متن جایگزین (Placeholder)

پیاز

تعریف پیاز

پیاز گیاه دو ساله علفی از خانواده آماریلیس (Amaryllidaceae) است که برای مصرف خوراکی استفاده می شود. پیاز به احتمال زیاد بومی جنوب غربی آسیا است، اما در حال حاضر در سراسر جهان، عمدتاً در مناطق معتدل رشد می کند.

زمین کاشت پیاز ( آماده سازی ):

تهیه خاک مناسب برای کاشت پیاز:

وجود خاک مناسب و زهکشی شده از اولین شروط لازم برای کاشت بذر پیاز می باشد. بدین منظور باید دقت داشت که با توجه به نوع ریشه دهی و رشد پیاز، زمین مورد کشت می بایست مسطح و بدون هرگونه سنگ و کلوخ باشد. زیرا وجود سنگلاخ در خاک مانع از رشد غده پیاز شده و باعث بد فرم گرفتن محصول می شود.

کاشت مستقیم بذر پیاز:

 کاشت بذر به عوامل زیادی همچون شرایط اقلیمی، شراایط آب و هوایی، نوع رقم و واریته بذر، نحوه کاشت و فصل مورد کشت دارد. فاصله بین هر ردیف ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و هر دانه بذر به فاصله ۲ سانتی متر کاشته می شود. برای کاشت بذر پیاز نیاز به حداقل ۸ کیلوگرم بذر در هر هکتار می باشد و در صورتی که زمین مورد کشت خطر بروز آفات وجود دارد تا ۱۸ کیلوگرم در هر هکتار توصیه می گردد. همچنین برای کاشت بذر به  صورت دست پاش نیازمند ۱۲ کیلوگرم بذر در هکتار لازم است.

کاشت نشاء بذر پیاز:

منظور از کاشت نشاء، کاشت پیازچه هایی است که از کشت متراکم سال قبل بدست آمده اند. به همین منظور در اوایل شروع فصل پاییز بذرها به صورت متراکم در محلی سرپوشیده کشت شده و پس از مساعد شدن شرایط آب و هوایی به محل کشت منتقل می گردند.

مقدار بذر لازم برای نشاء حدوداً ۳ الی ۴ کیلوگرم می باشد. برای نشاء پیاز آن ها را در ردیف ها با فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری و فاصله ۱۰ سانتی متری از یک دیگر نشاء می کنند.  یکی از عوال مهم در نشاء پیاز قطر و طول آن می باشد و در صورت نامناسب بودن اندازه، باعث به وجود آمدن ساقه های بذر زودرس شده و ریشه ها متورم و بد فرم می شوند.

کاشت مخلوط پیاز با سایر بذرها:

با توجه به تراکم بذرهای کاشته شده در واحد سطح، بعد از جوانه زدن و سبز شدن نیاز به تنک کردن محصول بوده که علاوه بر صرف وقت و هزینه زیاد، ممکن است باعث بهم ریختگی در کشت صورت گرفته شود. از همین روی توصیه می شود تا از تنک کردن خودداری شود.

بدین منظور برای برای ردگیری خطوط کاشت می توان بذر پیاز را با بذر گیاهان دیگیری همچون اسفنجاج، جعفری و یا تره فرنگی که زود رس بوده و همچنین با توجه به دیر جوانه زدن بذر پیاز (حدود ۱ الی ۲ ماه) ، مخلوطی از این بذرها مورد کشت قرار می گیرند. با این کار می توان یک الی دو هفته پس از کاشت زمین را وجین و سله کشی کرد.

کاشت پیازچه:

به منظور کاشت پیاز سبز از پیازچه استفاده می شود. برای کشت می بایست پیازچه ها را با فاصله ۱۰ سانتی متری از هم و فاصله بین خطوط حداقل ۲۰ سانتی متری از هم در عمق ۲ الی ۳ سانتی متر، به صورتی که با یکدیگر در تماس باشند، کاشت شود. برای کاشت پیاز نیز می بایست پیازچه ها به فاصله ۵۰ سانتی از هم و فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری از هم با عمق ۱.۵ سانتی متر کاشته شوند. یکیا از موارد مهم در کاشت از طریق پیازچه عدم توانایی در انبار کردن پیاز می باشد و بهتر است برای انبار کردن از روش کاشت مستقیم بذر استفاده گردد.

کاشت پیاز:

در این نوع از کاشت از پیازهایی با قطر حدوداً ۲.۵ سانتی متری که از محصولات کشت سال قبل به دست آمده اند استفاده می شود.

برداشت پیاز:

زمان و نحوه برداشت پیاز به عواملی چون نوع خاک، دما، آب و هوا و نوع رقم و واریته بذر مورد استفاده دارد. از همین روی در ارقام ایرانی برداشت به صورت دستی میسر نبوده و باید از ابزار مکانیکی استفاده نمود اما در ارقام خارجی با توجه به تشکل غده بر روی سطح زمین، می توان به صورت دستی برداشت نمود. همچنین پیاز را می توان به صورت غده های پیازی و یا به صورت پیازچه برداشت کرد.

شرط مهم در برداشت پیاز رسیده بودن آن است که با خم شدن، افتادن و زرد شدن قسمت های هوایی بوته می توان رسیده شدن پیاز را متوجه شد. مصرف بلافاصله پیاز بعد از برداشت در صورت نرسیده بودن مشکلی نداشته ولی اگر قصد انبار کردن پیاز را داریم، می بایست حداقل ۵۰ درصد پیازها رسیده شده و پس از آن برداشت آغاز می شود که در مناطق با شرایط اقلیمی سردتر توصیه می گردد برداشت پس از رسیده شدن ۹۰ درصد مزرعه شروع گردد.

برای برداشت پیاز لازم است تا حداقل ۳ الی ۴ هفته قبل از آن آبیاری مزرعه متوقف گردد تا نگهداری بهتری صورت گیرد. پس از برداشت نیز قسمت هوایی بوته را با وسیله های مناسبی چون قیچی و یا ابزارالات مکانیکی قطع می کنند. جهت جلوگیری از بروز بیماری و آفات به داخل غده نیز مقداری ۱ الی ۲ سانتی متر از سر بوته را بر روی غده باقی می گذارند.

در زمان برداشت سه نوع پیاز در اندازه های متفاوت دیده می شوند که شامل پیاز های درشت با قطر حدودی ۷ سانتی متر که ۳ الی ۵ درصد کل محصولات می باشد، پیاز با سایز متوسط با قطر حدودی ۳ سانتی متر که تقریبا ۱۰ درصد محصولات را تشکیل می دهد، پیازهای ریز با قطری حدوداً ۲ سانتی متری که حداقل ۸۵ درصد کل محصولات مزرعه را شامل می شود.

 

بررسی بیماری ها و آفت های کاشت پیاز:

آفت و  بیماریهای پیاز انواع مختلفی مثل ریشه سرخی، آنتراکنوز، زنگ پیاز،نماتد ساقه و غده، پوسیدگی خاکستری، پوسیدگی ریشه و طبق، سفیدک داخلی یا دروغی، سیاهک پیاز، لهیدگی باکتریایی و از آفات آن نیز تریپس و مگس پیاز دارد که باید برای مقابله با آنها کشاورز تمهیدات لازم را در نظر بگیرد.

انواع بذر پیاز برای کاشت:

پیاز دارای ارقام گوناگون بوده که که هر رقم با توجه به نوع واریته خود از نظر طول روز مورد نیاز برای رشد به سه گروه روز کوتاه، روز متوسط و روز بلند تقسیم بندی می شوند. بر همین اساس و با توجه به طول روز و آب و هوای مورد نیاز برای کشت، پیازها دارای رنگ های سفید، قرمز، صورتی، بنفش، زرد می باشد.

۱.بذر پياز روز كوتاه:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد خود نیازمند ۱۰ الی ۱۲ ساعت روشنایی بوده که معمولا حدود ۷ ماه تا زمان محصول دهی زمان می برد. لذا بهترین زمان کاشت برای این نوع از ارقام فصل پاییز بوده و زمان برداشت اواخر زمستان یا اوایل بهار می باشد.

۲- بذر پیاز روز متوسط:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۳ الی ۱۴ ساعت روشنایی بوده که حدوداً ۵ الی ۶ ماه تا محصول دهی نهایی زمان می برد. برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای معتدل با طول روز متوسط بوده و بهترین زمان کاشت فصل زمستان و زمان برداشت نیز اواخر فصل بهتر و اوایل فصل تابستان می باشد.

۳- بذر پیاز روز بلند:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۶ الی ۱۷ ساعت روشنایی بوده که ۶ ماه زمان برای تولید محصول نهایی لازم است. همچنین این رقم از بذر پیاز نیازمند درجه حرارت بالا برای کاشت می باشند برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای سرد و معتدل بوده که در اوایل فصل بهار مورد کاشت قرار گرفته و در اواخر تابستان و اوایل پاییز بداشت می شوند.

 

پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
گارانتی و تسویه حساب مطمئن
دسته‌بندی :

توضیحات

پیاز مثل سیر، پیازچه و ترۀ فرنگی از خانوادۀ نوعی گیاه گلدار به نام Allium است.

این سبزی خوشمزه، همه کاره و نسبتاً ارزان سرشار از ویتامین ها، مواد معدنی و ترکیبات گیاهی سالم و مفید است.

هزاران سال است که خواص دارویی پیاز را می شناسیم. گفته می شود ورزشکاران در یونان باستان برای تصفیۀ خون از پیاز استفاده می کردند و طبیبان قرون وسطی برای درمان سردرد، بیماری قلبی و آفت دهان پیاز تجویز می کردند.

 ۹ مورد از خواص پیاز :

۱- سرشار از مواد مغذی

پیاز سرشار از مواد مغذی است یعنی میزان کالری موجود در آن کم و در مقابل، سرشار از ویتامین، فیبر و مواد معدنی است.

پیاز سرشار از ویتامین ث است که به تنظیم سیستم ایمنی، تولید کلاژن و جذب آهن کمک می کند.

ویتامین ث یک آنتی اکسیدانی قوی است که از سلول ها در برابر آسیب رادیکال های آزاد محافظت می کند.

پیاز ویتامین ب، از جمله فولات و ویتامین ب۶، دارد. فولات و ویتامین ب۶ در متابولیسم، تولید گلبول قرمز و عملکرد عصبی نقش کلیدی دارند.

در نهایت، پیاز یک منبع خوب برای دریافت پتاسیم است. پتاسیم یک مادۀ معدنی است که به موارد زیر کمک می کند:

عملکرد سلولی

حفظ تعادل مایعات

سلسله پیام های عصبی

عملکرد کلیه

انقباض عضلات

پزشکان توصیه می کنند روزانه ۴۷۰۰ میلی گرم پتاسیم مصرف کنید. پس با اضافه کردن پیاز به رژیم غذایی، پتاسیم مورد نیاز بدن را تأمین کنید.

۲- از خواص پیاز کمک به سلامت قلب

پیاز حاوی آنتی اکسیدان و ترکیباتی است که با التهاب مقابله می کنند و میزان تری گلیسیرید و کلسترول را پایین می آورند. در نتیجه، به حفظ سلامت قلب کمک می کنند.

پیاز مقدار زیادی کوئرستین (quercetin) دارد. کوئرستین نوعی فلاونوئید (flavonoid) ضد التهاب و آنتی اکسیدان است که به کاهش فشار خون کمک می کند.

در سال ۲۰۱۵، ۷۰ نفر مبتلا به اضافه وزن و فشار خون مورد آزمایش قرار گرفتند. شرکت کنندگان هر روز ۱۶۲ میلی گرم عصارۀ پیاز خوردند که سرشار از کوئرستین بود. نتیجه نشان داد میزان فشار خون سیستولی تا ۳.۶ میلی متر جیوه پایین آمد.

در سال ۲۰۱۴، ۵۴ خانم مبتلا به  سندرم تخمدان پلی کیستیک به مدت ۸ هفته هر روز ۸۰ الی ۱۲۰ گرم پیاز قرمز خام مصرف کردند. نتیجه نشان داد میزان توتال کلسترول و کلسترول مضر (LDL) پایین آمد.

۳- سرشار از آنتی اکسیدان

آنتی اکسیدان ترکیبی است که جلوی اکسایش را می گیرد. اکسایش فرایندی است که به سلول ها آسیب می زند و منجر به انواع بیماری ها مثل سرطان، دیابت و بیماری قلبی می شود.

پیاز سرشار از آنتی اکسیدان است و دست کم ۱۷ فلاونوئید دارد.

به ویژه، پیاز قرمز حاوی آنتوسیانین (anthocyanins) است. این رنگدانۀ گیاهی از خانوادۀ فلاونوئیدهاست که باعث قرمز شدن رنگ پیاز می شود. آنتوسیانین از بدن در برابر دیابت و برخی از انواع سرطان محافظت می کند.

در سال ۲۰۱۶، ۴۳ هزار و ۸۸۰ مرد بزرگسال مورد آزمایش قرار گرفتند. محققان دریافتند مصرف تفریحی ۶۱۳ میلی گرم آنتوسیانین خطر حملۀ قلبی غیر مهلک را ۱۴% کاهش داد.

بر همین اساس، نویسندگان پژوهش سال ۲۰۱۹ نتیجه گرفتند که مصرف غذاهای سرشار از آنتوسیانین خطر بیماری قلبی و مرگ ناشی از آن را کاهش می دهد.

۴- از خواص پیاز داشتن ترکیبات ضد سرطان

سیر و پیاز خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان، مثل معده و رودۀ بزرگ، را کاهش می دهند.

در سال ۲۰۱۵، نتیجۀ ۲۶ آزمایش مورد مطالعه قرار گرفت. محققان نتیجه گرفتند مصرف سیر و پیاز خطر ابتلا به سرطان معده را تا ۲۲% کاهش داد.

در سال ۲۰۱۴، نتیجۀ ۱۶ پژوهش روی مجموع ۱۳ هزار و ۳۳۳ نفر مورد بررسی قرار گرفت. محققان دریافتند کسانی که بیشتر پیاز می خوردند، ۱۵% کمتر از سایر افراد در معرض خطر سرطان رودۀ بزرگ قرار داشتند.

مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد پیاز حاوی نوعی ترکیب سولفور است که جلوی رشد تومور را می گیرد و سرعت گسترش سرطان تخمدان را کند می کند.

فیستین (fisetin) و کوئرستین موجود در پیاز از جمله آنتی اکسیدان های فلاونوئیدی هستند که از رشد تومور جلوگیری می کنند.

۵- تنظیم قند خون

خواص پیاز به تنظیم قند خون کمک می کند، پس برای افراد مبتلا به دیابت و پیش دیابت مفید است.

در سال ۲۰۱۰، ۸۴ نفر مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ مورد آزمایش قرار گرفتند. نتیجه نشان داد مصرف ۱۰۰ گرم پیاز قرمز خام به طرز قابل توجهی میزان قند خون ناشتا را بعد از ۴ ساعت کاهش داد.

در آزمایش سال ۲۰۲۰، موش های دیابتی به مدت ۸ هفته غذای حاوی ۵% پودر پیاز خشک شده خوردند. نتیجه نشان داد میزان قند خون ناشتا و تری گلیسیرید در مقایسه با گروه کنترل کاهش پیدا کرد.

شواهد نشان می دهد کوئرستین در رودۀ کوچک، پانکراس، ماهیچۀ اسکلتی، بافت چربی و کبد با سلول ها تعامل می کند و باعث کنترل قند خون بدن می شود.

۶- از خواص پیاز افزایش تراکم استخوان

وقتی حرف از سلامت استخوان ها می شود، اول از همه به لبنیات فکر می کنیم اما غذاهای دیگر، از جمله پیاز، به قوی شدن استخوان ها کمک می کنند.

در سال ۲۰۱۶، ۲۴ خانم میان سال و یائسه هر روز به مدت ۸ هفته ۱۰۰ میلی لیتر آب پیاز خوردند. نتیجه نشان داد آب پیاز روی تراکم استخوان و فعالیت آنتی اکسیدان تأثیر گذاشت.

در سال ۲۰۱۹، ۵۰۷ خانم (اعم از یائسه و غیر یائسه) مورد آزمایش قرار گرفتند. نتیجه نشان داد در مجموع تراکم استخوان در کسانی که دست کم یک بار در روز پیاز می خوردند، ۵% بیشتر از کسانی بود که ماهی یک بار یا کمتر پیاز می خوردند.

خواص پیاز به کاهش استرس اکسیداتیو، بالا بردن میزان آنتی اکسیدان ها و کاهش پوکی استخوان کمک می کند. در نتیجه، تراکم استخوان بهتر می شود.

۷- ضد باکتری

پیاز به مقابله با میکروب های خطرناک کمک می کند. از جمله:

ای کولی

سودوموناس آئروژینوزا

استافیلوکوک اورئوس

باسیلوس سرئوس

یک تحقیق آزمایشگاهی در سال ۲۰۱۰ نشان داد عصارۀ پیاز جلوی رشد ویبریو کلرا (باکتری مولد وبا) را می گیرد. این باکتری در بعضی از قسمت های دنیا شایع است و سلامت عمومی را به خطر می اندازد.

کوئرستین موجود در پیاز هم جلوی رشد باکتری را می گیرد.

بررسی ها نشان می دهد کوئرستین جلوی رشد چند مدل باکتری، از جمله هلیکوباکتر پیلوری (Helicobacter pylori)، را می گیرد. این باکتری باعث زخم معده و بعضی از سرطان های گوارشی می شود.

یک تحقیق آزمایشگاهی نشان داد کوئرستین به دیواره و غشای سلولی ای کولی و استافیلوکوک اورئوس آسیب می زند.

۸- کمک به سلامت گوارش از مهمترین خواص پیاز

پیاز سرشار از فیبر و پری بیوتیک است که برای حفظ سلامت روده ضروری و مفیدند.

پری بیوتیک نوعی فیبر غیر قابل هضم است که توسط باکتری مفید روده تجزیه می شود.

باکتری روده از پری بیوتیک تغذیه می کند و اسیدهای چرب زنجیره کوتاه می سازد. این اسیدها به موارد زیر کمک می کنند (+):

تقویت سلامت روده

تقویت ایمنی

کاهش التهاب

هضم بهتر

مصرف غذاهای حاوی پری بیوتیک باعث افزایش انواع پری بیوتیک ها، مثل لاکتوباسیلوس‌ و بیفیدوباکتریوم، می شود که به سلامت گوارش کمک می کنند.

پیاز سرشار از دو پری بیوتیک به نام های اینولین و فروکتوالیگوساکارید است که میزان باکتری های مفید روده را بالا می برند و سیستم ایمنی را تقویت می کنند.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “پیاز”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقایسۀ سریع

پیاز پاک‌کردنذرت(پاپ کورن) پاک‌کردنبذر ریحان سبز پاک‌کردنتره فرنگی پاک‌کردنبذر جعفری پاک‌کردنذرت مکزیکی پاک‌کردن
نامپیاز پاک‌کردنذرت(پاپ کورن) پاک‌کردنبذر ریحان سبز پاک‌کردنتره فرنگی پاک‌کردنبذر جعفری پاک‌کردنذرت مکزیکی پاک‌کردن
تصویرPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholderPlaceholder
شناسۀ محصول
امتیاز
قيمت
موجودی
وزننامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلوم
اندازهنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلومنامعلوم
اطلاعات اضافی
توضیح

تعریف پیاز

پیاز گیاه دو ساله علفی از خانواده آماریلیس (Amaryllidaceae) است که برای مصرف خوراکی استفاده می شود. پیاز به احتمال زیاد بومی جنوب غربی آسیا است، اما در حال حاضر در سراسر جهان، عمدتاً در مناطق معتدل رشد می کند.

زمین کاشت پیاز ( آماده سازی ):

تهیه خاک مناسب برای کاشت پیاز:

وجود خاک مناسب و زهکشی شده از اولین شروط لازم برای کاشت بذر پیاز می باشد. بدین منظور باید دقت داشت که با توجه به نوع ریشه دهی و رشد پیاز، زمین مورد کشت می بایست مسطح و بدون هرگونه سنگ و کلوخ باشد. زیرا وجود سنگلاخ در خاک مانع از رشد غده پیاز شده و باعث بد فرم گرفتن محصول می شود.

کاشت مستقیم بذر پیاز:

 کاشت بذر به عوامل زیادی همچون شرایط اقلیمی، شراایط آب و هوایی، نوع رقم و واریته بذر، نحوه کاشت و فصل مورد کشت دارد. فاصله بین هر ردیف ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و هر دانه بذر به فاصله ۲ سانتی متر کاشته می شود. برای کاشت بذر پیاز نیاز به حداقل ۸ کیلوگرم بذر در هر هکتار می باشد و در صورتی که زمین مورد کشت خطر بروز آفات وجود دارد تا ۱۸ کیلوگرم در هر هکتار توصیه می گردد. همچنین برای کاشت بذر به  صورت دست پاش نیازمند ۱۲ کیلوگرم بذر در هکتار لازم است.

کاشت نشاء بذر پیاز:

منظور از کاشت نشاء، کاشت پیازچه هایی است که از کشت متراکم سال قبل بدست آمده اند. به همین منظور در اوایل شروع فصل پاییز بذرها به صورت متراکم در محلی سرپوشیده کشت شده و پس از مساعد شدن شرایط آب و هوایی به محل کشت منتقل می گردند. مقدار بذر لازم برای نشاء حدوداً ۳ الی ۴ کیلوگرم می باشد. برای نشاء پیاز آن ها را در ردیف ها با فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری و فاصله ۱۰ سانتی متری از یک دیگر نشاء می کنند.  یکی از عوال مهم در نشاء پیاز قطر و طول آن می باشد و در صورت نامناسب بودن اندازه، باعث به وجود آمدن ساقه های بذر زودرس شده و ریشه ها متورم و بد فرم می شوند.

کاشت مخلوط پیاز با سایر بذرها:

با توجه به تراکم بذرهای کاشته شده در واحد سطح، بعد از جوانه زدن و سبز شدن نیاز به تنک کردن محصول بوده که علاوه بر صرف وقت و هزینه زیاد، ممکن است باعث بهم ریختگی در کشت صورت گرفته شود. از همین روی توصیه می شود تا از تنک کردن خودداری شود. بدین منظور برای برای ردگیری خطوط کاشت می توان بذر پیاز را با بذر گیاهان دیگیری همچون اسفنجاج، جعفری و یا تره فرنگی که زود رس بوده و همچنین با توجه به دیر جوانه زدن بذر پیاز (حدود ۱ الی ۲ ماه) ، مخلوطی از این بذرها مورد کشت قرار می گیرند. با این کار می توان یک الی دو هفته پس از کاشت زمین را وجین و سله کشی کرد.

کاشت پیازچه:

به منظور کاشت پیاز سبز از پیازچه استفاده می شود. برای کشت می بایست پیازچه ها را با فاصله ۱۰ سانتی متری از هم و فاصله بین خطوط حداقل ۲۰ سانتی متری از هم در عمق ۲ الی ۳ سانتی متر، به صورتی که با یکدیگر در تماس باشند، کاشت شود. برای کاشت پیاز نیز می بایست پیازچه ها به فاصله ۵۰ سانتی از هم و فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری از هم با عمق ۱.۵ سانتی متر کاشته شوند. یکیا از موارد مهم در کاشت از طریق پیازچه عدم توانایی در انبار کردن پیاز می باشد و بهتر است برای انبار کردن از روش کاشت مستقیم بذر استفاده گردد.

کاشت پیاز:

در این نوع از کاشت از پیازهایی با قطر حدوداً ۲.۵ سانتی متری که از محصولات کشت سال قبل به دست آمده اند استفاده می شود.

برداشت پیاز:

زمان و نحوه برداشت پیاز به عواملی چون نوع خاک، دما، آب و هوا و نوع رقم و واریته بذر مورد استفاده دارد. از همین روی در ارقام ایرانی برداشت به صورت دستی میسر نبوده و باید از ابزار مکانیکی استفاده نمود اما در ارقام خارجی با توجه به تشکل غده بر روی سطح زمین، می توان به صورت دستی برداشت نمود. همچنین پیاز را می توان به صورت غده های پیازی و یا به صورت پیازچه برداشت کرد. شرط مهم در برداشت پیاز رسیده بودن آن است که با خم شدن، افتادن و زرد شدن قسمت های هوایی بوته می توان رسیده شدن پیاز را متوجه شد. مصرف بلافاصله پیاز بعد از برداشت در صورت نرسیده بودن مشکلی نداشته ولی اگر قصد انبار کردن پیاز را داریم، می بایست حداقل ۵۰ درصد پیازها رسیده شده و پس از آن برداشت آغاز می شود که در مناطق با شرایط اقلیمی سردتر توصیه می گردد برداشت پس از رسیده شدن ۹۰ درصد مزرعه شروع گردد. برای برداشت پیاز لازم است تا حداقل ۳ الی ۴ هفته قبل از آن آبیاری مزرعه متوقف گردد تا نگهداری بهتری صورت گیرد. پس از برداشت نیز قسمت هوایی بوته را با وسیله های مناسبی چون قیچی و یا ابزارالات مکانیکی قطع می کنند. جهت جلوگیری از بروز بیماری و آفات به داخل غده نیز مقداری ۱ الی ۲ سانتی متر از سر بوته را بر روی غده باقی می گذارند. در زمان برداشت سه نوع پیاز در اندازه های متفاوت دیده می شوند که شامل پیاز های درشت با قطر حدودی ۷ سانتی متر که ۳ الی ۵ درصد کل محصولات می باشد، پیاز با سایز متوسط با قطر حدودی ۳ سانتی متر که تقریبا ۱۰ درصد محصولات را تشکیل می دهد، پیازهای ریز با قطری حدوداً ۲ سانتی متری که حداقل ۸۵ درصد کل محصولات مزرعه را شامل می شود.  

بررسی بیماری ها و آفت های کاشت پیاز:

آفت و  بیماریهای پیاز انواع مختلفی مثل ریشه سرخی، آنتراکنوز، زنگ پیاز،نماتد ساقه و غده، پوسیدگی خاکستری، پوسیدگی ریشه و طبق، سفیدک داخلی یا دروغی، سیاهک پیاز، لهیدگی باکتریایی و از آفات آن نیز تریپس و مگس پیاز دارد که باید برای مقابله با آنها کشاورز تمهیدات لازم را در نظر بگیرد.

انواع بذر پیاز برای کاشت:

پیاز دارای ارقام گوناگون بوده که که هر رقم با توجه به نوع واریته خود از نظر طول روز مورد نیاز برای رشد به سه گروه روز کوتاه، روز متوسط و روز بلند تقسیم بندی می شوند. بر همین اساس و با توجه به طول روز و آب و هوای مورد نیاز برای کشت، پیازها دارای رنگ های سفید، قرمز، صورتی، بنفش، زرد می باشد.

۱.بذر پياز روز كوتاه:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد خود نیازمند ۱۰ الی ۱۲ ساعت روشنایی بوده که معمولا حدود ۷ ماه تا زمان محصول دهی زمان می برد. لذا بهترین زمان کاشت برای این نوع از ارقام فصل پاییز بوده و زمان برداشت اواخر زمستان یا اوایل بهار می باشد.

۲- بذر پیاز روز متوسط:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۳ الی ۱۴ ساعت روشنایی بوده که حدوداً ۵ الی ۶ ماه تا محصول دهی نهایی زمان می برد. برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای معتدل با طول روز متوسط بوده و بهترین زمان کاشت فصل زمستان و زمان برداشت نیز اواخر فصل بهتر و اوایل فصل تابستان می باشد.

۳- بذر پیاز روز بلند:

این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۶ الی ۱۷ ساعت روشنایی بوده که ۶ ماه زمان برای تولید محصول نهایی لازم است. همچنین این رقم از بذر پیاز نیازمند درجه حرارت بالا برای کاشت می باشند برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای سرد و معتدل بوده که در اوایل فصل بهار مورد کاشت قرار گرفته و در اواخر تابستان و اوایل پاییز بداشت می شوند.  

تاریخچه

ذرت از حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش و در کشور مکزیک به صورت اهلی کشت شد. باستان‌شناسان کشف کردند که مردم از هزاران سال پیش پاپ‌کورن را می‌شناختند. شواهد فسیلی از کشور پرو نشان می‌دهد که ذرت در ۴۷۰۰ سال پیش از میلاد بو داده و فرآوری می‌گردیده است. در طول قرن ۱۹، پختن و بو دادن هسته‌ها با دست و روی اجاق انجام می‌شد. اصطلاح ذرت پخته‌شده برای اولین مرتبه توسط بروسلی روی شائوکان در فرهنگ لغت آمریکایی‌ها اثر جان راسل بارتلت و در سال ۱۸۴۸ ثبت گردید. در دهه ۱۸۸۰، چارلز کریترز در شیکاگو ایالات متحده، نوعی گاری‌های خیابانی را مجهز به پاپ‌کورن سازهای بخارپز کرد و شروع به فروش ذرت بوداده نمود.

در دوران رکود بزرگ، پاپ کورن نسبتاً ارزان بود و هر کیسه آن ۵ تا ۱۰ سنت بود و از این رو بسیار محبوب شد؛ بنابراین، در حالی که سایر مشاغل شکست خوردند، تجارت پاپ کورن رونق گرفت و به منبع درآمد بسیاری از کشاورزان و کارآفرینان در حال مبارزه، تبدیل شد از جمله خانواده ریدن بیکرز، که برند پاپ کورن Orville Redenbacher را ثبت کردند.

ریحان سبز گیاهی است یکساله، خوش بو، معطر و یکی از بهترین و پرطرفدارترین سبزی ها می باشد. ارتفاع بوته به حدود 30 تا 50 سانت می رسد. ریحان به خاکی حاصلخیز با مواد آلی زیاد نیاز دارد. این گیاه رشد خوبی در دامنه PH 3/4 تا 2/8 دارد اما بهترین رشد را در PH=6/5 دارد.

خواص ریحان

در رژیم غذایی، ریحان شیرین می‌تواند ویتامین‌ها، مواد معدنی و طیف وسیعی از آنتی اکسیدان‌ها را تامین کند. روغن اساسی آن نیز ممکن است فواید دارویی داشته باشد. خواص ریحان شیرین سبز یا بنفش در بسیاری از فروشگاه‌های مواد غذایی موجود است، در حالی که انواع دیگر طعم و رایحه‌های مختلفی دارند. نوع دیگر ریحان تولسی یا ریحان مقدس (Ocimum santum) است. این گیاه در داروهای تامیل و آیورودا، که عمدتا در جنوب شرقی آسیا انجام می‌شود، نقش درمانی دارد. ریحان شیرین با این ریحان مقدس کمی متفاوت است. در این مقاله، در مورد فواید سلامتی و محتوای تغذیه‌ای ریحان بیشتر بیاموزید و نکاتی درباره نحوه قرار دادن آن در رژیم غذایی بیابید.

خواص ریحان سبز و بنفش در سلامتی

خواص ریحان ممکن است فواید سلامتی در رژیم غذایی، به عنوان داروی گیاهی و به عنوان یک روغن اساسی فراهم کند. طاستفاده‌های سنتی شامل درمان گزش مار، سرماخوردگی و التهاب در مجاری بینی است – به عنوان مثال یک اثر مشترک سرماخوردگی. خواص ریحان در کاهش سلامتی باعث می‌شود که طعم تند نعنا را نداشته باشد، اما همان تاثیر را تا حدی روی درمان سرماخوردگی بگذارد. خواص ریحان در برخی از عناصر مغذی درشت مانند کلسیم و ویتامین K و همچنین طیف وسیعی از آنتی اکسیدان‌ها خودش را نشان‌ می‌دهد. به عنوان مثال، ریحان شیرین دارای غلظت بالایی از ماده شیمیایی اوژنول است. این به آن رایحه‌ای شبیه میخک می‌بخشد. خواص ریحان با داشتن آهک و لیمو دارای غلظت بالایی از لیمونن، باعث ایجاد رایحه در مرکبات می‌شود. اوژنول و لیمونن هر دو خاصیت آنتی اکسیدانی دارند.

کاهش استرس اکسیداتیو

آنتی اکسیدان‌ها برای از بین بردن رادیکال‌های آزاد بدن ضروری هستند. رادیکال‌های آزاد مولکول‌های ناپایداری هستند که در نتیجه متابولیسم و ​​سایر فرایندهای طبیعی ایجاد می‌شوند. آنها همچنین می‌توانند در نتیجه سیگار کشیدن و برخی از گزینه‌های رژیم غذایی شکل بگیرند. آنتی اکسیدان‌ها ترکیباتی هستند که به حذف این مولکول‌ها از بدن کمک می‌کنند. اگر در عوض تجمع یابند، استرس اکسیداتیو می‌تواند رخ دهد، در نتیجه باعث آسیب سلول و احتمالا بیماری می‌شود. دانشمندان ارتباط سرطان، بیماری‌های قلبی، آرتریت روماتوئید، دیابت و سایر موارد بهداشتی را با استرس اکسیداتیو مرتبط دانسته اند. بدن مقداری آنتی اکسیدان تولید می‌کند، اما همچنین لازم است مقداری از رژیم غذایی جذب کند. از جمله آنتی اکسیدان‌های زیادی که در ریحان وجود دارد، آنتوسیانین‌ها و بتا کاروتن است. خواص ریحان در آنتی اکسیدان بودنش، کمک زیادی به بهبود بیماری‌ها می‌کند.

خواص ریحان برای کبد

ریحان یکی از گیاهان پرخاصیت است که در طب سنتی و تحقیقات جدید، نقش مهمی در تقویت عملکرد کبد و محافظت از آن شناخته شده است. مطالعات نشان می‌دهد که خواص ریحان برای کبد بیشتر به دلیل وجود آنتی‌اکسیدان‌ها و ترکیبات ضدالتهابی این گیاه است. این ترکیبات می‌توانند به کاهش استرس اکسیداتیو در سلول‌های کبدی کمک کرده و روند بازسازی و پاکسازی کبد را سرعت ببخشند. در سال 2015، یک پژوهش علمی روی حیوانات نشان داد که مصرف پودر تهیه‌شده از گیاه تولسی (نوعی ریحان مقدس در طب سنتی هند) توانست آسیب‌های ایجادشده در کبد را تا حد زیادی بهبود دهد. این موضوع نشان می‌دهد که مصرف منظم ریحان یا فرآورده‌های طبیعی آن می‌تواند در بهبود سلامت کبد و افزایش توانایی آن در دفع سموم نقش مؤثری داشته باشد. اگر به دنبال روش‌های طبیعی برای تقویت کبد هستید، می‌توانید علاوه بر گنجاندن ریحان تازه در رژیم غذایی، از محصولات گیاهی تخصصی موجود در داروخانه گیاهی دکتر بانوکا برای پاکسازی کبد نیز استفاده کنید.

ریحان بنفش برای سرطان

در مروری که در سال 2013 منتشر شد، بررسی شد که آیا تولسی یا ریحان مقدس می تواند از سرطان جلوگیری کند. نویسندگان نتیجه گرفتند که مواد شیمیایی موجود در ریحان مقدس ممکن است به جلوگیری از انواع خاصی از سرطان‌های پوست، کبد، دهان و ریه کمک کند.

به نظر می‌رسد که آنها این کار را با افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی، تغییر بیان ژن، تحریک مرگ سلول و کاهش سرعت تقسیم سلولی انجام می‌دهند. با این حال، مطالعات در این بررسی بالینی بوده یا در حیوانات انجام شده است. تأیید اثرات به تحقیقات بیشتری نیاز دارد. خواص ریحان برای عفونت

ریحان برای فشار خون بالا

ریحان یکی از گیاهان ارزشمند در طب سنتی است که فواید متعددی برای سلامت قلب و عروق دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که استفاده از ریحان برای فشار خون بالا می‌تواند نقش حمایتی داشته باشد. در یک بررسی در سال 2011، مشخص شد که عصاره ریحان شیرین به دلیل وجود ترکیبی به نام اوژنول، قادر است به طور موقت فشار خون بالا را کاهش دهد. اوژنول با مسدود کردن کانال‌های کلسیم در بدن، سبب کاهش فشار خون می‌شود. هرچند این اثر کوتاه‌مدت بود و تنها چند دقیقه بعد فشار خون دوباره به سطح قبلی بازگشت. با این حال، نتایج تحقیقات دیگر نشان می‌دهد که مصرف منظم فرآورده‌های گیاهی ریحان می‌تواند بر عوامل خطر بیماری‌های قلبی و عروقی تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، در یک مطالعه چهار هفته‌ای روی داوطلبان سالم، مصرف روزانه کپسول حاوی 300 میلی‌گرم عصاره برگ خشک تولسی (نوعی ریحان مقدس) باعث کاهش سطح کلسترول و تری‌گلیسیرید شد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ریحان می‌تواند در کنار سبک زندگی سالم، به بهبود سلامت قلب و کنترل فشار خون کمک کند. اگر به دنبال روش‌های طبیعی و ایمن برای حمایت از سلامت قلب و کاهش فشار خون هستید، می‌توانید از بهترین قرص گیاهی فشار خون بالا استفاده کنید. محافظت در برابر پیری پوست   طبق تحقیق منتشر شده در سال 2011، ثابت شد که خواص ریحان می‌تواند به محافظت از پوست در برابر برخی از اثرات پیری کمک کند. در این مطالعه، دانشمندان از عصاره ریحان برای مدل‌های آزمایشگاهی پوست استفاده کردند. نتایج حاکی از آن است که استفاده از عصاره‌های ریحان در کرم‌های موضعی پوست می‌تواند باعث رطوبت رسانی به پوست و کاهش زبری و چین و چروک پوست شود.   اگرچه عصاره‌های ریحان در دوزهای خاص ممکن است این تأثیر را داشته باشند، اما مصرف ریحان لزوما به نفع پوست نخواهد بود. اگرچه، آنتی اکسیدان‌های موجود در ریحان و سایر غذاهای گیاهی ممکن است اثر محافظتی داشته باشند در صورتی که فرد آنها را به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متنوع مصرف کند.  

کاهش قند خون بالا

  بعضی از پزشکان طب سنتی از خواص ریحان برای کمک به مدیریت سطح قند خون توصیه می‌شود. مطالعه سال 2019 روی موش‌ها نشان داد که عصاره برگ‌های شیرین ریحان به کاهش سطح قند خون بالا کمک می‌کند. همچنین نتایج نشان داد که برگ ریحان ممکن است به درمان اثرات طولانی مدت قند خون بالا کمک کند. اگر تحقیقات بیشتر این یافته‌ها را تأیید کند، عصاره ریحان می‌تواند برای افراد دیابتی مفید باشد. کاهش قند خون که از خواص ریحان سبز و بنفش به حساب می‌اید، در داروهای گیاهی زیادی استفاده می‌شود.

تقویت سلامت روان

استرس ذهنی می‌تواند باعث تولید رادیکال‌های آزاد در بدن شود. طبق یک بررسی در سال 2014 که به نقش تولیس در داروی آیورودا پرداخته شده است، این گیاه حاوی خواصی است که می تواند به شما کمک کند.
  • استرس، اضطراب و افسردگی را کاهش می‌دهد.
  • توانایی تفکر و تعقل را افزایش می‌دهد.
  • از کاهش حافظه مربوط به سن جلوگیری می‌کند.
  • خواب و رابطه جنسی مرتبط با استرس را بهبود می‌بخشد.

داروهای گیاهی مناسب برای تقویت حافظه

به گفته نویسندگان، برخی مطالعات نتایج قابل مقایسه‌ای با داروهای دیازپام و داروهای ضد افسردگی داشته اند. با این حال، تایید این یافته‌ها نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. همچنین، بعید است مصرف آن – به عنوان مثال در چای – مانند دریافت دوز یک عصاره همان اثر را داشته باشد.

کاهش التهاب و تورم

استرس اکسیداتیو می‌تواند منجر به التهاب، عاملی در بیماری‌های مختلف، از جمله سرطان، دیابت نوع 2 و آرتریت روماتوئید شود. در سال 2017، محققان خواص ضد التهابی روغن ریحان شیرین را تجزیه و تحلیل کردند. طبق نتایج آنها، روغن ریحان ممکن است به درمان بیماری‌های مختلفی که شامل التهاب ناشی از استرس اکسیداتیو هستند، کمک کند. مشخص نیست که آیا خوردن ریحان می‌تواند همان تاثیر را داشته باشد. خواص ریحان و روغن ریحان که به طور صنعتی گرفته می‌شود به طور کامل در کاهش التهاب اثبات نشده است. اما وجود آنتی اکسیدان در خواص ریحان، به کاهش التهاب و تورم دستگاه های داخلی کمک می‌کند.

مبارزه با عفونت

پزشکان مختلفی از طب سنتی از این گیاه به عنوان یک ماده ضد میکروبی استفاده کرده اند و برخی تحقیقات علمی از این کاربرد پشتیبانی می‌کنند. در سال 2013 ، محققان از روغن ریحان شیرین به سویه‌های مختلف اشریشیا کلی یا E. coli استفاده کردند. این باکتری‌ها از افراد مبتلا به عفونت‌های تنفسی، شکمی، ادراری یا پوستی و همچنین از تجهیزات بیمارستان ناشی می‌شود. نتایج نشان داد که روغن در برابر این باکتری‌ها فعال است. محققان نتیجه گرفتند که روغن ریحان می‌تواند به درمان یا جلوگیری از برخی انواع عفونت کمک کند.
تره‌فرنگی یا گندنا یا نوش پیاز (نام علمیAllium ampeloprasum) یک سبزی از سرده والک و از خانواده نرگسیان است. این سبزی که مصارف گوناگون خوراکی دارد معمولاً بدون طبخ مصرف نمی‌شود و لازم است که تفت داده شود.
یاز های آب و هوایی برای کاشت تره فرنگی
بهترین زمان کاشت تره فرنگی
به طورکلی می توان بیان نمود که گیاه تره فرنگی برای رشد، هوای خنک را بیشتر از هوای گرم می پسندد و گرمای زیاد باعث از بین رفتن تره می شود. در نتیجه می توان گفت که بهترین زمان کاشت تره فرنگی، فصل بهار و پاییز است.
نیاز نوری برای کاشت تره فرنگی
تره فرنگی از جمله گیاهانی می باشد که برای جوانه زنی و رشد ایده آل خود، نیازمند نور کافی است. تره فرنگی باید در جایی کاشته شود که حداقل 6 الی 8 ساعت نور مستقیم خورشید را دریافت نماید.
خاک مناسب برای کاشت تره فرنگی
برای رشد مناسب تره فرنگی بهتر است از خاک شنی و لومی استفاده شود. قبل از کاشت بذر تره فرنگی باید به غنی سازی خاک بستر پرداخت؛ برای این منظور پیشنهاد می شود از کودهای حیوانی یا کودهای ریز مغذی بهره ببرید. ترکیب کردن خاک با کمپوست نیز به کیفیت و کمیت گیاه تولیدی کمک شایان توجهی می نماید. زهکشی مناسب خاک بستر نیز از دیگر عوامل تاثیرگذار در کیفیت رشد گیاه تره می باشد.
میزان آبیاری موردنیاز برای تره فرنگی
تره فرنگی از جمله گیاهانی می باشد که نیازمند آبیاری منظم و مکرر تا زمان جوانه زنی بذرها هستند. به طوری که سطح بستر کشت آنها باید همواره مرطوب باشد. از این رو بهتر است گیاه را به صورت روزانه آبیاری نمایید. بعد از گذر از این مرحله هفته 2 بار آبیاری برای گیاه کافی می باشد. در صورت آبیاری کم، برگ های تره فرنگی پژمرده، چروکیده و سوخته خواهند شد. همچنین در صورت زیاده روی در آبیاری، شاهد کوتاهی قامت گیاهان خواهید بود.
روش کاشت بذر تره فرنگی در باغ و باغچه
قبل از کاشت ابتدا زمین را شخم زده و سپس خاک باغچه را به عمق 5 الی 7 سانتی متر با کودبرگ و کود دامی کهنه ترکیب کرده و زمین را صاف کنید. بذرها را روی بستر آماده شده بپاشید (دقت کنید بذرها به صورت فشرده در کنار هم قرار نگیرند). روی بذرها را با خاکی به عمق نیم سانت بپوشانید. سپس به آرامی و ترجیحا از طریق آبپاش زمین را آبیاری نمایید. حدود یک الی دو هفته طول می کشد تا بذرها سبز شوند.
پرورش و کاشت بذر تره فرنگی در خانه (گلدان)
  • بذرها را به مدت 12 الی 24 ساعت در آب بخیسانید. (جهت افزایش قدرت جوانه زنی)
  • یک گلدان سفالی انتخاب کنید. (برای جلوگیری از سوختن ریشه های گیاه با افزایش دمای خاک در گلدان های پلاستیکی و فلزی، توصیه می شود جنس گلدان را سفالی انتخاب نمایید.)
  • مقداری سنگریزه به عمق 1 الی 2 سانت در کف گلدان قرار دهید. (از وجود منافذ در زیر گلدان مطمئن شوید.)
  • خاک آماده را در گلدان بریزید. (60 درصد خاک باغچه + 20 درصد ماسه + 20 درصد کود دامی)
  • خاک را مرطوب کنید.
  • بذر ها را با فاصله به روی بستر بپاشید.
  • روی بذرها را با نیم سانت کود دامی بپوشانید.
  • با آبپاش و به آرامی آبیاری کنید.
  • بعد از 5 الی 7 روز گیاه سبز می شود.
  • با کلفت شدن ساقه ها، گیاه آماده برداشت می شود.
میزان بذر موردنیاز:
میزان بذر مصرفی از تره فرنگی در هر یک مترمربع زمین حدود 3 الی 4 گرم می باشد.

 کاشت سبزی جعفری در خانه

زمان کاشت جعفری : در سبزی‌کاری‌های بزرگ و در مناطق معتدل در بهار و گاهی نیز در پائیز است.

1- کاشت مستقیم بذر جعفری

می‌توانید بذر جعفری را مستقیم در بستر اصلی (باغ و یا گلدان) کشت کنید. برای این منظور، شرایط آب و هوایی باید مناسب باشد و اگر آب و هوا بسیار سرد باشد، نتیجه نخواهید گرفت. بنابراین کشت مستقیم جعفری باید بعد از آخرین یخبندان انجام شود.

2- نشاءگیری جعفری

  • می‌توانید بذرهای جعفری را در محیط خانه و در سینی کشت، آماده کنید و بعد از ظاهر شدن 3 برگ، جوانه‌ها یا نشاءها را به بستر اصلی منتقل کنید. در واقع یکی از مهمترین مزیت‌های نشاء گیری این است که شما می‌توانید بذرها را در شرایط کنترل شده آماده کنید و بعد از مساعد شدن آب و هوای بیرون، به زمین اصلی منتقل کنید و به این ترتیب در صرف زمان صرفه جویی کرده اید و محصولتان نیز سریع تر آماده خواهد شد.
  • جعفری به خوبی در هر باغ یا گلدانی رشد می‌کند، اما این سبزی تحت شرایط سخت نمی‌تواند بخوبی رشد کند. برای کاشت جعفری مکانی انتخاب کنید که حداقل بخشی از نور خورشید را دریافت کند.
  • اگر تصمیم دارید که جعفری را در گلدان بکارید، باید گلدان را روی یک طاقچه ای قرار دهید که نور خورشید صبح از آن پنجره به جعفری ها بتابد، مانند یک پنجره جنوبی.
  • زمین مورد نظر باید نرم و دارای مواد غذایی مناسب باشد. زمین‌های نیمه سنگین با هوموس کافی، لومی و شن لومی بهترین زمین های کشت این گیاه اند.
  • برای کاشت جعفری بهتر است ابتدا بذرهای گیاه را یک شب در آب به تنهایی یا ابتدا در آب و مایع ظرفشویی به مدت یک ساعت بخیسانید و سپس در آب به تنهایی یک شب قرار دهید.
  • به این منظور یک ظرف بزرگ را با آب ولرم پر کرده و به آن یک قطره مایع ظرفشویی اضافه کنید. مخلوط را تکان دهید تا کاملاً حل شود. سپس تمام بذرهای جعفری را در مخلوط قرار دهید. گرمای آب و مایع ظرفشویی کمک خواهد کرد که پوشش سخت بذر گیاه راحت‌تر شکسته شده و کمک به رشد سریع بذر می‌کند.
  • سپس بذرها را خارج کرده و به خوبی بشویید و سپس یک شب در آب ولرم بخیسانید. پس از ۲۴ ساعت خیساندن بذرهای جعفری در آب، بذرها را در یک صافی بریزید تا آب اضافی آنها گرفته و کاملا خشک شوند. هنگامی که بذرهای جعفری کاملاً خشک شدند، آماده کاشت هستند.
  • اگر می‌خواهید به زمان کاشت جعفری‌ها سرعت بیشتری ببخشید، می‌توانید بذرهای جعفری را زودتر از روز موردنظرتان در گلدان‌های کوچک بکارید و پس از جوانه زنی آنها را به مکان نهایی انتقال دهید.
  • اگر قصد دارید بذرهای جعفری را بدون نشاء گیری و مستقیم در بستر اصلی بکارید، صبر کنید تا زمانی که فصل سرما و خطر یخبندان بطور کامل تمام شود و سپس بذرها را بطور مستقیم در باغ پخش کنید. معمولاً، بذرهای جعفری باید در اوایل فصل بهار، در اسفند ماه یا فرودین ماه کاشته شوند.
  • گلدانی با عمق مناسب را انتخاب نموده و دانه‌ها با فاصله ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و در عمق ۶ تا ۸ میلیمتری از سطح خاک، در خاک لومی شنی که با خاکبرگ مخلوط شده است و زهکشی مناسب دارد، بکارید. بهتر است قبل از کاشت بذر، خاک گلدان کاملا مرطوب باشد
  • بوته‌های جعفری را حداقل یک بار در هفته برای افزایش و توسعه ریشه ی عمودی اصلی بلندتر، آبیاری کنید. شما ممکن است در طول دوره های بسیار گرم و خشک، نیاز به آب بیشتری برای آبیاری بوته‌های جعفری داشته باشید. اگر شما جعفری خود را در خانه و داخل گلدان کاشتید، آنها را به اندازه کافی آبیاری کنید درحدی که خاک فقط بطور مرتب مرطوب باشد
  • بوته‌های جعفری را یکبار در هر ماه با استفاده از کود عمومی به منظور حفظ تولید گیاه در کل فصل، کوددهی کنید. همچنین می‌توانید برای افزایش مواد مغذی خاک، کمپوست را به خاک اضافه کنید و جعفری‌ها را تقویت کنید.
  • هنگامی که بوته‌های جعفری، مجموعه‌ای از سه برگ سبز شدند، بدین معنی است که کاملاً جعفری‌ها رشد کرده‌اند، و آماده برداشت هستند. توجه داشته باشید که برداشت برگ‌ها از قسمت بالای گیاه، عملکرد محصول را کاهش می‌دهد، بنابراین سبزی‌های جعفری را با ساقه برداشت کنید.
 
معرفی کوتاه بذر شنبلیله یک بذر خوراکی با طعم منحصر به فرد و کمی تلخ است که در آشپزی، طب سنتی و کشاورزی محبوب است. با نام علمی Trigonella foenum-graecum، این گیاه معمولاً در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری پرورش می‌یابد. مصرف متنوع: ادویه برای غذاهای ایرانی و هندی، نوشیدنی‌های سالم، و استفاده در مکمل‌های گیاهی. مشخصات محصول نوع بذر: شنبلیله معمولی / بذر تازهخشک شده وزن بسته‌بندی: ۱۰۰ گرام | ۰.۵ کیلوگرم | ۱ کیلوگرم (متناسب با گزینه‌های فروش شما) سایز بذر: متوسط تا کوچک کیفیت: کاملاً خشک، بدون آلودگی، بدون کپک خلوص: ۹۸–۱۰۰٪ خلوص بذر شنبلیله از نظر بافت و اندازه روش نگهداری: در محیط خشک و خنک، دور از نور مستقیم خورشید نگهداری پس از باز شدن: در ظرف محکم درب‌دار و در جای خشک مزایا و خواص خواص غذایی بالا: منبع خوب پروتئین گیاهی، فیبر، و ویتامین‌ها (A، C، B-complex) و مواد معدنی مانند آهن و کلسیم. کاربردهای آشپزی: ادویه‌دهنده به غذاهای ایرانی و هندی تبدیل به پودر یا روغن شنبلیله برای طعم‌دهی به خوراک‌ها خواص سلامتی: کمک به تنظیم قندخون (مطالعات نشان داده‌اند که مصرف دانه‌ها ممکن است به بهبود شاخص‌های قندخون کمک کند) پشتیبانی از هضم و التهاب گوارشی در برخی از افراد کاربرد در کشت و کارخانجات: برای سبزیجات مرکب، کشت ترکیبی (intercropping)، و استفاده در گلخانه‌ها نکته بازار: بذر شنبلیله به دلیل عطر و طعم خاص، در میان آشپزها و علاقه‌مندان به طب مکمل محبوب است. ارائه توضیحات درباره عطر و طعم (مثلاً "بوی خوش با لذت تلخی ملایم") می‌تواند به افزایش فروش کمک کند. راهنمای استفاده برای پاشش روی غذاها با رنگین‌کمان طعم: ۱–۲ قاشق چای‌خوری در هر وعده. برای عصاره یا پودر: بذر را در آسیاب کاملاً تمیز آسیاب کنید تا به پودر نرم برسد. برای تهیه دم‌کرده: ۱–۲ قاشق چای‌خوری دانه در ۱ لیتر آب، ۱۰–۱۵ دقیقه بجوشانید. شیوه‌های بسته‌بندی و حمل‌ونقل بسته‌بندی: کیسه‌های مقاوم یا جعبه‌های مقوایی با ویژگی حفاظت از رطوبت استانداردها: GMP، ISO یا هر گواهی کیفی که شرکت شما ارائه می‌دهد تاریخ انقضا: مشخص روی بسته با امکان تست کیفیت در بازه‌های زمانی چرا از ما بذر شنبلیله بخریم؟ کیفیت برتر با سطح خلوص بالا و بدون آلودگی قیمت رقابتی و گزینه‌های مختلف وزن روش‌های ارسال امن برای حفظ تازگی و طعم پشتیبانی مشتریان: مشاوره در مصرف و نگهداری بذرها
افزودن به سبد خرید

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

اطلاعات بیشتر

ما در بوتانیکا با هدف تأمین محصولات عمده با بهترین کیفیت و قیمت رقابتی فعالیت می‌کنیم. مأموریت ما ایجاد پلی مطمئن بین تولیدکنندگان و خریداران عمده است تا بتوانند بدون واسطه و با بهترین شرایط همکاری کنند

زمینه‌های نمایش داده شده را انتخاب نمایید. بقیه مخفی خواهند شد. برای تنظیم مجدد ترتیب، بکشید و رها کنید.
  • تصویر
  • شناسۀ محصول
  • امتیاز
  • قيمت
  • وزن
  • اندازه
  • توضیح
  • افزودن به سبد خرید
برای مخفی‌کردن نوار مقایسه، بیرون را کلیک نمایید
مقایسه
صفحه اصلی
فروشگاه
لیست علاقه‌مندی‌ها
حساب کاربری