متن جایگزین (Placeholder)

ذرت مکزیکی

معرفی کوتاه
بذر شنبلیله یک بذر خوراکی با طعم منحصر به فرد و کمی تلخ است که در آشپزی، طب سنتی و کشاورزی محبوب است.
با نام علمی Trigonella foenum-graecum، این گیاه معمولاً در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری پرورش می‌یابد.
مصرف متنوع: ادویه برای غذاهای ایرانی و هندی، نوشیدنی‌های سالم، و استفاده در مکمل‌های گیاهی.
مشخصات محصول
نوع بذر: شنبلیله معمولی / بذر تازهخشک شده
وزن بسته‌بندی: ۱۰۰ گرام | ۰.۵ کیلوگرم | ۱ کیلوگرم (متناسب با گزینه‌های فروش شما)
سایز بذر: متوسط تا کوچک
کیفیت: کاملاً خشک، بدون آلودگی، بدون کپک
خلوص: ۹۸–۱۰۰٪ خلوص بذر شنبلیله از نظر بافت و اندازه
روش نگهداری: در محیط خشک و خنک، دور از نور مستقیم خورشید
نگهداری پس از باز شدن: در ظرف محکم درب‌دار و در جای خشک
مزایا و خواص
خواص غذایی بالا: منبع خوب پروتئین گیاهی، فیبر، و ویتامین‌ها (A، C، B-complex) و مواد معدنی مانند آهن و کلسیم.
کاربردهای آشپزی:
ادویه‌دهنده به غذاهای ایرانی و هندی
تبدیل به پودر یا روغن شنبلیله برای طعم‌دهی به خوراک‌ها
خواص سلامتی:
کمک به تنظیم قندخون (مطالعات نشان داده‌اند که مصرف دانه‌ها ممکن است به بهبود شاخص‌های قندخون کمک کند)
پشتیبانی از هضم و التهاب گوارشی در برخی از افراد
کاربرد در کشت و کارخانجات: برای سبزیجات مرکب، کشت ترکیبی (intercropping)، و استفاده در گلخانه‌ها
نکته بازار: بذر شنبلیله به دلیل عطر و طعم خاص، در میان آشپزها و علاقه‌مندان به طب مکمل محبوب است. ارائه توضیحات درباره عطر و طعم (مثلاً “بوی خوش با لذت تلخی ملایم”) می‌تواند به افزایش فروش کمک کند.

راهنمای استفاده
برای پاشش روی غذاها با رنگین‌کمان طعم: ۱–۲ قاشق چای‌خوری در هر وعده.
برای عصاره یا پودر: بذر را در آسیاب کاملاً تمیز آسیاب کنید تا به پودر نرم برسد.
برای تهیه دم‌کرده: ۱–۲ قاشق چای‌خوری دانه در ۱ لیتر آب، ۱۰–۱۵ دقیقه بجوشانید.
شیوه‌های بسته‌بندی و حمل‌ونقل
بسته‌بندی: کیسه‌های مقاوم یا جعبه‌های مقوایی با ویژگی حفاظت از رطوبت
استانداردها: GMP، ISO یا هر گواهی کیفی که شرکت شما ارائه می‌دهد
تاریخ انقضا: مشخص روی بسته با امکان تست کیفیت در بازه‌های زمانی
چرا از ما بذر شنبلیله بخریم؟
کیفیت برتر با سطح خلوص بالا و بدون آلودگی
قیمت رقابتی و گزینه‌های مختلف وزن
روش‌های ارسال امن برای حفظ تازگی و طعم
پشتیبانی مشتریان: مشاوره در مصرف و نگهداری بذرها

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
گارانتی و تسویه حساب مطمئن
دسته‌بندی :

توضیحات

بذر سبزی شنبلیله (با نام علمی Trigonella foenum-graecum) بذری برای کاشت سبزی یک‌ساله از تیره باقلائیان است که هم برای مصرف برگ آن در آشپزی (به‌ویژه در غذاهایی مانند قرمه سبزی) و هم برای استفاده از بذر آن با خواص درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیاه به خاک حاصلخیز، نور خورشید و آبیاری منظم نیاز دارد و زمان کاشت آن بسته به آب‌وهوا از اوایل بهار تا اوایل پاییز متغیر است.
 

ویژگی‌های بذر شنبلیله 

  • نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای.
  • کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است.
  • خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae).

شرایط کاشت 

  • خاک:
    به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
  • نور:
    نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
  • آبیاری:
    به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
  • کود:
    استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.
زمان کاشت
  • بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. 
  • در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. 
روش کاشت
  1. بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. 
  2. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. 
  3. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. 
  4. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. 
  5. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. 
زمان برداشت
  • برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. 
  • زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “ذرت مکزیکی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقایسۀ سریع

ذرت مکزیکی پاک‌کردنبذر جعفری پاک‌کردنبذر اسفناج پاک‌کردنگوجه پاک‌کردنشاهی پاک‌کردنپیاز پاک‌کردن
نامذرت مکزیکی پاک‌کردنبذر جعفری پاک‌کردنبذر اسفناج پاک‌کردنگوجه پاک‌کردنشاهی پاک‌کردنپیاز پاک‌کردن
تصویرPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholder
شناسۀ محصول
امتیاز
قيمت
موجودی
وزننامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلوم
اندازهنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلوم
اطلاعات اضافی
توضیحمعرفی کوتاه بذر شنبلیله یک بذر خوراکی با طعم منحصر به فرد و کمی تلخ است که در آشپزی، طب سنتی و کشاورزی محبوب است. با نام علمی Trigonella foenum-graecum، این گیاه معمولاً در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری پرورش می‌یابد. مصرف متنوع: ادویه برای غذاهای ایرانی و هندی، نوشیدنی‌های سالم، و استفاده در مکمل‌های گیاهی. مشخصات محصول نوع بذر: شنبلیله معمولی / بذر تازهخشک شده وزن بسته‌بندی: ۱۰۰ گرام | ۰.۵ کیلوگرم | ۱ کیلوگرم (متناسب با گزینه‌های فروش شما) سایز بذر: متوسط تا کوچک کیفیت: کاملاً خشک، بدون آلودگی، بدون کپک خلوص: ۹۸–۱۰۰٪ خلوص بذر شنبلیله از نظر بافت و اندازه روش نگهداری: در محیط خشک و خنک، دور از نور مستقیم خورشید نگهداری پس از باز شدن: در ظرف محکم درب‌دار و در جای خشک مزایا و خواص خواص غذایی بالا: منبع خوب پروتئین گیاهی، فیبر، و ویتامین‌ها (A، C، B-complex) و مواد معدنی مانند آهن و کلسیم. کاربردهای آشپزی: ادویه‌دهنده به غذاهای ایرانی و هندی تبدیل به پودر یا روغن شنبلیله برای طعم‌دهی به خوراک‌ها خواص سلامتی: کمک به تنظیم قندخون (مطالعات نشان داده‌اند که مصرف دانه‌ها ممکن است به بهبود شاخص‌های قندخون کمک کند) پشتیبانی از هضم و التهاب گوارشی در برخی از افراد کاربرد در کشت و کارخانجات: برای سبزیجات مرکب، کشت ترکیبی (intercropping)، و استفاده در گلخانه‌ها نکته بازار: بذر شنبلیله به دلیل عطر و طعم خاص، در میان آشپزها و علاقه‌مندان به طب مکمل محبوب است. ارائه توضیحات درباره عطر و طعم (مثلاً "بوی خوش با لذت تلخی ملایم") می‌تواند به افزایش فروش کمک کند. راهنمای استفاده برای پاشش روی غذاها با رنگین‌کمان طعم: ۱–۲ قاشق چای‌خوری در هر وعده. برای عصاره یا پودر: بذر را در آسیاب کاملاً تمیز آسیاب کنید تا به پودر نرم برسد. برای تهیه دم‌کرده: ۱–۲ قاشق چای‌خوری دانه در ۱ لیتر آب، ۱۰–۱۵ دقیقه بجوشانید. شیوه‌های بسته‌بندی و حمل‌ونقل بسته‌بندی: کیسه‌های مقاوم یا جعبه‌های مقوایی با ویژگی حفاظت از رطوبت استانداردها: GMP، ISO یا هر گواهی کیفی که شرکت شما ارائه می‌دهد تاریخ انقضا: مشخص روی بسته با امکان تست کیفیت در بازه‌های زمانی چرا از ما بذر شنبلیله بخریم؟ کیفیت برتر با سطح خلوص بالا و بدون آلودگی قیمت رقابتی و گزینه‌های مختلف وزن روش‌های ارسال امن برای حفظ تازگی و طعم پشتیبانی مشتریان: مشاوره در مصرف و نگهداری بذرها

 کاشت سبزی جعفری در خانه

زمان کاشت جعفری : در سبزی‌کاری‌های بزرگ و در مناطق معتدل در بهار و گاهی نیز در پائیز است.

1- کاشت مستقیم بذر جعفری

می‌توانید بذر جعفری را مستقیم در بستر اصلی (باغ و یا گلدان) کشت کنید. برای این منظور، شرایط آب و هوایی باید مناسب باشد و اگر آب و هوا بسیار سرد باشد، نتیجه نخواهید گرفت. بنابراین کشت مستقیم جعفری باید بعد از آخرین یخبندان انجام شود.

2- نشاءگیری جعفری

  • می‌توانید بذرهای جعفری را در محیط خانه و در سینی کشت، آماده کنید و بعد از ظاهر شدن 3 برگ، جوانه‌ها یا نشاءها را به بستر اصلی منتقل کنید. در واقع یکی از مهمترین مزیت‌های نشاء گیری این است که شما می‌توانید بذرها را در شرایط کنترل شده آماده کنید و بعد از مساعد شدن آب و هوای بیرون، به زمین اصلی منتقل کنید و به این ترتیب در صرف زمان صرفه جویی کرده اید و محصولتان نیز سریع تر آماده خواهد شد.
  • جعفری به خوبی در هر باغ یا گلدانی رشد می‌کند، اما این سبزی تحت شرایط سخت نمی‌تواند بخوبی رشد کند. برای کاشت جعفری مکانی انتخاب کنید که حداقل بخشی از نور خورشید را دریافت کند.
  • اگر تصمیم دارید که جعفری را در گلدان بکارید، باید گلدان را روی یک طاقچه ای قرار دهید که نور خورشید صبح از آن پنجره به جعفری ها بتابد، مانند یک پنجره جنوبی.
  • زمین مورد نظر باید نرم و دارای مواد غذایی مناسب باشد. زمین‌های نیمه سنگین با هوموس کافی، لومی و شن لومی بهترین زمین های کشت این گیاه اند.
  • برای کاشت جعفری بهتر است ابتدا بذرهای گیاه را یک شب در آب به تنهایی یا ابتدا در آب و مایع ظرفشویی به مدت یک ساعت بخیسانید و سپس در آب به تنهایی یک شب قرار دهید.
  • به این منظور یک ظرف بزرگ را با آب ولرم پر کرده و به آن یک قطره مایع ظرفشویی اضافه کنید. مخلوط را تکان دهید تا کاملاً حل شود. سپس تمام بذرهای جعفری را در مخلوط قرار دهید. گرمای آب و مایع ظرفشویی کمک خواهد کرد که پوشش سخت بذر گیاه راحت‌تر شکسته شده و کمک به رشد سریع بذر می‌کند.
  • سپس بذرها را خارج کرده و به خوبی بشویید و سپس یک شب در آب ولرم بخیسانید. پس از ۲۴ ساعت خیساندن بذرهای جعفری در آب، بذرها را در یک صافی بریزید تا آب اضافی آنها گرفته و کاملا خشک شوند. هنگامی که بذرهای جعفری کاملاً خشک شدند، آماده کاشت هستند.
  • اگر می‌خواهید به زمان کاشت جعفری‌ها سرعت بیشتری ببخشید، می‌توانید بذرهای جعفری را زودتر از روز موردنظرتان در گلدان‌های کوچک بکارید و پس از جوانه زنی آنها را به مکان نهایی انتقال دهید.
  • اگر قصد دارید بذرهای جعفری را بدون نشاء گیری و مستقیم در بستر اصلی بکارید، صبر کنید تا زمانی که فصل سرما و خطر یخبندان بطور کامل تمام شود و سپس بذرها را بطور مستقیم در باغ پخش کنید. معمولاً، بذرهای جعفری باید در اوایل فصل بهار، در اسفند ماه یا فرودین ماه کاشته شوند.
  • گلدانی با عمق مناسب را انتخاب نموده و دانه‌ها با فاصله ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و در عمق ۶ تا ۸ میلیمتری از سطح خاک، در خاک لومی شنی که با خاکبرگ مخلوط شده است و زهکشی مناسب دارد، بکارید. بهتر است قبل از کاشت بذر، خاک گلدان کاملا مرطوب باشد
  • بوته‌های جعفری را حداقل یک بار در هفته برای افزایش و توسعه ریشه ی عمودی اصلی بلندتر، آبیاری کنید. شما ممکن است در طول دوره های بسیار گرم و خشک، نیاز به آب بیشتری برای آبیاری بوته‌های جعفری داشته باشید. اگر شما جعفری خود را در خانه و داخل گلدان کاشتید، آنها را به اندازه کافی آبیاری کنید درحدی که خاک فقط بطور مرتب مرطوب باشد
  • بوته‌های جعفری را یکبار در هر ماه با استفاده از کود عمومی به منظور حفظ تولید گیاه در کل فصل، کوددهی کنید. همچنین می‌توانید برای افزایش مواد مغذی خاک، کمپوست را به خاک اضافه کنید و جعفری‌ها را تقویت کنید.
  • هنگامی که بوته‌های جعفری، مجموعه‌ای از سه برگ سبز شدند، بدین معنی است که کاملاً جعفری‌ها رشد کرده‌اند، و آماده برداشت هستند. توجه داشته باشید که برداشت برگ‌ها از قسمت بالای گیاه، عملکرد محصول را کاهش می‌دهد، بنابراین سبزی‌های جعفری را با ساقه برداشت کنید.
 

انواع بذر اسفناج

اسفناج ها از نظر تاریخ کاشت به دو دسته اسفناج های بهاره و پاییزه تقسیم می شوند. اسفناج های بهاره از مقاومت خوبی به گرما برخوردار می باشند. البته باید به این نکته توجه داشت گرمای زیاد و طول روزهای بلند سبب کاهش کیفیت محصول و گلدهی زودهنگام آن می گردد. اسفناج های پاییزه متحمل به سرما بوده و البته باید تاریخ کاشت طوری تنظیم گردد که دماهای پایین سبب از بین رفتن محصول نشود. به طور مثال بذر اسفناج اورینتال گرین پروسید در مناطق مرکزی و جنوبی کشور بیشتر به صورت پاییزه مورد کاشت قرار می گیرد. اسفناج ها از نظر ارتفاع بوته نیز به دو دسته اسفناج پا کوتاه و اسفناج پا بلند تقسیم می شوند. اسفناج ها از نظر شکل نیز به دو دسته اسفناج معمولی و بی بی اسفناج تقسیم می شوند.

بهترین بذر اسفناج

تعیین بهترین نوع بذر اسفناج بستگی به فصل کاشت و خصوصیات رقم دارد. از بهترین بذر اسفناج می توان به بذر اسفناج هاشور بروسید، بذر اسفناج هارپ ناریتا پروسید و بذر اسفناج نعل اسبی ویکیما اشاره نماییم. البته ارقامی مانند بذر اسفناج استرانگ روزن سید، بذر اسفناج اورینتال گرین پروسید و بذر اسفناج ماتادور پوپ نیز از سطح زیر کشت خوبی برخوردار می باشند.

بذر اسفناج تیغ دار (خاردار)

بذر اسفناج تیغ دار (خاردار) گونه ای از اسفناج می باشد که دارای برگ های پهن و بذر تیغ دار می باشد. عموما برای کاشت راحت تر بذرهای تیغ دار، آنها را پوشش دار می کنند. این ارقام نسبت به ارقام بذر صاف از مقاومت بهتری به سرما برخوردار می باشند.

مقدار بذر اسفناج در هکتار

مقدار بذر مصرفی در هکتار بسته به بذرپاشی آن با دست و یا کاشت به صورت ردیفی با ماشین های کاشت دارد. مقدار بذر مصرفی اسفناج در هکتار در روش بذرپاشی با دست بین 25 تا 30 کیلوگرم و با ماشین بین 20 تا 25 کیلوگرم در هکتار می باشد.

بذر اسفناج مقاوم به گرما

اگرچه برخی از ارقام اسفناج جزء ارقام مقاوم به گرما محسوب می شوند و این مقاومت به صورت نسبی می باشد. ولی باید به این نکته توجه داشت که اسفناج گیاهی سرمادوست بوده و کاشت آن در فصول گرم سال در فضای باز توصیه نمی گردد و این موضوع سبب گلدهی زودهنگام و افت کیفیت محصول می گردد. بذر اسفناج، به طور معمول در دمای مناسب 21 درجه سانتی گراد و در طی زمان 7 الی 14 روز جوانه می زند، اما برخی مواقع ممکن است جوانه زدن در خاک¬های سرد، تا سه هفته طول بکشد.

تاریخچه

این گیاه بومی ارتفاعات آمریکای جنوبی است  که  به صورت خودرو  و آلبالویی شکل در آن نقاط می رویید. قسمت شرقی ارتفاعات آند در آمریکای جنوبی مرکز ثانویه گوجه فرنگی به حساب می آید .این گیاه بعدا توسط سرخپوستان به آمریکای مرکزی و مکزیک برده شد ودر آنجا اقدام به کشت و پرورش ودر بعضی مواقع نیز اقدامات اولیه اصلاح نژاد در آن صورت گرفت .مهاجرین اسپانیایی که به این نقاط وارد می شدند توانستند بذر این گیاه را با خود به اسپانیا برده وبه سایر نقاط اروپا توسعه دهند. سال های زیادی این گیاه به صورت زینتی در اروپا کشت می شد و تا حدود سال 1820 میلادی در اروپا تنها برای گیاه شناسان  و داروسازان  جالب توجه بود. بذر گوجه فرنگی نخست در اواسط قرن هجده به صورت سبزی کشت شد. هر چند کشت آن با تردید انجام گرفت و همانند سایرگیاهان سمی دیگر خانواده سولاناسه به تدریج کشت آن رو نق گرفت.فرانسوی ها به آن لقب سیب عشق نام نهادند زیرا تصور می کردند که در گوجه فرنگی قدرت ویژه جنسی نهفته است.

مشخصات گیاه شناسی

گوجه فرنگی گیاهی است علفی و یکساله از خانواده بادمجانیان( Solanaceae) با کشت مستقیم تولید ریشه عمیق می کند  و در زمین های نرم تا عمق بیشتر از 2 متر نیز فرو میرود.70 درصد ریشه های فرعی تا عمق 25 سانتیمتری (سطح الارض)قرار می گیرد.ریشه اصلی در کاشت نشایی  از رشدش کاسته می شود .هرچند که تشخیص ان به خوبی امکان پذیر است ولی از نظر رشد ونمو نسبت به ریشه های فرعی دارای اختلاف کمی است. ریشه های فرعی  ابتدا به صورت افقی رشد کرده و در درازمدت نگهداری گیاه را به عهده می گیرند .ساقه گوجه فرنگی به صورت سیمپودیال (Sympodial)رشد می کند . یعنی اینکه رشد ساقه پس از تشکیل گل آذین ویا جوانه برگ در راس آن از رشد بازمانده و پس از آن کمی متمایل تر نسبت به حالت قبلی به رشدش ادامه می دهد.

ارزش غذایی و اهمیت اقتصادی

گوجه فرنگی یکی از سبزیهای مهمی است که به علت داشتن انواع ویتامین ها ،کاروتن ،اسیدهای مفید ،قند و املاح معدنی نقش مهمی را در سلامت انسان ایفا می کند. این گیاه به صورت مختلف در تغذیه مورد مصرف قرار می گیرد .مصرف خام آن به تنهایی و یا همراه با سایر سبزیها در سالاد وبه صورت پخته در غذاهای مختلف معمول است .علاوه بر آن به صورت کنسرو شور ،رب ،سس و کچاپ نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی نقاط آن را خشک کرده  و در  انواع غذاها مورد استفاده قرار می دهند .مقدار کالری گوجه فرنگی زیاد نیست و به همین علت مصرف آن در رژیم غذایی های لاغری توصیه می شود.

شرایط آب و هوایی

نور و دما مناسب برای گوجه فرنگی

گوجه فرنگی براساس مبدا خود یک محصول فصل گرم است  و برای عملکرد بیشتر احتیاج به یک دوره گرمای طولانی دارد. دمای اپتیمم در مجاورت نور کافی بیش از 20 کیلو لوکس بین 27 تا 30 درجه سانتیگراد است. این گیاه در مقابل سرما حساس بوده  ویخبندان به شدت به آن صدمه می زند .نور کافی برای رشد بذر گوجه فرنگی ضروری است .حداقل نور برای فاز زایشی 10 کیلو لوکس است. کمبود نور و دما که در فصل پاییز و زمستان برای کشت های گلخانه ای به وجود می آید اختلال رشد ونمو گیاه را به دنبال دارد. از علائم مشخصه آن رشد ناقص گیاه به وجود آمدن دیروقت گل آذین ،بدشکل شدن گلها و یا تمامی گل آذین  و افتادن گلهاست . نور و دما بلافاصله پس از ظاهرشدن کوتیلدونها می تواند تاثیر زیادی در دوره زایشی داشته باشد. نیاز زیاد به گرما و حساسیت  گیاه در مقابل دمای پایین کشت وزرع آن را در مناطق مختلف محدود کرده  ونیز تنها در فصول معینی از سال می توان اقدام به پرورش گوجه فرنگی نمود. گوجه فرنگی نمی تواند شب های سرد را به خوبی تحمل کند  و رطوبت زیاد در تابستان  باعث بروز بیماری های قارچی می شود.از طرف دیگر بادهای خشک ممکن است موجب ریزش گلها  و بارور نشدن آنها بشود ،آفتاب شدید در بسیاری از ارقام حساس به ویژه آنهایی که برگ کمتری دارند موجب آفتاب سوختگی میوه ها می گردد .رشد ونمو گوجه فرنگی در دمای بالاتراز 37 درجه سانتیگراد متوقف می شود.  

خاک گوجه فرنگی

گوجه فرنگی را میتوان در کلیه خاک ها کاشت ولی خاک های حاصلخیز با هوموس کافی برای افزایش عملکرد در واحد سطح موثر است . چنانچه زودرسی مورد توجه باشد ،خاک های سبک ترجیح داده میشوند .به طور کلی زمینی برا ی کشت گوجه فرنگی مناسب است که دارای زهکش خوب باشد. از کشت گوجه فرنگی در خاک های شور و قلیایی باید اجتناب نمود.در خاک های خیلی سنگین (رسی) ویا خیلی سبک (شنی )نیز میزان محصول پایین می آید.مناسب ترین  PH برای رشد این گیاه بین 5/5 تا 7 است .  

رطوبت

درمجاورت دما و تابش زیاد ،فاکتور رطوبت به ویژه پراکندگی صحیح آن برای تولید و بهره برداری این گیاه بسیار موثر  است .خشکی طولانی که بارش ناگهانی به دنبال داشته باشد . اغلب ترکیدگی میوه ها را را در پی خواهد داشت . مضافا این که رطوبت نسبی دردرازمدت (زمان طولانی )اغلب باعث چسبیدن گرده ها به یکدیگر شده وبدین ترتیب تاثیر منفی روی عمل لقاح داشته ونهایتا کاهش عملکرد را به دنبال خواهد داشت.کود:از نظر کودهای شیمیایی نیاز گوجه فرنگی بیشتر به ازت ،فسفر وپتاس است و چون دراکثر خا کهای ایران پتاس به حد کافی موجود است ، از کودهای فسفره وازته بیشتر استفاده می شود. وجود این عناصر در خاک لاوه براین که باعث افزایش عملکرد می شود ،مقاومت گیاه  رانیزدر مقابل آفات  و امراض افزایش می دهد.  

بذر گوجه فرنگی  و نشاء آن

دوره رشد گیاه  در انواع مختلف بذر گوجه فرنگی فرق دارد  و در درجه اول بسته به نوع واریته ،مقدار دما طی دوره رشد  و  اندازه ساقه اصلی بین 4 تا 11 ماه متفاوت است. بذر گوجه فرنگی را معمولا به منظور تهیه نشای مرغوب ابتدا در خزانه پرورش داده و سپس به زمین اصلی منتقل می کنند. روش بذرپاشی مستقیم نیز امکانپذیر است .میزان بذر مورد نیاز در خزانه برای یک تر مربع حدود3 گرم بوده  مقدار 4 گرم بذر مرغوب برای 1000نشای گوجه فرنگی کافی است. نشاء گوجه فرنگی  

مراقبت های زراعی

مراقبت های زراعی پس از کاشت عبارتند از آبیاری ،مبارزه با علف های هرز و آفات وامراض. آبیاری گوجه فرنگی در ایران اکثرا به صورت جوی پشته صورت می گیرد. در صورتی که آبیاری بارانی بهترین روش آبیاری برای زراعت این گیاه در فضای آزاد توصیه شده است.

 آفات و بیماری ها

از آفات مهم گوجه فرنگی در این منطقه می توان آگروتیس وشته رانام برد  که در بعضی مواقع خسارات زیادی را به این گیاه وارد می کنند. مگس سفید گوجه(Aleurodidae)در گلخانه ها عملکرد فتوسنتز را کاهش می دهد. بیماری های مهم گوجه فرنگی عبارتند از کپک خاکستری (Botrytis) پوسیدگی برگ (Phytoph thora infestans) پوسیدگی ساقه  (Didymellalycopersici) و پژمردگی باکتریایی(Cormebacterium michigamense) علاوه بر آن گوجه فرنگی در بعضی اوقات دچار بیماری های فیزیولوژیکی می گردد که به شکلهای مختلفی در گیاه ظاهر می شود .

برداشت و نگهداری

میوه گوجه فرنگی را ممکن است بسته به نوع استفاده  و مسافتی که باید میوه تا بازار طی کند ،در مراحل مختلف برداشت نمود .برای مصرف خانگی و رب سازی معمولا از گوجه فرنگی رسیده و قرمز استفاده می کنند. چنانچه فاصله بین مزرعه تا محل مصرف دورباشد،گوجه فرنگی را در حالت نیمه رسیده  و یا رسیده سبز برداشت می کنند و آنها را در اتاقهایی که دارای دمای بین 13 تا 21 درجه سانتیگراد است به طور مصنوعی رسیده می کنند .در دمای 20 درجه و بالاتر ،رسیدن مصنوعی میوه سرعت یافته  ولی احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد تر است. میزان رطوبت مورد نیاز بین 90 تا 95 درصد است.

میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار

میزان تناژ مزارع گوجه فرنگی به عواملی همچون عرض جغرافیایی، رقم انتخابی، نوع تغذیه، آفات و بیماری‌های منطقه و دوره رسیدگی بستگی دارد. بنابراین نباید انتظار داشت که در دو منطقه میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار یکسان باشد. بنابراین میزان باردهی گوجه 8320 با میزان برداشت گوجه متین در هکتار و میزان باردهی گوجه بریویو در هکتار با یکدیگر تفاوت دارند.
ارقام مختلف گوجه فرنگی
ارقام مختلف ازنظر طول دوره رسیدن ، مقاومت به آفات وبیماریها ،مقاومت به تنشهای محیطی ،تولیددرواحدسطح،سازگاری به شرایط محیط کشت (فضای آزاد یاگلخانه ) ،خصوصیات ظاهری نظیررنگ ،اندازه ،شکل ،وزن ،بافت و… باهم فرق دارند . ازجمله عواملی که درانتخاب رقم نقش دارند می توان روش کاشت ،طول فصل رشد ،تراکم بوته درواحدسطح (هکتار)،بافت وحاصلخیزی خاک ،وهدف تولیدرانام برد . لذا کشاورزان برای تولیدمحصولی باکیفیت وکمیت بالاباید مواردزیررارعایت کنند : 1-  طول دوره رسیدن رقم را مدنظر قراردهند. به طورمثال ارقام زودرس برای مناطقی مناسب هستند که فصل رشدآنها کوتاه باشد. این وضعیت درمناطق جنوبی که کشت خارج ازفصل انجام می دهند بسیارحائزاهمیت است . باتوجه به شرایط خاص بازارفروش گوجه فرنگی درکشور درفصل زمستان کشت ارقام زودرس دراین مناطق می توانددرآمدمناسبی رابرای کشاورزان به همراه داشته باشد . 2-  سازگاری رقم باشرایط محیطی : انتخاب رقمی که بتواند دربرابرتنشهای ناشی ازگرما ،سرما ورطوبت مقاومت کند . 3-  انتخاب بذر گوجه فرنگی مقاوم به آفات وبیماریها : براساس شرایط اقلیمی منطقه وتجربیات کشت وکارارقام مختلف درهرمنطقه ،بایدارقامی انتخاب شوندکه نسبت به آفات وبیماریهای رایج درسطح مزارع منطقه مقاوم باشند تاضمن تولیدمحصول سالم وبهداشتی هزینه های تولیدنیزکاهش یابد .یکی ازبیماریهایی که درمناطق جنوب کشورشایع بوده وهرساله خسارات زیادی را به بارمی آوردبیماری ویروسی پیچیدگی برگ گوجه فرنگی است . قطعادراین مناطق بایدازارقام مقاوم به بیماریهای ویروسی استفاده کرد. بعضی ارقام به این بیماری مقاوم وبرخی دیگرمتحمل هستند . 4-   عملکردبالا : رقم مورداستفاده بایدازنظرعملکردکیفی وکمی وضعیت مطلوبی داشته باشد . 5-  میوه باید از خصوصیات ظاهری مناسب برخوردار باشد تا بر بازارپسندی آن افزوده شود . از جمله این خصوصیات می توان شکل واندازه مناسب ،خوش رنگ بودن ، خوش طعم بودن و…. رانام برد . 6-   رقم مورد استفاده از همرسی ویکنواختی بالا درتولید میوه برخوردار باشد. 7-  رقم باید به صدمات مکانیکی ناشی از برداشت وحمل و انتقال به بازارهای دوردست مقاوم باشد. چنین ارقامی می توانند قابلیت انبارداری ونگهداری بیشتری داشته باشند . ارقام متعددی درمناطق مختلف کشت می شوند که درذیل به تعدادی از آنها پرداخته می شود .

مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجه‌فرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد می‌شود.

در رقم گوجه‌فرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم می‌باشد.

ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم.

نام علمی : Lepidium sativum خانواده : Cruciferae (صلیبیان) شاهی یا تره تیزک گیاهی علفی و یکسالۀ کم عمر می باشدکه دارای برگ های بیضی شکل ، بدون کرک و دندانه ، رنگ سبز مایل به آبی و مزه تند و تیز است. ارتفاع بوته های شاهی به 50 – 30 سانتیمتر می رسد که شاخه های فرعی از بالای ساقه اصلی جدا می شوند. شاهی دارای گل هایی به رنگ سفید است. بهتر است که برای شاهی خاک هایی از ببافت متوسط، غنی و با زهکشی خوب فراهم آورید. شای بیشتر در فصل خنک می روید و نسبت به گرما کمی حساس است، این گیاه بسیار سریع الرشد است. بهتر است که این گیاه را از اوایل بهار تا اوایل پاییز در نقاط خنک ولی آفتابگیر بکارید. اگر در مناطق سرد زندگی می کنید بهتر است که شاهی را پس از دوران یخبندان بکارید. در مناطق گرمسیری فصل پاییز بهترین زمان برای کاشت شاهی می باشد. مقدار بذور مصرفی 12 – 8 کیلوگرم در هکتار است.جوانه زنی بذور شاهی طی 2 – 1 روز صورت می پذیرد. بهتر است کاشت بذور شاهی را در تاریخ هایی با فواصل زمانی 15 – 10 روز انجام داد زیرا عمر آن کوتاه است و سریعا به پایان مرحله بهره برداری می رسد. باگرم شدن محیط کاشت شاهی گلدهی آن آغاز می شود و از میزان مرغوبیت آن کاسته می شود. توصیه های کودی گیاه شاهی عبارتند از : کود آلی پوسیده 40 – 20 تن در هکتار قبل از کاشت کود شیمیایی ازته 100 کیلوگرم در هکتار در طی دو مرحله کود شیمیایی فسفره 80 کیلوگرم در هکتار در زمان کاشت کود شیمیایی پتاسه 80 کیلوگرم در هکتار در زمان کاشت برداشت شاهی 6 – 4 هفته پس از کاشت امکان پذیر می باشد و بالاترین کیفیت محصول در چین اول حاصل می شود. برداشت شاهی بهتر اسست که قطع ساقه گیاه از 2 سانتی متری سظح خاک انجام شود و با کوددهی و آبیاری مجدد برای برداشت بعدی آماده می شود. شاهی معمولاً 2 ماه پس از کاشت به گلدهی می نشیند. شاهی گیاهی است که با طیف وسیعی از انواع  آب و هوا و شرایط خاک سازگاری دارد ولی چناچه بخواهیم گیاه شاهی کاشته شده به طور بهینه رشد  و نمو داشته باشد. لازم است که شرایطی را رعایت کنیم تا محصول مورد نظر ما با حداکثر کمیت کیفیت برداشت شود. در این خصوص باید گفت که شاهی زمین های مرطوب را بهتر ترجیح می دهد و زمینی با خاک خشک برای این گیاه مناسب نیست.  پس در اینجا لزوم آبیاری منظم و برنامه ریز شده گیاه شاهی آشکار می گردد. همچنین خاک مناسب برای رشد حداکثری گیاه شاهی خاکی است که بتواند رطوبت را در خود نگاه دارد و احتیاجات آبی گیاه را تامین نماید در این راستا زمین های رسی  و شنی مناسب تر هستند. روش کاشت بذر شاهی بدین نحو می باشد که بذر را در عمق مناسب (15-6سانتی متری ) خاک کاشته و روی آن را با خاک مناسب پوشانده و مرتب آبیاری میکنیم. زمان کاشت : زمان کاشت بذر شاهی برگ پهن اهمیت دارد چرا که در فصول سردو مناطق با زمستان معتدل گیاه زود به برگ مینشیند و در مناطق و فصول گرم گیاه سریع به بذر می نشیند و قابل مصرف نیست. بهترین زمان برداشت شاهی در کل بهتر است که در فصول بهار و یا پاییز باشد.پس می بایست حداکثر دقت را در زمان و مکان کشت داشته باشیم. زمان برداشت : شاهی برگ پهن گیاهی است که زود سبز شده و قابل برداشت می شود.پس از اینکه بذرها در زمین قرار گرفتند یکی دو روز بعد جوانه ها سبز می شوند.معمولا 10 تا 20 روز طول می کشد که گیاه آماده برداشت شود.پس از اینکه گیاه آماده برداشت شد لازم استکه برداشت رو شروع کنیم چرا که اگر تاخیر در برداشت شاهی رخ دهد گیاه به گل می نشیندو در نتیجه برگ های گیاه سفت و تلخ می شوند و دیگر قابل استفاده نیستند.

تعریف پیاز

پیاز گیاه دو ساله علفی از خانواده آماریلیس (Amaryllidaceae) است که برای مصرف خوراکی استفاده می شود. پیاز به احتمال زیاد بومی جنوب غربی آسیا است، اما در حال حاضر در سراسر جهان، عمدتاً در مناطق معتدل رشد می کند.

زمین کاشت پیاز ( آماده سازی ):

تهیه خاک مناسب برای کاشت پیاز:

وجود خاک مناسب و زهکشی شده از اولین شروط لازم برای کاشت بذر پیاز می باشد. بدین منظور باید دقت داشت که با توجه به نوع ریشه دهی و رشد پیاز، زمین مورد کشت می بایست مسطح و بدون هرگونه سنگ و کلوخ باشد. زیرا وجود سنگلاخ در خاک مانع از رشد غده پیاز شده و باعث بد فرم گرفتن محصول می شود.

کاشت مستقیم بذر پیاز:

 کاشت بذر به عوامل زیادی همچون شرایط اقلیمی، شراایط آب و هوایی، نوع رقم و واریته بذر، نحوه کاشت و فصل مورد کشت دارد. فاصله بین هر ردیف ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و هر دانه بذر به فاصله ۲ سانتی متر کاشته می شود. برای کاشت بذر پیاز نیاز به حداقل ۸ کیلوگرم بذر در هر هکتار می باشد و در صورتی که زمین مورد کشت خطر بروز آفات وجود دارد تا ۱۸ کیلوگرم در هر هکتار توصیه می گردد. همچنین برای کاشت بذر به  صورت دست پاش نیازمند ۱۲ کیلوگرم بذر در هکتار لازم است.

کاشت نشاء بذر پیاز:

منظور از کاشت نشاء، کاشت پیازچه هایی است که از کشت متراکم سال قبل بدست آمده اند. به همین منظور در اوایل شروع فصل پاییز بذرها به صورت متراکم در محلی سرپوشیده کشت شده و پس از مساعد شدن شرایط آب و هوایی به محل کشت منتقل می گردند. مقدار بذر لازم برای نشاء حدوداً ۳ الی ۴ کیلوگرم می باشد. برای نشاء پیاز آن ها را در ردیف ها با فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری و فاصله ۱۰ سانتی متری از یک دیگر نشاء می کنند.  یکی از عوال مهم در نشاء پیاز قطر و طول آن می باشد و در صورت نامناسب بودن اندازه، باعث به وجود آمدن ساقه های بذر زودرس شده و ریشه ها متورم و بد فرم می شوند.

کاشت مخلوط پیاز با سایر بذرها:

با توجه به تراکم بذرهای کاشته شده در واحد سطح، بعد از جوانه زدن و سبز شدن نیاز به تنک کردن محصول بوده که علاوه بر صرف وقت و هزینه زیاد، ممکن است باعث بهم ریختگی در کشت صورت گرفته شود. از همین روی توصیه می شود تا از تنک کردن خودداری شود. بدین منظور برای برای ردگیری خطوط کاشت می توان بذر پیاز را با بذر گیاهان دیگیری همچون اسفنجاج، جعفری و یا تره فرنگی که زود رس بوده و همچنین با توجه به دیر جوانه زدن بذر پیاز (حدود ۱ الی ۲ ماه) ، مخلوطی از این بذرها مورد کشت قرار می گیرند. با این کار می توان یک الی دو هفته پس از کاشت زمین را وجین و سله کشی کرد.

کاشت پیازچه:

به منظور کاشت پیاز سبز از پیازچه استفاده می شود. برای کشت می بایست پیازچه ها را با فاصله ۱۰ سانتی متری از هم و فاصله بین خطوط حداقل ۲۰ سانتی متری از هم در عمق ۲ الی ۳ سانتی متر، به صورتی که با یکدیگر در تماس باشند، کاشت شود. برای کاشت پیاز نیز می بایست پیازچه ها به فاصله ۵۰ سانتی از هم و فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری از هم با عمق ۱.۵ سانتی متر کاشته شوند. یکیا از موارد مهم در کاشت از طریق پیازچه عدم توانایی در انبار کردن پیاز می باشد و بهتر است برای انبار کردن از روش کاشت مستقیم بذر استفاده گردد.

کاشت پیاز:

در این نوع از کاشت از پیازهایی با قطر حدوداً ۲.۵ سانتی متری که از محصولات کشت سال قبل به دست آمده اند استفاده می شود.

برداشت پیاز:

زمان و نحوه برداشت پیاز به عواملی چون نوع خاک، دما، آب و هوا و نوع رقم و واریته بذر مورد استفاده دارد. از همین روی در ارقام ایرانی برداشت به صورت دستی میسر نبوده و باید از ابزار مکانیکی استفاده نمود اما در ارقام خارجی با توجه به تشکل غده بر روی سطح زمین، می توان به صورت دستی برداشت نمود. همچنین پیاز را می توان به صورت غده های پیازی و یا به صورت پیازچه برداشت کرد. شرط مهم در برداشت پیاز رسیده بودن آن است که با خم شدن، افتادن و زرد شدن قسمت های هوایی بوته می توان رسیده شدن پیاز را متوجه شد. مصرف بلافاصله پیاز بعد از برداشت در صورت نرسیده بودن مشکلی نداشته ولی اگر قصد انبار کردن پیاز را داریم، می بایست حداقل ۵۰ درصد پیازها رسیده شده و پس از آن برداشت آغاز می شود که در مناطق با شرایط اقلیمی سردتر توصیه می گردد برداشت پس از رسیده شدن ۹۰ درصد مزرعه شروع گردد. برای برداشت پیاز لازم است تا حداقل ۳ الی ۴ هفته قبل از آن آبیاری مزرعه متوقف گردد تا نگهداری بهتری صورت گیرد. پس از برداشت نیز قسمت هوایی بوته را با وسیله های مناسبی چون قیچی و یا ابزارالات مکانیکی قطع می کنند. جهت جلوگیری از بروز بیماری و آفات به داخل غده نیز مقداری ۱ الی ۲ سانتی متر از سر بوته را بر روی غده باقی می گذارند. در زمان برداشت سه نوع پیاز در اندازه های متفاوت دیده می شوند که شامل پیاز های درشت با قطر حدودی ۷ سانتی متر که ۳ الی ۵ درصد کل محصولات می باشد، پیاز با سایز متوسط با قطر حدودی ۳ سانتی متر که تقریبا ۱۰ درصد محصولات را تشکیل می دهد، پیازهای ریز با قطری حدوداً ۲ سانتی متری که حداقل ۸۵ درصد کل محصولات مزرعه را شامل می شود.  

بررسی بیماری ها و آفت های کاشت پیاز:

آفت و  بیماریهای پیاز انواع مختلفی مثل ریشه سرخی، آنتراکنوز، زنگ پیاز،نماتد ساقه و غده، پوسیدگی خاکستری، پوسیدگی ریشه و طبق، سفیدک داخلی یا دروغی، سیاهک پیاز، لهیدگی باکتریایی و از آفات آن نیز تریپس و مگس پیاز دارد که باید برای مقابله با آنها کشاورز تمهیدات لازم را در نظر بگیرد.

انواع بذر پیاز برای کاشت:

پیاز دارای ارقام گوناگون بوده که که هر رقم با توجه به نوع واریته خود از نظر طول روز مورد نیاز برای رشد به سه گروه روز کوتاه، روز متوسط و روز بلند تقسیم بندی می شوند. بر همین اساس و با توجه به طول روز و آب و هوای مورد نیاز برای کشت، پیازها دارای رنگ های سفید، قرمز، صورتی، بنفش، زرد می باشد.

۱.بذر پياز روز كوتاه:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد خود نیازمند ۱۰ الی ۱۲ ساعت روشنایی بوده که معمولا حدود ۷ ماه تا زمان محصول دهی زمان می برد. لذا بهترین زمان کاشت برای این نوع از ارقام فصل پاییز بوده و زمان برداشت اواخر زمستان یا اوایل بهار می باشد.

۲- بذر پیاز روز متوسط:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۳ الی ۱۴ ساعت روشنایی بوده که حدوداً ۵ الی ۶ ماه تا محصول دهی نهایی زمان می برد. برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای معتدل با طول روز متوسط بوده و بهترین زمان کاشت فصل زمستان و زمان برداشت نیز اواخر فصل بهتر و اوایل فصل تابستان می باشد.

۳- بذر پیاز روز بلند:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۶ الی ۱۷ ساعت روشنایی بوده که ۶ ماه زمان برای تولید محصول نهایی لازم است. همچنین این رقم از بذر پیاز نیازمند درجه حرارت بالا برای کاشت می باشند برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای سرد و معتدل بوده که در اوایل فصل بهار مورد کاشت قرار گرفته و در اواخر تابستان و اوایل پاییز بداشت می شوند.  
افزودن به سبد خرید

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

ما در بوتانیکا با هدف تأمین محصولات عمده با بهترین کیفیت و قیمت رقابتی فعالیت می‌کنیم. مأموریت ما ایجاد پلی مطمئن بین تولیدکنندگان و خریداران عمده است تا بتوانند بدون واسطه و با بهترین شرایط همکاری کنند

زمینه‌های نمایش داده شده را انتخاب نمایید. بقیه مخفی خواهند شد. برای تنظیم مجدد ترتیب، بکشید و رها کنید.
  • تصویر
  • شناسۀ محصول
  • امتیاز
  • قيمت
  • وزن
  • اندازه
  • توضیح
  • افزودن به سبد خرید
برای مخفی‌کردن نوار مقایسه، بیرون را کلیک نمایید
مقایسه
صفحه اصلی
فروشگاه
لیست علاقه‌مندی‌ها
حساب کاربری