متن جایگزین (Placeholder)

کدوقلیانی

کدو قلیانی Calabash Lagenaria siceraria  با نام علمی Lagenaria siceraria  از خانواده Cucurbitaceae بوده و به دلیل شباهت به قلیان، به کدو قلیانی معروف است و کاشت آن جنبه زینتی داشته و خوراکی نمی باشد. قسمت انتهایی کدو قلیانی گرد، کروی و کمی پهن است. سپس باریک گرد همچون قلیان و در نهایت گرد و کروی پهن کوچکتر از قسمت پایینی دارد و قسمت انتهایی آن نیز استوانه ‌ای مانند و باریک می باشد. کدو قلیانی گیاهی علفی و بالا رونده است که دارای گلهای درشت و زیبای یک پایه است که گلهای نر و ماده آن به صورت جدا بر روی یک پایه قرار گرفته و گرده ‌افشانی آن بیشتر توسط حشرات و باد انجام می گیرد. میوه این گیاه در ابتدا به رنگ سبز است که در زمان رسیدن به رنگ زرد، قهوه ای یا نارنجی تیره و گاهی سبز تیره تغییر رنگ می ‌دهد.

کدو قلیایی برای اهداف مختلفی استفاده می شود. برای ساخت مجسمه، ابزار، وسایل تزئینی، انواع هنرها و صنایع دستی استفاده می کنند. معمولا کدو را حین رشد با استفاده از قالبهای چوبی به شکل و فرم مورد نظر در می ‌آورند و پس از برداشت و قبل از خشک شدن نقوش مختلف گیاهی و جانوری و هندسی بر سطح آن ایجاد می ‌شود. همچنین هنگامی که کدو تازه است و خشک نشده با کندن قسمت هایی از پوست خارجی کدو طرح هایی را بر روی آن نقش می زنند و هنگامی که خشک شد رنگ می کنند. یک روش دیگر این است که بعد از خشک شدن کامل کدو با قلم بر روی آن نوشته یا طرح هایی را می کشند یا آن را با طرحی رنگ آمیزی می کنند یا با روشی دیگر با وسیله ای داغ پوست خارجی کدو را بعد از خشک شدن با سوزاندن طرح های خود را نقش می زنند.

 

ویژگی‌های بذر شنبلیله 

  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).

شرایط کاشت 

  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 
  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 
روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 
  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 
  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 
  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 
  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 
زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 
  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.
پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
گارانتی و تسویه حساب مطمئن
دسته‌بندی :

توضیحات

بذر کدو قلیانی همانند «Lagenaria siceraria» شناخته شده و برای کاشت گیاه زینتی و بالارونده‌ای استفاده می‌شود که میوه‌های آن پس از خشک شدن، به دلیل سختی و استحکام برای ساخت ظرف، مخزن و ابزار هنری به کار می‌روند [1، 2]. زمان کاشت آن در مناطق معتدل و سردسیر اوایل بهار (بعد از رفع سرما) و در مناطق گرمسیری در اواخر شهریور است [3، 4]. برای کاشت، بذرها را به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت در آب ولرم خیس کرده، سپس در عمق ۲ تا ۳ سانتی‌متری خاک زهکش‌دار و غنی می‌کارند و تا زمان جوانه‌زنی، رطوبت خاک را حفظ می‌کنند [1، 4].

مشخصات و کاربرد 

  • نام علمی: Lagenaria siceraria .
  • نوع گیاه: یک ساله و بالارونده.
  • کاربرد: میوه‌ی آن به دلیل داشتن گوشت اسفنجی و پوست سخت و زرد پس از خشک شدن، برای ساخت ظروف، مخازن آب و نوشیدنی، نگهداری دانه‌های خوراکی و ابزارهای هنری مانند سازهای موسیقی استفاده می‌شود.
  • ظاهر: میوه‌ی آن فرم خاصی شبیه به قلیان یا گلدان دارد.
زمان و روش کاشت
  • زمان کاشت:
    اوایل بهار (فروردین تا نیمه اردیبهشت) پس از رفع کامل سرما. در مناطق گرمسیری می‌توان اواخر شهریور نیز کاشت. 

  • آماده‌سازی بذر:
    بذرها را ۲۴ تا ۴۸ ساعت در آب ولرم بخیسانید تا جوانه زنی تسریع یابد. 

  • آماده‌سازی خاک:
    خاک باید غنی با زهکشی مناسب باشد. در صورت نیاز، کود حیوانی یا خاک برگ به آن اضافه کنید و زمین را بیل بزنید. 

  • کاشت:
    در عمق ۲ تا ۳ سانتی‌متری خاک، حفره ایجاد کرده، بذر را قرار دهید و با خاک بپوشانید. 

  • آبیاری:
    پس از کاشت، به آرامی آبیاری کنید و تا زمان جوانه‌زنی، رطوبت خاک را حفظ نمایید. 

  • مراقبت:
    گیاه نیاز به آفتاب کامل دارد و برای رشد به داربست یا قیم نیاز دارد.

شرایط نگهداری 

  • نور:
    نور کامل آفتاب برای رشد گیاه ضروری است.
  • خاک:
    به خاکی سبک، غنی از مواد مغذی و با زهکشی خوب نیاز دارد .
  • آبیاری:
    آبیاری باید به گونه‌ای باشد که پای بوته همیشه مرطوب باشد، اما غرقاب نشود.

آبیاری :

کدو قلیانی برای رشد بهتر و ایده آل به آبیاری متوسط نیاز دارد و به این منظور بایستی برنامه ای منظم را برای آبیاری این گیاه در نظر بگیرید.

 نور :

کدو قلیانی جهت رشد بهینه و بار دهی به آفتاب کامل نیاز دارد.

  دما :

این گیاه را باید در مناطقی با آب و هوای گرم کاشت بطوریکه دمای مناسب برای رشد کدو قلیانی 15 تا 33 درجه سانتیگراد است

  خاک :

کدو قلیانی برای رشد ایده آل به خاک با بافت نرم و سبک با زهکش بالا نیاز دارد. برای آماده سازی بستر کشت بایستی خاک را کود حیوانی مخلوط کنید تا مواد مغذی برای رشد کدو قلیانی تامین شود. PH مناسب برای رشد کدو قلیانی 6 تا 7.5 است.

  تکثیر :

کدو قلیانی با استفاده از کاشت بذر تکثیر می یابد.

کدو قلیانی در فصل بهار و اوایل تابستان، به طور مستقیم در زمین اصلی و یا گلدان نسبتا بزرگ کاشته می شود. بعد از آماده سازی بستر کشت مناسب، سوراخی در عمق دو تا سه سانتیمتری خاک مورد کشت ایجاد و بذر گیاه را در درون آن بکارید و روی آن را با خاک اطراف بپوشانید. سپس به آرامی آبیاری کنید و تا زمان جوانه زنی آن را مرطوب نگه دارید. پس از گذشت 6 تا 14 روز بذر گیاه جوانه می زند و شروع به رشد می ‌کند که از رشد آسان و سریعی نیز برخوردار است. بذر کدو قلیانی را می توان در گلدان نسبتاً بزرگ نیز پرورش داد البته باید آن را در محیطی پر نور و زیر نور مستقیم آفتاب نگه داری نمود تا به محصول برسد و فضای نسبتاً زیادی را برای آن در نظر گرفت. بهتر است برای رشد بهتر و محصول دهی زیباتر این کدو از قیم و داربست استفاده نمایید

  بیماریها و آفات :

کدوی قلیانی معمولاً دچار آفات و بیماری نمی شود که دلیل آن را می توان بوی قوی و تند بوته و برگ های آن دانست که دور کننده آفات و حشرات است.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “کدوقلیانی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقایسۀ سریع

کدوقلیانی پاک‌کردنبامیه پاک‌کردنخیارچنبر پاک‌کردنگوجه بری پاک‌کردنتوت فرنگی پاک‌کردنفلفل تند پاک‌کردن
نامکدوقلیانی پاک‌کردنبامیه پاک‌کردنخیارچنبر پاک‌کردنگوجه بری پاک‌کردنتوت فرنگی پاک‌کردنفلفل تند پاک‌کردن
تصویرPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholder
شناسۀ محصول
امتیاز
قيمت
موجودی
وزننامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلوم
اندازهنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلوم
اطلاعات اضافی
توضیح

کدو قلیانی Calabash Lagenaria siceraria  با نام علمی Lagenaria siceraria  از خانواده Cucurbitaceae بوده و به دلیل شباهت به قلیان، به کدو قلیانی معروف است و کاشت آن جنبه زینتی داشته و خوراکی نمی باشد. قسمت انتهایی کدو قلیانی گرد، کروی و کمی پهن است. سپس باریک گرد همچون قلیان و در نهایت گرد و کروی پهن کوچکتر از قسمت پایینی دارد و قسمت انتهایی آن نیز استوانه ‌ای مانند و باریک می باشد. کدو قلیانی گیاهی علفی و بالا رونده است که دارای گلهای درشت و زیبای یک پایه است که گلهای نر و ماده آن به صورت جدا بر روی یک پایه قرار گرفته و گرده ‌افشانی آن بیشتر توسط حشرات و باد انجام می گیرد. میوه این گیاه در ابتدا به رنگ سبز است که در زمان رسیدن به رنگ زرد، قهوه ای یا نارنجی تیره و گاهی سبز تیره تغییر رنگ می ‌دهد.

کدو قلیایی برای اهداف مختلفی استفاده می شود. برای ساخت مجسمه، ابزار، وسایل تزئینی، انواع هنرها و صنایع دستی استفاده می کنند. معمولا کدو را حین رشد با استفاده از قالبهای چوبی به شکل و فرم مورد نظر در می ‌آورند و پس از برداشت و قبل از خشک شدن نقوش مختلف گیاهی و جانوری و هندسی بر سطح آن ایجاد می ‌شود. همچنین هنگامی که کدو تازه است و خشک نشده با کندن قسمت هایی از پوست خارجی کدو طرح هایی را بر روی آن نقش می زنند و هنگامی که خشک شد رنگ می کنند. یک روش دیگر این است که بعد از خشک شدن کامل کدو با قلم بر روی آن نوشته یا طرح هایی را می کشند یا آن را با طرحی رنگ آمیزی می کنند یا با روشی دیگر با وسیله ای داغ پوست خارجی کدو را بعد از خشک شدن با سوزاندن طرح های خود را نقش می زنند.

 
ویژگی‌های بذر شنبلیله 
  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).
شرایط کاشت 
  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 
  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 
روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 
  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 
  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 
  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 
  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 
زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 
  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.

بذر بامیه خاردار یا بدون خار

یکی دیگر از عواملی که در انتخاب بذر تاثیر گذار است؛ وجود یا عدم وجود غلاف روی آن است. به طور کلی به دو گروه کلی بدون خار و با خار تقسیم می‌شود.
  • خاردار: دارای برجستگی‌های ریز و تیز روی غلاف است که به حفظ رطوبت و جلوگیری از فساد زود هنگام میوه کمک می‌کند.
  • بدون خار: فاقد خار روی سطح غلاف بوده و به‌دلیل ظاهر صاف و بازارپسند، برداشت آسان‌تری دارد. این نوع بذر برای کشت‌های انبوه و برداشت سریع‌تر گزینه‌ای مناسب است.

زمان رسیدن بذر بامیه

بر اساس زمان رسیدن میوه به دسته زودرس، میان رس و دیررس می‌توان آن را تقسیم کرد. هر کدام ویژگی‌های منحصر‌به‌فردی دارند و برای شرایط کشت متفاوتی مناسب هستند.

رنگ بامیه

رنگ رایج‌ترین پارامتر برای طبقه بندی این بذر است. رنگ‌های بامیه عبارتند از:
  • بامیه سبز: یکی از ارقام پرطرفدار و مغذی می‌باشد که در بسیاری از غذاها کاربرد دارد. این نوع بامیه سرشار از فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی است و مصرف آن به کاهش قند خون، تنظیم کلسترول و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند.
  • بامیه قرمز: از نظر خواص تغذیه‌ای مشابه بامیه سبز است و بسیاری از مزایای سلامت‌محور آن را نیز در بر دارد.
  • بامیه سفید: این نوع بامیه علاوه بر ظاهر روشن، منبع خوبی از فیبر، ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌ها است و خواص تغذیه‌ای بالایی دارد.
  • بامیه بنفش: به‌دلیل رنگ خاص، ظاهر جذاب و خواص تغذیه‌ای مشابه بامیه سبز، در میان کشاورزان و مصرف‌کنندگان محبوبیت زیادی دارد.
  • بامیه زرد: با رنگ غلاف روشن و خاص خود، ظاهر جذابی دارد. همچنین با ارزش غذایی بالایی که دارد؛ در آشپزی و کشت کشاورزی کاربرد فراوانی دارد.
 

شکل okra seed

شکل آن به طور معمول بیضی (تخم مرغی) و کشیده‌تر از حالت گرد می‌باشد. سطح آن نیزکمی زبر و دارای برجستگی‌های ریز است. به طور کلی بر اساس شکل به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

محل کشت

بامیه را می‌توان در محیط‌هایی با فضای باز و گلخانه کشت کرد.

نقاط جغرافیایی کشت

این بذر در بسیاری از نقاط جهان کشت می‌شود و هر منطقه با توجه به شرایط آب و هوایی و نیاز‌های محلی خود، ارقام خاصی از بامیه را کشت می‌کنند. به طور کلی بر اساس منطقه جغرافیایی  به 6 مورد زیر تقسیم می‌شوند:

بذر بامیه هلندی

این رقم به دلیل کیفیت بالا و طعم مطلوب، محبوبیت بسیاری در میان باغبانان و کشاورزان دارد. به دلیل شرایط آب و هوایی هلند برای کشت در ایران نیز کاملا مناسب است.

بذر بامیه مصری

این رقم به طور معمول میوه‌هایی با اندازه متوسط و رنگ سبز تیره تولید می‌کند و به طور معمول در کشور‌های عربی و شمال آفریقا کشت می‌شود. البته در مناطق جنوبی ایران نیز بامیه مصری محبوبیت بسیاری دارد.

بذر بامیه هندی

بذر هندی میوه‌هایی با اندازه بزرگ و شکل کشیده تولید می‌کند. این رقم انواع مختلفی دارد که ویژگی‌های هریک با دیگری متفاوت است. بامیه کلش و بامیه پروسید از معروف‌ترین ارقام بامیه هندی به شمار می‌آیند.

بذر بامیه آمریکایی

این رقم به دلیل مقاومت بسیار بالا در برابر بیماری‌ها، محبوبیت بسیاری در سراسر جهان دارد. این بذر، رنگ کرم یا قهوه‌ای روشن و بیضی شکل دارد. همچنین اندازه و وزن میوه‌های این رقم نسبت به دیگر ارقام بیش‌تر و بزرگ‌تر است.

بذر بامیه آفریقایی

اگر به‌دنبال برداشت میوه‌هایی با رنگ‌های متنوع مانند:  بنفش، قرمز و زرد هستید، بذر آفریقایی انتخاب مناسبی برای شماست. این ارقام نه‌تنها تنوع رنگی جذابی دارند، بلکه ویژگی‌های مقاومتی و عملکرد بالایی نیز در شرایط مختلف کشت از خود نشان می‌دهند.

بذر بامیه ایرانی

این رقم شامل ارقام مختلفی است که به‌خوبی در تمامی نقاط کشور قابل کشت هستند. بذر ایرانی معمولاً با شرایط آب و هوایی متنوع سازگاری دارد و می‌تواند عملکرد مناسبی در مزارع مختلف کشاورزی ارائه دهد. همچنین، این ارقام به‌دلیل سازگاری با محیط‌های محلی، از میوه‌های با کیفیت بالا برخوردار بوده و مقاومت خوبی در برابر بیماری‌ها دارند.

نحوه کاشت بذر خیار چنبر

  1. بذرها را به مدت 12 تا 24 ساعت در آب خیس کنید.24 الی 48 ساعت در دستمال مرطوب قرار دهید تا جوانه بزند. (دستمال خشک نشود.)
  2. سپس بذر ها را در زمین اصلی یا گلدان مورد نظر به عمق یک سانت بکارید. (بهتر است در هر گود دو یا سه بذر را با هم بکارید.)
  3. بعد از جوانه زنی (دو یا چهار برگه شدن خیار) می توانید از بین سه بوته، بوته ای که از همه قوی تر و سرحال تر است را انتخاب کنید و بوته های ضعیف را از کف با ناخن ببرید.
  4. پس از کاشت روی بذر را با خاک بپوشانید و گیاه را طوری آبیاری کنید که مرطوب شود.
  5. برای کاشت خیار چنبر در گلدان بهتر است از قیم (نگه دارنده) برای نگه داشتن بوته استفاده شود تا فضای زیادی را اشغال نکند.
  6. معمولاً پس از گذشت 89 روز می توانید خیارهای خود را برداشت کنید.
نکته 1: گیاهانی که روی داربست ها رشد می کنند، میوه های بهتر و بزرگتر و کشیده تری تولید خواهند کرد. نکته 2: خیار را نمی توان انتقال داد. بنابراین قبل از کاشت آن از محل مناسب برای کشت مطمئن شوید. نکته 3: اگر خیار چنبر به مدت زیادی رشد کند، حالت طویل تری به خود می گیرد، تردی خود را از دست می دهد و تعداد دانه های خیار نیز زیاد می گردد.

شرایط مناسب رشد خیار چنبر

زمان کاشت: بهترین زمان کاشت در مناطق گرمسیر اواخر فروردین یا اوایل اردیبهشت هست و بهترین زمان کاشت در مناطق سرد سیر اواخر اردیبهشت تا اواسط خرداد هست. خاک مناسب: خاکی که از نظر زهکشی شرایط مناسبی داشته باشد و تا حدی اسیدی باشد. خیار چنبر نیاز به خاک نسبتاً غنی دارد. آب و هوا: به سرما حساس می باشد و به محیطی گرم برای رشد نیاز دارد. نور دهی: در مکان هایی با نور کافی کشت شود. آبیاری: برای آبیاری خیار باید به صورت منظم عمل کنید. آبیاری هر 5 الی 10 روز یکبار صورت گیرد.

فواید خیار چنبر

  • سرشار از ویتامین آ، ب و ث و آنتی اکسیدان است.
  • برای شفاف شدن پوست بسیار مفید است و می توان از آن به عنوان ماسک صورت استفاده کرد.
  • میوه، تخم، برگ و ریشه خیار چنبر در طب سنتی برای درمان بیماری ها استفاده می شود.
  • کاهش فشار خون بالا و کاهش چربی خون است.
  • درمان بیماری سوزاک و نقرس و یرقان
  • خیار چنبر به دفع سموم بدن کمک می کند
  • ضد صفرا می ‎باشد.
  • ضد سرطان
 
ویژگی‌های بذر شنبلیله 
  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).
شرایط کاشت 
  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 
  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 
روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 
  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 
  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 
  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 
  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 
زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 
  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.

ویژگی‌های بذر گوجی بری هیبرید

این بذر دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است که آن را از سایر بذرها متمایز می‌کند. برخی از مهم‌ترین ویژگی‌های بذر گوجی بری هیبرید عبارتند از:
  • مقاومت بالا در برابر شرایط نامساعد محیطی
  • رشد سریع و آسان
  • قابلیت کشت در گلدان یا باغچه
  • دارای خواص درمانی و تغذیه‌ای بی‌نظیر
  • مناسب برای مناطق با آب و هوای معتدل

خواص درمانی گوجی بری

گوجی بری به دلیل دارا بودن ترکیبات مفید، خواص درمانی متعددی دارد. برخی از مهم‌ترین خواص این میوه عبارتند از:
  • تقویت سیستم ایمنی بدن
  • کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی
  • بهبود بینایی و سلامت چشم
  • کمک به کاهش وزن و کنترل قند خون
  • سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها برای مبارزه با رادیکال‌های آزاد

روش کاشت و نگهداری بذر گوجی بری هیبرید

کاشت و نگهداری از بذر گوجی بری هیبرید بسیار ساده است و حتی افراد مبتدی نیز می‌توانند به راحتی آن را پرورش دهند. در ادامه به مراحل کاشت و نگهداری این بذر می‌پردازیم.

مراحل کاشت بذر گوجی بری هیبرید

برای کاشت این بذر، مراحل زیر را دنبال کنید:
  1. انتخاب خاک مناسب: خاک باید سبک و دارای زهکشی خوب باشد.
  2. آماده‌سازی بذر: بذرها را به مدت 24 ساعت در آب ولرم خیس کنید.
  3. کاشت بذر: بذرها را در عمق 1 تا 2 سانتی‌متری خاک بکارید.
  4. آبیاری منظم: خاک باید همیشه مرطوب باشد، اما از غرقاب کردن آن خودداری کنید.
  5. انتقال به گلدان یا باغچه: پس از جوانه‌زنی، گیاه را به محل اصلی منتقل کنید.

نکات مهم در نگهداری از گوجی بری

برای نگهداری از گیاه گوجی بری، به نکات زیر توجه کنید:
  • نور کافی: گیاه به نور مستقیم خورشید نیاز دارد.
  • آبیاری منظم: خاک باید همیشه مرطوب باشد.
  • هرس به موقع: برای رشد بهتر، شاخه‌های اضافی را هرس کنید.
  • استفاده از کودهای ارگانیک: برای تقویت گیاه، از کودهای طبیعی استفاده کنید.

معرفی بذر توت فرنگی کاماروسا | Camarosa Strawberry

توت فرنگی کاماروسا، بسیار شیرین و درشت با رنگ قرمز ملایم می باشد و این رقم امکان کاشت به صورت گلخانه‌ای و فضای باز را دارد.کاماروسا روز کوتاه است، میوه هایی سفت و قرمز دارد و خیلی نیاز به گرده افشانی ندارد، در فضای باز گرده افشانی به صورت طبیعی انجام می‌شود، اما در گلخانه برای داشتن محصول بهتر و با کیفیت می توان از زنبور کمک گرفت. این رقم توت فرنگی مخروطی کشیده، دارای عطر و طعم خوب و بازار پسندی بالایی دارد. نام‌های دیگر توت فرنگی که شاید نشنیده باشیم : چیلک، چلیک یا چیالک جنگلی، چَلَم و شالکَه. توت فرنگی به دلیل دارا بودن فیتو کمیکال، اثرات مثبت بسیاری بر روی عملکرد مغز دارد و تا حدودی اثرات نامطلوب پیری بر مغز را کاهش دهد.

آموزش کاشت بذر توت فرنگی کاماروسا:

کاشت توت فرنگی را می‌توان از نشا یا دانه شروع کرد. اما اگر آن را از دانه شروع کنید زودتر از نشاهای بزرگ به فضای گلدان عادت می‌کنند و تطبیق پذیری شان بهتر است.

خاک توت فرنگی

به خاکی سست و سبک نیاز است که علاوه بر اینکه آب را در خود نگه می‌دارد، آب اضافی را هم خارج می‌کند. خاک گلدان برای کاشت این گیاه مناسب است. برای کاشت بذر توت فرنگی بهتر است از پیت ماس به تنهایی یا از ترکیب زیر استفاده نمایید: کوکوپیت ۳۰ درصد + پیت ماس ۵۰ درصد + ۱۰ درصد ورمی کمپوست + ۱۰ درصد پرلیت دانه ریز. فضای مناسب کاشت توت فرنگی گیاه توت فرنگی به سرعت رشد می‌کند و می‌تواند تا ۶۰ سانتی متر هم پراکنده ‌شود. بنابراین سعی کنید در هر گلدان یک بوته بکارید. کاشت توت فرنگی گیاه توت فرنگی باید در سطح خاک کاشته شود. گیاه را روی خاک قرار دهید. ریشه‌های آن را به آرامی روی سطح خاک پخش کنید. سپس روی ریشه‌ها را با مقداری خاک بپوشانید و به خوبی آبیاری شان کنید. بعد از ته نشین شدن آب و خاک، در صورت نیاز، دوباره روی ریشه‌ها خاک بریزید.

نور مناسب توت فرنگی

مطمئن شوید که گلدان‌های‌تان در هر روز حداقل ۶ تا ۸ ساعت آفتاب دریافت می‌کنند تا دریایی از گل و میوه به شما هدیه بدهند! اگر در خانه تنها از یک جهت آفتاب دارید، هر ۳ تا ۴ روز گلدان‌ها را بچرخانید تا آفتاب به همه سطح گیاه‌تان برسد.

آفات توت فرنگی

دلیل نمی‌شود که چون توت فرنگی ‌هایتان را در گلدان کاشته‌اید، آفت‌ها دستشان به گیاهتان نرسد! آفت ها و پرندگان هنوز هم به سمت گیاه شما جذب می‌شوند. پس از توت فرنگی ‌تان به وسیله توری یا فنس در برابر پرندگان مراقبت کنید و برای از بین بردن آفات هم می‌توانید از سموم ارگانیک استفاده کنید. طرز تهیه سموم ارگانیک با مواد ساده داخل خانه در پست‌های قبلی آمده است، در صورت نیاز آن را مطالعه کنید. مراقبت از گلدان‌های توت فرنگی هر وقت چند سانتی متر بالایی خاک گلدان توت فرنگی تان خشک شد، گیاه را دوباره آبیاری کنید. آبیاری را طوری تنظیم کنید که نه گیاه دچار حالت غرقابی شود و نه اینکه چند روز بی آب بماند و بعد از پژمرده شدن شاخ و برگ آب دریافت کند. خصوصا اگر در مرحله میوه دهی است. مواظب باشید که خاک گلدان سریع تر از خاک باغچه خشک می‌شود. در هوای خشک و گرم، گیاه آبیاری منظم تر و روزانه می‌خواهد و هر چه توت فرنگی ‌تان بزرگ‌تر شود هم دفعات و میزان آبیاری که طلب می‌کند، بیشتر می‌شود. اگر به توت فرنگی اجازه زمستان گذرانی و در معرض سرما بودن را بدهید، در بهار سال بعد با میوه‌های خوشمزه خود از شما تشکر خواهد کرد! در مناطقی با آب و هوای بسیار سرد که امکان یخ زدگی کلی و از بین رفتن کامل گیاه وجود دارد، در فصل زمستان توت فرنگی را به مکانی سر پوشیده تر که گرم هم نباشد، مانند پارکینگ یا … انتقال دهید. در این مدت هر وقت که خاک گیاه به طور گسترده‌ای خشک شد اقدام به آبیاری کنید. حتی با بهترین رسیدگی و مراقبت هم گیاه شما بعد از ۳ یا ۴ سال دیگر عملکرد قبلی را ندارد و لازم است که توت فرنگی جدیدی بکارید. به طور کلی توت فرنگی از طریق پاجوش، رانر (رونده) و تقسیم ریشه تکثیر می شود و کاشت بذر مخصوصا جهت اهداف تجاری مناسب نیست و تنها برای یادگیری و آموزش، کارهای تحقیقاتی، کاشت خانگی و… از کاشت بذر بهره می برند. کاشت بذر توت فرنگی کمی مشکل بوده و به مبتدیان توصیه نمی شود ولی می توانید برای شروع بسته های کوچک را تهیه و شروع به کاشت نمایید. معمولاً بذرها بدون رفع نیاز سرمایی نیز جوانه می زنند ولی سرما دادن به بذر قبل از کاشت باعث بالا رفتن درصد جوانه زنی و موفقیت در کشت خواهد شد. این رقم توت فرنگی نیاز سرمایی کوتاهی دارد، ابتدا بذرها را به مدت ۱۰ تا ۲۰ روز در یخچال قرار دهید. البته می‌توانید بذرها را با همان بسته بندی داخل یخچال قرار دهید یا اینکه آنها را درون ظرف درب دار شفاف که با پیت ماس پر شده است بکارید و سپس درون یخچال بگذارید. خاک را در لیوان یکبار مصرف، ظرف های درب دار شفاف یا سینی نشاء بریزید و خوب آبیاری کنید، سپس بذرها را روی خاک قرار دهید و روی آن را کمی پیت ماس بریزید تا بذرها مخفی شود ولی زیر خاک نرود سپس با اسپری (افشانه) آب را بر روی خاک بریزید.

نکات مهم در کاشت بذر توت فرنگی :

  • کف ظرف کاشت باید برای خروج آب اضافی و عبور هوا به اندازه کافی سوراخ داشته باشد.
  • روی بستر کاشت پلاستیک یا سلفون بپوشانید تا رطوبت خاک بالا رود، این کار به جوانه زنی توت فرنگی و شکستن پوسته بذر کمک می کند.
  • تا قبل از جوانه زنی توت فرنگی نباید اجازه دهید خاک خشک شود، آبیاری بیش از حد هم باعث مرگ و خفگی جوانه می شود.
  • گلدان را در جایی پر نور و به دور از نور مستقیم آفتاب قرار دهید تا جوانه بزند.
  • هنگامی که گیاه دارای سه برگ شد جهت جابجایی به گلدانی بزرگ تر اقدام کنید.
  • بعد از گل دادن گیاه توت فرنگی، اولین کار حذف گلهای اولیه است این کار باعث می شود تا گیاه ریشه قوی تری را به وجود بیاورد.
  • معمولاً ۳ تا ۴ ماه بعد از کاشت بذر باردهی بوته ها شروع می شود، البته اکثراً گیاه توت فرنگی در سال اول میوه تولید نمی کند.
  • بعد از آماده شدن نشاء ها آنها را به باغچه یا گلدان بزرگتر منتقل کنید.
  • برای کاشت در فضای باز آفتاب گیر ترین نقطه از باغ را انتخاب کنید.
  • توت فرنگی را در فصول رشد هر ۳ تا ۴ هفته کود دهی کنید.
  • می توانید از مالچ پاشی پای بوته های گیاه توت فرنگی برای کنترل رطوبت و گیاهان هرز بهره ببرید. (استفاده از کاه گزینه مناسبی است.)
بذر سبزی شنبلیله (با نام علمی Trigonella foenum-graecum) بذری برای کاشت سبزی یک‌ساله از تیره باقلائیان است که هم برای مصرف برگ آن در آشپزی (به‌ویژه در غذاهایی مانند قرمه سبزی) و هم برای استفاده از بذر آن با خواص درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیاه به خاک حاصلخیز، نور خورشید و آبیاری منظم نیاز دارد و زمان کاشت آن بسته به آب‌وهوا از اوایل بهار تا اوایل پاییز متغیر است.  
ویژگی‌های بذر شنبلیله 
  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).
شرایط کاشت 
  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 
  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 
روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 
  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 
  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 
  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 
  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 
زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 
  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.
افزودن به سبد خرید

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

ما در بوتانیکا با هدف تأمین محصولات عمده با بهترین کیفیت و قیمت رقابتی فعالیت می‌کنیم. مأموریت ما ایجاد پلی مطمئن بین تولیدکنندگان و خریداران عمده است تا بتوانند بدون واسطه و با بهترین شرایط همکاری کنند

زمینه‌های نمایش داده شده را انتخاب نمایید. بقیه مخفی خواهند شد. برای تنظیم مجدد ترتیب، بکشید و رها کنید.
  • تصویر
  • شناسۀ محصول
  • امتیاز
  • قيمت
  • وزن
  • اندازه
  • توضیح
  • افزودن به سبد خرید
برای مخفی‌کردن نوار مقایسه، بیرون را کلیک نمایید
مقایسه
صفحه اصلی
فروشگاه
لیست علاقه‌مندی‌ها
حساب کاربری