تره

تره با نام علمی “Allium schoenoporasum” یکی از سبزی‌‌های پرطرفدار در خانواده‌‌های ایرانی می‌‌باشد از این سبزی خوشمزه و پرکاربرد در تهیه قورمه سبزی، کوکو سبزی، سوپ و انواع آش استفاده می‌ شود.

این گیاه از جمله گیاهانی است که به آسانی پرورش پیدا می‌‌کند. در واقع اگر شما به تازگی قصد پرورش سبزیجات را دارید، این گیاه انتخاب مناسبی است. پرورش این گیاه به شما برای شروع اعتماد به نفس می‌‌دهد و شما می‌توانید پرورش سبزیجات را ادامه دهید.

تره گیاهی است سه ساله که در ابتدا دارای برگ‌‌های بسیار ظریف و ترد و بعد از چندین بار چین برگ‌‌هایش پهن و ضخیم می‌‌شود، تکثیر تره از طریق بذر بوده که در اوایل بهار یا اوایل پاییز کشت می‌‌شود.

تمامی قسمت‌‌های تره خوراکی است که شامل پیازچه، برگ‌‌ها و گل‌‌های گیاه می‌ باشد. این گیاه سال‌‌های بسیار زیادی است که پرورش داده می‌‌شود و به علت داشتن املاح و مواد معدنی بسیار از گیاهان مقوی می‌‌باشد. تره به علت داشتن مقادیر بالای ویتامین C برای درمان اسکربوت بسیار مفید است و مانع از رقیق شدن خون می‌‌شود.

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور

دسته‌بندی : بذر سبزیجات

توضیحات
امتیاز (0)

توضیحات

تره که بعضا به گندنا نیز شناخته میشود کوچکترین عضو خانواده پیازهای خوراکی است. در آسیا، اروپا و آمریکای شمالی میروید. در آشپزی از برگ تره بیشتر از سیر و پیاز استفاده میشود چون طعم ملایم تری دارد. تره از جمله سبزی های معروف و خوردنی است که ساقه ندارد و برگ های آن دراز و تا خورده می باشد. تره در درمان تمام عفونت ها و ناراحتی های مربوط به طحال مفید و موثر است. مصرف تره در رفع یبوست دائمی، سوء هاضمه، لاغری، تسکین درد مفاصل و نقرس مفید است.

تره یا چایو، یکی از سبزی‌های بسیار پرکاربرد در ایران، برای ایرانیان تحویل‌گیرنده‌ی یک سبزی چند منظوره است. تره، یک سبزی بسیار خوشمزه و پرکاربرد است که از خانواده پیازچه‌ها می‌باشد. اگر به دنبال بذری با ویژگی‌های برجسته در میان سبزی‌ها هستید، تره می‌تواند به عنوان انتخابی برتر برای شما عمل کند. خانم‌های خانه‌دار می‌دانند که تره چقدر می‌تواند در تهیه غذاهای خوشمزه به آن‌ها کمک کند. استفاده از این سبزی در پخت آش، سوپ و قورمه سبزی باعث افزایش طراوت و عمق طعم این غذاها می‌شود. همچنین، کوکوهای سبزی که با استفاده از تره تهیه می‌شوند، طعمی بسیار لذیذ و دلپذیر به غذا می‌بخشند. استفاده از تره در ایران تاریخچه‌ای بسیار طولانی دارد و حتی در ضرب‌المثل‌های ما نیز به چشم می‌خورد. این سبزی شباهت‌هایی با پیاز و سیر دارد، اما در طعم و مزه با هر دوی آنها تفاوت دارد.

بذر تره در اصل از آسیا به ایران آمده است. این سبزی به صورت یک گیاه سه‌ساله کشت می‌شود و توانایی مقاومت بسیار بالا در برابر سرما را نیز دارد. ریشه‌های تره به عمق ۶۰ تا ۷۰ سانتیمتری خاک نفوذ کرده و ساقه‌های بزرگی تولید می‌کند تا مقاومت گیاه را افزایش دهد. برگ‌های آن پس از چند بار برداشت، به تدریج پهن‌تر و بزرگ‌تر می‌شوند. این سبزی همچنین پس از رشد، گل نیز تولید می‌کند. بذر تره دارای رنگ سیاه است و طول آن بین ۲ تا ۴ میلیمتر است. ساقه‌های این گیاه نیز نسبت به بقیه سبزی‌ها باریک‌تر هستند و در افزودن طعم و خوشمزگی به غذاها نقش اساسی دارند.

انواع بذرهای تره

تره، همانند بسیاری از سبزیجات دیگر، انواع گوناگونی از بذرها را شامل می‌شود. در ادامه، بررسی کوتاهی بر روی انواع مهم تره صورت می‌گیرد.

تره محلی (Common Chive):

تره محلی یکی از انواع تره است که در ایران بومی است. این نوع تره به صورت متراکم رشد می‌کند و معمولاً در غذاها به همراه خام مصرف می‌شود.

تره شادگان (Garlic Chive):

تره شادگان دارای برگ‌های ضخیم است و به تره عربی نیز مشهور است.

تره فرنگی (Leek):

تره فرنگی احتمالاً معروف‌ترین نوع تره است. این نوع دارای دو بخش است؛ بخشی که در بالای خاک قرار دارد و برگ‌های سبز آن است و بخش سفید ساقه و ریشه آن است. معمولاً این نوع تره برای پخت و پز استفاده می‌شود و مصرف خام آن رایج نیست.

خواص دارویی:

بذرهای سبزیجات مختلف معمولاً خواص متعددی برای سلامتی بدن دارند و بذر تره نیز استثنا نیست. از خواص دارویی این بذر می‌توان به تسهیل گوارش، بهبود پوست، درمان یبوست و کاهش وزن اشاره کرد. تره در خصوص خواص دارویی شباهتی به پیاز و سیر دارد.

مراحل کاشت بذر تره:

کاشت بذر تره به دو روش مستقیم در فضای آزاد و غیرمستقیم در گلخانه انجام می‌شود. در ادامه، مراحل کاشت بذر تره در هر دو روش بررسی می‌شود.

کاشت مستقیم بذر تره:

1. آماده‌سازی خاک بستر:

بذر تره نیاز به ۴ تا ۶ ساعت نور مستقیم خورشید دارد، بنابراین باید یک منطقه از باغچه را انتخاب کنید که در طول روز به این مقدار نور دسترسی داشته باشد. با ترکیب خاک باغچه با کود دامی پوسیده یا کمپوست، شرایط رشد برای تره فراهم می‌شود.

2. کاشت بذر:

قبل از کاشت، بذرهای تره را ۱۲ تا ۲۴ ساعت در آب خیس کنید. سپس می‌توانید آنها را در فواصل ۲ تا ۳ سانتی‌متری در سطح خاک پاشیده و روی آنها لایه نازکی از کود دامی پوسیده بپاشید.

3. آبیاری و نگهداری:

بذرها را تا زمان رشد جوانه‌ها با آب‌پاش آبیاری کنید و از جابجایی آنها جلوگیری کنید.

4. برداشت محصول:

وقت برداشت تره به مرحله کلفت شدن ساقه‌ها بستگی دارد.

کاشت بذر تره به روش غیرمستقیم:

1. آماده‌سازی خاک:

مخلوطی از خاک باغچه، ماسه و کود دامی مناسب برای کاشت تره است.

2. آماده‌سازی ظروف و کاشت بذرها:

برای کاشت به این روش، نیاز به ظروف مخصوص برای کاشت بذر دارید. ته ظروف را از قبل سوراخ کنید و یک لایه نازک سنگ ریزه در انتهای آنها بریزید تا زهکشی انجام شود. سپس آنها را با خاک آماده شده پر کنید و آبیاری کنید تا آب از زیر گلدان خارج شود. بهتر است بذرها را در عمق ۱ تا ۲ سانتی‌متری کاشت کنید و قبل از کاشت آنها را برای ۱

۲ تا ۲۴ ساعت در آب خیس کنید.

3. آبیاری و نگهداری:

مراقبت و آبیاری بذرها مشابه روش کاشت مستقیم است.

نیازهای اولیه برای کاشت بذر تره:

– نور: حداقل ۴ تا ۶ ساعت نور مستقیم خورشید
– دما: هوای خنک
– خاک: خاک هوموسی با زهکشی مناسب
– کود: کود دامی پوسیده
– آبیاری: خاک بذر همیشه باید مرطوب باشد
– منطقه آب و هوایی: سرد
– فصل کاشت: بهار و پاییز
– طول دوره رشد: معمولاً یک یا دو سال
– عادت رشدی: بوته‌ای

تخم تره را می توانید هم بکارید و هم به عنوان دمنوش و هم به عنوان دانه خام آن را استفاده کنید. دانه را بکوبید و در سالاد یا ماست مقدار کمی از آن را بریزید (مصرف به صورت مداوم و روزانه نباشد بلکه گاهی برای تنوع در مزه). خواص درمانی بذر تره بسیار زیاد است. این دانه های سیاه کوچک مانند کنجد یا سیاه دانه صیقلی و صاف نیستند و از نظر ظاهر بسیار ناصاف است و از نظر ابعاد هم اندازه دو دانه گفته شده است.

خواص درمانی تخم تره

ضد نفخ معده
افزایش دهنده اشتها
برطرف کننده یبوست
افزایش دهنده نیروی جنسی
رفع کننده دل پیچه
برطرف کننده اسهال
قطع کننده خون ریزی بواسیر

طبع دانه تره گرم و خشک است و اغلب از آن به عنوان دمکرده استفاده می شود. مصرف زیاد این دانه توصیه نمی شود زیرا مانند دیگر گیاهان و دانه ها مصرف بیش از اندازه آن نتیجه معکوس دارد. اگر از این نوشیدنی به عنوان چای روزانه استفاده کنید پریشانی خواب و کاهش کیفیت خواب از عوارض اولیه آن خواهد بود.

در صورت بروز هریک از موارد گفته شده در بالا یک یا دو لیوان از دمکرده تخم تره را میل کنید و مصرف آن را قطع کنید.

همین بذر تره را در خاک بکارید تا در مدت کوتاهی سبزی تره را برداشت کنید. این سبزی پرخاصیت بسیار برای معده مفید است و حتما در مصرف روزانه چندین برگ از تره را همراه غذا نوش جان کنید.

نحوه دم کردن دمنوش تخم تره

تخم تره یک قاشق چای خوری
چای سبز یا سیاه یک قاشق چای خوری

در قوری آب جوش ابتدا تخم تره را بریزید و بر روی حرارت غیر مستقیم 10 دقیقه بگذارید تا دم بکشد. سپس چای سبز یا چای سیاه را به آن اضافه کنید و پس از 5 دقیقه دمکرده را نوش جان کنید. اگر دیابت ندارید می توانید از کمی عسل، نبات یا شکر برای شیرین کردن استفاده کنید.

خواص دارویی تخم تره

خواص ضدالتهابی

یکی از ویژگی‌های برجسته این دانه، خاصیت ضدالتهابی آن است. این دانه به دلیل ترکیبات فعال و مفید خود، می‌تواند به کاهش التهاب‌های بدن کمک کند. تخم تره به‌ویژه در درمان مشکلات التهابی مانند آرتریت و التهاب مفاصل مؤثر است. مصرف منظم آن می‌تواند به تسکین درد و کاهش تورم کمک کرده و کیفیت زندگی را بهبود بخشد.

تخم تره تقویت کننده سیستم ایمن

این دانه به‌عنوان یک تقویت‌کننده طبیعی سیستم ایمنی شناخته می‌شود. این دانه حاوی ترکیبات آنتی‌اکسیدانی است که می‌تواند به تقویت سیستم دفاعی بدن و افزایش مقاومت در برابر بیماری‌های عفونی کمک کند. مصرف این دانه می‌تواند به بهبود عملکرد سیستم ایمنی و محافظت از بدن در برابر عفونت‌ها و بیماری‌ها کمک نماید.

تخم تره با تأثیر بر متابولیسم قند و بهبود حساسیت به انسولین، می‌تواند به تنظیم قند خون و مدیریت دیابت کمک کند.

بهبود سلامت گوارش

تخم تره به دلیل خواص ضدباکتریایی و ضدالتهابی، به بهبود عملکرد دستگاه گوارش کمک می‌کند. این دانه می‌تواند به تسکین مشکلات گوارشی مانند سوءهاضمه و التهاب معده کمک کرده و به تنظیم حرکات روده و پیشگیری از یبوست کمک کند. مصرف منظم این دانه به بهبود هضم غذا و سلامت کلی دستگاه گوارش کمک می‌کند.

تخم تره حمایت از سلامت قلب

یکی دیگر از خواص مهم این دانه، کمک به بهبود سلامت قلب است. ترکیبات موجود در این دانه می‌توانند به کاهش سطح کلسترول و فشارخون کمک کنند. مصرف آن به‌عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی و بهبود عملکرد کلی قلب کمک نماید.

تخم تره تقویت کننده سلامت پوست

تخم تره به دلیل داشتن ترکیبات مغذی و آنتی‌اکسیدان‌ها، به تقویت سلامت پوست نیز کمک می‌کند. این دانه می‌تواند به کاهش مشکلات پوستی مانند آکنه و التهاب پوست کمک کرده و به بهبود وضعیت پوست کمک نماید. استفاده از عصاره این دانه به‌صورت موضعی می‌تواند به تسکین خشکی و تحریک پوست و به تقویت بافت پوست کمک نماید.

تخم تره تنظیم کننده قند خون

این دانه می‌تواند به تنظیم سطح قند خون نیز کمک کند. ترکیبات موجود در این دانه به تنظیم قند خون و بهبود حساسیت به انسولین کمک می‌کنند. مصرف منظم این دانه می‌تواند به حفظ سطح قند خون در محدوده سالم و پیشگیری از مشکلات مرتبط با قند خون کمک کند و به مدیریت دیابت کمک نماید.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “تره”

مقایسۀ سریع

	تره پاک‌کردن	بذر بادرنجبویه پاک‌کردن	گوجه پاک‌کردن	بذر گشنیز پاک‌کردن	ذرت مکزیکی پاک‌کردن	تره فرنگی پاک‌کردن
نام	تره پاک‌کردن	بذر بادرنجبویه پاک‌کردن	گوجه پاک‌کردن	بذر گشنیز پاک‌کردن	ذرت مکزیکی پاک‌کردن	تره فرنگی پاک‌کردن
تصویر
شناسۀ محصول
امتیاز	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5	نمره 0 از 5
قيمت
موجودی
وزن	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم
اندازه	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم	نامعلوم
اطلاعات اضافی
توضیح	تره با نام علمی "Allium schoenoporasum" یکی از سبزی‌‌های پرطرفدار در خانواده‌‌های ایرانی می‌‌باشد از این سبزی خوشمزه و پرکاربرد در تهیه قورمه سبزی، کوکو سبزی، سوپ و انواع آش استفاده می‌ شود. این گیاه از جمله گیاهانی است که به آسانی پرورش پیدا می‌‌کند. در واقع اگر شما به تازگی قصد پرورش سبزیجات را دارید، این گیاه انتخاب مناسبی است. پرورش این گیاه به شما برای شروع اعتماد به نفس می‌‌دهد و شما می‌توانید پرورش سبزیجات را ادامه دهید. تره گیاهی است سه ساله که در ابتدا دارای برگ‌‌های بسیار ظریف و ترد و بعد از چندین بار چین برگ‌‌هایش پهن و ضخیم می‌‌شود، تکثیر تره از طریق بذر بوده که در اوایل بهار یا اوایل پاییز کشت می‌‌شود. تمامی قسمت‌‌های تره خوراکی است که شامل پیازچه، برگ‌‌ها و گل‌‌های گیاه می‌ باشد. این گیاه سال‌‌های بسیار زیادی است که پرورش داده می‌‌شود و به علت داشتن املاح و مواد معدنی بسیار از گیاهان مقوی می‌‌باشد. تره به علت داشتن مقادیر بالای ویتامین C برای درمان اسکربوت بسیار مفید است و مانع از رقیق شدن خون می‌‌شود.	روش کاشت گیاه بادرنجبویه بادرنجبویه یکی از مهم ترین گیاهان دارویی با ارزش اقتصادی و مصارف بالا در دنیا می‌باشد که زمین های زیادی را به کشت این محصول اختصاص داده اند. بذر بادرنجبویه را می توان به صورت مستقیم در زمین اصلی کاشت نمود و هم ابتدا اقدام به تولید نشاء کرد و سپس آنها را به زمین منتقل کرد. بذرهای بادرنجبویه سبک بوده در نتیجه برای کاشت نیاز به خاک سبک دارد، کاشت بذر در خاک‌های رسی و سنگین ممکن است به نتیجه نرسد. برای هر هکتار زمین به 0/5 کیلوگرم بذر با کیفیت مطلوب نیاز است. از هر متر مربع محیط خزانه می توان 250 تا 300 نشاء بدست آورد. اواخر تابستان (شهریور) زمان مناسبی برای انتقال نشاء از خزانه هوای آزاد و اواسط اردیبهشت ماه نیز زمان مناسبی برای انتقال نشاء از خزانه زیر پلاستیک به زمین اصلی است. برای کاشت خانگی و به صورت محدود در تمامی طول بهار و تابستان می‌توان اقدام به کاشت در باغ (باغچه) و گلدان نمود. برای کاشت بذر در گلدان ابتدا بذر ها را ۲۴ ساعت در آب خیس کنید تا آب به زیر پوسته آن برود و جوانه زنی زودتر اتفاق بیفتد. گلدان را با خاک مناسب پر کنید و به عمق نیم سانتیمتر بکارید. خاک توصیه شده برای کاشت گلدانی ترکیب کمپوست و پیت ماس یا کوکوپیت می‌باشد، البته استفاده از هر ترکیب خاکی بلامانع است. تا قبل از جوانه زنی بذر، بستر کشت همیشه باید مرطوب باشد، ولی غرق آبی نه، برای تسریع در جوانه زنی بذرها می‌توانید بر روی بستر کشت یک مشما شفاف بیاندازید. توجه کنید که با این کار دما زیر مشما بالا می رود و در صورتی که هوا خیلی گرم باشد از انجام این کار پرهیز کنید و تنها مراقب باشید که خاک خشک نشود. نیازهای اکولوژیکی بادرنجبویه بادرنجبویه در طول رویش به هوای گرم و نور کافی نیاز دارد. بذرها در دمای 10 تا 12 درجه سانتی گراد جوانه می‌زنند، ولی دمای مناسب برای جوانه زنی 18 تا 20 درجه سانتی گراد است. درجه حرارت مطلوب در طول رویش این گیاه 20 تا 22 درجه سانتی گراد است. بادرنجبویه برای مدتی قادر به تحمل درجه حرارت‌های پایین (20- تا 25- درجه سانتی گراد) می‌باشد. برای گیاهان مسن درجه حرارت‌های پایین برای مدت طولانی مضر بوده و تاثیر نامطلوبی بر رشد و نمو و همچنین مواد موثره آن‌ها بر جای می‌گذارد. ریشه بادرنجبویه نسبتا" طویل است. این ریشه به جذب رطوبت از اعماق زمین قادر بوده و برای مدتی خشکی را تحمل می‌نماید. رویش گیاه در سایه نه تنها سبب کند شدن رشد و نمو گیاه می‌شود، بلکه در کاهش کمیت و کیفیت اسانس آن نیز موثر است. بادرنجبویه در هر نوع خاکی قادر به رویش می‌باشد، و خاک‌هایی با بافت متوسط و غنی از ترکیبات کلسیم و مواد و عناصر غذایی ، برای رویش این گیاه بسیار مناسب است. بادرنجبویه قادر است خشکی را برای مدتی تحمل کند. ولی کم آبی و خشکی‌های طولانی سبب خشک شدن آن می‌شود. در هر دوره آبیاری گیاهان 30 تا 40 میلی متر باید آبیاری شوند. «پی اچ» خاک برای بادرنجبویه 8/4 تا 8 مناسب است. تناوب کاشت بادرنجبویه چون بادرنجبویه چها تا پنج سال در یک منطقه باقی می‌ماند، لذا انتخاب زمین مناسب و همچنین تناوب کشت مناسب با سایر گیاهان ضرورت دارد. اگر چه بادرنجبویه را با هر گیاهی می‌توان به تناوب کشت کرد ولی بهتر است با آن دسته از گیاهانی کشت شوند که نتنها سبب گسترش علف‌های هرز نشوند بلکه دوره رویشی کوتاهی نیز داشته باشند تا پس از برداشت فرصت کافی برای آماده سازی زمین وجود داشته باشد. بادرنجبویه را می‌توان چهار تا پنج سال متوالی در یک زمین کشت کرد. پس از این مدت باید با گیاهان مناسب به تناوب کشت شود. مواد و عناصر غذایی مورد نیاز به منظور افزایش عملکرد برگ و پیکر رویشی و همچنین برای افزایش مواد موثره با کیفیت مناسب وجود مواد و عناصر غذایی کافی در خاک‌هایی که بادرنجبویه کشت می‌شود ضروری است. فصل پاییز قبل از کاشت و هنگام آماده ساختن زمین افزودن کودهای حیوانی کاملا"پوسیده به مقدار 25 تا 30 تن در هکتار نقش عمده‌ای در افزایش عملکرد دارد. پس از افزودن این مقدار کود با انجام شخم مناسبی باید آن را به عمق 25 تا 30 سانتی متری فرو برد. افزودن کودهای شیمیایی به خاک‌های مختلف متفاوت است و به شرایط اقلیمی و بافت خاک بستگی دارد. 50 تا 70 کیلوگرم در هکتار ازت، 50 تا 60 کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر و 80 تا 100کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس در فصل پاییز یا زمستان قبل از کشت گیاهان به عنوان مقادیر پایه ، باید اضافه شود. همچنین افزودن 20 تا 30 کیلوگرم در هکتار ازت در فواصل بین ردیف‌ها در فصل بهار پس از رویش گیاهان نتایج مطلوبی در افزلیش عملکرد دارد. کاربرد محلول‌های غذایی مانند واکسال و یا میکرامید به مقدار چهار تا شش لیتر در هکتار ، دو تا سه هفته قبل از برداشت به طور چشمگیری سبب افزایش عملکرد پیکر رویشی می‌شود. آماده سازی خاک برای کاشت بادرنجبویه فصل پاییز قبل از کاشت گیاه افزودن کودهای حیوانی و یا شیمیایی مناسب و انجام شخم عمیق در خاک‌هایی که بادرنجبویه کشت می‌شود توصیه می‌شود. در صورتی که با کاشت مستقیم بذر در زمین اصلی اقدام می‌شود، کار زیادی باید روی این زمین‌ها انجام داد. به طوری که این زمین‌ها فاقد هرگونه علف هرز و یا بذر آن‌ها باشد. از این رو قبل از کاشت باید مبارزه شیمیایی و مکانیکی با علف‌های هرز انجام گیرد. در صورتی که تکثیر به روش غیر مستقیم صورت گیرد(انتقال نشا از خزانه به زمین اصلی) زمین باید فاقد هرگونه پستی و بلندی و سنگ و کلوخ باشد. مدت کوتاهی قبل از کشت و در فصل بهار باید به وجین علف‌های هرز اقدام نمود. تاریخ و فواصل کاشت بادرنجبویه اواخر پاییز (آذر) زمان مناسبی برای کشت مستقیم بذر در زمین اصلی است. در این صورت 60 سانتی متر فاصله ردیف‌های کاشت از یکدیگر مناسب می‌باشد. عمق بذر موقع کاشت باید 5/0 تا 1 سانتی متر باشد. در کشت مستقیم بذر مورد نیاز برای هر هکتار زمین 8 تا 10 کیلوگرم است. در کشت غیر مستقیم ، زمان مناسب برای کشت بذر در خزانه هوای آزاد اواسط بهار (اواخرفروردین، اوایل اردیبهشت) می‌باشد. ولی زمان مناسب برای کشت بذر در خزانه زیر پلاستیک اواخر زمستان(اواخر بهمن) خواهد بود. در کشت غیر مستقیم (اعم از خزانه هوای آزاد یا زیرپلاستیک) فاصله ردیف‌ها از یکدیگر 25 تا 30 سانتی متر وعمق بذر 5/0 سانتی متر مناسب است. برای هر هکتار زمین به 5/0کیلوگرم بذر با کیفیت مطلوب نیاز است. از هر متر مربع محیط خزانه می‌توان 250 تا 300 نشا به دست آورد. اواخر تابستان (شهریور) زمان مناسبی برای انتقال نشا از خزانه هوای آزاد و اواسط اردیبهشت ماه نیز زمان مناسبی برای انتقال نشا از خزانه زیر پلاستیک به زمین اصلی است. در کشت غیر مستقیم نشاها در ردیفهایی به فاصله 50 تا 60 سانتی متر به زمین اصلی منتقل می‌شوند. فاصله دو بوته در طول ردیف 30 تا 40 سانتی متر مناسب است.برای هر هکتار زمین به 50 تا 65 هزار نشا نیاز است. زمان مناسب برای تکثیر رویشی بادرنجبویه اواخر تابستان(اواسط شهریور) می‌باشد. روش کاشت بادرنجبویه بادرنجبویه را می‌توان توسط بذر یا از طریق رویشی تکثیر کرد. بذر گیاه بادرنجبویه دارای قوه رویشی کمی است. از این رو برای افزایش قوه رویشی ، بذرها را باید به مدت 16 تا 20 ساعت در آب و در دمای محیط خیساند یا این که آن‌ها را 48 ساعت در دمای صفر درجه سانتی گراد قرار داد. تکثیر توسط بذر به دو روش مستقیم و غیرمستقیم انجام می‌گیرد. کشت مستقیم: بادرنجبویه را در زمان مناسب (اواخر پاییز) به صورت ردیفی در فواصل ذکر شده کشت می‌کنند. بذرهایی که اواخر پاییز می‌شوند پس از طی دوره سرمای زمستان در اوایل بهار سبز می‌شوند. رشد اولیه بادرنجبویه بسیار کند و بطئی است و علف‌های هرز می‌توانند بدون رقابت و به سرعت توسعه یابند و رویش گیاهان مورد نظر را تحت تاثیر قرار دهند. از این رو کشت مستقیم مناسب نیست و تنها کشت در سطوح کوچک توصیه می‌شود. کشت غیر مستقیم: در زمان‌های یاد شده بذرها را در خزانه (اعم از خزانه هوای آزاد یا خزانه زیر پلاستیک) که بستر آن به همین منظور تهیه شده کشت می‌کنند. پس از کاشت به منظور ایجاد تراکم در بستر سطحی خاک، غلتک مناسبی زده می‌شود. آبیاری منظم و مبارزه با علف‌های هرز در طول رویش گیاهان نقش عمده‌ای در سرعت رشد بادرنجبویه دارد. در زمان مناسب نشاها را به زمین مورد نظر باید منتقل کرد. تکثیر رویشی: تکثیر رویشی از طریق تقسیم بوته انجام می‌گیرد. گیاهان دو تا سه ساله را باید از خاک خارج کرد. پس از تمیز کردن ریشه از علف‌های هرز و جدا کردن قسمت‌های پوسیده و آلوده بر حسب اندازه پایه مادری آن را به سه تا چهار قطعه تقسیم می‌کنند. هر بوته باید شامل ریشه، ساقه و چند برگ باشد. از آن جا که تکثیر رویشی کار و هزینه زیادی را تحمل می‌کند. لذا از این روش تکثیر در شرایط خاص استفاده می‌شود.	تاریخچه این گیاه بومی ارتفاعات آمریکای جنوبی است که به صورت خودرو و آلبالویی شکل در آن نقاط می رویید. قسمت شرقی ارتفاعات آند در آمریکای جنوبی مرکز ثانویه گوجه فرنگی به حساب می آید .این گیاه بعدا توسط سرخپوستان به آمریکای مرکزی و مکزیک برده شد ودر آنجا اقدام به کشت و پرورش ودر بعضی مواقع نیز اقدامات اولیه اصلاح نژاد در آن صورت گرفت .مهاجرین اسپانیایی که به این نقاط وارد می شدند توانستند بذر این گیاه را با خود به اسپانیا برده وبه سایر نقاط اروپا توسعه دهند. سال های زیادی این گیاه به صورت زینتی در اروپا کشت می شد و تا حدود سال 1820 میلادی در اروپا تنها برای گیاه شناسان و داروسازان جالب توجه بود. بذر گوجه فرنگی نخست در اواسط قرن هجده به صورت سبزی کشت شد. هر چند کشت آن با تردید انجام گرفت و همانند سایرگیاهان سمی دیگر خانواده سولاناسه به تدریج کشت آن رو نق گرفت.فرانسوی ها به آن لقب سیب عشق نام نهادند زیرا تصور می کردند که در گوجه فرنگی قدرت ویژه جنسی نهفته است. مشخصات گیاه شناسی گوجه فرنگی گیاهی است علفی و یکساله از خانواده بادمجانیان( Solanaceae) با کشت مستقیم تولید ریشه عمیق می کند و در زمین های نرم تا عمق بیشتر از 2 متر نیز فرو میرود.70 درصد ریشه های فرعی تا عمق 25 سانتیمتری (سطح الارض)قرار می گیرد.ریشه اصلی در کاشت نشایی از رشدش کاسته می شود .هرچند که تشخیص ان به خوبی امکان پذیر است ولی از نظر رشد ونمو نسبت به ریشه های فرعی دارای اختلاف کمی است. ریشه های فرعی ابتدا به صورت افقی رشد کرده و در درازمدت نگهداری گیاه را به عهده می گیرند .ساقه گوجه فرنگی به صورت سیمپودیال (Sympodial)رشد می کند . یعنی اینکه رشد ساقه پس از تشکیل گل آذین ویا جوانه برگ در راس آن از رشد بازمانده و پس از آن کمی متمایل تر نسبت به حالت قبلی به رشدش ادامه می دهد. ارزش غذایی و اهمیت اقتصادی گوجه فرنگی یکی از سبزیهای مهمی است که به علت داشتن انواع ویتامین ها ،کاروتن ،اسیدهای مفید ،قند و املاح معدنی نقش مهمی را در سلامت انسان ایفا می کند. این گیاه به صورت مختلف در تغذیه مورد مصرف قرار می گیرد .مصرف خام آن به تنهایی و یا همراه با سایر سبزیها در سالاد وبه صورت پخته در غذاهای مختلف معمول است .علاوه بر آن به صورت کنسرو شور ،رب ،سس و کچاپ نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی نقاط آن را خشک کرده و در انواع غذاها مورد استفاده قرار می دهند .مقدار کالری گوجه فرنگی زیاد نیست و به همین علت مصرف آن در رژیم غذایی های لاغری توصیه می شود. شرایط آب و هوایی نور و دما مناسب برای گوجه فرنگی گوجه فرنگی براساس مبدا خود یک محصول فصل گرم است و برای عملکرد بیشتر احتیاج به یک دوره گرمای طولانی دارد. دمای اپتیمم در مجاورت نور کافی بیش از 20 کیلو لوکس بین 27 تا 30 درجه سانتیگراد است. این گیاه در مقابل سرما حساس بوده ویخبندان به شدت به آن صدمه می زند .نور کافی برای رشد بذر گوجه فرنگی ضروری است .حداقل نور برای فاز زایشی 10 کیلو لوکس است. کمبود نور و دما که در فصل پاییز و زمستان برای کشت های گلخانه ای به وجود می آید اختلال رشد ونمو گیاه را به دنبال دارد. از علائم مشخصه آن رشد ناقص گیاه به وجود آمدن دیروقت گل آذین ،بدشکل شدن گلها و یا تمامی گل آذین و افتادن گلهاست . نور و دما بلافاصله پس از ظاهرشدن کوتیلدونها می تواند تاثیر زیادی در دوره زایشی داشته باشد. نیاز زیاد به گرما و حساسیت گیاه در مقابل دمای پایین کشت وزرع آن را در مناطق مختلف محدود کرده ونیز تنها در فصول معینی از سال می توان اقدام به پرورش گوجه فرنگی نمود. گوجه فرنگی نمی تواند شب های سرد را به خوبی تحمل کند و رطوبت زیاد در تابستان باعث بروز بیماری های قارچی می شود.از طرف دیگر بادهای خشک ممکن است موجب ریزش گلها و بارور نشدن آنها بشود ،آفتاب شدید در بسیاری از ارقام حساس به ویژه آنهایی که برگ کمتری دارند موجب آفتاب سوختگی میوه ها می گردد .رشد ونمو گوجه فرنگی در دمای بالاتراز 37 درجه سانتیگراد متوقف می شود. خاک گوجه فرنگی گوجه فرنگی را میتوان در کلیه خاک ها کاشت ولی خاک های حاصلخیز با هوموس کافی برای افزایش عملکرد در واحد سطح موثر است . چنانچه زودرسی مورد توجه باشد ،خاک های سبک ترجیح داده میشوند .به طور کلی زمینی برا ی کشت گوجه فرنگی مناسب است که دارای زهکش خوب باشد. از کشت گوجه فرنگی در خاک های شور و قلیایی باید اجتناب نمود.در خاک های خیلی سنگین (رسی) ویا خیلی سبک (شنی )نیز میزان محصول پایین می آید.مناسب ترین PH برای رشد این گیاه بین 5/5 تا 7 است . رطوبت درمجاورت دما و تابش زیاد ،فاکتور رطوبت به ویژه پراکندگی صحیح آن برای تولید و بهره برداری این گیاه بسیار موثر است .خشکی طولانی که بارش ناگهانی به دنبال داشته باشد . اغلب ترکیدگی میوه ها را را در پی خواهد داشت . مضافا این که رطوبت نسبی دردرازمدت (زمان طولانی )اغلب باعث چسبیدن گرده ها به یکدیگر شده وبدین ترتیب تاثیر منفی روی عمل لقاح داشته ونهایتا کاهش عملکرد را به دنبال خواهد داشت.کود:از نظر کودهای شیمیایی نیاز گوجه فرنگی بیشتر به ازت ،فسفر وپتاس است و چون دراکثر خا کهای ایران پتاس به حد کافی موجود است ، از کودهای فسفره وازته بیشتر استفاده می شود. وجود این عناصر در خاک لاوه براین که باعث افزایش عملکرد می شود ،مقاومت گیاه رانیزدر مقابل آفات و امراض افزایش می دهد. بذر گوجه فرنگی و نشاء آن دوره رشد گیاه در انواع مختلف بذر گوجه فرنگی فرق دارد و در درجه اول بسته به نوع واریته ،مقدار دما طی دوره رشد و اندازه ساقه اصلی بین 4 تا 11 ماه متفاوت است. بذر گوجه فرنگی را معمولا به منظور تهیه نشای مرغوب ابتدا در خزانه پرورش داده و سپس به زمین اصلی منتقل می کنند. روش بذرپاشی مستقیم نیز امکانپذیر است .میزان بذر مورد نیاز در خزانه برای یک تر مربع حدود3 گرم بوده مقدار 4 گرم بذر مرغوب برای 1000نشای گوجه فرنگی کافی است. نشاء گوجه فرنگی مراقبت های زراعی مراقبت های زراعی پس از کاشت عبارتند از آبیاری ،مبارزه با علف های هرز و آفات وامراض. آبیاری گوجه فرنگی در ایران اکثرا به صورت جوی پشته صورت می گیرد. در صورتی که آبیاری بارانی بهترین روش آبیاری برای زراعت این گیاه در فضای آزاد توصیه شده است. آفات و بیماری ها از آفات مهم گوجه فرنگی در این منطقه می توان آگروتیس وشته رانام برد که در بعضی مواقع خسارات زیادی را به این گیاه وارد می کنند. مگس سفید گوجه(Aleurodidae)در گلخانه ها عملکرد فتوسنتز را کاهش می دهد. بیماری های مهم گوجه فرنگی عبارتند از کپک خاکستری (Botrytis) پوسیدگی برگ (Phytoph thora infestans) پوسیدگی ساقه (Didymellalycopersici) و پژمردگی باکتریایی(Cormebacterium michigamense) علاوه بر آن گوجه فرنگی در بعضی اوقات دچار بیماری های فیزیولوژیکی می گردد که به شکلهای مختلفی در گیاه ظاهر می شود . برداشت و نگهداری میوه گوجه فرنگی را ممکن است بسته به نوع استفاده و مسافتی که باید میوه تا بازار طی کند ،در مراحل مختلف برداشت نمود .برای مصرف خانگی و رب سازی معمولا از گوجه فرنگی رسیده و قرمز استفاده می کنند. چنانچه فاصله بین مزرعه تا محل مصرف دورباشد،گوجه فرنگی را در حالت نیمه رسیده و یا رسیده سبز برداشت می کنند و آنها را در اتاقهایی که دارای دمای بین 13 تا 21 درجه سانتیگراد است به طور مصنوعی رسیده می کنند .در دمای 20 درجه و بالاتر ،رسیدن مصنوعی میوه سرعت یافته ولی احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد تر است. میزان رطوبت مورد نیاز بین 90 تا 95 درصد است. میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار میزان تناژ مزارع گوجه فرنگی به عواملی همچون عرض جغرافیایی، رقم انتخابی، نوع تغذیه، آفات و بیماری‌های منطقه و دوره رسیدگی بستگی دارد. بنابراین نباید انتظار داشت که در دو منطقه میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار یکسان باشد. بنابراین میزان باردهی گوجه 8320 با میزان برداشت گوجه متین در هکتار و میزان باردهی گوجه بریویو در هکتار با یکدیگر تفاوت دارند. ارقام مختلف گوجه فرنگی ارقام مختلف ازنظر طول دوره رسیدن ، مقاومت به آفات وبیماریها ،مقاومت به تنشهای محیطی ،تولیددرواحدسطح،سازگاری به شرایط محیط کشت (فضای آزاد یاگلخانه ) ،خصوصیات ظاهری نظیررنگ ،اندازه ،شکل ،وزن ،بافت و… باهم فرق دارند . ازجمله عواملی که درانتخاب رقم نقش دارند می توان روش کاشت ،طول فصل رشد ،تراکم بوته درواحدسطح (هکتار)،بافت وحاصلخیزی خاک ،وهدف تولیدرانام برد . لذا کشاورزان برای تولیدمحصولی باکیفیت وکمیت بالاباید مواردزیررارعایت کنند : 1- طول دوره رسیدن رقم را مدنظر قراردهند. به طورمثال ارقام زودرس برای مناطقی مناسب هستند که فصل رشدآنها کوتاه باشد. این وضعیت درمناطق جنوبی که کشت خارج ازفصل انجام می دهند بسیارحائزاهمیت است . باتوجه به شرایط خاص بازارفروش گوجه فرنگی درکشور درفصل زمستان کشت ارقام زودرس دراین مناطق می توانددرآمدمناسبی رابرای کشاورزان به همراه داشته باشد . 2- سازگاری رقم باشرایط محیطی : انتخاب رقمی که بتواند دربرابرتنشهای ناشی ازگرما ،سرما ورطوبت مقاومت کند . 3- انتخاب بذر گوجه فرنگی مقاوم به آفات وبیماریها : براساس شرایط اقلیمی منطقه وتجربیات کشت وکارارقام مختلف درهرمنطقه ،بایدارقامی انتخاب شوندکه نسبت به آفات وبیماریهای رایج درسطح مزارع منطقه مقاوم باشند تاضمن تولیدمحصول سالم وبهداشتی هزینه های تولیدنیزکاهش یابد .یکی ازبیماریهایی که درمناطق جنوب کشورشایع بوده وهرساله خسارات زیادی را به بارمی آوردبیماری ویروسی پیچیدگی برگ گوجه فرنگی است . قطعادراین مناطق بایدازارقام مقاوم به بیماریهای ویروسی استفاده کرد. بعضی ارقام به این بیماری مقاوم وبرخی دیگرمتحمل هستند . 4- عملکردبالا : رقم مورداستفاده بایدازنظرعملکردکیفی وکمی وضعیت مطلوبی داشته باشد . 5- میوه باید از خصوصیات ظاهری مناسب برخوردار باشد تا بر بازارپسندی آن افزوده شود . از جمله این خصوصیات می توان شکل واندازه مناسب ،خوش رنگ بودن ، خوش طعم بودن و…. رانام برد . 6- رقم مورد استفاده از همرسی ویکنواختی بالا درتولید میوه برخوردار باشد. 7- رقم باید به صدمات مکانیکی ناشی از برداشت وحمل و انتقال به بازارهای دوردست مقاوم باشد. چنین ارقامی می توانند قابلیت انبارداری ونگهداری بیشتری داشته باشند . ارقام متعددی درمناطق مختلف کشت می شوند که درذیل به تعدادی از آنها پرداخته می شود . مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجه‌فرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد می‌شود. در رقم گوجه‌فرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم می‌باشد. ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم.	گشنیز نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قسمت مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز توسط بذر تکثیر می‌شود، مقدار بذر مصرفی برای زراعت گشنیز ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم در هکتار در کشت آبی ( بسته به رقم ) و ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم در هکتار برای کشت دیم توصیه می‌شود. گشنیز: نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز گیاهی است نور پسند و در طول رویش به مقدار زیادی نور نیازمند است. خاک مورد نیاز کاشت: خاک مناسب کاشت گشنیز باید دارای بافت لومی باشد. PH مناسب آن هم 5/5 تا 8 می باشد. کاشت: برای کاشت گشنیز بذرها را در عمق 5/0 الی 1 سانتیمتری خاک قرار دهید و سپس روی انها را با خاک نرم پوشانده و آبیاری کنید. میتوانید بذرها را بر روی بستر خاک پخش کنید و با شن کش آن را زیر خاک کنید. جوانه زنی بذر 8 الی 12 روز طول می کشد. آبیاری: نیاز آبی گشنیز زیاد نبوده و در شرایط آب و هوای گرم بخوبی رشد می کند. بهتر است هر 8 الی 10 روز آبیاری گردد. برداشت: زمان و چگونگی برداشت محصول به نوع استفاده از گیاه بستگی دارد. برای برداشت برگ 30 الی 35 روز پس از کاشت می توان برگهای گشنیز را برداشت کرد، اما اگر هدف برداشت میوه و بذر هست بایستی 100 الی 120 روز از تاریخ کاشت محصول بگذرد پس از رسیدن میوه های چتر های اصلی اقدام به جمع آوری تمام چترها می کنند. پس از خشک شدن آنها را بوجاری کرده و پاک می کنند. موارد مصرف: گشنیز بعنوان یک سبزی و ادویه کاربردهای زیادی دارد. آشپزی و استفاده در غذاهایی مثل قورمه سبزی مصرف ادویه ای مصرف در پخت نان های معطر مصرف دارویی و دمنوش مصرف بعنوان سبزی خوردن	معرفی کوتاه بذر شنبلیله یک بذر خوراکی با طعم منحصر به فرد و کمی تلخ است که در آشپزی، طب سنتی و کشاورزی محبوب است. با نام علمی Trigonella foenum-graecum، این گیاه معمولاً در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری پرورش می‌یابد. مصرف متنوع: ادویه برای غذاهای ایرانی و هندی، نوشیدنی‌های سالم، و استفاده در مکمل‌های گیاهی. مشخصات محصول نوع بذر: شنبلیله معمولی / بذر تازهخشک شده وزن بسته‌بندی: ۱۰۰ گرام \| ۰.۵ کیلوگرم \| ۱ کیلوگرم (متناسب با گزینه‌های فروش شما) سایز بذر: متوسط تا کوچک کیفیت: کاملاً خشک، بدون آلودگی، بدون کپک خلوص: ۹۸–۱۰۰٪ خلوص بذر شنبلیله از نظر بافت و اندازه روش نگهداری: در محیط خشک و خنک، دور از نور مستقیم خورشید نگهداری پس از باز شدن: در ظرف محکم درب‌دار و در جای خشک مزایا و خواص خواص غذایی بالا: منبع خوب پروتئین گیاهی، فیبر، و ویتامین‌ها (A، C، B-complex) و مواد معدنی مانند آهن و کلسیم. کاربردهای آشپزی: ادویه‌دهنده به غذاهای ایرانی و هندی تبدیل به پودر یا روغن شنبلیله برای طعم‌دهی به خوراک‌ها خواص سلامتی: کمک به تنظیم قندخون (مطالعات نشان داده‌اند که مصرف دانه‌ها ممکن است به بهبود شاخص‌های قندخون کمک کند) پشتیبانی از هضم و التهاب گوارشی در برخی از افراد کاربرد در کشت و کارخانجات: برای سبزیجات مرکب، کشت ترکیبی (intercropping)، و استفاده در گلخانه‌ها نکته بازار: بذر شنبلیله به دلیل عطر و طعم خاص، در میان آشپزها و علاقه‌مندان به طب مکمل محبوب است. ارائه توضیحات درباره عطر و طعم (مثلاً "بوی خوش با لذت تلخی ملایم") می‌تواند به افزایش فروش کمک کند. راهنمای استفاده برای پاشش روی غذاها با رنگین‌کمان طعم: ۱–۲ قاشق چای‌خوری در هر وعده. برای عصاره یا پودر: بذر را در آسیاب کاملاً تمیز آسیاب کنید تا به پودر نرم برسد. برای تهیه دم‌کرده: ۱–۲ قاشق چای‌خوری دانه در ۱ لیتر آب، ۱۰–۱۵ دقیقه بجوشانید. شیوه‌های بسته‌بندی و حمل‌ونقل بسته‌بندی: کیسه‌های مقاوم یا جعبه‌های مقوایی با ویژگی حفاظت از رطوبت استانداردها: GMP، ISO یا هر گواهی کیفی که شرکت شما ارائه می‌دهد تاریخ انقضا: مشخص روی بسته با امکان تست کیفیت در بازه‌های زمانی چرا از ما بذر شنبلیله بخریم؟ کیفیت برتر با سطح خلوص بالا و بدون آلودگی قیمت رقابتی و گزینه‌های مختلف وزن روش‌های ارسال امن برای حفظ تازگی و طعم پشتیبانی مشتریان: مشاوره در مصرف و نگهداری بذرها	تره‌فرنگی یا گندنا یا نوش پیاز (نام علمی: Allium ampeloprasum) یک سبزی از سرده والک و از خانواده نرگسیان است. این سبزی که مصارف گوناگون خوراکی دارد معمولاً بدون طبخ مصرف نمی‌شود و لازم است که تفت داده شود. یاز های آب و هوایی برای کاشت تره فرنگی بهترین زمان کاشت تره فرنگی به طورکلی می توان بیان نمود که گیاه تره فرنگی برای رشد، هوای خنک را بیشتر از هوای گرم می پسندد و گرمای زیاد باعث از بین رفتن تره می شود. در نتیجه می توان گفت که بهترین زمان کاشت تره فرنگی، فصل بهار و پاییز است. نیاز نوری برای کاشت تره فرنگی تره فرنگی از جمله گیاهانی می باشد که برای جوانه زنی و رشد ایده آل خود، نیازمند نور کافی است. تره فرنگی باید در جایی کاشته شود که حداقل 6 الی 8 ساعت نور مستقیم خورشید را دریافت نماید. خاک مناسب برای کاشت تره فرنگی برای رشد مناسب تره فرنگی بهتر است از خاک شنی و لومی استفاده شود. قبل از کاشت بذر تره فرنگی باید به غنی سازی خاک بستر پرداخت؛ برای این منظور پیشنهاد می شود از کودهای حیوانی یا کودهای ریز مغذی بهره ببرید. ترکیب کردن خاک با کمپوست نیز به کیفیت و کمیت گیاه تولیدی کمک شایان توجهی می نماید. زهکشی مناسب خاک بستر نیز از دیگر عوامل تاثیرگذار در کیفیت رشد گیاه تره می باشد. میزان آبیاری موردنیاز برای تره فرنگی تره فرنگی از جمله گیاهانی می باشد که نیازمند آبیاری منظم و مکرر تا زمان جوانه زنی بذرها هستند. به طوری که سطح بستر کشت آنها باید همواره مرطوب باشد. از این رو بهتر است گیاه را به صورت روزانه آبیاری نمایید. بعد از گذر از این مرحله هفته 2 بار آبیاری برای گیاه کافی می باشد. در صورت آبیاری کم، برگ های تره فرنگی پژمرده، چروکیده و سوخته خواهند شد. همچنین در صورت زیاده روی در آبیاری، شاهد کوتاهی قامت گیاهان خواهید بود. روش کاشت بذر تره فرنگی در باغ و باغچه قبل از کاشت ابتدا زمین را شخم زده و سپس خاک باغچه را به عمق 5 الی 7 سانتی متر با کودبرگ و کود دامی کهنه ترکیب کرده و زمین را صاف کنید. بذرها را روی بستر آماده شده بپاشید (دقت کنید بذرها به صورت فشرده در کنار هم قرار نگیرند). روی بذرها را با خاکی به عمق نیم سانت بپوشانید. سپس به آرامی و ترجیحا از طریق آبپاش زمین را آبیاری نمایید. حدود یک الی دو هفته طول می کشد تا بذرها سبز شوند. پرورش و کاشت بذر تره فرنگی در خانه (گلدان) بذرها را به مدت 12 الی 24 ساعت در آب بخیسانید. (جهت افزایش قدرت جوانه زنی) یک گلدان سفالی انتخاب کنید. (برای جلوگیری از سوختن ریشه های گیاه با افزایش دمای خاک در گلدان های پلاستیکی و فلزی، توصیه می شود جنس گلدان را سفالی انتخاب نمایید.) مقداری سنگریزه به عمق 1 الی 2 سانت در کف گلدان قرار دهید. (از وجود منافذ در زیر گلدان مطمئن شوید.) خاک آماده را در گلدان بریزید. (60 درصد خاک باغچه + 20 درصد ماسه + 20 درصد کود دامی) خاک را مرطوب کنید. بذر ها را با فاصله به روی بستر بپاشید. روی بذرها را با نیم سانت کود دامی بپوشانید. با آبپاش و به آرامی آبیاری کنید. بعد از 5 الی 7 روز گیاه سبز می شود. با کلفت شدن ساقه ها، گیاه آماده برداشت می شود. میزان بذر موردنیاز: میزان بذر مصرفی از تره فرنگی در هر یک مترمربع زمین حدود 3 الی 4 گرم می باشد.
افزودن به سبد خرید	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر	اطلاعات بیشتر

محصولات پیشنهادی

تره

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور

توضیحات

انواع بذرهای تره

تره محلی (Common Chive):

تره شادگان (Garlic Chive):

تره فرنگی (Leek):

خواص دارویی:

مراحل کاشت بذر تره:

کاشت مستقیم بذر تره:

1. آماده‌سازی خاک بستر:

2. کاشت بذر:

3. آبیاری و نگهداری:

4. برداشت محصول:

کاشت بذر تره به روش غیرمستقیم:

1. آماده‌سازی خاک:

2. آماده‌سازی ظروف و کاشت بذرها:

3. آبیاری و نگهداری:

نیازهای اولیه برای کاشت بذر تره:

خواص درمانی تخم تره

نحوه دم کردن دمنوش تخم تره

خواص دارویی تخم تره

خواص ضدالتهابی

تخم تره تقویت کننده سیستم ایمن

بهبود سلامت گوارش

تخم تره حمایت از سلامت قلب

تخم تره تقویت کننده سلامت پوست

تخم تره تنظیم کننده قند خون

دیدگاهها

مقایسۀ سریع

روش کاشت گیاه بادرنجبویه

نیازهای اکولوژیکی بادرنجبویه

تناوب کاشت بادرنجبویه

آماده سازی خاک برای کاشت بادرنجبویه

تاریخ و فواصل کاشت بادرنجبویه

روش کاشت بادرنجبویه

تاریخچه

مشخصات گیاه شناسی

ارزش غذایی و اهمیت اقتصادی

شرایط آب و هوایی

نور و دما مناسب برای گوجه فرنگی

خاک گوجه فرنگی

رطوبت

بذر گوجه فرنگی و نشاء آن

مراقبت های زراعی

آفات و بیماری ها

برداشت و نگهداری

میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار

ارقام مختلف گوجه فرنگی

عضویت در خبرنامه