی ازگرما ،سرما ورطوبت مقاومت کند . 3- انتخاب بذر گوجه فرنگی مقاوم به آفات وبیماریها : براساس شرایط اقلیمی منطقه وتجربیات کشت وکارارقام مختلف درهرمنطقه ،بایدارقامی انتخاب شوندکه نسبت به آفات وبیماریهای رایج درسطح مزارع منطقه مقاوم باشند تاضمن تولیدمحصول سالم وبهداشتی هزینه های تولیدنیزکاهش یابد .یکی ازبیماریهایی که درمناطق جنوب کشورشایع بوده وهرساله خسارات زیادی را به بارمی آوردبیماری ویروسی پیچیدگی برگ گوجه فرنگی است . قطعادراین مناطق بایدازارقام مقاوم به بیماریهای ویروسی استفاده کرد. بعضی ارقام به این بیماری مقاوم وبرخی دیگرمتحمل هستند . 4- عملکردبالا : رقم مورداستفاده بایدازنظرعملکردکیفی وکمی وضعیت مطلوبی داشته باشد . 5- میوه باید از خصوصیات ظاهری مناسب برخوردار باشد تا بر بازارپسندی آن افزوده شود . از جمله این خصوصیات می توان شکل واندازه مناسب ،خوش رنگ بودن ، خوش طعم بودن و…. رانام برد . 6- رقم مورد استفاده از همرسی ویکنواختی بالا درتولید میوه برخوردار باشد. 7- رقم باید به صدمات مکانیکی ناشی از برداشت وحمل و انتقال به بازارهای دوردست مقاوم باشد. چنین ارقامی می توانند قابلیت انبارداری ونگهداری بیشتری داشته باشند . ارقام متعددی درمناطق مختلف کشت می شوند که درذیل به تعدادی از آنها پرداخته می شود .مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجهفرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد میشود. در رقم گوجهفرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم میباشد. ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم. | تاریخچه ذرت از حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش و در کشور مکزیک به صورت اهلی کشت شد. باستانشناسان کشف کردند که مردم از هزاران سال پیش پاپکورن را میشناختند. شواهد فسیلی از کشور پرو نشان میدهد که ذرت در ۴۷۰۰ سال پیش از میلاد بو داده و فرآوری میگردیده است. در طول قرن ۱۹، پختن و بو دادن هستهها با دست و روی اجاق انجام میشد. اصطلاح ذرت پختهشده برای اولین مرتبه توسط بروسلی روی شائوکان در فرهنگ لغت آمریکاییها اثر جان راسل بارتلت و در سال ۱۸۴۸ ثبت گردید. در دهه ۱۸۸۰، چارلز کریترز در شیکاگو ایالات متحده، نوعی گاریهای خیابانی را مجهز به پاپکورن سازهای بخارپز کرد و شروع به فروش ذرت بوداده نمود. در دوران رکود بزرگ، پاپ کورن نسبتاً ارزان بود و هر کیسه آن ۵ تا ۱۰ سنت بود و از این رو بسیار محبوب شد؛ بنابراین، در حالی که سایر مشاغل شکست خوردند، تجارت پاپ کورن رونق گرفت و به منبع درآمد بسیاری از کشاورزان و کارآفرینان در حال مبارزه، تبدیل شد از جمله خانواده ریدن بیکرز، که برند پاپ کورن Orville Redenbacher را ثبت کردند. | انواع بذر اسفناجاسفناج ها از نظر تاریخ کاشت به دو دسته اسفناج های بهاره و پاییزه تقسیم می شوند. اسفناج های بهاره از مقاومت خوبی به گرما برخوردار می باشند. البته باید به این نکته توجه داشت گرمای زیاد و طول روزهای بلند سبب کاهش کیفیت محصول و گلدهی زودهنگام آن می گردد. اسفناج های پاییزه متحمل به سرما بوده و البته باید تاریخ کاشت طوری تنظیم گردد که دماهای پایین سبب از بین رفتن محصول نشود. به طور مثال بذر اسفناج اورینتال گرین پروسید در مناطق مرکزی و جنوبی کشور بیشتر به صورت پاییزه مورد کاشت قرار می گیرد. اسفناج ها از نظر ارتفاع بوته نیز به دو دسته اسفناج پا کوتاه و اسفناج پا بلند تقسیم می شوند. اسفناج ها از نظر شکل نیز به دو دسته اسفناج معمولی و بی بی اسفناج تقسیم می شوند.بهترین بذر اسفناجتعیین بهترین نوع بذر اسفناج بستگی به فصل کاشت و خصوصیات رقم دارد. از بهترین بذر اسفناج می توان به بذر اسفناج هاشور بروسید، بذر اسفناج هارپ ناریتا پروسید و بذر اسفناج نعل اسبی ویکیما اشاره نماییم. البته ارقامی مانند بذر اسفناج استرانگ روزن سید، بذر اسفناج اورینتال گرین پروسید و بذر اسفناج ماتادور پوپ نیز از سطح زیر کشت خوبی برخوردار می باشند.بذر اسفناج تیغ دار (خاردار)بذر اسفناج تیغ دار (خاردار) گونه ای از اسفناج می باشد که دارای برگ های پهن و بذر تیغ دار می باشد. عموما برای کاشت راحت تر بذرهای تیغ دار، آنها را پوشش دار می کنند. این ارقام نسبت به ارقام بذر صاف از مقاومت بهتری به سرما برخوردار می باشند.مقدار بذر اسفناج در هکتارمقدار بذر مصرفی در هکتار بسته به بذرپاشی آن با دست و یا کاشت به صورت ردیفی با ماشین های کاشت دارد. مقدار بذر مصرفی اسفناج در هکتار در روش بذرپاشی با دست بین 25 تا 30 کیلوگرم و با ماشین بین 20 تا 25 کیلوگرم در هکتار می باشد.بذر اسفناج مقاوم به گرمااگرچه برخی از ارقام اسفناج جزء ارقام مقاوم به گرما محسوب می شوند و این مقاومت به صورت نسبی می باشد. ولی باید به این نکته توجه داشت که اسفناج گیاهی سرمادوست بوده و کاشت آن در فصول گرم سال در فضای باز توصیه نمی گردد و این موضوع سبب گلدهی زودهنگام و افت کیفیت محصول می گردد. بذر اسفناج، به طور معمول در دمای مناسب 21 درجه سانتی گراد و در طی زمان 7 الی 14 روز جوانه می زند، اما برخی مواقع ممکن است جوانه زدن در خاک¬های سرد، تا سه هفته طول بکشد. | بذر پیازچهپیازچه یکی از سبزیجاتی که به راحتی می توانید در فضای داخلی خانه یا تراس خود پرورش دهید است. بخش خوراکی حاصل از بذر پیازچه به دو قسمت تقسیم میشود. قسمت اول که بخش سفید آن بوده که ریشههای متصل به آن در زیر خاک مدفون است و قسمت دوم هم قسمت سبز و برگهای آن است. هر دو قسمت آن قابل خوردن بوده و میتوان آنها را میتوان همراه با غذاهای دیگر استفاده کرد. برگهای باریک آن توخالی و معمولاً پر از آب میباشد. این برگها مانند استوانههای باریکی در بالای گیاه قرار گرفته و رشد مینماید. این بذر دارای گل نیز بوده و گل آن میتواند تا ارتفاع ۱۰۰ سانتیمتر بالا بیاید. گل چتری پیازچه به شکل لولهای بوده و به رنگهای سفید مایل به سبز یا ارغوانی و بنفش نیز دیده میشود.کاشت بذر پیازچه در باغچه
روش کاشت پیازچه در گلدان
شرایط نگهداریزمان کاشت: بهار و پائیز است. نورد هی: پیازچه نور کامل خورشید را ترجیح می دهد. آبیاری: این گیاه می بایست همیشه مرطوب نگه داشته شود، قبل از سبز شدن گیاه خاک باید دارای رطوبت باشد و بعد از سبز شدن سه روز یکبار آبیاری شود. دما: 13 تا 24 درجه سانتی گراد میباشد. مدت زمان جوانه زنی: بین 5 تا 10 روز می باشد. | کاشت سبزی جعفری در خانهزمان کاشت جعفری : در سبزیکاریهای بزرگ و در مناطق معتدل در بهار و گاهی نیز در پائیز است.1- کاشت مستقیم بذر جعفریمیتوانید بذر جعفری را مستقیم در بستر اصلی (باغ و یا گلدان) کشت کنید. برای این منظور، شرایط آب و هوایی باید مناسب باشد و اگر آب و هوا بسیار سرد باشد، نتیجه نخواهید گرفت. بنابراین کشت مستقیم جعفری باید بعد از آخرین یخبندان انجام شود.2- نشاءگیری جعفری
|
| افزودن به سبد خرید |
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.