ارسال رایگان برای سفارش بالای 5,000,000 تومان
بذر شنبلیله
برای هر هكتار زمین 22 تا 25 کیلوگرم بذر باکیفیت مناسب نیاز می باشد.
شرایط کشت بذر شنبلیله پابلند کشتزار
مناسبترین خاک جهت کشت سبزیجات خاک سبک با زهکشی مناسب و PH=7 میباشد. لازم است قبل از کشت خاک را زیر و رو کرده، در صورت وجود جمعیت بالای حشرات مضر خاک از سموم حشرهکش استفاده کرده، سپس خاک را با کود دامی پوسیده شده یا کودهای فسفر و پتاس بالا تقویت کرده و بعد کاشت بذرها انجام شود. در صورتی که خاک دچار کمبود عنصر ازته باشد، میتوان از کودهای ازت بالا نیز استفاده نمود. این بذر به صورت یکنواخت، در عمق نیم سانتیمتری کشت میشود.
آبیاری میبایست به آرامی انجام پذیرد تا از جابجایی خاک و بذرها جلوگیری شود و تا سبز شدن بذرها خاک به طور مدام مرطوب باشد. میزان بذر مورد نیاز در هر متر مربع 10 تا 12 گرم میباشد. بذر شنبلیله پابلند را میتوان در 2 تا 3 چین برداشت کرد. به این منظور میبایست بعد از هر چین گیاه را با کودهای ازته و کود سه بیست تقویت نمود.
ملاحظات عمومی بذر شنبلیله پابلند کشتزار
- حداکثر دمای نگهداری از پاکت بذر 15 درجه سانتیگراد است.
- به دلیل آغشته بودن بذرها به سموم، دور از دسترس کودکان نگه داشته شود.
- عدم تنفس گرد و غبار ، و بخارات در حین باز کردن و استفاده از محصول
- عدم رهاسازی محتویات پاکت بذر در محیط زیست
پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
توضیحات
-
شنبلیله
نام انگلیسی: Fenugreek
نام علمی: Trigonella foenum-graceum L
.
خانواده: papilionaceaeمشخصات گیاه
شنبلیله گیاهی علفی و یک ساله است . منشا این گیاه نواحی مدیترانه گزارش شده است .شنبلیله در آسیا ، اوکراین و همچنین از هندوستان تا چین گسترش دارد .
تاکنون 70 گونه متعلق به جنس تریگونلا شناسایی شده است که شامل گیاهان یک ساله تا چند ساله می باشند . مهمترین گونه های این جنس عبارتند از : کورولا ، کولیسرز ، کورنیکولاتا ، هاموسا ، رادیاتا و فونوم گراکوم .
ارتفاع شنبلیله متفاوت است و به شرایط اقلیمی محلی رویش گیاه بستگی داشته و بین 40 تا 60 سانتی متر می باشد . ساقه انشعابهای متعددی دارد . برگها سه تایی و طول آن یک تا چهار سانتی متر است . دمبرگ به طول یک تا سه سانتی متر و کم و بیش کرکدار است . گلهای شنبلیله دو جنسی سفید ، زرد و بندرت بنفش رنگ هستند . میوه شنبلیله غلاف دار به طول 10 تا 12 سانتی متر و پهنای آن 5/0 تا 1 سانتی متر است . داخل میوه تعدادی دانه قرار دارد . طول دانه به چهار تا پنج میلیمتر می رسد . دانه ها بسیار محکم و در طول آن یک شیار کم و بیش عمیق وجود دارد . وزن هزار دانه 5/11 تا 8/11 گرم است .
بذرهای شنبلیله حاوی موادی نظیر آلکالوئید ((تریگونلین)) (12/0 تا 38/0 درصد) ، ((کولین)) و ((ساپونینهای استروئیدی)) (شامل ((دیوزژنین)) و ((تریگوژنین)) به مقدار 8/0 تا 2/2 درصد) می باشد . همچنین بذرها شامل ترکیبات موسیلاژی ، پروتئین (12 تا 16 درصد) و روغن است .
دانه شنبلیله در تاریکی جوانه می زند و تا یک الی دو سال از قوه رویشی مناسبی برخوردار است .
گلهای شنبلیله بین ساعت نه صبح تا شش بعدازظهر باز می شوند . گلها ساعت 30/11 صبح حداکثر شکوفایی را دارند . کلاله 12 ساعت قبل از باز شدن گل بارور و آماده لقاح می شود و تا 10 ساعت پس از باز شدن گل باروری آن ادامه می یابد .
30 تا 37 روز پس از باز شدن بذرها ، گلها ظاهر می شوند و در حدود 7 تا 18 روز گلها روی گیاه مشاهده می شوند . میوه ها 60 تا 90 روز پس از سبز شدن بذر می رسند . غلافها دراز و استوانه ای شکل هستند . دانه زرد مایل به قهوه ای ، پهن و کم و بیش مکعبی شکل است .
نیازهای اکولوژیکی
این گیاه در طول رویش به هوای گرم نیاز دارد . اگرچه در خاکهای شنی و فقیر می روید ولی برای کشت انبوه این گیاه باید از خاکهای آهکی و غنی از مواد و عناصر غذایی استفاده کرد . آب کافی نقش عمده ای در افزایش عملکرد دانه دارد .
((پی اچ)) خاک برای شنبلیله بین 5/5 تا 2/8 مناسب است .
تناوب کاشت
شنبلیله در تثبیت ازت نقش عمده ای دارد . زمینهایی که در آن این گیاه کشت می شوند غنی از ازت خواهند بود . از این رو توصیه می شود پس از برداشت شنبلیله گیاهانی کشت شوند که نیاز آن به ازت زیاد باشد .
مواد و عناصر غذایی مورد نیاز
مواد و عناصر غذایی مناسب در خاک نقش عمده ای در افزایش عملکرد دانه شنبلیله دارد . توصیه می شود فصل پاییز هنگام آماده ساختن خاک 40 تا 60 کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر و 40 تا 80 کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس به عنوان مقادیر پایه به خاک اضافه شود . چنانچه زمین از ازت تهی باشد توصیه می شود در فصل بهار ازت به صورت سرک در اختیار گیاهان قرار گیرد که مقدار آن به وضعیت ازت در خاک بستگی دارد .
آماده سازی خاک
فصل پاییز پس از افزودن کودهای فسفر و پتاس شخم متوسطی زده می شود . اواخر زمستان بستر خاک را برای کشت شنبلیله باید آماده کرد .
تاریخ و فواصل کاشت
اوایل بهار (فروردین) زمان مناسبی برای کشت مستقیم بذر در زمین اصلی است . بذرها در ردیفهایی به فاصله 25 سانتی متر کشت می شوند . عمق بذر شنبلیله موقع کاشت 1 تا 5/1 سانتی متر مناسب است . برای هر هکتار زمین به 20 تا 25 کیلوگرم بذر با کیفیت مناسب می باشد .
روش کاشت
بذرهای شنبلیله را به صورت ردیفی و با استفاده از ردیف کار غلات در ردیفهای مورد نظر باید کشت کرد . پس از کاشت ، زمین را باید به طور کافی آبیاری کرد تا شرایط برای جوانه زنی آماده گردد .
مراقبت و نگهداری
رشد اولیه شنبلیله بسیار کند و بطئی است . از این رو پس از سبز شدن چند بار باید اقدام به وجین مکانیکی علفهای هرز نمود . در طول رویش شنبلیله بیماریهای قارچی ممکن است صدمه های زیادی به محصول وارد کنند . مهمترین این بیماریها عبارتند از قارچ عامل سفیدک سطحی یا پودری که سبب بروز لکه های سفید رنگ و کرکی در سطح ساقه و برگ می شود . در اواخر فصل با فاسد کردن سلولها ایجاد لکه های قهوه ای می کند . برای مبارزه با این قارچ می توان از قارچ کشهای گوگرددار استفاده نمود.
قارچ عامل بوته میری نیز از بیماریهای دیگری است که سبب خشک شدن گیاهان می شود . با تناوب کشت صحیح ، ضدعفونی کردن بذرها قبل از کاشت و خارج کردن و سوزاندن بقایای گیاهان آلوده از زمین این بیماریها را می توان کنترل کرد .
-
خواص دارویی و کاربردهای شنبلیله
شنبلیله نهتنها یک چاشنی خوشعطر در غذاهاست، بلکه خواص درمانی متعددی دارد:
-
کمک به کنترل دیابت: به دلیل ترکیباتی مانند گالاکتومانان که قند خون را تنظیم میکند.
-
تقویت سیستم گوارش: کاهش نفخ و تسهیل هضم غذا.
-
منبع غنی از پروتئین و آهن: مفید برای گیاهخواران و افراد کمخون.
در آشپزی، از برگهای تازه و خشک شنبلیله در طعمدهی به غذاهایی مانند قورمه سبزی و ترشیجات استفاده میشود. همچنین، بذرهای آن به عنوان ادویه در بسیاری از غذاهای هندی و خاورمیانهای کاربرد دارد.
-
مقایسۀ سریع
| بذر شنبلیله پاککردن | ذرت(پاپ کورن) پاککردن | بذر مرزه پاککردن | گوجه پاککردن | بذر شوید پاککردن | بذر بادرنجبویه پاککردن | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| نام | بذر شنبلیله پاککردن | ذرت(پاپ کورن) پاککردن | بذر مرزه پاککردن | گوجه پاککردن | بذر شوید پاککردن | بذر بادرنجبویه پاککردن |
| تصویر |  | | | | | |
| شناسۀ محصول | ||||||
| امتیاز | ||||||
| قيمت | ||||||
| موجودی | ||||||
| وزن | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اندازه | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اطلاعات اضافی | ||||||
| توضیح | برای هر هكتار زمین 22 تا 25 کیلوگرم بذر باکیفیت مناسب نیاز می باشد.شرایط کشت بذر شنبلیله پابلند کشتزارمناسبترین خاک جهت کشت سبزیجات خاک سبک با زهکشی مناسب و PH=7 میباشد. لازم است قبل از کشت خاک را زیر و رو کرده، در صورت وجود جمعیت بالای حشرات مضر خاک از سموم حشرهکش استفاده کرده، سپس خاک را با کود دامی پوسیده شده یا کودهای فسفر و پتاس بالا تقویت کرده و بعد کاشت بذرها انجام شود. در صورتی که خاک دچار کمبود عنصر ازته باشد، میتوان از کودهای ازت بالا نیز استفاده نمود. این بذر به صورت یکنواخت، در عمق نیم سانتیمتری کشت میشود. آبیاری میبایست به آرامی انجام پذیرد تا از جابجایی خاک و بذرها جلوگیری شود و تا سبز شدن بذرها خاک به طور مدام مرطوب باشد. میزان بذر مورد نیاز در هر متر مربع 10 تا 12 گرم میباشد. بذر شنبلیله پابلند را میتوان در 2 تا 3 چین برداشت کرد. به این منظور میبایست بعد از هر چین گیاه را با کودهای ازته و کود سه بیست تقویت نمود.ملاحظات عمومی بذر شنبلیله پابلند کشتزار
| تاریخچه ذرت از حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش و در کشور مکزیک به صورت اهلی کشت شد. باستانشناسان کشف کردند که مردم از هزاران سال پیش پاپکورن را میشناختند. شواهد فسیلی از کشور پرو نشان میدهد که ذرت در ۴۷۰۰ سال پیش از میلاد بو داده و فرآوری میگردیده است. در طول قرن ۱۹، پختن و بو دادن هستهها با دست و روی اجاق انجام میشد. اصطلاح ذرت پختهشده برای اولین مرتبه توسط بروسلی روی شائوکان در فرهنگ لغت آمریکاییها اثر جان راسل بارتلت و در سال ۱۸۴۸ ثبت گردید. در دهه ۱۸۸۰، چارلز کریترز در شیکاگو ایالات متحده، نوعی گاریهای خیابانی را مجهز به پاپکورن سازهای بخارپز کرد و شروع به فروش ذرت بوداده نمود. در دوران رکود بزرگ، پاپ کورن نسبتاً ارزان بود و هر کیسه آن ۵ تا ۱۰ سنت بود و از این رو بسیار محبوب شد؛ بنابراین، در حالی که سایر مشاغل شکست خوردند، تجارت پاپ کورن رونق گرفت و به منبع درآمد بسیاری از کشاورزان و کارآفرینان در حال مبارزه، تبدیل شد از جمله خانواده ریدن بیکرز، که برند پاپ کورن Orville Redenbacher را ثبت کردند. | میزان بذر مورد نیاز برای کاشت مرزه حدود 10 کیلو در هکتار می باشد. نیاز آبی مرزه متوسط بوده و هر 7 الی 8 روز یکبار آبیاری گردد کفایت می کند.
مرزه (نام انگلیسی: savory) یکی از سبزیجات محبوب بومی مدیترانه میباشد. این گیاه با استفاده از بذر کاشته میشود و کاشت آسانی دارد. گیاه مرزه یکی از افزودنیهای عالی در آشپزی است. علاوه بر استفاده در آشپزی و یا مصرف به صورت تازه، این گیاه کاربرد دارویی نیز دارد. کاشت مرزه بسیار آسان و با ارزش است. با کاشت این گیاه، عطر و بویی عالی به باغ و باغچه خود ببخشید. دو نوع مرزه وجود دارد. مرزه زمستانی (Satureja montana) که چندساله است و عطر و طعم قوی تری دارد و مرزه تابستانی (Satureja hortensis) که یک ساله میباشد و عطر و طعم لطیف تری نسبت به مرزه زمستانی دارد. مرزه یکی از سبزیجات پر کاربرد در درست کردن ترشی نیز میباشد و طعم بسیار خوبی به ترشی میدهد. گیاه مرزه در زمین و یا گلدان قابل کاشت است. در صورت کاشت گیاه در گلدان، از یک گلدان با قطر و عمق حداقل 15 سانتی متر استفاده کنید.مرزه تابستانی باید هر ساله کاشته شود. بذر مرزه را در بهار بعد از اتمام سرما به طور مستقیم در زمین بکارید. بذرها را با فاصله 10 تا 15 سانتیمتر از یکدیگر بکارید. بذر مرزه را به عمق سه تا پنج سانتیمتر در خاک قرار دهید. بعد از کاشت خاک را مرطوب کنید. بذر مرزه زمستانی را میتوانید ابتدا نشا کنید و سپس نهال را به زمین انتقال دهید یا میتوانید بذرها را به صورت مستقیم در زمین بکارید. بذر یا نهال را در بهار بعد از رفع سرما در زمین بکارید.
شرایط کاشت بذر مرزه:مرزه از جمله گیاهانی به شمار می رود که برای رشد بهتر نیاز به نور کامل خورشید دارد هر چند در برابر سایه مقاوم است و به رشد خود ادامه میدهد؛ علاوه بر این خاک مورد کشت باید غنی، حاصلخیز و از زهکشی مناسبی برخوردار است، بین دو آبیاری سطح خاک را مرطوب نگهدارید و نگذارید سطح خاک خشک شود. در کشت بذری پس از آماده نمودن بستر مورد کشت بذر گیاه را در عمق مناسبی بکارید و سپس روی آن را با مقداری خاک بپوشانید و در نهایت گیاه را آبیاری کنید که پس از گذشت یک تا دو هفته بذر گیاه جوانه می زند و رشد خود را آغاز میکند.دمای مناسب برای کاشت مرزه
گیاه مرزه در همه مناطق قابل کاشت است. این گیاه در مناطق سرد، باید در بهار بعد از اتمام سرما کاشته شود. در مناطق گرم میتوان اواخر زمستان اقدام به کاشت نمود. بذر مرزه در دمای 20 تا 30 درجه سانتیگراد جوانه میزند. بهترین دما برای جوانه زنی بذر مرزه 20 تا 22 درجه سانتیگراد است. زمان کاشت بذر مرزه اطمینان حاصل کنید دمای خاک بالای 18 درجه سانتیگراد باشد. در دمای زیر 18 درجه و بالای 30 درجه، مرزه مرزه یا جوانه نمیزند و یا روند جوانه زنی خیلی طول میکشد.
آبیاری گیاه مرزهخواص مرزه:
| تاریخچهاین گیاه بومی ارتفاعات آمریکای جنوبی است که به صورت خودرو و آلبالویی شکل در آن نقاط می رویید. قسمت شرقی ارتفاعات آند در آمریکای جنوبی مرکز ثانویه گوجه فرنگی به حساب می آید .این گیاه بعدا توسط سرخپوستان به آمریکای مرکزی و مکزیک برده شد ودر آنجا اقدام به کشت و پرورش ودر بعضی مواقع نیز اقدامات اولیه اصلاح نژاد در آن صورت گرفت .مهاجرین اسپانیایی که به این نقاط وارد می شدند توانستند بذر این گیاه را با خود به اسپانیا برده وبه سایر نقاط اروپا توسعه دهند. سال های زیادی این گیاه به صورت زینتی در اروپا کشت می شد و تا حدود سال 1820 میلادی در اروپا تنها برای گیاه شناسان و داروسازان جالب توجه بود. بذر گوجه فرنگی نخست در اواسط قرن هجده به صورت سبزی کشت شد. هر چند کشت آن با تردید انجام گرفت و همانند سایرگیاهان سمی دیگر خانواده سولاناسه به تدریج کشت آن رو نق گرفت.فرانسوی ها به آن لقب سیب عشق نام نهادند زیرا تصور می کردند که در گوجه فرنگی قدرت ویژه جنسی نهفته است.مشخصات گیاه شناسیگوجه فرنگی گیاهی است علفی و یکساله از خانواده بادمجانیان( Solanaceae) با کشت مستقیم تولید ریشه عمیق می کند و در زمین های نرم تا عمق بیشتر از 2 متر نیز فرو میرود.70 درصد ریشه های فرعی تا عمق 25 سانتیمتری (سطح الارض)قرار می گیرد.ریشه اصلی در کاشت نشایی از رشدش کاسته می شود .هرچند که تشخیص ان به خوبی امکان پذیر است ولی از نظر رشد ونمو نسبت به ریشه های فرعی دارای اختلاف کمی است. ریشه های فرعی ابتدا به صورت افقی رشد کرده و در درازمدت نگهداری گیاه را به عهده می گیرند .ساقه گوجه فرنگی به صورت سیمپودیال (Sympodial)رشد می کند . یعنی اینکه رشد ساقه پس از تشکیل گل آذین ویا جوانه برگ در راس آن از رشد بازمانده و پس از آن کمی متمایل تر نسبت به حالت قبلی به رشدش ادامه می دهد.ارزش غذایی و اهمیت اقتصادیگوجه فرنگی یکی از سبزیهای مهمی است که به علت داشتن انواع ویتامین ها ،کاروتن ،اسیدهای مفید ،قند و املاح معدنی نقش مهمی را در سلامت انسان ایفا می کند. این گیاه به صورت مختلف در تغذیه مورد مصرف قرار می گیرد .مصرف خام آن به تنهایی و یا همراه با سایر سبزیها در سالاد وبه صورت پخته در غذاهای مختلف معمول است .علاوه بر آن به صورت کنسرو شور ،رب ،سس و کچاپ نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی نقاط آن را خشک کرده و در انواع غذاها مورد استفاده قرار می دهند .مقدار کالری گوجه فرنگی زیاد نیست و به همین علت مصرف آن در رژیم غذایی های لاغری توصیه می شود.شرایط آب و هوایینور و دما مناسب برای گوجه فرنگیگوجه فرنگی براساس مبدا خود یک محصول فصل گرم است و برای عملکرد بیشتر احتیاج به یک دوره گرمای طولانی دارد. دمای اپتیمم در مجاورت نور کافی بیش از 20 کیلو لوکس بین 27 تا 30 درجه سانتیگراد است. این گیاه در مقابل سرما حساس بوده ویخبندان به شدت به آن صدمه می زند .نور کافی برای رشد بذر گوجه فرنگی ضروری است .حداقل نور برای فاز زایشی 10 کیلو لوکس است. کمبود نور و دما که در فصل پاییز و زمستان برای کشت های گلخانه ای به وجود می آید اختلال رشد ونمو گیاه را به دنبال دارد. از علائم مشخصه آن رشد ناقص گیاه به وجود آمدن دیروقت گل آذین ،بدشکل شدن گلها و یا تمامی گل آذین و افتادن گلهاست . نور و دما بلافاصله پس از ظاهرشدن کوتیلدونها می تواند تاثیر زیادی در دوره زایشی داشته باشد. نیاز زیاد به گرما و حساسیت گیاه در مقابل دمای پایین کشت وزرع آن را در مناطق مختلف محدود کرده ونیز تنها در فصول معینی از سال می توان اقدام به پرورش گوجه فرنگی نمود. گوجه فرنگی نمی تواند شب های سرد را به خوبی تحمل کند و رطوبت زیاد در تابستان باعث بروز بیماری های قارچی می شود.از طرف دیگر بادهای خشک ممکن است موجب ریزش گلها و بارور نشدن آنها بشود ،آفتاب شدید در بسیاری از ارقام حساس به ویژه آنهایی که برگ کمتری دارند موجب آفتاب سوختگی میوه ها می گردد .رشد ونمو گوجه فرنگی در دمای بالاتراز 37 درجه سانتیگراد متوقف می شود.خاک گوجه فرنگیگوجه فرنگی را میتوان در کلیه خاک ها کاشت ولی خاک های حاصلخیز با هوموس کافی برای افزایش عملکرد در واحد سطح موثر است . چنانچه زودرسی مورد توجه باشد ،خاک های سبک ترجیح داده میشوند .به طور کلی زمینی برا ی کشت گوجه فرنگی مناسب است که دارای زهکش خوب باشد. از کشت گوجه فرنگی در خاک های شور و قلیایی باید اجتناب نمود.در خاک های خیلی سنگین (رسی) ویا خیلی سبک (شنی )نیز میزان محصول پایین می آید.مناسب ترین PH برای رشد این گیاه بین 5/5 تا 7 است .رطوبتدرمجاورت دما و تابش زیاد ،فاکتور رطوبت به ویژه پراکندگی صحیح آن برای تولید و بهره برداری این گیاه بسیار موثر است .خشکی طولانی که بارش ناگهانی به دنبال داشته باشد . اغلب ترکیدگی میوه ها را را در پی خواهد داشت . مضافا این که رطوبت نسبی دردرازمدت (زمان طولانی )اغلب باعث چسبیدن گرده ها به یکدیگر شده وبدین ترتیب تاثیر منفی روی عمل لقاح داشته ونهایتا کاهش عملکرد را به دنبال خواهد داشت.کود:از نظر کودهای شیمیایی نیاز گوجه فرنگی بیشتر به ازت ،فسفر وپتاس است و چون دراکثر خا کهای ایران پتاس به حد کافی موجود است ، از کودهای فسفره وازته بیشتر استفاده می شود. وجود این عناصر در خاک لاوه براین که باعث افزایش عملکرد می شود ،مقاومت گیاه رانیزدر مقابل آفات و امراض افزایش می دهد.بذر گوجه فرنگی و نشاء آندوره رشد گیاه در انواع مختلف بذر گوجه فرنگی فرق دارد و در درجه اول بسته به نوع واریته ،مقدار دما طی دوره رشد و اندازه ساقه اصلی بین 4 تا 11 ماه متفاوت است. بذر گوجه فرنگی را معمولا به منظور تهیه نشای مرغوب ابتدا در خزانه پرورش داده و سپس به زمین اصلی منتقل می کنند. روش بذرپاشی مستقیم نیز امکانپذیر است .میزان بذر مورد نیاز در خزانه برای یک تر مربع حدود3 گرم بوده مقدار 4 گرم بذر مرغوب برای 1000نشای گوجه فرنگی کافی است. نشاء گوجه فرنگیمراقبت های زراعیمراقبت های زراعی پس از کاشت عبارتند از آبیاری ،مبارزه با علف های هرز و آفات وامراض. آبیاری گوجه فرنگی در ایران اکثرا به صورت جوی پشته صورت می گیرد. در صورتی که آبیاری بارانی بهترین روش آبیاری برای زراعت این گیاه در فضای آزاد توصیه شده است.آفات و بیماری هااز آفات مهم گوجه فرنگی در این منطقه می توان آگروتیس وشته رانام برد که در بعضی مواقع خسارات زیادی را به این گیاه وارد می کنند. مگس سفید گوجه(Aleurodidae)در گلخانه ها عملکرد فتوسنتز را کاهش می دهد. بیماری های مهم گوجه فرنگی عبارتند از کپک خاکستری (Botrytis) پوسیدگی برگ (Phytoph thora infestans) پوسیدگی ساقه (Didymellalycopersici) و پژمردگی باکتریایی(Cormebacterium michigamense) علاوه بر آن گوجه فرنگی در بعضی اوقات دچار بیماری های فیزیولوژیکی می گردد که به شکلهای مختلفی در گیاه ظاهر می شود .برداشت و نگهداریمیوه گوجه فرنگی را ممکن است بسته به نوع استفاده و مسافتی که باید میوه تا بازار طی کند ،در مراحل مختلف برداشت نمود .برای مصرف خانگی و رب سازی معمولا از گوجه فرنگی رسیده و قرمز استفاده می کنند. چنانچه فاصله بین مزرعه تا محل مصرف دورباشد،گوجه فرنگی را در حالت نیمه رسیده و یا رسیده سبز برداشت می کنند و آنها را در اتاقهایی که دارای دمای بین 13 تا 21 درجه سانتیگراد است به طور مصنوعی رسیده می کنند .در دمای 20 درجه و بالاتر ،رسیدن مصنوعی میوه سرعت یافته ولی احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد تر است. میزان رطوبت مورد نیاز بین 90 تا 95 درصد است.میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتارمیزان تناژ مزارع گوجه فرنگی به عواملی همچون عرض جغرافیایی، رقم انتخابی، نوع تغذیه، آفات و بیماریهای منطقه و دوره رسیدگی بستگی دارد. بنابراین نباید انتظار داشت که در دو منطقه میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار یکسان باشد. بنابراین میزان باردهی گوجه 8320 با میزان برداشت گوجه متین در هکتار و میزان باردهی گوجه بریویو در هکتار با یکدیگر تفاوت دارند.ارقام مختلف گوجه فرنگیارقام مختلف ازنظر طول دوره رسیدن ، مقاومت به آفات وبیماریها ،مقاومت به تنشهای محیطی ،تولیددرواحدسطح،سازگاری به شرایط محیط کشت (فضای آزاد یاگلخانه ) ،خصوصیات ظاهری نظیررنگ ،اندازه ،شکل ،وزن ،بافت و… باهم فرق دارند . ازجمله عواملی که درانتخاب رقم نقش دارند می توان روش کاشت ،طول فصل رشد ،تراکم بوته درواحدسطح (هکتار)،بافت وحاصلخیزی خاک ،وهدف تولیدرانام برد . لذا کشاورزان برای تولیدمحصولی باکیفیت وکمیت بالاباید مواردزیررارعایت کنند : 1- طول دوره رسیدن رقم را مدنظر قراردهند. به طورمثال ارقام زودرس برای مناطقی مناسب هستند که فصل رشدآنها کوتاه باشد. این وضعیت درمناطق جنوبی که کشت خارج ازفصل انجام می دهند بسیارحائزاهمیت است . باتوجه به شرایط خاص بازارفروش گوجه فرنگی درکشور درفصل زمستان کشت ارقام زودرس دراین مناطق می توانددرآمدمناسبی رابرای کشاورزان به همراه داشته باشد . 2- سازگاری رقم باشرایط محیطی : انتخاب رقمی که بتواند دربرابرتنشهای ناشی ازگرما ،سرما ورطوبت مقاومت کند . 3- انتخاب بذر گوجه فرنگی مقاوم به آفات وبیماریها : براساس شرایط اقلیمی منطقه وتجربیات کشت وکارارقام مختلف درهرمنطقه ،بایدارقامی انتخاب شوندکه نسبت به آفات وبیماریهای رایج درسطح مزارع منطقه مقاوم باشند تاضمن تولیدمحصول سالم وبهداشتی هزینه های تولیدنیزکاهش یابد .یکی ازبیماریهایی که درمناطق جنوب کشورشایع بوده وهرساله خسارات زیادی را به بارمی آوردبیماری ویروسی پیچیدگی برگ گوجه فرنگی است . قطعادراین مناطق بایدازارقام مقاوم به بیماریهای ویروسی استفاده کرد. بعضی ارقام به این بیماری مقاوم وبرخی دیگرمتحمل هستند . 4- عملکردبالا : رقم مورداستفاده بایدازنظرعملکردکیفی وکمی وضعیت مطلوبی داشته باشد . 5- میوه باید از خصوصیات ظاهری مناسب برخوردار باشد تا بر بازارپسندی آن افزوده شود . از جمله این خصوصیات می توان شکل واندازه مناسب ،خوش رنگ بودن ، خوش طعم بودن و…. رانام برد . 6- رقم مورد استفاده از همرسی ویکنواختی بالا درتولید میوه برخوردار باشد. 7- رقم باید به صدمات مکانیکی ناشی از برداشت وحمل و انتقال به بازارهای دوردست مقاوم باشد. چنین ارقامی می توانند قابلیت انبارداری ونگهداری بیشتری داشته باشند . ارقام متعددی درمناطق مختلف کشت می شوند که درذیل به تعدادی از آنها پرداخته می شود .مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجهفرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد میشود. در رقم گوجهفرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم میباشد. ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم. | شوید شوید یا شِود یا شبت متعلق به خانواده چتریان Apiaceae با نام علمی Anethum graveolens میباشد. مبدا پیدایش آن جنوب اروپا است.شوید جز گیاهان دارویی و ادویه ای محسوب میشود. درایران بیشتر ازساقه و برگ استفاده میشود، اما برخی از کشورها بذر استفاده بیشتری دارد. مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است. شوید گیاهی یکساله و علفی است که ارتفاع ساقهاش به 1/5 متر میرسد. ساقههای شوید استوانهای و منشعب، برگهایش نخی شکل با 3 بریدگی عمیق، گلها کوچک و دو جنسی به رنگ زرد هستند و در انتهای ساقههای اصلی و فرعی به صورت چتر مرکب ظاهر میگردند. میوهها فندقه و تخممرغی شکل، به رنگ قهوهای و 4 حجرهای (4 فندقه=شیزوکارپ) نیازهای رشد: شوید نیازمند خاکهایی با متوسط بافت، حاصلخیز و دارای pH 5/5-6/7 است. شوید حساس به شوری است. شوید تا شروع مرحله زایشی به سرما مقاوم است. بذور شوید در 5 درجه سانتیگراد جوانه میزنند. گیاه شوید در دمای 25-20 درجه سانتیگراد بیشترین رشد را دارد. آمادهسازی زمین و کاشت: زمین را در پاییز شخم میزنند و با کودهای دامی و شیمیایی فسفره و پتاسه تقویت میکنند. زمین مزبور را در اواخر اسفند تا اوایل فروردین ماه به دیسک و ماله آماده میسازند و به صورت کرتهایی به ابعاد 50×20 متر در میآورند. بهترین موقع برای کاشت بذور شوید در پایان فصل سرما است یعنی زمانی که متوسط دما 10-8 درجه سانتیگراد باشد. عمق کاشت بذور شوید 3-1 سانتیمتر انتخاب میشود. شوید را با تراکم 20×10 سانتیمتر جهت برداشت اندامهای رویشی و با تراکم 50×10 سانتیمتر برای به دست آوردن بذور کشت میکنند. مقدار بذر مصرفی شوید 20-10 کیلوگرم در هکتار است. دوره رویش شوید 120-100 روز است. شوید به کودهای دامی به میزان 30-20 تن در هکتار نیازمند است. کود ازته مورد نیاز 100-80 کیلوگرم است که باید در 3-2 نوبت به کار رود. آبیاری شوید بلافاصله پس از کاشت بذور ضروری است و باید با دور آبیاری 7-5 روز تعقیب شود. با علفهای هرز شوید باید قبل و بعد از کاشت به خوبی مبارزه گردد. برداشت اندامهای رویشی شوید در خرداد تا اوایل تابستان انجام میگردد. برداشت بذور شوید با دست و از اواخر تیر ماه امکانپذیر است. برگهای برداشت شده را بلافاصله در سایه خشک میکنند و گرنه سیاه یا زرد میشوند. | روش کاشت گیاه بادرنجبویهبادرنجبویه یکی از مهم ترین گیاهان دارویی با ارزش اقتصادی و مصارف بالا در دنیا میباشد که زمین های زیادی را به کشت این محصول اختصاص داده اند. بذر بادرنجبویه را می توان به صورت مستقیم در زمین اصلی کاشت نمود و هم ابتدا اقدام به تولید نشاء کرد و سپس آنها را به زمین منتقل کرد. بذرهای بادرنجبویه سبک بوده در نتیجه برای کاشت نیاز به خاک سبک دارد، کاشت بذر در خاکهای رسی و سنگین ممکن است به نتیجه نرسد. برای هر هکتار زمین به 0/5 کیلوگرم بذر با کیفیت مطلوب نیاز است. از هر متر مربع محیط خزانه می توان 250 تا 300 نشاء بدست آورد. اواخر تابستان (شهریور) زمان مناسبی برای انتقال نشاء از خزانه هوای آزاد و اواسط اردیبهشت ماه نیز زمان مناسبی برای انتقال نشاء از خزانه زیر پلاستیک به زمین اصلی است. برای کاشت خانگی و به صورت محدود در تمامی طول بهار و تابستان میتوان اقدام به کاشت در باغ (باغچه) و گلدان نمود. برای کاشت بذر در گلدان ابتدا بذر ها را ۲۴ ساعت در آب خیس کنید تا آب به زیر پوسته آن برود و جوانه زنی زودتر اتفاق بیفتد. گلدان را با خاک مناسب پر کنید و به عمق نیم سانتیمتر بکارید. خاک توصیه شده برای کاشت گلدانی ترکیب کمپوست و پیت ماس یا کوکوپیت میباشد، البته استفاده از هر ترکیب خاکی بلامانع است. تا قبل از جوانه زنی بذر، بستر کشت همیشه باید مرطوب باشد، ولی غرق آبی نه، برای تسریع در جوانه زنی بذرها میتوانید بر روی بستر کشت یک مشما شفاف بیاندازید. توجه کنید که با این کار دما زیر مشما بالا می رود و در صورتی که هوا خیلی گرم باشد از انجام این کار پرهیز کنید و تنها مراقب باشید که خاک خشک نشود.نیازهای اکولوژیکی بادرنجبویهبادرنجبویه در طول رویش به هوای گرم و نور کافی نیاز دارد. بذرها در دمای 10 تا 12 درجه سانتی گراد جوانه میزنند، ولی دمای مناسب برای جوانه زنی 18 تا 20 درجه سانتی گراد است. درجه حرارت مطلوب در طول رویش این گیاه 20 تا 22 درجه سانتی گراد است. بادرنجبویه برای مدتی قادر به تحمل درجه حرارتهای پایین (20- تا 25- درجه سانتی گراد) میباشد. برای گیاهان مسن درجه حرارتهای پایین برای مدت طولانی مضر بوده و تاثیر نامطلوبی بر رشد و نمو و همچنین مواد موثره آنها بر جای میگذارد. ریشه بادرنجبویه نسبتا" طویل است. این ریشه به جذب رطوبت از اعماق زمین قادر بوده و برای مدتی خشکی را تحمل مینماید. رویش گیاه در سایه نه تنها سبب کند شدن رشد و نمو گیاه میشود، بلکه در کاهش کمیت و کیفیت اسانس آن نیز موثر است. بادرنجبویه در هر نوع خاکی قادر به رویش میباشد، و خاکهایی با بافت متوسط و غنی از ترکیبات کلسیم و مواد و عناصر غذایی ، برای رویش این گیاه بسیار مناسب است. بادرنجبویه قادر است خشکی را برای مدتی تحمل کند. ولی کم آبی و خشکیهای طولانی سبب خشک شدن آن میشود. در هر دوره آبیاری گیاهان 30 تا 40 میلی متر باید آبیاری شوند. «پی اچ» خاک برای بادرنجبویه 8/4 تا 8 مناسب است.تناوب کاشت بادرنجبویهچون بادرنجبویه چها تا پنج سال در یک منطقه باقی میماند، لذا انتخاب زمین مناسب و همچنین تناوب کشت مناسب با سایر گیاهان ضرورت دارد. اگر چه بادرنجبویه را با هر گیاهی میتوان به تناوب کشت کرد ولی بهتر است با آن دسته از گیاهانی کشت شوند که نتنها سبب گسترش علفهای هرز نشوند بلکه دوره رویشی کوتاهی نیز داشته باشند تا پس از برداشت فرصت کافی برای آماده سازی زمین وجود داشته باشد. بادرنجبویه را میتوان چهار تا پنج سال متوالی در یک زمین کشت کرد. پس از این مدت باید با گیاهان مناسب به تناوب کشت شود. مواد و عناصر غذایی مورد نیاز به منظور افزایش عملکرد برگ و پیکر رویشی و همچنین برای افزایش مواد موثره با کیفیت مناسب وجود مواد و عناصر غذایی کافی در خاکهایی که بادرنجبویه کشت میشود ضروری است. فصل پاییز قبل از کاشت و هنگام آماده ساختن زمین افزودن کودهای حیوانی کاملا"پوسیده به مقدار 25 تا 30 تن در هکتار نقش عمدهای در افزایش عملکرد دارد. پس از افزودن این مقدار کود با انجام شخم مناسبی باید آن را به عمق 25 تا 30 سانتی متری فرو برد. افزودن کودهای شیمیایی به خاکهای مختلف متفاوت است و به شرایط اقلیمی و بافت خاک بستگی دارد. 50 تا 70 کیلوگرم در هکتار ازت، 50 تا 60 کیلوگرم در هکتار اکسید فسفر و 80 تا 100کیلوگرم در هکتار اکسید پتاس در فصل پاییز یا زمستان قبل از کشت گیاهان به عنوان مقادیر پایه ، باید اضافه شود. همچنین افزودن 20 تا 30 کیلوگرم در هکتار ازت در فواصل بین ردیفها در فصل بهار پس از رویش گیاهان نتایج مطلوبی در افزلیش عملکرد دارد. کاربرد محلولهای غذایی مانند واکسال و یا میکرامید به مقدار چهار تا شش لیتر در هکتار ، دو تا سه هفته قبل از برداشت به طور چشمگیری سبب افزایش عملکرد پیکر رویشی میشود.آماده سازی خاک برای کاشت بادرنجبویهفصل پاییز قبل از کاشت گیاه افزودن کودهای حیوانی و یا شیمیایی مناسب و انجام شخم عمیق در خاکهایی که بادرنجبویه کشت میشود توصیه میشود. در صورتی که با کاشت مستقیم بذر در زمین اصلی اقدام میشود، کار زیادی باید روی این زمینها انجام داد. به طوری که این زمینها فاقد هرگونه علف هرز و یا بذر آنها باشد. از این رو قبل از کاشت باید مبارزه شیمیایی و مکانیکی با علفهای هرز انجام گیرد. در صورتی که تکثیر به روش غیر مستقیم صورت گیرد(انتقال نشا از خزانه به زمین اصلی) زمین باید فاقد هرگونه پستی و بلندی و سنگ و کلوخ باشد. مدت کوتاهی قبل از کشت و در فصل بهار باید به وجین علفهای هرز اقدام نمود.تاریخ و فواصل کاشت بادرنجبویهاواخر پاییز (آذر) زمان مناسبی برای کشت مستقیم بذر در زمین اصلی است. در این صورت 60 سانتی متر فاصله ردیفهای کاشت از یکدیگر مناسب میباشد. عمق بذر موقع کاشت باید 5/0 تا 1 سانتی متر باشد. در کشت مستقیم بذر مورد نیاز برای هر هکتار زمین 8 تا 10 کیلوگرم است. در کشت غیر مستقیم ، زمان مناسب برای کشت بذر در خزانه هوای آزاد اواسط بهار (اواخرفروردین، اوایل اردیبهشت) میباشد. ولی زمان مناسب برای کشت بذر در خزانه زیر پلاستیک اواخر زمستان(اواخر بهمن) خواهد بود. در کشت غیر مستقیم (اعم از خزانه هوای آزاد یا زیرپلاستیک) فاصله ردیفها از یکدیگر 25 تا 30 سانتی متر وعمق بذر 5/0 سانتی متر مناسب است. برای هر هکتار زمین به 5/0کیلوگرم بذر با کیفیت مطلوب نیاز است. از هر متر مربع محیط خزانه میتوان 250 تا 300 نشا به دست آورد. اواخر تابستان (شهریور) زمان مناسبی برای انتقال نشا از خزانه هوای آزاد و اواسط اردیبهشت ماه نیز زمان مناسبی برای انتقال نشا از خزانه زیر پلاستیک به زمین اصلی است. در کشت غیر مستقیم نشاها در ردیفهایی به فاصله 50 تا 60 سانتی متر به زمین اصلی منتقل میشوند. فاصله دو بوته در طول ردیف 30 تا 40 سانتی متر مناسب است.برای هر هکتار زمین به 50 تا 65 هزار نشا نیاز است. زمان مناسب برای تکثیر رویشی بادرنجبویه اواخر تابستان(اواسط شهریور) میباشد.روش کاشت بادرنجبویهبادرنجبویه را میتوان توسط بذر یا از طریق رویشی تکثیر کرد. بذر گیاه بادرنجبویه دارای قوه رویشی کمی است. از این رو برای افزایش قوه رویشی ، بذرها را باید به مدت 16 تا 20 ساعت در آب و در دمای محیط خیساند یا این که آنها را 48 ساعت در دمای صفر درجه سانتی گراد قرار داد. تکثیر توسط بذر به دو روش مستقیم و غیرمستقیم انجام میگیرد. کشت مستقیم: بادرنجبویه را در زمان مناسب (اواخر پاییز) به صورت ردیفی در فواصل ذکر شده کشت میکنند. بذرهایی که اواخر پاییز میشوند پس از طی دوره سرمای زمستان در اوایل بهار سبز میشوند. رشد اولیه بادرنجبویه بسیار کند و بطئی است و علفهای هرز میتوانند بدون رقابت و به سرعت توسعه یابند و رویش گیاهان مورد نظر را تحت تاثیر قرار دهند. از این رو کشت مستقیم مناسب نیست و تنها کشت در سطوح کوچک توصیه میشود. کشت غیر مستقیم: در زمانهای یاد شده بذرها را در خزانه (اعم از خزانه هوای آزاد یا خزانه زیر پلاستیک) که بستر آن به همین منظور تهیه شده کشت میکنند. پس از کاشت به منظور ایجاد تراکم در بستر سطحی خاک، غلتک مناسبی زده میشود. آبیاری منظم و مبارزه با علفهای هرز در طول رویش گیاهان نقش عمدهای در سرعت رشد بادرنجبویه دارد. در زمان مناسب نشاها را به زمین مورد نظر باید منتقل کرد. تکثیر رویشی: تکثیر رویشی از طریق تقسیم بوته انجام میگیرد. گیاهان دو تا سه ساله را باید از خاک خارج کرد. پس از تمیز کردن ریشه از علفهای هرز و جدا کردن قسمتهای پوسیده و آلوده بر حسب اندازه پایه مادری آن را به سه تا چهار قطعه تقسیم میکنند. هر بوته باید شامل ریشه، ساقه و چند برگ باشد. از آن جا که تکثیر رویشی کار و هزینه زیادی را تحمل میکند. لذا از این روش تکثیر در شرایط خاص استفاده میشود. |
| افزودن به سبد خرید |
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.