بادمجان

بذر بادمجان شامل ارقام مختلف با شکل، رنگ، و میزان باردهی متفاوت است و برای کشت در فضای باز و گلخانه وجود دارد [1، 2]. برای کاشت، بذرها را ۱ تا ۲ روز در آب خیسانده، در بستری مناسب با زهکشی خوب و دمای حداقل ۱۸ درجه سانتی‌گراد در عمق نیم سانتی‌متری خاک بکارید. گیاهان را پس از رسیدن به ارتفاع ۸ سانتی‌متر به گلدان بزرگتر منتقل کنید.

انواع بذر بادمجان

بسته به شکل میوه:

ارقام لامپی، قلمی و بیضی شکل وجود دارند [1، 5].
بسته به رنگ میوه:

بادمجان‌ها در رنگ‌های مشکی، بنفش، سفید، زرد و نارنجی دیده می‌شوند، هرچند ارقام سیاه، بنفش و سفید در ایران پرطرفدارترند.
بسته به شرایط کشت:

ارقامی مانند بلن و سالی برای کشت در فضای باز و گلخانه مناسب هستند [1، 4].

نحوه کاشت بذر بادمجان

1. خیساندن بذر:

بذرها را به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت در آب خیس کنید تا شانس جوانه‌زنی افزایش یابد.
2. آماده‌سازی بستر کشت:

گلدان‌ها را با مخلوط خاکی مناسب و دارای زهکشی خوب پر کنید.
3. کاشت:

بذرها را در عمق نیم سانتی‌متری خاک بکارید.
4. پوشاندن و آبیاری:

روی بذرها را با پیت ماس بپوشانید و بستر کشت را مرطوب نگه دارید.
5. شرایط محیطی:

دما را در حدود حداقل ۱۸ درجه سانتی‌گراد حفظ کنید، زیرا دماهای گرم‌تر به جوانه‌زنی سریع‌تر کمک می‌کنند.
6. انتقال نشاء:

پس از اینکه گیاه به ارتفاع ۸ سانتی‌متر رسید، آن را به گلدانی بزرگ‌تر منتقل کنید.
7. انتقال به فضای باز:

منتظر بمانید تا دمای بیرون حداقل به ۲۱ درجه سانتی‌گراد برسد تا گیاهان را در فضای باز بکارید.

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور

دسته‌بندی : بذر

توضیحات
امتیاز (0)

توضیحات

بذر بادمجان (با نام علمی Trigonella foenum-graecum) بذری برای کاشت بادمجان یک‌ساله است. این گیاه به خاک حاصلخیز، نور خورشید و آبیاری منظم نیاز دارد بادمجان یک گیاه گرمسیری است بنابراین به خاک و هوای گرم احتیاج دارد. دمای مطلوب خاک برای جوانه زنی بذرها 30 درجه سانتیگراد است. اگر درجه حرارت خاک به اندازه کافی گرم باشد بذرهای بادمجان را می توانید به طور مستقیم در باغچه بکارید در غیر این صورت 6 تا 8 هفته قبل از آخرین تاریخ یخبندان در منطقه تان شروع به کاشت بذر بادمجان در داخل خانه کنید. تا زمانی که دانه ها جوانه نزده اند دانه ها را در ظروف در یک مکان تاریک و گرم نگه دارید (جوانه زنی به طور معمول 7-10 روز طول می کشد).

نحوه کاشت بادمجان

اگر تصمیم دارید که بذر بادمجان را مستقیم در باغچه بکارید باید یک فضای پر نور با حداقل شش ساعت نور مستقیم خورشید در روز را انتخاب کنید. بادمجان در حال رشد به آفتاب کامل و خاک حاصلخیز با زهکشی بالا نیاز دارد به همین منظور می توانید به خاک خود ورمی کمپوست و پرلیت اضافه کنید. همچنین مطمئن شوید که خاک به اندازه کافی گرم است وگرنه کاشتتان با شکست مواجه می شود. اما اگر می خواهید آن ها را در خانه بکارید بذرهای بادمجان را در سینی های نشاء و یا گلدان های کوچک به عمق 8 میلیمتر بکارید. آن ها را خوب آبیاری کنید و با یک کیسه پلاستیکی بپوشانید و در یک مکان گرم قرار دهید. در این مدت خاک را چک کنید و در صورت خشک شدن به آرامی با اسپری خاک را مرطوب کنید. معمولا در دمای 30 درجه سانتیگراد بعد از 10 تا 15 روز بذرها جوانه می زنند.

شرایط کاشت

خاک:

به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد.
نور:

نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید.
آبیاری:

به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود.
کود:

استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود.

مراقبت از نهال های جوان

هنگامی که دانه ها جوانه زدند، بلافاصله آن ها را به یک پنجره جنوبی روشن یا زیر نور مصنوعی منتقل کنید. هنگامی که نهال ها 7 – 10 سانتی متر رشد کردند می توانید آن ها را به یک ظرف بزرگتر منتقل کنید. خاک را همیشه مرطوب نگه دارید اما از غرقابی کردن خاک پرهیز کنید. با گرم شدن هوا برای انتقال نهال ها به خارج از منزل آرام آرام و با افزایش فواصل زمانی روزانه این کار را انجام دهید. ابتدا با یک ساعت شروع کنید و فواصل زمانی را به آرامی افزایش دهید تا گیاهان آمادگی لازم برای ماندن بطور دائم در فضای بیرون را به دست آورند. بادمجان ها گیاهان حساسی هستند که می توانند در اثر انواع بیماری های گیاهی آلوده شوند. برای کاهش خطر ابتلا به عفونت هرگز بادمجان ها را در همان محلی که فصل قبل فلفل، گوجه فرنگی و سیب زمینی پرورش داده بودید، نکارید.

روش کاشت

بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید.
بذرهای بادمجان را روی سطح خاک بپاشید.
با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید.
به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند.
گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید.

برداشت بادمجان

بهترین زمان برای برداشت بادمجان زمانی است که پوست براق و بدون چروکیدگی تشکیل شده باشد و اگر انگشت خود را به آرامی در میوه فشار دهید سفت و محکم باشد. شاید شما هم دوست داشته باشید که بادمجان های بزرگتری داشته باشید اما برداشت میوه در مرحله کوچکتر نه تنها میوه های جوان تر برای غذا دارید بلکه گیاهان را تحریک می کند که میوه بیشتری تولید کنند. برای جدا کردن میوه از روی گیاه از یک چاقوی تیز ضدعفونی شده استفاده کنید. سعی نکنید آن را با دست از گیاه جدا کنید. این کار هم به گیاه و هم به میوه آسیب می زند. حتماً میوه را با یک تکه ساقه جدا کنید. اگر بلافاصله قصد استفاده از بادمجان را ندارید می توانید بادمجان تازه برداشت شده را حداکثر تا 2 هفته در مکانی خنک ذخیره کنید.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “بادمجان”

مقایسۀ سریع

	بادمجان پاک‌کردن	هندوانه پاک‌کردن	کلم بروکلی پاک‌کردن	فلفل شیرین پاک‌کردن	کاهو پاک‌کردن	چمن دایکوندرا پاک‌کردن
نام	بادمجان پاک‌کردن	هندوانه پاک‌کردن	کلم بروکلی پاک‌کردن	فلفل شیرین پاک‌کردن	کاهو پاک‌کردن	چمن دایکوندرا پاک‌کردن
تصویر
شناسۀ محصول
امتیاز	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5
قيمت
موجودی
وزن	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم
اندازه	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم
اطلاعات اضافی
توضیح	بذر بادمجان شامل ارقام مختلف با شکل، رنگ، و میزان باردهی متفاوت است و برای کشت در فضای باز و گلخانه وجود دارد [1، 2]. برای کاشت، بذرها را ۱ تا ۲ روز در آب خیسانده، در بستری مناسب با زهکشی خوب و دمای حداقل ۱۸ درجه سانتی‌گراد در عمق نیم سانتی‌متری خاک بکارید. گیاهان را پس از رسیدن به ارتفاع ۸ سانتی‌متر به گلدان بزرگتر منتقل کنید. انواع بذر بادمجان بسته به شکل میوه: ارقام لامپی، قلمی و بیضی شکل وجود دارند [1، 5]. بسته به رنگ میوه: بادمجان‌ها در رنگ‌های مشکی، بنفش، سفید، زرد و نارنجی دیده می‌شوند، هرچند ارقام سیاه، بنفش و سفید در ایران پرطرفدارترند. بسته به شرایط کشت: ارقامی مانند بلن و سالی برای کشت در فضای باز و گلخانه مناسب هستند [1، 4]. نحوه کاشت بذر بادمجان 1. خیساندن بذر: بذرها را به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت در آب خیس کنید تا شانس جوانه‌زنی افزایش یابد. 2. آماده‌سازی بستر کشت: گلدان‌ها را با مخلوط خاکی مناسب و دارای زهکشی خوب پر کنید. 3. کاشت: بذرها را در عمق نیم سانتی‌متری خاک بکارید. 4. پوشاندن و آبیاری: روی بذرها را با پیت ماس بپوشانید و بستر کشت را مرطوب نگه دارید. 5. شرایط محیطی: دما را در حدود حداقل ۱۸ درجه سانتی‌گراد حفظ کنید، زیرا دماهای گرم‌تر به جوانه‌زنی سریع‌تر کمک می‌کنند. 6. انتقال نشاء: پس از اینکه گیاه به ارتفاع ۸ سانتی‌متر رسید، آن را به گلدانی بزرگ‌تر منتقل کنید. 7. انتقال به فضای باز: منتظر بمانید تا دمای بیرون حداقل به ۲۱ درجه سانتی‌گراد برسد تا گیاهان را در فضای باز بکارید.	هندوانه (نام علمی: Citrullus lanatus) گونه‌ای بوته و میوه از تیرهٔ کدوییان و دستهٔ صیفی‌جات است که در جالیز رشد و نمو می‌کند. خاستگاه آن آفریقای جنوبی است. گیاهی بزرگ، پهن و یک ساله و یک پایه است. ساقهٔ خزنده و برگ‌های پهن و کرک‌دار با بریدگی‌های ژرف و گل‌های سفید یا زرد دارد. آن را به چم میوه درشت خوردنی‌اش می‌کارند که گونه ای ویژه از سته با پوستی کلفت و بی هیچ بخش‌بندی است. پوست هندوانه، کلفت، صاف و سبزرنگ است و بیشتر راه‌راه‌هایی به رنگ سبزتیره یا نقاط زردرنگ دارد. گوشت آن شیرین و آبدار و کمابیش به رنگ سرخابی پررنگ یا صورتی است. گاهی هم گوشت آن به رنگ نارنجی، زرد یا سفید است. دانه‌های زیادی دارد که شاید سفید و نرم یا سیاه و سخت باشند. تلاش‌های چشمگیری برای فراهم آوری گونه‌های سرسخت دربرابر بیماری و گونه‌های بی‌دانه یا با دانه‌های سفید درخور گوارش و هضم انجام گرفته‌است. بسیاری از ارقام آن می‌توانند ۱۰۰ روز پس از کاشت، میوهٔ رسیده تولید کنند. میوه را می‌توان خام خورد یا ترشی انداخت یا پوست آن را پخت. پوست هندوانه حاوی اسید سیترولین است که در بدن به آرژنین تبدیل می شود و به بهبود گردش خون، افزایش جریان خون، بهبود سلامت قلب، افزایش ایمنی بدن و کاهش خستگی عضلانی کمک می کند. علاوه بر این، پوست هندوانه حاوی ویتامین های ث و ب ۶ است. کشت هندوانه گیاهی گرمسیری یا نیمه گرمسیری است و برای رشد به دمایی بالاتر از حدود ۲۵ درجه سانتیگراد نیاز دارد. در مقیاس باغ، دانه‌ها معمولاً در گلدان‌هایی دارای پوشش کاشته می‌شوند و به زمین خوب زهکشی شده با pH بین ۵٫۵ و ۷ و سطوح متوسط نیتروژن منتقل می‌شوند. مهم‌ترین آفات هندوانه عبارتند از: شته، مگس خربزه و کرم لوله‌ای ریشه‌گرهی. در صورت بالا بودن سطح رطوبت گیاه مستعد بیماری‌های گیاهی مثل سفیدک پودری و ویروس موزائیک می‌شود. ارقام دیگری که بیشتر در ژاپن و دیگر بخش‌های خاور دور رشد می‌کنند، نسبت به پژمردگی فوزاریم حساس هستند. پیوند زدن چنین ارقامی با ساقه‌های زیرزمینی مقاوم در برابر بیماری از آن‌ها محافظت می‌کند. وزارت کشاورزی ایالات متحده برای گرده‌افشانی بهتر انواع دانه‌دار هندوانه پیشنهاد کرده‌است در هر هکتار حداقل از یک کندوی عسل استفاده شود. چون انواع بی‌دانه گرده بی‌حاصل دارند، باید ردیفی از انواع گرده‌افشان با گرده‌های بادوام کنار آن‌ها کاشته شود. از آنجا که تهیه گرده‌های بادوام کاهش یافته‌است، و در تولید ارقام بی‌دانه گرده‌افشانی امری بسیار مشکل است، تعداد پیشنهادی کندوها، یا تراکم گرده‌افشان، برای هر هکتار به سه عدد افزایش می‌یابد. هندوانه دوره رشد طولانی‌تری نسبت به دیگر ملون‌ها دارد و اغلب از زمان نشا تا رسیدن میوه ۸۵ روز یا بیشتر طول می‌کشد. کشاورزان منطقه زنتسوجی، کاگاوا ژاپن با قرار دادن میوه‌ها در جعبه‌هایی فلزی و شیشه‌ای و مجبور کردن آن‌ها به گرفتن شکل ظرف، روشی را برای تولید هندوانه‌هایی به شکل مکعب پیدا کردند. مکعب شکل بودن در اصل برای ساده کردن جمع‌آوری و انبار کردن هندوانه‌ها طراحی شد. اما قیمت هندوانه‌های مکعبی‌شکل اغلب سه برابر هندوانه‌های معمولی است، بنابراین درخواست کنندگان اصلی آن‌ها مشتریان ثروتمند شهری هستند. هندوانه‌های هرمی‌شکل هم پرورش یافته‌اند و امکان پرورش هندوانه‌های هر چندوجهی هم وجود دارد. ارقام بیش از ۱۲۰۰ رقم هندوانه وجود دارد که از نظر وزن از کمتر از یک کیلو تا بیش از ۹۰ کیلوگرم متفاوت هستند، گوشت آن‌ها می‌تواند به رنگ قرمز، صورتی، نارنجی، زرد یا سفید باشد. «کارولینا کراس» سنگین‌ترین رقم هندوانهٔ حال حاضر جهان را به وزن ۱۵۹ کیلوگرم تولید کرد.این هندوانه پوست سبز، گوشت قرمز دارد و معمولاً میوه‌ای بین ۲۹ تا ۶۸ کیلوگرم تولید می‌کند و از لحظه کاشت تا برداشت آن ۹۰ روز طول می‌کشد. رقم «گلدن مایگت» پس از رسیدن، پوست طلایی و گوشت صورتی دارد و از زمان کاشت تا برداشت آن ۷۰ روز طول می‌کشد. رقم «اورنجگلو» گوشت بسیار شیرین نارنجی دارد و میوه‌ای بزرگ و کشیده به وزن ۹ الی ۱۴ کیلوگرم است. این هندوانه پوستی برنگ سبز روشن و راه راه‌هایی ناهموار و برنگ سبز تیره دارد و از زمان کاشت تا برداشت آن ۹۰ الی ۱۰۰ روز طول می‌کشد. هندوانه رقم «ماه و ستارگان» رقم «ماه و ستارگان» در سال ۱۹۲۶ تولید شد. پوست آن زرشکی/ سیاه است و دایره‌های ریز زیادی برنگ زرد (ستارگان) و یک یا دو دایره زرد بزرگتر (ماه) دارد. وزن آن ۹ الی ۲۳ کیلوگرم است. گوشت آن صورتی یا قرمز است و دانه‌هایی برنگ قهوه‌ای دارد. شاخ و برگ آن هم خال خال است. زمان کاشت تا برداشت آن ۹۰ روز طول می‌کشد. رقم «کرم ساسکاچوان» میوه‌های گرد و کوچکی به قطر حدوداً ۲۵ سانتیمتر دارد. پوستی نازک، سبک با راه‌راهی برنگ سبز تیره و گوشت شیرین سفیدرنگ با دانه‌هایی سیاه رنگ دارد و در هوای سرد به خوبی رشد می‌کند. این رقم اولین بار توسط مهاجران روسی به ساسکاچوان کانادا آورده شد. زمان کاشت تا برداشت آن ۸۰ الی ۸۵ روز طول می‌کشد. هندوانه با پوست سیاه رقم ملیتوپولاسکی میوه کوچک و گردی به قطر تقریباً ۲۸ الی ۳۰ سانتیمتر دارد. این رقم زود می‌رسد و از آستراخان روسیه نشئت می‌گیرد، که به کشت هندوانه معروف است. دیده شده‌است که فروشندگان هندوانه‌های ملیتوپول را در تابستان در مسکو تا ارتفاع بالایی روی هم چیده‌اند. از زمان کاشت تا برداشت این رقم حدود ۹۵ روز طول می‌کشد. رقم «دنسوکه» میوه گردی با وزنی بیش از ۱۱ کیلوگرم دارد. پوست آن برنگ سیاه است و راه‌راه یا خال ندارد؛ و فقط در جزیره هوکایدو ژاپن رشد می‌کند، در آنجا هر سال بیش از ۱۰٬۰۰۰ هندوانه تولید می‌شود. در ژوئن سال ۲۰۰۸، یکی از نخستین هندوانه‌های برداشت شده در مزایده‌ای به قیمت ۶۵۰٬۰۰۰ ین (۶۳۰۰ دلار آمریکا) فروخته شد که گرانترین هندوانهٔ فروخته شده تا آن زمان بود. متوسط قیمت فروش معمولاً حدود ۲۵۰۰۰ ین (۲۵۰ دلار) است. بسیاری از ارقام به خاطر پوست کلفتشان دیگر به‌طور تجاری کشت نمی‌شوند، اما ممکن است باغبانان خانگی و به ویژه شرکت‌های تولید دانه آن‌ها را به خاطر دانه‌هایشان بکارند. پوست کلفت آن‌ها برای ترشی انداختن مناسب است؛ و تعدادی از ارقام قدیمی که این کاربرد را دارند عبارتند از: «تام واتسون»، «جورجیارتل‌اسنیک» و «بلک دایموند». گونه‌های ایرانی مهم‌ترین ارقام موجود هندوانه در ایران شامل: قرق، خانمی، شریف‌آباد، محبوبی و پوست سفید همدان هستند. ارقام خارجی (بیشتر انواع آمریکایی) هندوانه که کشت بعضی از آن‌ها در ایران نتایج خوبی داشته عبارتند از چارلستون‌گری (در ایران معروف به هندوانه مهندسی)، بلاک دایموند، دیکیس کوئین، فرفاکس و چیلیان بلاک.	کلم بروکلی با نام Brassica oleracea var. italica از خانواده شب بویان به ارتفاع حدود یک متر، دارای ساقه های ضخیم سبز و برگ های ضخیم خاکستری و آبی رنگ می باشد. بذر کلم بروکلی تبدیل به گیاهی مقوی سرشار از آهن، آنتی اکسیدان، فیبر، کاروتنوئید، ویتامین A، ویتامین C و ویتامین K می شود که به صورت خام و پخته مصرف می شود. این گیاه در جلوگیری از سرطان روده و معده، کنترل دیابت، پوکی استخوان و کنترل فشار خون موثر می باشد. در ادامه شرایط و روش کاشت تخم کلم بروکلی بیان شده است. زمان کاشت بذر کلم بروکلی: بهترین زمان کاشت بذر کلم بروکلی اوایل بهار یا اواسط تابستان می باشد. نور: بروکلی آفتاب دوست و نور کامل را ترجیح می دهد. اگر گیاه در شرایط سایه رشد کند ساقه های باریک می شود و گیاه رشد ضعیف تری دارد. دما: ایده آل ترین دما برای رشد این گیاه بین 17 تا 30 درجه سانتی‌گراد است. خاک مناسب کاشت بذر کلم بروکلی: Ph مناسب رشد بذر کلم بروکلی بین 6 تا 8 می باشد. بروکلی بیشتر خاک های شنی، رسی با زهکشی خوب را می پسندد. آبیاری: بروکلی به آبیاری متوسط و منظمی نیاز دارد. این گیاه ریشه به شدت حساس به رطوبت دارد و اگر رطوبت به اندازه کافی نباشد گیاه از بین می رود. هنگام آبیاری این گیاه دقت داشته باشید که سر کلم خیس نشود زیرا در این صورت پوسیده می شود. روش کاشت بذر کلم بروکلی: برای کاشت مستقیم بذر بروکلی بهتر است بذور را قبل از کاشت به مدت 24 تا 48 ساعت در آب بخیسانید تا جوانه زنی به خوبی انجام شود. بذور را در عمق یک سانتی‌متری بکارید و روی بذر را با یک لایه ی نازک خاک بپوشانید. بالافاصله بعد از کاشت آبیاری را انجام دهید. بهتر است که تخم کلم بروکلی را ابتدا نشاء کنید به این منظور ابتدا بذرها را داخل سینی نشاء یا گلدان‌های کوچک (لیوان یک‌بارمصرف) بکارید و بعد از چهار برگه شدن آن را به گلدان بزرگ‌تر یا زمین اصلی منتقل کنید.	بذر سبزی شنبلیله (با نام علمی Trigonella foenum-graecum) بذری برای کاشت سبزی یک‌ساله از تیره باقلائیان است که هم برای مصرف برگ آن در آشپزی (به‌ویژه در غذاهایی مانند قرمه سبزی) و هم برای استفاده از بذر آن با خواص درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیاه به خاک حاصلخیز، نور خورشید و آبیاری منظم نیاز دارد و زمان کاشت آن بسته به آب‌وهوا از اوایل بهار تا اوایل پاییز متغیر است. ویژگی‌های بذر شنبلیله نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای. کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است. خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae). شرایط کاشت خاک: به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد. نور: نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید. آبیاری: به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود. کود: استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود. زمان کاشت بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. روش کاشت بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. زمان برداشت برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.	مرحله اول کاشت کاهو: کاهو گیاهی روز بلند، دو ساله و مقاوم به سرماست آب و هوای خنک را می پسندد ولی در آب و هوای خشک و گرم سریع به گلدهی می رود و کیفیت خوراکی آن کاهش میابد. بذر کاهو از آن دسته بذرهاییست که در مناطقی که یخبندان زمستانه دارند در فصل بهار و مناطقی که دارای تابستان خنک است به عنوان کشت تابستانه و در نواحی گرمسیری در پائیز و زمستان می کارند. مرحله دوم کاشت کاهو: بهترین و مناسب‌ترین زمین برای این محصول خاکهای لومی سبک که دارای مقدار زیادی مواد آلی است می‌باشد.زمین کاهو باید نرم قوی و نمدار باشد یعنی خاک اطراف ریشه که نسبتا کوتاه است نباید هیچ وقت کاملا خشک شود. بوته کاهو دارای ریشه‌های کم و کوتاه و سطحی است بنابراین باید مقدار کافی کود در سطح زمین در دسترس گیاه باشد. مرحله سوم کاشت: این گیاه به دو روش کشت می شود : 1 – کاشت کاهو در زمین اصلی: علت اساسی خزانه کردن گیاه آن است که چون کاهو گیاه پُرتوقعی است، در زمین کوچکتر تامین مواد غذائی و مراقبت های زراعی ارزانتر و آسانتر انجام می شود، به خزانه کردن می پردازند. ولی اگر بخواهند در زمین اصلی اقدام به کشت بذر کنند ، عملیات وجین کردن و تُنُک نمودن گران تمام می شود. بهترین روش کاشت در زمین اصلی، روش خطی ( ردیفکاری ) است و درکشت های وسیع این عمل را با ماشین بذر افشان انجام می دهند . 2 – خزانه کردن: کاهو گیاهیست پُر توقع به همین علت بذر کاهو ( به عنوان یک بذر صفی جات) را معمولا اول بصورت دستپاش در خزانه می کارند و روی آن را با ماسه و خاک می پوشانند و سپس آنرا آبیاری می کنند. پس از 3 تا 5 روز که نهال حاصله دارای سه یا چهار برگ شد به محل اصلی منتقل می‌کنند. در بعضی مواقع نیز ممکن است بذور را در محل اصلی کاشت ولی پس از سبز شدن بذر نهال های زاید را باید تنک کرد. نیاز آبى کاهو على رغم حجم کم بوته نسبتاً زیاد است. مرحله چهارم کاشت کاهو: کاشت نشاء ها در زمین اصلی به روش خطی می باشد که فواصل خطوط را ۵۰ سانتی متر و فواصل بوته ها را ۳۰ سانتی متر در نظر می گیرند . فاصله میان بذرهای کاهو برگ باید حدود 7 تا 8 سانتی‌متر باشد. برای کاهوی معمولی و کاهو کله‌ گرد باید دست‌کم 15 تا 20 سانتی‌متر میان بذرها فاصله باشد. کاهوی چینی نیز بیشترین فاصله را نیاز دارد و باید میان بذرهای آن حداقل 30 سانتی متر فاصله باشد. این فاصله ها برای زمانی است که کاهوها رشد می کنند و اگر نزدیک بکارید، ممکن است برای رشد و تغذیه، فضای کافی نداشته باشند. با اینکه همیشه کاهو را با مغز از مغازه خریداری می کنیم. اما یکی از بهترین روش های برداشت این گیاه، جدا کردن برگ ها آن است. نکته : اگر تمایل دارید کله کاهو را کامل و درسته برداشت کنید نیز بهتر است از فاصله 1.5 سانتی‌متری از ریشه این کار را انجام دهید. این باعث می شود تا ریشه باقی مانده دوباره جوانه بزند و دوباره پس از مدتی کاهو داشته باشید. ویژگی‌های بذر شنبلیله نوع گیاه: علفی، یک‌ساله، با برگ‌های سه برگچه‌ای. کاربرد: برگ‌های آن در آشپزی و بذر آن دارای خواص دارویی است. خانواده: تیره باقلائیان (Fabaceae). شرایط کاشت خاک: به خاکی حاصلخیز و دارای زهکش مناسب نیاز دارد. نور: نیاز به نور خورشید دارد، بنابراین گلدان‌ها را در کنار پنجره آفتابی قرار دهید. آبیاری: به آبیاری منظم و ملایم نیاز دارد و بستر کشت نباید خشک شود. کود: استفاده از کود دامی پوسیده و کودهای ریزمغذی توصیه می‌شود. زمان کاشت بسته به نوع آب و هوا، از اوایل بهار تا اوایل تابستان و اوایل پاییز می‌توان اقدام به کاشت کرد. در مناطق سردسیر، بهترین زمان کاشت، بهار و در مناطق گرمسیر، پاییز است. روش کاشت بستر کشت را با مخلوط خاکی مناسب پر کنید. بذرهای شنبلیله را روی سطح خاک بپاشید. با لایه‌ای نازک از خاک، بذرها را به ارتفاع حداکثر دو برابر قطر بذر بپوشانید. به طور منظم و ملایم آبیاری کنید تا زمانی که بذرها جوانه بزنند. گیاهچه‌ها را در محل پرنور قرار دهید. زمان برداشت برداشت برگ‌های جوان گیاه معمولاً از یک ماه پس از کاشت امکان‌پذیر است. زمان رسیدن گل و میوه نیز حدود سه ماه پس از کاشت تخمین زده می‌شود.	چمن آفریقایی جایگزین خوبی برای چمن معمولی است و در مکان‌های کم رفت‌وآمد، پیاده‌راه‌ها، سراشیبی‌ها و برای ایجاد کنتراست بین سنگفرش از آن استفاده می‌شود. امروز طراحان فضای سبز برای محوطه سازی باغ و ویلا و طراحی فضای سبز در شهرهای شمالی و مناطقی با آب‌وهوای خنک استقبال خوبی از چمن دایکندرا می‌کنند. مزایای کشت چمن دایکوندرا: ▪️ عدم نیاز به هرس و چمن‌زنی ▪️ مقاومت به گرما و سرما، آفات و بیماری‌ها ▪️ تمایل به خفه کردن علف‌های هرز و گونه‌های رقیب ▪️ ریشه‌های رونده با رشد سریع ▪️ ظاهر متراکم و فرش-مانند ▪️ رشد در خاک‌هایی با زهکشی پایین چمن آفریقایی مقاومت خوبی در محوطه سازی‌های شهری از خود نشان می‌دهد اما چون آوندهایی به قدرت چمن اسپرت و سوپر-اسپرت ندارد کاربردش محدود است؛ بطور مثال در زمین فوتبال یا زمین بازی نمی‌توان از چمن آفریقایی استفاده کرد. کاشت چمن دایکوندرا بیشتر در محوطه سازی‌های خصوصی اتفاق می‌افتد و چون این چمن در مقابل لگد شدن و ضربه مقاومت محدودی دارد و کنده می‌شود، تنها برای قدم زدن یا نهایتاً در زمین‌های والیبال قابل استفاده است.
افزودن به سبد خرید	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر

محصولات پیشنهادی

بادمجان

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور

توضیحات

نحوه کاشت بادمجان

مراقبت از نهال های جوان

برداشت بادمجان

دیدگاهها

مقایسۀ سریع

کشت

ارقام

گونه‌های ایرانی

زمان کاشت بذر کلم بروکلی:

نور:

دما:

خاک مناسب کاشت بذر کلم بروکلی:

آبیاری:

روش کاشت بذر کلم بروکلی:

مرحله اول کاشت کاهو:

مرحله دوم کاشت کاهو:

مرحله سوم کاشت:

1 – کاشت کاهو در زمین اصلی:

2 – خزانه کردن:

مرحله چهارم کاشت کاهو:

نکته :

عضویت در خبرنامه