متن جایگزین (Placeholder)

خربزه

خَربُزه ایرانی یا خربزه گیاهی از تیره کدوئیان که میوه‌اش درشت و شیرین و آب‌دار است. بوتهٔ آن کوتاه و ساقه‌هایش روی زمین می‌خوابد. خربزه گیاهی از خانوادهٔ Cucurbitaceae با نام علمی Cucumis melo var.inodorus است. خربزه جزو صیفی جات به‌شمار می‌آید.
بهترین زمان کاشت خربزه:
خربزه از جمله گیاهان حساس به سرما می باشد که در دماهای پایین قادر به جوانه زنی نیست. با کیفیت ترین محصولات خربزه مربوط به مناطق گرم و خشک می باشد. از این رو بهترین زمان کاشت بذر خربزه بعد از گذشت سرمای زمستانه و در فصل بهار و تابستان است. هوای ابری و بارانی در موقع رسیدن میوه، باعث می شود که خربزه طعم مطبوع و کیفیت لازم را پیدا نکند. به طورکلی پیشنهاد می شود در مناطقی با آب و هوای معتدل، بذرپاشی در اواخر یا اواسط بهار و در مناطق گرمسیر بذرپاشی در اواسط زمستان صورت گیرد. نور کامل و مستقیم آفتاب برای این گیاه مناسب است.
خاک مناسب برای کاشت خربزه:
خربزه از جمله میوه هایی است که توقعات خاکی چندانی ندارد و در اکثر خاک ها می توان آن را به راحتی پرورش داد. البته لازم به ذکر است که برای زودرسی خربزه بهتر است از خاک های سبک شنی لومی استفاده نمود. خاک های منفذ دار و عمیق نیز باعث بهبود فرآیند رشد خربزه خواهند شد. خاک های اسیدی برای پرورش خربزه مناسب نیستند و باعث کاهش رشد عمومی گیاه می شوند.
میزان آبیاری مورد نیاز برای خربزه:
خربزه از جمله میوه هایی می باشد که نیاز به دوره های منظم آبیاری دارد. آبیاری بیش از حد بستر کشت خربزه، باعث کاهش قند میوه شده و آبیاری کم آن علاوه بر کاهش سرعت رشد، باعث ترک خوردگی میوه ها خواهد شد. در صورت سبک بودن خاک بستر بهتر است که آبیاری هر 6 الی 8 روز یکبار انجام شود و آبیاری خاک های نیمه سنگین هر 10 الی 12 روز یکبار صورت می گیرد.
روش کاشت بذر خربزه در باغ و باغچه:
قبل از کاشت بهتر است بذرها را به مدت 2 ساعت در آب بخیسانید. سپس به مدت 48 ساعت بذرها را در داخل دستمال مرطوب نگهداری نمایید تا بذرها جوانه بزنند. بعد از جوانه زنی بذرها را در داخل سینی نشا کاشته و بعد از 3 الی 5 سانتی شدن نشاها، آنها را به زمین اصلی منتقل نمایید. در زمین اصلی بهتر است فاصله بین نشا ها 90 الی 120 سانتی متر در نظر گرفته شود. پس از انتقال نشا ابتدا به مدت یک هفته آبیاری باید به صورت روزانه انجام گیرد؛ سپس آن را به 7 روز یکبار کاهش دهید.
پرورش و کاشت بذر خربزه در خانه (گلدان)

گلدان های فیبری متناسب با سلیقه خود انتخاب نمایید. (برای هر گیاه یک گلدان)

گلدان را با خاک غنی شده پر نمایید.

گودال هایی به عمق 3 سانتی متر در خاک ایجاد کنید.

در هر چاله 2 الی 3 بذر قرار دهید. (چون ممکن است برخی از دانه ها جوانه نزنند.)

روی بذرها را با خاک بپوشانید.

برای چند هفته اول خاک را مرطوب نگه دارید.

جوانه زنی بذرها در شرایط ایده آل به 3 الی 5 روز زمان نیاز دارد.

با رشد نهال ها، آنها را به گلدان های بزرگتری انتقال دهید. ( 2 الی 4 ماه بعد از کشت)

با شروع رشد میوه ها، از یک داربست برای ایستایی گیاه اصلی استفاده نمایید.

با بو کردن میوه ها و استشمام عطر شیرین آن نسبت به برداشت خربزه ها اقدام نمایید.

میزان بذر موردنیاز
میزان بذر مصرفی از خربزه در هر مترمربع زمین حدود 1گرم می باشد.
پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
گارانتی و تسویه حساب مطمئن
دسته‌بندی :

توضیحات

خَربُزه ایرانی یا خربزه گیاهی از تیره کدوئیان که میوه‌اش درشت و شیرین و آب‌دار است. بوتهٔ آن کوتاه و ساقه‌هایش روی زمین می‌خوابد. خربزه گیاهی از خانوادهٔ Cucurbitaceae با نام علمی Cucumis melo var.inodorus است. خربزه جزو صیفی جات به‌شمار می‌آید.

خربزه دارای مقدار زیادی ویتامین A,C و سلولز است. به‌طورکلی، خانواده خربزه شامل انواع گرمک و طالبی نیز می‌شود که البته این دو نوع کم‌آب‌تر و  شیرینی کمتری نسبت به خربزه دارند. معمولاً هرچه رنگ خربزه زردتیره مایل به نارنجی و خطوط سفید رنگ روی آن بیشتر باشد، شیرین‌تر است.

نحوه و محل کاشت خربزه:

توصیه شده‌است که این گیاهان بر ردیف‌هایی از برآمدگی‌های خاکی و به صورت گروهی یا دسته‌ای کاشته شود. کاشت به صورت جوی و پشته‌ای و توسط بذر یا نشاء انجام می‌شود.

خربزه حاوی مقدار زیادی ویتامین  A , C , E, K و همچنین آهن و روی است. خربزه در درمان سنگ  کلیه و بیماری‌های مثانه و مجاری ادرار مفید است.

خواص خربزه :

خربزه به دلیل داشتن مقدار قابل توجهی از ویتامین‌ها، مواد معدنی، فیبر و آنتی‌اکسیدان‌ها، خصوصاً ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌های موجود در آن، به عنوان یک میوه سالم و مفید شناخته شده است. برخی از خواص خربزه به شرح زیر است:

خواص خربزه برای حفظ سلامت قلب:

مصرف خربزه به دلیل داشتن پتاسیم و فیبر، می‌تواند به حفظ سلامت قلب کمک کند. پتاسیم به عنوان یک ماده معدنی مهم، باعث کاهش فشار خون و تقویت عضلات قلب می‌شود.

تقویت سیستم ایمنی:

خربزه دارای مقادیر زیادی ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌ها است که می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک کند و بدن را در برابر بیماری‌ها و التهاب‌ها مقاومت بخشد.

خواص خربزه برای کاهش خطر سرطان:

خربزه دارای مقادیر قابل توجهی آنتی‌اکسیدان‌هاست که می‌تواند به کاهش خطر بروز برخی از بیماری‌هایی مانند سرطان کمک کند.

افزایش هیدراتاسیون:

مصرف خربزه به دلیل داشتن مقدار بالای آب و الکترولیت‌ها، می‌تواند به حفظ هیدراتاسیون بدن در فصل تابستان کمک کند.

کاهش التهاب:

خربزه دارای مقادیر زیادیویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌ها است که می‌تواند به کاهش التهاب‌های بدن کمک کند.

حفظ سلامت پوست:

ویتامین A و آنتی‌اکسیدان‌های موجود در خربزه، می‌توانند به حفظ سلامت پوست و جلوگیری از پیری زودرس پوست کمک کنند.

کاهش خطر افتادگی:

مصرف خربزه به دلیل داشتن پتاسیم، می‌تواند به تقویت استخوان‌ها و کاهش خطر افتادگی کمک کند.

خواص خربزه برای حفظ سلامت چشم‌ها:

ویتامین A و آنتی اکسیدان های موجود در خربزه، می‌توانند به حفظ سلامت چشم‌ها کمک کنند و از بروز بیماری‌های چشمی جلوگیری کنند.

فواید خربزه برای کبد:

خربزه به دلیل داشتن مواد مغذی مثل آنتی‌اکسیدان‌ها، ویتامین‌ها، فیبر و مواد معدنی، می‌تواند برای سلامت کبد مفید باشد. برخی از فواید خربزه برای کبد عبارتند از:

تصفیه کبد: خربزه به دلیل داشتن مقدار زیادی آب، می‌تواند به تصفیه کبد کمک کند. آب موجود در خربزه به عنوان یک ماده آب‌گریز، باعث افزایش تولید ادرار می‌شود که در نتیجه به تخلیه سموم از بدن کمک می‌کند.

کاهش التهاب کبد: خربزه به دلیل داشتن آنتی‌اکسیدان‌های قوی می‌تواند به کاهش التهاب کبد کمک کند. التهاب کبد ممکن است ناشی از بیماری‌های مختلفی مانند چربی‌کبدی، هپاتیت و سایر بیماری‌های کبدی باشد.

کاهش ریسک بیماری‌های کبدی: مصرف خربزه به دلیل داشتن فیبر می‌تواند به کاهش ریسک بیماری‌های کبدی مانند سرطان کبد و بیماری‌های کبدی مرتبط با چربی کمک کند.

کنترل سطح قند خون:  مصرف خربزه می‌تواند به کنترل سطح قند خون کمک کند که این مسئله به طور مستقیم به بهبود سلامت کبد مربوط می‌شود.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “خربزه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقایسۀ سریع

خربزه پاک‌کردنهندوانه پاک‌کردنکاهو پاک‌کردنشلغم پاک‌کردنکدوقلیانی پاک‌کردنفلفل شیرین پاک‌کردن
نامخربزه پاک‌کردنهندوانه پاک‌کردنکاهو پاک‌کردنشلغم پاک‌کردنکدوقلیانی پاک‌کردنفلفل شیرین پاک‌کردن
تصویرPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholder
شناسۀ محصول
امتیاز
قيمت
موجودی
وزننامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلوم
اندازهنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلوم
اطلاعات اضافی
توضیح
خَربُزه ایرانی یا خربزه گیاهی از تیره کدوئیان که میوه‌اش درشت و شیرین و آب‌دار است. بوتهٔ آن کوتاه و ساقه‌هایش روی زمین می‌خوابد. خربزه گیاهی از خانوادهٔ Cucurbitaceae با نام علمی Cucumis melo var.inodorus است. خربزه جزو صیفی جات به‌شمار می‌آید.
بهترین زمان کاشت خربزه:
خربزه از جمله گیاهان حساس به سرما می باشد که در دماهای پایین قادر به جوانه زنی نیست. با کیفیت ترین محصولات خربزه مربوط به مناطق گرم و خشک می باشد. از این رو بهترین زمان کاشت بذر خربزه بعد از گذشت سرمای زمستانه و در فصل بهار و تابستان است. هوای ابری و بارانی در موقع رسیدن میوه، باعث می شود که خربزه طعم مطبوع و کیفیت لازم را پیدا نکند. به طورکلی پیشنهاد می شود در مناطقی با آب و هوای معتدل، بذرپاشی در اواخر یا اواسط بهار و در مناطق گرمسیر بذرپاشی در اواسط زمستان صورت گیرد. نور کامل و مستقیم آفتاب برای این گیاه مناسب است.
خاک مناسب برای کاشت خربزه:
خربزه از جمله میوه هایی است که توقعات خاکی چندانی ندارد و در اکثر خاک ها می توان آن را به راحتی پرورش داد. البته لازم به ذکر است که برای زودرسی خربزه بهتر است از خاک های سبک شنی لومی استفاده نمود. خاک های منفذ دار و عمیق نیز باعث بهبود فرآیند رشد خربزه خواهند شد. خاک های اسیدی برای پرورش خربزه مناسب نیستند و باعث کاهش رشد عمومی گیاه می شوند.
میزان آبیاری مورد نیاز برای خربزه:
خربزه از جمله میوه هایی می باشد که نیاز به دوره های منظم آبیاری دارد. آبیاری بیش از حد بستر کشت خربزه، باعث کاهش قند میوه شده و آبیاری کم آن علاوه بر کاهش سرعت رشد، باعث ترک خوردگی میوه ها خواهد شد. در صورت سبک بودن خاک بستر بهتر است که آبیاری هر 6 الی 8 روز یکبار انجام شود و آبیاری خاک های نیمه سنگین هر 10 الی 12 روز یکبار صورت می گیرد.
روش کاشت بذر خربزه در باغ و باغچه:
قبل از کاشت بهتر است بذرها را به مدت 2 ساعت در آب بخیسانید. سپس به مدت 48 ساعت بذرها را در داخل دستمال مرطوب نگهداری نمایید تا بذرها جوانه بزنند. بعد از جوانه زنی بذرها را در داخل سینی نشا کاشته و بعد از 3 الی 5 سانتی شدن نشاها، آنها را به زمین اصلی منتقل نمایید. در زمین اصلی بهتر است فاصله بین نشا ها 90 الی 120 سانتی متر در نظر گرفته شود. پس از انتقال نشا ابتدا به مدت یک هفته آبیاری باید به صورت روزانه انجام گیرد؛ سپس آن را به 7 روز یکبار کاهش دهید.
پرورش و کاشت بذر خربزه در خانه (گلدان)
گلدان های فیبری متناسب با سلیقه خود انتخاب نمایید. (برای هر گیاه یک گلدان) گلدان را با خاک غنی شده پر نمایید. گودال هایی به عمق 3 سانتی متر در خاک ایجاد کنید. در هر چاله 2 الی 3 بذر قرار دهید. (چون ممکن است برخی از دانه ها جوانه نزنند.) روی بذرها را با خاک بپوشانید. برای چند هفته اول خاک را مرطوب نگه دارید. جوانه زنی بذرها در شرایط ایده آل به 3 الی 5 روز زمان نیاز دارد. با رشد نهال ها، آنها را به گلدان های بزرگتری انتقال دهید. ( 2 الی 4 ماه بعد از کشت) با شروع رشد میوه ها، از یک داربست برای ایستایی گیاه اصلی استفاده نمایید. با بو کردن میوه ها و استشمام عطر شیرین آن نسبت به برداشت خربزه ها اقدام نمایید.
میزان بذر موردنیاز
میزان بذر مصرفی از خربزه در هر مترمربع زمین حدود 1گرم می باشد.
هندوانه (نام علمیCitrullus lanatus) گونه‌ای بوته و میوه از تیرهٔ کدوییان و دستهٔ صیفی‌جات است که در جالیز رشد و نمو می‌کند. خاستگاه آن آفریقای جنوبی است. گیاهی بزرگ، پهن و یک ساله و یک پایه است. ساقهٔ خزنده و برگ‌های پهن و کرک‌دار با بریدگی‌های ژرف و گل‌های سفید یا زرد دارد. آن را به چم میوه درشت خوردنی‌اش می‌کارند که گونه ای ویژه از سته با پوستی کلفت و بی هیچ بخش‌بندی است. پوست هندوانه، کلفت، صاف و سبزرنگ است و بیشتر راه‌راه‌هایی به رنگ سبزتیره یا نقاط زردرنگ دارد. گوشت آن شیرین و آبدار و کمابیش به رنگ سرخابی پررنگ یا صورتی است. گاهی هم گوشت آن به رنگ نارنجی، زرد یا سفید است. دانه‌های زیادی دارد که شاید سفید و نرم یا سیاه و سخت باشند. تلاش‌های چشمگیری برای فراهم آوری گونه‌های سرسخت دربرابر بیماری و گونه‌های بی‌دانه یا با دانه‌های سفید درخور گوارش و هضم انجام گرفته‌است. بسیاری از ارقام آن می‌توانند ۱۰۰ روز پس از کاشت، میوهٔ رسیده تولید کنند. میوه را می‌توان خام خورد یا ترشی انداخت یا پوست آن را پخت. پوست هندوانه حاوی اسید سیترولین است که در بدن به آرژنین تبدیل می شود و به بهبود گردش خون، افزایش جریان خون، بهبود سلامت قلب، افزایش ایمنی بدن و کاهش خستگی عضلانی کمک می کند. علاوه بر این، پوست هندوانه حاوی ویتامین های ث و ب ۶ است.

کشت

هندوانه گیاهی گرمسیری یا نیمه گرمسیری است و برای رشد به دمایی بالاتر از حدود ۲۵ درجه سانتیگراد نیاز دارد. در مقیاس باغ، دانه‌ها معمولاً در گلدان‌هایی دارای پوشش کاشته می‌شوند و به زمین خوب زهکشی شده با pH بین ۵٫۵ و ۷ و سطوح متوسط نیتروژن منتقل می‌شوند. مهم‌ترین آفات هندوانه عبارتند از: شته، مگس خربزه و کرم لوله‌ای ریشه‌گرهی. در صورت بالا بودن سطح رطوبت گیاه مستعد بیماری‌های گیاهی مثل سفیدک پودری و ویروس موزائیک می‌شود. ارقام دیگری که بیشتر در ژاپن و دیگر بخش‌های خاور دور رشد می‌کنند، نسبت به پژمردگی فوزاریم حساس هستند. پیوند زدن چنین ارقامی با ساقه‌های زیرزمینی مقاوم در برابر بیماری از آن‌ها محافظت می‌کند. وزارت کشاورزی ایالات متحده برای گرده‌افشانی بهتر انواع دانه‌دار هندوانه پیشنهاد کرده‌است در هر هکتار حداقل از یک کندوی عسل استفاده شود. چون انواع بی‌دانه گرده بی‌حاصل دارند، باید ردیفی از انواع گرده‌افشان با گرده‌های بادوام کنار آن‌ها کاشته شود. از آنجا که تهیه گرده‌های بادوام کاهش یافته‌است، و در تولید ارقام بی‌دانه گرده‌افشانی امری بسیار مشکل است، تعداد پیشنهادی کندوها، یا تراکم گرده‌افشان، برای هر هکتار به سه عدد افزایش می‌یابد. هندوانه دوره رشد طولانی‌تری نسبت به دیگر ملون‌ها دارد و اغلب از زمان نشا تا رسیدن میوه ۸۵ روز یا بیشتر طول می‌کشد. کشاورزان منطقه زنتسوجی، کاگاوا ژاپن با قرار دادن میوه‌ها در جعبه‌هایی فلزی و شیشه‌ای و مجبور کردن آن‌ها به گرفتن شکل ظرف، روشی را برای تولید هندوانه‌هایی به شکل مکعب پیدا کردند. مکعب شکل بودن در اصل برای ساده کردن جمع‌آوری و انبار کردن هندوانه‌ها طراحی شد. اما قیمت هندوانه‌های مکعبی‌شکل اغلب سه برابر هندوانه‌های معمولی است، بنابراین درخواست کنندگان اصلی آن‌ها مشتریان ثروتمند شهری هستند. هندوانه‌های هرمی‌شکل هم پرورش یافته‌اند و امکان پرورش هندوانه‌های هر چندوجهی هم وجود دارد.

ارقام

بیش از ۱۲۰۰ رقم هندوانه وجود دارد که از نظر وزن از کمتر از یک کیلو تا بیش از ۹۰ کیلوگرم متفاوت هستند، گوشت آن‌ها می‌تواند به رنگ قرمز، صورتی، نارنجی، زرد یا سفید باشد.
  • «کارولینا کراس» سنگین‌ترین رقم هندوانهٔ حال حاضر جهان را به وزن ۱۵۹ کیلوگرم تولید کرد.این هندوانه پوست سبز، گوشت قرمز دارد و معمولاً میوه‌ای بین ۲۹ تا ۶۸ کیلوگرم تولید می‌کند و از لحظه کاشت تا برداشت آن ۹۰ روز طول می‌کشد.
  • رقم «گلدن مایگت» پس از رسیدن، پوست طلایی و گوشت صورتی دارد و از زمان کاشت تا برداشت آن ۷۰ روز طول می‌کشد.
  • رقم «اورنجگلو» گوشت بسیار شیرین نارنجی دارد و میوه‌ای بزرگ و کشیده به وزن ۹ الی ۱۴ کیلوگرم است. این هندوانه پوستی برنگ سبز روشن و راه راه‌هایی ناهموار و برنگ سبز تیره دارد و از زمان کاشت تا برداشت آن ۹۰ الی ۱۰۰ روز طول می‌کشد.
هندوانه رقم «ماه و ستارگان»
  • رقم «ماه و ستارگان» در سال ۱۹۲۶ تولید شد. پوست آن زرشکی/ سیاه است و دایره‌های ریز زیادی برنگ زرد (ستارگان) و یک یا دو دایره زرد بزرگتر (ماه) دارد. وزن آن ۹ الی ۲۳ کیلوگرم است. گوشت آن صورتی یا قرمز است و دانه‌هایی برنگ قهوه‌ای دارد. شاخ و برگ آن هم خال خال است. زمان کاشت تا برداشت آن ۹۰ روز طول می‌کشد.
  • رقم «کرم ساسکاچوان» میوه‌های گرد و کوچکی به قطر حدوداً ۲۵ سانتیمتر دارد. پوستی نازک، سبک با راه‌راهی برنگ سبز تیره و گوشت شیرین سفیدرنگ با دانه‌هایی سیاه رنگ دارد و در هوای سرد به خوبی رشد می‌کند. این رقم اولین بار توسط مهاجران روسی به ساسکاچوان کانادا آورده شد. زمان کاشت تا برداشت آن ۸۰ الی ۸۵ روز طول می‌کشد.
هندوانه با پوست سیاه
  • رقم ملیتوپولاسکی میوه کوچک و گردی به قطر تقریباً ۲۸ الی ۳۰ سانتیمتر دارد. این رقم زود می‌رسد و از آستراخان روسیه نشئت می‌گیرد، که به کشت هندوانه معروف است. دیده شده‌است که فروشندگان هندوانه‌های ملیتوپول را در تابستان در مسکو تا ارتفاع بالایی روی هم چیده‌اند. از زمان کاشت تا برداشت این رقم حدود ۹۵ روز طول می‌کشد.
  • رقم «دنسوکه» میوه گردی با وزنی بیش از ۱۱ کیلوگرم دارد. پوست آن برنگ سیاه است و راه‌راه یا خال ندارد؛ و فقط در جزیره هوکایدو ژاپن رشد می‌کند، در آنجا هر سال بیش از ۱۰٬۰۰۰ هندوانه تولید می‌شود. در ژوئن سال ۲۰۰۸، یکی از نخستین هندوانه‌های برداشت شده در مزایده‌ای به قیمت ۶۵۰٬۰۰۰ ین (۶۳۰۰ دلار آمریکا) فروخته شد که گرانترین هندوانهٔ فروخته شده تا آن زمان بود. متوسط قیمت فروش معمولاً حدود ۲۵۰۰۰ ین (۲۵۰ دلار) است.
  • بسیاری از ارقام به خاطر پوست کلفتشان دیگر به‌طور تجاری کشت نمی‌شوند، اما ممکن است باغبانان خانگی و به ویژه شرکت‌های تولید دانه آن‌ها را به خاطر دانه‌هایشان بکارند. پوست کلفت آن‌ها برای ترشی انداختن مناسب است؛ و تعدادی از ارقام قدیمی که این کاربرد را دارند عبارتند از: «تام واتسون»، «جورجیارتل‌اسنیک» و «بلک دایموند».

گونه‌های ایرانی

مهم‌ترین ارقام موجود هندوانه در ایران شامل: قرق، خانمی، شریف‌آباد، محبوبی و پوست سفید همدان هستند. ارقام خارجی (بیشتر انواع آمریکایی) هندوانه که کشت بعضی از آن‌ها در ایران نتایج خوبی داشته عبارتند از چارلستون‌گری (در ایران معروف به هندوانه مهندسی)، بلاک دایموند، دیکیس کوئین، فرفاکس و چیلیان بلاک.

مرحله اول کاشت کاهو:

کاهو گیاهی روز بلند، دو ساله و مقاوم به سرماست آب و هوای خنک را می پسندد ولی در آب و هوای خشک و گرم سریع به گلدهی می رود و کیفیت خوراکی آن کاهش میابد. بذر کاهو از آن دسته بذرهاییست که در مناطقی که یخبندان زمستانه دارند در فصل بهار و مناطقی که دارای تابستان خنک است به عنوان کشت تابستانه و در نواحی گرمسیری در پائیز و زمستان می کارند.

مرحله دوم کاشت کاهو:

بهترین و مناسب‌ترین زمین برای این محصول خاکهای لومی سبک که دارای مقدار زیادی مواد آلی است می‌باشد.زمین کاهو باید نرم قوی و نمدار باشد یعنی خاک اطراف ریشه که نسبتا کوتاه است نباید هیچ وقت کاملا خشک شود. بوته کاهو دارای ریشه‌های کم و کوتاه و سطحی است بنابراین باید مقدار کافی کود در سطح زمین در دسترس گیاه باشد.

مرحله سوم کاشت:

این گیاه به دو روش کشت می شود :

1 – کاشت کاهو در زمین اصلی:

علت اساسی خزانه کردن گیاه آن است که چون کاهو گیاه پُرتوقعی است، در زمین کوچکتر تامین مواد غذائی و مراقبت های زراعی ارزانتر و آسانتر انجام می شود، به خزانه کردن می پردازند. ولی اگر بخواهند در زمین اصلی اقدام به کشت بذر کنند ، عملیات وجین کردن و تُنُک نمودن گران تمام می شود. بهترین روش کاشت در زمین اصلی، روش خطی ( ردیفکاری ) است و درکشت های وسیع این عمل را با ماشین بذر افشان انجام می دهند .

2 – خزانه کردن:

کاهو گیاهیست پُر توقع به همین علت بذر کاهو ( به عنوان یک بذر صفی جات) را معمولا اول بصورت دستپاش در خزانه می کارند و روی آن را با ماسه و خاک می پوشانند و سپس آنرا آبیاری می کنند. پس از 3 تا 5 روز که نهال حاصله دارای سه یا چهار برگ شد به محل اصلی منتقل می‌کنند. در بعضی مواقع نیز ممکن است بذور را در محل اصلی کاشت ولی پس از سبز شدن بذر نهال های زاید را باید تنک کرد. نیاز آبى کاهو على رغم حجم کم بوته نسبتاً زیاد است.

مرحله چهارم کاشت کاهو:

کاشت نشاء ها در زمین اصلی به روش خطی می باشد که فواصل خطوط را ۵۰ سانتی متر و فواصل بوته ها را ۳۰ سانتی متر در نظر می گیرند . فاصله میان بذرهای کاهو برگ باید حدود 7 تا 8 سانتی‌متر باشد. برای کاهوی معمولی و کاهو کله‌ گرد باید دست‌کم 15 تا 20 سانتی‌متر میان بذرها فاصله باشد. کاهوی چینی نیز بیشترین فاصله را نیاز دارد و باید میان بذرهای آن حداقل 30 سانتی متر فاصله باشد. این فاصله ها برای زمانی است که کاهوها رشد می کنند و اگر نزدیک بکارید، ممکن است برای رشد و تغذیه، فضای کافی نداشته باشند. با اینکه همیشه کاهو را با مغز از مغازه خریداری می کنیم. اما یکی از بهترین روش های برداشت این گیاه، جدا کردن برگ ها آن است.

نکته :

اگر تمایل دارید کله کاهو را کامل و درسته برداشت کنید نیز بهتر است از فاصله 1.5 سانتی‌متری از ریشه این کار را انجام دهید. این باعث می شود تا ریشه باقی مانده دوباره جوانه بزند و دوباره پس از مدتی کاهو داشته باشید.
ویژگی‌های بذر شنبلیله 
  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).
شرایط کاشت 
  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 
  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 
روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 
  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 
  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 
  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 
  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 
زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 
  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.

روش کاشت بذر شلغم

روش کاشت غیرمستقیم بذر شلغم:

  1. کاشت غیرمستقیم در فصل پاییز انجام می گیرد.
  2. بذرها باید در ظروف مخصوص کشت کاشته شوند.
  3. ته ظرف را کمی سوراخ نمایید و یک لایه نازک سنگ ریزه در کف آن بریزید تا شرایط برای زهکشی آب فراهم شود.
  4. سپس آنها را با خاک مناسب پر کرده و بذرها را بکارید.
  5. حالا با یک پلاستیک شفاف و سوراخ دار روی آنها را بپوشانید تا رطوبت خاک در زمان رشد بذرها حفظ شود.
  6. بعد از رویش جوانه‌ها دیگر نیازی به این پلاستیک نخواهد بود.
  7. برای آبیاری نیز دقت کنید که خاک بذر شلغم نباید نه خیلی خیس و نه خیلی خشک بوده و همیشه مقدار مناسبی رطوبت داشته باشد.

کاشت مستقیم:

  1. بهترین خاک برای رشد شلغم ترکیبی از خاک باغچه با کود دامی پوسیده است.
  2. ابتدا خاک را شخم زده و کود را با آن مخلوط نمایید. سپس سنگ‌های بزرگ را از آن دور کنید.
  3. بذر شلغم برای رشد نیاز به روزانه ۶ ساعت نور مستقیم خورشید دارد.
  4. بعد از آماده سازی خاک بذرها را در عمق ۱.۵ سانتی‌متری آن و در ردیف‌هایی به فواصل ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متری از هم بکارید.
  5. به آرامی آبیاری کنید و مراقب باشید تا بذرها جابجا نشوند. برای این کار می‌توانید از آب‌پاش استفاده کنید.
  6. دوره کشت از ۴۵ تا ۹۰ روز متغیر است.
  7. پس از گذشت 3 ماه که ریشه ها قطری به اندازه 15 سانتی متر پیدا کردند، بهتر است محصولات را برداشت کنید.
  8. قبل از رسیدن دما به ۱۰ درجه سانتی‌گراد باید شلغم‌های خود را برداشت کنید.

شرایط نگهداری

خاک: خاک سبک و غنی مانند خاک باغچه برای این کاشت مناسب است.

نور: شلغم برای رشد به محیطی آفتابی و نیم سایه نیاز دارد.

دما: دمای زیر 10 درجه، گیاه را وارد فاز گلدهی کرده و کیفیت آن را کاهش می دهد.


ویژگی‌های بذر شنبلیله 


  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).

شرایط کاشت 


  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 

  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 

روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 

  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 

  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 

  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 

  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 

زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 

  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.

کدو قلیانی Calabash Lagenaria siceraria  با نام علمی Lagenaria siceraria  از خانواده Cucurbitaceae بوده و به دلیل شباهت به قلیان، به کدو قلیانی معروف است و کاشت آن جنبه زینتی داشته و خوراکی نمی باشد. قسمت انتهایی کدو قلیانی گرد، کروی و کمی پهن است. سپس باریک گرد همچون قلیان و در نهایت گرد و کروی پهن کوچکتر از قسمت پایینی دارد و قسمت انتهایی آن نیز استوانه ‌ای مانند و باریک می باشد. کدو قلیانی گیاهی علفی و بالا رونده است که دارای گلهای درشت و زیبای یک پایه است که گلهای نر و ماده آن به صورت جدا بر روی یک پایه قرار گرفته و گرده ‌افشانی آن بیشتر توسط حشرات و باد انجام می گیرد. میوه این گیاه در ابتدا به رنگ سبز است که در زمان رسیدن به رنگ زرد، قهوه ای یا نارنجی تیره و گاهی سبز تیره تغییر رنگ می ‌دهد.

کدو قلیایی برای اهداف مختلفی استفاده می شود. برای ساخت مجسمه، ابزار، وسایل تزئینی، انواع هنرها و صنایع دستی استفاده می کنند. معمولا کدو را حین رشد با استفاده از قالبهای چوبی به شکل و فرم مورد نظر در می ‌آورند و پس از برداشت و قبل از خشک شدن نقوش مختلف گیاهی و جانوری و هندسی بر سطح آن ایجاد می ‌شود. همچنین هنگامی که کدو تازه است و خشک نشده با کندن قسمت هایی از پوست خارجی کدو طرح هایی را بر روی آن نقش می زنند و هنگامی که خشک شد رنگ می کنند. یک روش دیگر این است که بعد از خشک شدن کامل کدو با قلم بر روی آن نوشته یا طرح هایی را می کشند یا آن را با طرحی رنگ آمیزی می کنند یا با روشی دیگر با وسیله ای داغ پوست خارجی کدو را بعد از خشک شدن با سوزاندن طرح های خود را نقش می زنند.

 
ویژگی‌های بذر شنبلیله 
  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).
شرایط کاشت 
  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 
  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 
روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 
  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 
  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 
  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 
  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 
زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 
  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.
بذر سبزی شنبلیله (با نام علمی Trigonella foenum-graecum) بذری برای کاشت سبزی یک‌ساله از تیره باقلائیان است که هم برای مصرف برگ آن در آشپزی (به‌ویژه در غذاهایی مانند قرمه سبزی) و هم برای استفاده از بذر آن با خواص درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیاه به خاک حاصلخیز، نور خورشید و آبیاری منظم نیاز دارد و زمان کاشت آن بسته به آب‌وهوا از اوایل بهار تا اوایل پاییز متغیر است.  
ویژگی‌های بذر شنبلیله 
  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).
شرایط کاشت 
  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 
  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 
روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 
  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 
  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 
  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 
  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 
زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 
  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.
افزودن به سبد خرید

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

ما در بوتانیکا با هدف تأمین محصولات عمده با بهترین کیفیت و قیمت رقابتی فعالیت می‌کنیم. مأموریت ما ایجاد پلی مطمئن بین تولیدکنندگان و خریداران عمده است تا بتوانند بدون واسطه و با بهترین شرایط همکاری کنند

زمینه‌های نمایش داده شده را انتخاب نمایید. بقیه مخفی خواهند شد. برای تنظیم مجدد ترتیب، بکشید و رها کنید.
  • تصویر
  • شناسۀ محصول
  • امتیاز
  • قيمت
  • وزن
  • اندازه
  • توضیح
  • افزودن به سبد خرید
برای مخفی‌کردن نوار مقایسه، بیرون را کلیک نمایید
مقایسه
صفحه اصلی
فروشگاه
لیست علاقه‌مندی‌ها
حساب کاربری