مجموع: 1,920,000 تومان
ارسال رایگان برای سفارش بالای 5,000,000 تومان
پیاز
تعریف پیاز
پیاز گیاه دو ساله علفی از خانواده آماریلیس (Amaryllidaceae) است که برای مصرف خوراکی استفاده می شود. پیاز به احتمال زیاد بومی جنوب غربی آسیا است، اما در حال حاضر در سراسر جهان، عمدتاً در مناطق معتدل رشد می کند.
زمین کاشت پیاز ( آماده سازی ):
تهیه خاک مناسب برای کاشت پیاز:
وجود خاک مناسب و زهکشی شده از اولین شروط لازم برای کاشت بذر پیاز می باشد. بدین منظور باید دقت داشت که با توجه به نوع ریشه دهی و رشد پیاز، زمین مورد کشت می بایست مسطح و بدون هرگونه سنگ و کلوخ باشد. زیرا وجود سنگلاخ در خاک مانع از رشد غده پیاز شده و باعث بد فرم گرفتن محصول می شود.
کاشت مستقیم بذر پیاز:
کاشت بذر به عوامل زیادی همچون شرایط اقلیمی، شراایط آب و هوایی، نوع رقم و واریته بذر، نحوه کاشت و فصل مورد کشت دارد. فاصله بین هر ردیف ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و هر دانه بذر به فاصله ۲ سانتی متر کاشته می شود. برای کاشت بذر پیاز نیاز به حداقل ۸ کیلوگرم بذر در هر هکتار می باشد و در صورتی که زمین مورد کشت خطر بروز آفات وجود دارد تا ۱۸ کیلوگرم در هر هکتار توصیه می گردد. همچنین برای کاشت بذر به صورت دست پاش نیازمند ۱۲ کیلوگرم بذر در هکتار لازم است.
کاشت نشاء بذر پیاز:
منظور از کاشت نشاء، کاشت پیازچه هایی است که از کشت متراکم سال قبل بدست آمده اند. به همین منظور در اوایل شروع فصل پاییز بذرها به صورت متراکم در محلی سرپوشیده کشت شده و پس از مساعد شدن شرایط آب و هوایی به محل کشت منتقل می گردند.
مقدار بذر لازم برای نشاء حدوداً ۳ الی ۴ کیلوگرم می باشد. برای نشاء پیاز آن ها را در ردیف ها با فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری و فاصله ۱۰ سانتی متری از یک دیگر نشاء می کنند. یکی از عوال مهم در نشاء پیاز قطر و طول آن می باشد و در صورت نامناسب بودن اندازه، باعث به وجود آمدن ساقه های بذر زودرس شده و ریشه ها متورم و بد فرم می شوند.
کاشت مخلوط پیاز با سایر بذرها:
با توجه به تراکم بذرهای کاشته شده در واحد سطح، بعد از جوانه زدن و سبز شدن نیاز به تنک کردن محصول بوده که علاوه بر صرف وقت و هزینه زیاد، ممکن است باعث بهم ریختگی در کشت صورت گرفته شود. از همین روی توصیه می شود تا از تنک کردن خودداری شود.
بدین منظور برای برای ردگیری خطوط کاشت می توان بذر پیاز را با بذر گیاهان دیگیری همچون اسفنجاج، جعفری و یا تره فرنگی که زود رس بوده و همچنین با توجه به دیر جوانه زدن بذر پیاز (حدود ۱ الی ۲ ماه) ، مخلوطی از این بذرها مورد کشت قرار می گیرند. با این کار می توان یک الی دو هفته پس از کاشت زمین را وجین و سله کشی کرد.
کاشت پیازچه:
به منظور کاشت پیاز سبز از پیازچه استفاده می شود. برای کشت می بایست پیازچه ها را با فاصله ۱۰ سانتی متری از هم و فاصله بین خطوط حداقل ۲۰ سانتی متری از هم در عمق ۲ الی ۳ سانتی متر، به صورتی که با یکدیگر در تماس باشند، کاشت شود. برای کاشت پیاز نیز می بایست پیازچه ها به فاصله ۵۰ سانتی از هم و فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری از هم با عمق ۱.۵ سانتی متر کاشته شوند. یکیا از موارد مهم در کاشت از طریق پیازچه عدم توانایی در انبار کردن پیاز می باشد و بهتر است برای انبار کردن از روش کاشت مستقیم بذر استفاده گردد.
کاشت پیاز:
در این نوع از کاشت از پیازهایی با قطر حدوداً ۲.۵ سانتی متری که از محصولات کشت سال قبل به دست آمده اند استفاده می شود.
برداشت پیاز:
زمان و نحوه برداشت پیاز به عواملی چون نوع خاک، دما، آب و هوا و نوع رقم و واریته بذر مورد استفاده دارد. از همین روی در ارقام ایرانی برداشت به صورت دستی میسر نبوده و باید از ابزار مکانیکی استفاده نمود اما در ارقام خارجی با توجه به تشکل غده بر روی سطح زمین، می توان به صورت دستی برداشت نمود. همچنین پیاز را می توان به صورت غده های پیازی و یا به صورت پیازچه برداشت کرد.
شرط مهم در برداشت پیاز رسیده بودن آن است که با خم شدن، افتادن و زرد شدن قسمت های هوایی بوته می توان رسیده شدن پیاز را متوجه شد. مصرف بلافاصله پیاز بعد از برداشت در صورت نرسیده بودن مشکلی نداشته ولی اگر قصد انبار کردن پیاز را داریم، می بایست حداقل ۵۰ درصد پیازها رسیده شده و پس از آن برداشت آغاز می شود که در مناطق با شرایط اقلیمی سردتر توصیه می گردد برداشت پس از رسیده شدن ۹۰ درصد مزرعه شروع گردد.
برای برداشت پیاز لازم است تا حداقل ۳ الی ۴ هفته قبل از آن آبیاری مزرعه متوقف گردد تا نگهداری بهتری صورت گیرد. پس از برداشت نیز قسمت هوایی بوته را با وسیله های مناسبی چون قیچی و یا ابزارالات مکانیکی قطع می کنند. جهت جلوگیری از بروز بیماری و آفات به داخل غده نیز مقداری ۱ الی ۲ سانتی متر از سر بوته را بر روی غده باقی می گذارند.
در زمان برداشت سه نوع پیاز در اندازه های متفاوت دیده می شوند که شامل پیاز های درشت با قطر حدودی ۷ سانتی متر که ۳ الی ۵ درصد کل محصولات می باشد، پیاز با سایز متوسط با قطر حدودی ۳ سانتی متر که تقریبا ۱۰ درصد محصولات را تشکیل می دهد، پیازهای ریز با قطری حدوداً ۲ سانتی متری که حداقل ۸۵ درصد کل محصولات مزرعه را شامل می شود.
بررسی بیماری ها و آفت های کاشت پیاز:
آفت و بیماریهای پیاز انواع مختلفی مثل ریشه سرخی، آنتراکنوز، زنگ پیاز،نماتد ساقه و غده، پوسیدگی خاکستری، پوسیدگی ریشه و طبق، سفیدک داخلی یا دروغی، سیاهک پیاز، لهیدگی باکتریایی و از آفات آن نیز تریپس و مگس پیاز دارد که باید برای مقابله با آنها کشاورز تمهیدات لازم را در نظر بگیرد.
انواع بذر پیاز برای کاشت:
پیاز دارای ارقام گوناگون بوده که که هر رقم با توجه به نوع واریته خود از نظر طول روز مورد نیاز برای رشد به سه گروه روز کوتاه، روز متوسط و روز بلند تقسیم بندی می شوند. بر همین اساس و با توجه به طول روز و آب و هوای مورد نیاز برای کشت، پیازها دارای رنگ های سفید، قرمز، صورتی، بنفش، زرد می باشد.
۱.بذر پياز روز كوتاه:
این رقم از پیاز در طی دوره رشد خود نیازمند ۱۰ الی ۱۲ ساعت روشنایی بوده که معمولا حدود ۷ ماه تا زمان محصول دهی زمان می برد. لذا بهترین زمان کاشت برای این نوع از ارقام فصل پاییز بوده و زمان برداشت اواخر زمستان یا اوایل بهار می باشد.
۲- بذر پیاز روز متوسط:
این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۳ الی ۱۴ ساعت روشنایی بوده که حدوداً ۵ الی ۶ ماه تا محصول دهی نهایی زمان می برد. برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای معتدل با طول روز متوسط بوده و بهترین زمان کاشت فصل زمستان و زمان برداشت نیز اواخر فصل بهتر و اوایل فصل تابستان می باشد.
۳- بذر پیاز روز بلند:
این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۶ الی ۱۷ ساعت روشنایی بوده که ۶ ماه زمان برای تولید محصول نهایی لازم است. همچنین این رقم از بذر پیاز نیازمند درجه حرارت بالا برای کاشت می باشند برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای سرد و معتدل بوده که در اوایل فصل بهار مورد کاشت قرار گرفته و در اواخر تابستان و اوایل پاییز بداشت می شوند.
پرداخت با کلیه کارتهای بانکی کشور
توضیحات
پیاز مثل سیر، پیازچه و ترۀ فرنگی از خانوادۀ نوعی گیاه گلدار به نام Allium است.
این سبزی خوشمزه، همه کاره و نسبتاً ارزان سرشار از ویتامین ها، مواد معدنی و ترکیبات گیاهی سالم و مفید است.
هزاران سال است که خواص دارویی پیاز را می شناسیم. گفته می شود ورزشکاران در یونان باستان برای تصفیۀ خون از پیاز استفاده می کردند و طبیبان قرون وسطی برای درمان سردرد، بیماری قلبی و آفت دهان پیاز تجویز می کردند.
۹ مورد از خواص پیاز :
۱- سرشار از مواد مغذی
پیاز سرشار از مواد مغذی است یعنی میزان کالری موجود در آن کم و در مقابل، سرشار از ویتامین، فیبر و مواد معدنی است.
پیاز سرشار از ویتامین ث است که به تنظیم سیستم ایمنی، تولید کلاژن و جذب آهن کمک می کند.
ویتامین ث یک آنتی اکسیدانی قوی است که از سلول ها در برابر آسیب رادیکال های آزاد محافظت می کند.
پیاز ویتامین ب، از جمله فولات و ویتامین ب۶، دارد. فولات و ویتامین ب۶ در متابولیسم، تولید گلبول قرمز و عملکرد عصبی نقش کلیدی دارند.
در نهایت، پیاز یک منبع خوب برای دریافت پتاسیم است. پتاسیم یک مادۀ معدنی است که به موارد زیر کمک می کند:
عملکرد سلولی
حفظ تعادل مایعات
سلسله پیام های عصبی
عملکرد کلیه
انقباض عضلات
پزشکان توصیه می کنند روزانه ۴۷۰۰ میلی گرم پتاسیم مصرف کنید. پس با اضافه کردن پیاز به رژیم غذایی، پتاسیم مورد نیاز بدن را تأمین کنید.
۲- از خواص پیاز کمک به سلامت قلب
پیاز حاوی آنتی اکسیدان و ترکیباتی است که با التهاب مقابله می کنند و میزان تری گلیسیرید و کلسترول را پایین می آورند. در نتیجه، به حفظ سلامت قلب کمک می کنند.
پیاز مقدار زیادی کوئرستین (quercetin) دارد. کوئرستین نوعی فلاونوئید (flavonoid) ضد التهاب و آنتی اکسیدان است که به کاهش فشار خون کمک می کند.
در سال ۲۰۱۵، ۷۰ نفر مبتلا به اضافه وزن و فشار خون مورد آزمایش قرار گرفتند. شرکت کنندگان هر روز ۱۶۲ میلی گرم عصارۀ پیاز خوردند که سرشار از کوئرستین بود. نتیجه نشان داد میزان فشار خون سیستولی تا ۳.۶ میلی متر جیوه پایین آمد.
در سال ۲۰۱۴، ۵۴ خانم مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک به مدت ۸ هفته هر روز ۸۰ الی ۱۲۰ گرم پیاز قرمز خام مصرف کردند. نتیجه نشان داد میزان توتال کلسترول و کلسترول مضر (LDL) پایین آمد.
۳- سرشار از آنتی اکسیدان
آنتی اکسیدان ترکیبی است که جلوی اکسایش را می گیرد. اکسایش فرایندی است که به سلول ها آسیب می زند و منجر به انواع بیماری ها مثل سرطان، دیابت و بیماری قلبی می شود.
پیاز سرشار از آنتی اکسیدان است و دست کم ۱۷ فلاونوئید دارد.
به ویژه، پیاز قرمز حاوی آنتوسیانین (anthocyanins) است. این رنگدانۀ گیاهی از خانوادۀ فلاونوئیدهاست که باعث قرمز شدن رنگ پیاز می شود. آنتوسیانین از بدن در برابر دیابت و برخی از انواع سرطان محافظت می کند.
در سال ۲۰۱۶، ۴۳ هزار و ۸۸۰ مرد بزرگسال مورد آزمایش قرار گرفتند. محققان دریافتند مصرف تفریحی ۶۱۳ میلی گرم آنتوسیانین خطر حملۀ قلبی غیر مهلک را ۱۴% کاهش داد.
بر همین اساس، نویسندگان پژوهش سال ۲۰۱۹ نتیجه گرفتند که مصرف غذاهای سرشار از آنتوسیانین خطر بیماری قلبی و مرگ ناشی از آن را کاهش می دهد.
۴- از خواص پیاز داشتن ترکیبات ضد سرطان
سیر و پیاز خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان، مثل معده و رودۀ بزرگ، را کاهش می دهند.
در سال ۲۰۱۵، نتیجۀ ۲۶ آزمایش مورد مطالعه قرار گرفت. محققان نتیجه گرفتند مصرف سیر و پیاز خطر ابتلا به سرطان معده را تا ۲۲% کاهش داد.
در سال ۲۰۱۴، نتیجۀ ۱۶ پژوهش روی مجموع ۱۳ هزار و ۳۳۳ نفر مورد بررسی قرار گرفت. محققان دریافتند کسانی که بیشتر پیاز می خوردند، ۱۵% کمتر از سایر افراد در معرض خطر سرطان رودۀ بزرگ قرار داشتند.
مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد پیاز حاوی نوعی ترکیب سولفور است که جلوی رشد تومور را می گیرد و سرعت گسترش سرطان تخمدان را کند می کند.
فیستین (fisetin) و کوئرستین موجود در پیاز از جمله آنتی اکسیدان های فلاونوئیدی هستند که از رشد تومور جلوگیری می کنند.
۵- تنظیم قند خون
خواص پیاز به تنظیم قند خون کمک می کند، پس برای افراد مبتلا به دیابت و پیش دیابت مفید است.
در سال ۲۰۱۰، ۸۴ نفر مبتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ مورد آزمایش قرار گرفتند. نتیجه نشان داد مصرف ۱۰۰ گرم پیاز قرمز خام به طرز قابل توجهی میزان قند خون ناشتا را بعد از ۴ ساعت کاهش داد.
در آزمایش سال ۲۰۲۰، موش های دیابتی به مدت ۸ هفته غذای حاوی ۵% پودر پیاز خشک شده خوردند. نتیجه نشان داد میزان قند خون ناشتا و تری گلیسیرید در مقایسه با گروه کنترل کاهش پیدا کرد.
شواهد نشان می دهد کوئرستین در رودۀ کوچک، پانکراس، ماهیچۀ اسکلتی، بافت چربی و کبد با سلول ها تعامل می کند و باعث کنترل قند خون بدن می شود.
۶- از خواص پیاز افزایش تراکم استخوان
وقتی حرف از سلامت استخوان ها می شود، اول از همه به لبنیات فکر می کنیم اما غذاهای دیگر، از جمله پیاز، به قوی شدن استخوان ها کمک می کنند.
در سال ۲۰۱۶، ۲۴ خانم میان سال و یائسه هر روز به مدت ۸ هفته ۱۰۰ میلی لیتر آب پیاز خوردند. نتیجه نشان داد آب پیاز روی تراکم استخوان و فعالیت آنتی اکسیدان تأثیر گذاشت.
در سال ۲۰۱۹، ۵۰۷ خانم (اعم از یائسه و غیر یائسه) مورد آزمایش قرار گرفتند. نتیجه نشان داد در مجموع تراکم استخوان در کسانی که دست کم یک بار در روز پیاز می خوردند، ۵% بیشتر از کسانی بود که ماهی یک بار یا کمتر پیاز می خوردند.
خواص پیاز به کاهش استرس اکسیداتیو، بالا بردن میزان آنتی اکسیدان ها و کاهش پوکی استخوان کمک می کند. در نتیجه، تراکم استخوان بهتر می شود.
۷- ضد باکتری
پیاز به مقابله با میکروب های خطرناک کمک می کند. از جمله:
ای کولی
سودوموناس آئروژینوزا
استافیلوکوک اورئوس
باسیلوس سرئوس
یک تحقیق آزمایشگاهی در سال ۲۰۱۰ نشان داد عصارۀ پیاز جلوی رشد ویبریو کلرا (باکتری مولد وبا) را می گیرد. این باکتری در بعضی از قسمت های دنیا شایع است و سلامت عمومی را به خطر می اندازد.
کوئرستین موجود در پیاز هم جلوی رشد باکتری را می گیرد.
بررسی ها نشان می دهد کوئرستین جلوی رشد چند مدل باکتری، از جمله هلیکوباکتر پیلوری (Helicobacter pylori)، را می گیرد. این باکتری باعث زخم معده و بعضی از سرطان های گوارشی می شود.
یک تحقیق آزمایشگاهی نشان داد کوئرستین به دیواره و غشای سلولی ای کولی و استافیلوکوک اورئوس آسیب می زند.
۸- کمک به سلامت گوارش از مهمترین خواص پیاز
پیاز سرشار از فیبر و پری بیوتیک است که برای حفظ سلامت روده ضروری و مفیدند.
پری بیوتیک نوعی فیبر غیر قابل هضم است که توسط باکتری مفید روده تجزیه می شود.
باکتری روده از پری بیوتیک تغذیه می کند و اسیدهای چرب زنجیره کوتاه می سازد. این اسیدها به موارد زیر کمک می کنند (+):
تقویت سلامت روده
تقویت ایمنی
کاهش التهاب
هضم بهتر
مصرف غذاهای حاوی پری بیوتیک باعث افزایش انواع پری بیوتیک ها، مثل لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم، می شود که به سلامت گوارش کمک می کنند.
پیاز سرشار از دو پری بیوتیک به نام های اینولین و فروکتوالیگوساکارید است که میزان باکتری های مفید روده را بالا می برند و سیستم ایمنی را تقویت می کنند.
مقایسۀ سریع
| پیاز پاککردن | بذر جعفری پاککردن | تره پاککردن | بذر گشنیز پاککردن | تره فرنگی پاککردن | گوجه پاککردن | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| نام | پیاز پاککردن | بذر جعفری پاککردن | تره پاککردن | بذر گشنیز پاککردن | تره فرنگی پاککردن | گوجه پاککردن |
| تصویر |  | | | | | |
| شناسۀ محصول | ||||||
| امتیاز | ||||||
| قيمت | ||||||
| موجودی | ||||||
| وزن | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اندازه | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم | نامعلوم |
| اطلاعات اضافی | ||||||
| توضیح | تعریف پیاز پیاز گیاه دو ساله علفی از خانواده آماریلیس (Amaryllidaceae) است که برای مصرف خوراکی استفاده می شود. پیاز به احتمال زیاد بومی جنوب غربی آسیا است، اما در حال حاضر در سراسر جهان، عمدتاً در مناطق معتدل رشد می کند.زمین کاشت پیاز ( آماده سازی ): تهیه خاک مناسب برای کاشت پیاز: وجود خاک مناسب و زهکشی شده از اولین شروط لازم برای کاشت بذر پیاز می باشد. بدین منظور باید دقت داشت که با توجه به نوع ریشه دهی و رشد پیاز، زمین مورد کشت می بایست مسطح و بدون هرگونه سنگ و کلوخ باشد. زیرا وجود سنگلاخ در خاک مانع از رشد غده پیاز شده و باعث بد فرم گرفتن محصول می شود.کاشت مستقیم بذر پیاز: کاشت بذر به عوامل زیادی همچون شرایط اقلیمی، شراایط آب و هوایی، نوع رقم و واریته بذر، نحوه کاشت و فصل مورد کشت دارد. فاصله بین هر ردیف ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و هر دانه بذر به فاصله ۲ سانتی متر کاشته می شود. برای کاشت بذر پیاز نیاز به حداقل ۸ کیلوگرم بذر در هر هکتار می باشد و در صورتی که زمین مورد کشت خطر بروز آفات وجود دارد تا ۱۸ کیلوگرم در هر هکتار توصیه می گردد. همچنین برای کاشت بذر به صورت دست پاش نیازمند ۱۲ کیلوگرم بذر در هکتار لازم است. کاشت نشاء بذر پیاز: منظور از کاشت نشاء، کاشت پیازچه هایی است که از کشت متراکم سال قبل بدست آمده اند. به همین منظور در اوایل شروع فصل پاییز بذرها به صورت متراکم در محلی سرپوشیده کشت شده و پس از مساعد شدن شرایط آب و هوایی به محل کشت منتقل می گردند. مقدار بذر لازم برای نشاء حدوداً ۳ الی ۴ کیلوگرم می باشد. برای نشاء پیاز آن ها را در ردیف ها با فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری و فاصله ۱۰ سانتی متری از یک دیگر نشاء می کنند. یکی از عوال مهم در نشاء پیاز قطر و طول آن می باشد و در صورت نامناسب بودن اندازه، باعث به وجود آمدن ساقه های بذر زودرس شده و ریشه ها متورم و بد فرم می شوند.کاشت مخلوط پیاز با سایر بذرها: با توجه به تراکم بذرهای کاشته شده در واحد سطح، بعد از جوانه زدن و سبز شدن نیاز به تنک کردن محصول بوده که علاوه بر صرف وقت و هزینه زیاد، ممکن است باعث بهم ریختگی در کشت صورت گرفته شود. از همین روی توصیه می شود تا از تنک کردن خودداری شود. بدین منظور برای برای ردگیری خطوط کاشت می توان بذر پیاز را با بذر گیاهان دیگیری همچون اسفنجاج، جعفری و یا تره فرنگی که زود رس بوده و همچنین با توجه به دیر جوانه زدن بذر پیاز (حدود ۱ الی ۲ ماه) ، مخلوطی از این بذرها مورد کشت قرار می گیرند. با این کار می توان یک الی دو هفته پس از کاشت زمین را وجین و سله کشی کرد.کاشت پیازچه: به منظور کاشت پیاز سبز از پیازچه استفاده می شود. برای کشت می بایست پیازچه ها را با فاصله ۱۰ سانتی متری از هم و فاصله بین خطوط حداقل ۲۰ سانتی متری از هم در عمق ۲ الی ۳ سانتی متر، به صورتی که با یکدیگر در تماس باشند، کاشت شود. برای کاشت پیاز نیز می بایست پیازچه ها به فاصله ۵۰ سانتی از هم و فاصله ۳۰ الی ۴۰ سانتی متری از هم با عمق ۱.۵ سانتی متر کاشته شوند. یکیا از موارد مهم در کاشت از طریق پیازچه عدم توانایی در انبار کردن پیاز می باشد و بهتر است برای انبار کردن از روش کاشت مستقیم بذر استفاده گردد.کاشت پیاز: در این نوع از کاشت از پیازهایی با قطر حدوداً ۲.۵ سانتی متری که از محصولات کشت سال قبل به دست آمده اند استفاده می شود.برداشت پیاز: زمان و نحوه برداشت پیاز به عواملی چون نوع خاک، دما، آب و هوا و نوع رقم و واریته بذر مورد استفاده دارد. از همین روی در ارقام ایرانی برداشت به صورت دستی میسر نبوده و باید از ابزار مکانیکی استفاده نمود اما در ارقام خارجی با توجه به تشکل غده بر روی سطح زمین، می توان به صورت دستی برداشت نمود. همچنین پیاز را می توان به صورت غده های پیازی و یا به صورت پیازچه برداشت کرد. شرط مهم در برداشت پیاز رسیده بودن آن است که با خم شدن، افتادن و زرد شدن قسمت های هوایی بوته می توان رسیده شدن پیاز را متوجه شد. مصرف بلافاصله پیاز بعد از برداشت در صورت نرسیده بودن مشکلی نداشته ولی اگر قصد انبار کردن پیاز را داریم، می بایست حداقل ۵۰ درصد پیازها رسیده شده و پس از آن برداشت آغاز می شود که در مناطق با شرایط اقلیمی سردتر توصیه می گردد برداشت پس از رسیده شدن ۹۰ درصد مزرعه شروع گردد. برای برداشت پیاز لازم است تا حداقل ۳ الی ۴ هفته قبل از آن آبیاری مزرعه متوقف گردد تا نگهداری بهتری صورت گیرد. پس از برداشت نیز قسمت هوایی بوته را با وسیله های مناسبی چون قیچی و یا ابزارالات مکانیکی قطع می کنند. جهت جلوگیری از بروز بیماری و آفات به داخل غده نیز مقداری ۱ الی ۲ سانتی متر از سر بوته را بر روی غده باقی می گذارند. در زمان برداشت سه نوع پیاز در اندازه های متفاوت دیده می شوند که شامل پیاز های درشت با قطر حدودی ۷ سانتی متر که ۳ الی ۵ درصد کل محصولات می باشد، پیاز با سایز متوسط با قطر حدودی ۳ سانتی متر که تقریبا ۱۰ درصد محصولات را تشکیل می دهد، پیازهای ریز با قطری حدوداً ۲ سانتی متری که حداقل ۸۵ درصد کل محصولات مزرعه را شامل می شود.بررسی بیماری ها و آفت های کاشت پیاز: آفت و بیماریهای پیاز انواع مختلفی مثل ریشه سرخی، آنتراکنوز، زنگ پیاز،نماتد ساقه و غده، پوسیدگی خاکستری، پوسیدگی ریشه و طبق، سفیدک داخلی یا دروغی، سیاهک پیاز، لهیدگی باکتریایی و از آفات آن نیز تریپس و مگس پیاز دارد که باید برای مقابله با آنها کشاورز تمهیدات لازم را در نظر بگیرد.انواع بذر پیاز برای کاشت: پیاز دارای ارقام گوناگون بوده که که هر رقم با توجه به نوع واریته خود از نظر طول روز مورد نیاز برای رشد به سه گروه روز کوتاه، روز متوسط و روز بلند تقسیم بندی می شوند. بر همین اساس و با توجه به طول روز و آب و هوای مورد نیاز برای کشت، پیازها دارای رنگ های سفید، قرمز، صورتی، بنفش، زرد می باشد.۱.بذر پياز روز كوتاه: این رقم از پیاز در طی دوره رشد خود نیازمند ۱۰ الی ۱۲ ساعت روشنایی بوده که معمولا حدود ۷ ماه تا زمان محصول دهی زمان می برد. لذا بهترین زمان کاشت برای این نوع از ارقام فصل پاییز بوده و زمان برداشت اواخر زمستان یا اوایل بهار می باشد.۲- بذر پیاز روز متوسط: این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۳ الی ۱۴ ساعت روشنایی بوده که حدوداً ۵ الی ۶ ماه تا محصول دهی نهایی زمان می برد. برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای معتدل با طول روز متوسط بوده و بهترین زمان کاشت فصل زمستان و زمان برداشت نیز اواخر فصل بهتر و اوایل فصل تابستان می باشد.۳- بذر پیاز روز بلند: این رقم از پیاز در طی دوره رشد نیازمند ۱۶ الی ۱۷ ساعت روشنایی بوده که ۶ ماه زمان برای تولید محصول نهایی لازم است. همچنین این رقم از بذر پیاز نیازمند درجه حرارت بالا برای کاشت می باشند برای کاشت این نوع بذر نیازمند آب و هوای سرد و معتدل بوده که در اوایل فصل بهار مورد کاشت قرار گرفته و در اواخر تابستان و اوایل پاییز بداشت می شوند. | کاشت سبزی جعفری در خانهزمان کاشت جعفری : در سبزیکاریهای بزرگ و در مناطق معتدل در بهار و گاهی نیز در پائیز است.1- کاشت مستقیم بذر جعفریمیتوانید بذر جعفری را مستقیم در بستر اصلی (باغ و یا گلدان) کشت کنید. برای این منظور، شرایط آب و هوایی باید مناسب باشد و اگر آب و هوا بسیار سرد باشد، نتیجه نخواهید گرفت. بنابراین کشت مستقیم جعفری باید بعد از آخرین یخبندان انجام شود.2- نشاءگیری جعفری
| تره با نام علمی "Allium schoenoporasum" یکی از سبزیهای پرطرفدار در خانوادههای ایرانی میباشد از این سبزی خوشمزه و پرکاربرد در تهیه قورمه سبزی، کوکو سبزی، سوپ و انواع آش استفاده می شود. این گیاه از جمله گیاهانی است که به آسانی پرورش پیدا میکند. در واقع اگر شما به تازگی قصد پرورش سبزیجات را دارید، این گیاه انتخاب مناسبی است. پرورش این گیاه به شما برای شروع اعتماد به نفس میدهد و شما میتوانید پرورش سبزیجات را ادامه دهید. تره گیاهی است سه ساله که در ابتدا دارای برگهای بسیار ظریف و ترد و بعد از چندین بار چین برگهایش پهن و ضخیم میشود، تکثیر تره از طریق بذر بوده که در اوایل بهار یا اوایل پاییز کشت میشود. تمامی قسمتهای تره خوراکی است که شامل پیازچه، برگها و گلهای گیاه می باشد. این گیاه سالهای بسیار زیادی است که پرورش داده میشود و به علت داشتن املاح و مواد معدنی بسیار از گیاهان مقوی میباشد. تره به علت داشتن مقادیر بالای ویتامین C برای درمان اسکربوت بسیار مفید است و مانع از رقیق شدن خون میشود. | گشنیز نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قسمت مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز توسط بذر تکثیر میشود، مقدار بذر مصرفی برای زراعت گشنیز ۱۰ تا ۱۵ کیلوگرم در هکتار در کشت آبی ( بسته به رقم ) و ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم در هکتار برای کشت دیم توصیه میشود. گشنیز: نام علمی: Coriandrum sativum L. نام عمومی: Coriander خانواده: جعفری (َApiaceae) گشنیز گیاهی علفی، به ارتفاع ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر و دارای ساقه راست شفاف و کم و بیش شیاردار است. قست مورد استفاده گشنیز، میوه و برگهای تازه آن است. میوه گشنیز مرکب از دو مریکارپ و دارای ظاهری تقریباً کروی است. گشنیز گیاهی است نور پسند و در طول رویش به مقدار زیادی نور نیازمند است. خاک مورد نیاز کاشت: خاک مناسب کاشت گشنیز باید دارای بافت لومی باشد. PH مناسب آن هم 5/5 تا 8 می باشد. کاشت: برای کاشت گشنیز بذرها را در عمق 5/0 الی 1 سانتیمتری خاک قرار دهید و سپس روی انها را با خاک نرم پوشانده و آبیاری کنید. میتوانید بذرها را بر روی بستر خاک پخش کنید و با شن کش آن را زیر خاک کنید. جوانه زنی بذر 8 الی 12 روز طول می کشد. آبیاری: نیاز آبی گشنیز زیاد نبوده و در شرایط آب و هوای گرم بخوبی رشد می کند. بهتر است هر 8 الی 10 روز آبیاری گردد. برداشت: زمان و چگونگی برداشت محصول به نوع استفاده از گیاه بستگی دارد. برای برداشت برگ 30 الی 35 روز پس از کاشت می توان برگهای گشنیز را برداشت کرد، اما اگر هدف برداشت میوه و بذر هست بایستی 100 الی 120 روز از تاریخ کاشت محصول بگذرد پس از رسیدن میوه های چتر های اصلی اقدام به جمع آوری تمام چترها می کنند. پس از خشک شدن آنها را بوجاری کرده و پاک می کنند. موارد مصرف: گشنیز بعنوان یک سبزی و ادویه کاربردهای زیادی دارد. آشپزی و استفاده در غذاهایی مثل قورمه سبزی مصرف ادویه ای مصرف در پخت نان های معطر مصرف دارویی و دمنوش مصرف بعنوان سبزی خوردن | ترهفرنگی یا گندنا یا نوش پیاز (نام علمی: Allium ampeloprasum) یک سبزی از سرده والک و از خانواده نرگسیان است. این سبزی که مصارف گوناگون خوراکی دارد معمولاً بدون طبخ مصرف نمیشود و لازم است که تفت داده شود.
یاز های آب و هوایی برای کاشت تره فرنگی
بهترین زمان کاشت تره فرنگی
به طورکلی می توان بیان نمود که گیاه تره فرنگی برای رشد، هوای خنک را بیشتر از هوای گرم می پسندد و گرمای زیاد باعث از بین رفتن تره می شود. در نتیجه می توان گفت که بهترین زمان کاشت تره فرنگی، فصل بهار و پاییز است.
نیاز نوری برای کاشت تره فرنگی
تره فرنگی از جمله گیاهانی می باشد که برای جوانه زنی و رشد ایده آل خود، نیازمند نور کافی است. تره فرنگی باید در جایی کاشته شود که حداقل 6 الی 8 ساعت نور مستقیم خورشید را دریافت نماید.
خاک مناسب برای کاشت تره فرنگی
برای رشد مناسب تره فرنگی بهتر است از خاک شنی و لومی استفاده شود. قبل از کاشت بذر تره فرنگی باید به غنی سازی خاک بستر پرداخت؛ برای این منظور پیشنهاد می شود از کودهای حیوانی یا کودهای ریز مغذی بهره ببرید. ترکیب کردن خاک با کمپوست نیز به کیفیت و کمیت گیاه تولیدی کمک شایان توجهی می نماید. زهکشی مناسب خاک بستر نیز از دیگر عوامل تاثیرگذار در کیفیت رشد گیاه تره می باشد.
میزان آبیاری موردنیاز برای تره فرنگی
تره فرنگی از جمله گیاهانی می باشد که نیازمند آبیاری منظم و مکرر تا زمان جوانه زنی بذرها هستند. به طوری که سطح بستر کشت آنها باید همواره مرطوب باشد. از این رو بهتر است گیاه را به صورت روزانه آبیاری نمایید. بعد از گذر از این مرحله هفته 2 بار آبیاری برای گیاه کافی می باشد. در صورت آبیاری کم، برگ های تره فرنگی پژمرده، چروکیده و سوخته خواهند شد. همچنین در صورت زیاده روی در آبیاری، شاهد کوتاهی قامت گیاهان خواهید بود.
روش کاشت بذر تره فرنگی در باغ و باغچه
قبل از کاشت ابتدا زمین را شخم زده و سپس خاک باغچه را به عمق 5 الی 7 سانتی متر با کودبرگ و کود دامی کهنه ترکیب کرده و زمین را صاف کنید. بذرها را روی بستر آماده شده بپاشید (دقت کنید بذرها به صورت فشرده در کنار هم قرار نگیرند). روی بذرها را با خاکی به عمق نیم سانت بپوشانید. سپس به آرامی و ترجیحا از طریق آبپاش زمین را آبیاری نمایید. حدود یک الی دو هفته طول می کشد تا بذرها سبز شوند.
پرورش و کاشت بذر تره فرنگی در خانه (گلدان)
میزان بذر موردنیاز:
میزان بذر مصرفی از تره فرنگی در هر یک مترمربع زمین حدود 3 الی 4 گرم می باشد.
| تاریخچهاین گیاه بومی ارتفاعات آمریکای جنوبی است که به صورت خودرو و آلبالویی شکل در آن نقاط می رویید. قسمت شرقی ارتفاعات آند در آمریکای جنوبی مرکز ثانویه گوجه فرنگی به حساب می آید .این گیاه بعدا توسط سرخپوستان به آمریکای مرکزی و مکزیک برده شد ودر آنجا اقدام به کشت و پرورش ودر بعضی مواقع نیز اقدامات اولیه اصلاح نژاد در آن صورت گرفت .مهاجرین اسپانیایی که به این نقاط وارد می شدند توانستند بذر این گیاه را با خود به اسپانیا برده وبه سایر نقاط اروپا توسعه دهند. سال های زیادی این گیاه به صورت زینتی در اروپا کشت می شد و تا حدود سال 1820 میلادی در اروپا تنها برای گیاه شناسان و داروسازان جالب توجه بود. بذر گوجه فرنگی نخست در اواسط قرن هجده به صورت سبزی کشت شد. هر چند کشت آن با تردید انجام گرفت و همانند سایرگیاهان سمی دیگر خانواده سولاناسه به تدریج کشت آن رو نق گرفت.فرانسوی ها به آن لقب سیب عشق نام نهادند زیرا تصور می کردند که در گوجه فرنگی قدرت ویژه جنسی نهفته است.مشخصات گیاه شناسیگوجه فرنگی گیاهی است علفی و یکساله از خانواده بادمجانیان( Solanaceae) با کشت مستقیم تولید ریشه عمیق می کند و در زمین های نرم تا عمق بیشتر از 2 متر نیز فرو میرود.70 درصد ریشه های فرعی تا عمق 25 سانتیمتری (سطح الارض)قرار می گیرد.ریشه اصلی در کاشت نشایی از رشدش کاسته می شود .هرچند که تشخیص ان به خوبی امکان پذیر است ولی از نظر رشد ونمو نسبت به ریشه های فرعی دارای اختلاف کمی است. ریشه های فرعی ابتدا به صورت افقی رشد کرده و در درازمدت نگهداری گیاه را به عهده می گیرند .ساقه گوجه فرنگی به صورت سیمپودیال (Sympodial)رشد می کند . یعنی اینکه رشد ساقه پس از تشکیل گل آذین ویا جوانه برگ در راس آن از رشد بازمانده و پس از آن کمی متمایل تر نسبت به حالت قبلی به رشدش ادامه می دهد.ارزش غذایی و اهمیت اقتصادیگوجه فرنگی یکی از سبزیهای مهمی است که به علت داشتن انواع ویتامین ها ،کاروتن ،اسیدهای مفید ،قند و املاح معدنی نقش مهمی را در سلامت انسان ایفا می کند. این گیاه به صورت مختلف در تغذیه مورد مصرف قرار می گیرد .مصرف خام آن به تنهایی و یا همراه با سایر سبزیها در سالاد وبه صورت پخته در غذاهای مختلف معمول است .علاوه بر آن به صورت کنسرو شور ،رب ،سس و کچاپ نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در بعضی نقاط آن را خشک کرده و در انواع غذاها مورد استفاده قرار می دهند .مقدار کالری گوجه فرنگی زیاد نیست و به همین علت مصرف آن در رژیم غذایی های لاغری توصیه می شود.شرایط آب و هوایینور و دما مناسب برای گوجه فرنگیگوجه فرنگی براساس مبدا خود یک محصول فصل گرم است و برای عملکرد بیشتر احتیاج به یک دوره گرمای طولانی دارد. دمای اپتیمم در مجاورت نور کافی بیش از 20 کیلو لوکس بین 27 تا 30 درجه سانتیگراد است. این گیاه در مقابل سرما حساس بوده ویخبندان به شدت به آن صدمه می زند .نور کافی برای رشد بذر گوجه فرنگی ضروری است .حداقل نور برای فاز زایشی 10 کیلو لوکس است. کمبود نور و دما که در فصل پاییز و زمستان برای کشت های گلخانه ای به وجود می آید اختلال رشد ونمو گیاه را به دنبال دارد. از علائم مشخصه آن رشد ناقص گیاه به وجود آمدن دیروقت گل آذین ،بدشکل شدن گلها و یا تمامی گل آذین و افتادن گلهاست . نور و دما بلافاصله پس از ظاهرشدن کوتیلدونها می تواند تاثیر زیادی در دوره زایشی داشته باشد. نیاز زیاد به گرما و حساسیت گیاه در مقابل دمای پایین کشت وزرع آن را در مناطق مختلف محدود کرده ونیز تنها در فصول معینی از سال می توان اقدام به پرورش گوجه فرنگی نمود. گوجه فرنگی نمی تواند شب های سرد را به خوبی تحمل کند و رطوبت زیاد در تابستان باعث بروز بیماری های قارچی می شود.از طرف دیگر بادهای خشک ممکن است موجب ریزش گلها و بارور نشدن آنها بشود ،آفتاب شدید در بسیاری از ارقام حساس به ویژه آنهایی که برگ کمتری دارند موجب آفتاب سوختگی میوه ها می گردد .رشد ونمو گوجه فرنگی در دمای بالاتراز 37 درجه سانتیگراد متوقف می شود.خاک گوجه فرنگیگوجه فرنگی را میتوان در کلیه خاک ها کاشت ولی خاک های حاصلخیز با هوموس کافی برای افزایش عملکرد در واحد سطح موثر است . چنانچه زودرسی مورد توجه باشد ،خاک های سبک ترجیح داده میشوند .به طور کلی زمینی برا ی کشت گوجه فرنگی مناسب است که دارای زهکش خوب باشد. از کشت گوجه فرنگی در خاک های شور و قلیایی باید اجتناب نمود.در خاک های خیلی سنگین (رسی) ویا خیلی سبک (شنی )نیز میزان محصول پایین می آید.مناسب ترین PH برای رشد این گیاه بین 5/5 تا 7 است .رطوبتدرمجاورت دما و تابش زیاد ،فاکتور رطوبت به ویژه پراکندگی صحیح آن برای تولید و بهره برداری این گیاه بسیار موثر است .خشکی طولانی که بارش ناگهانی به دنبال داشته باشد . اغلب ترکیدگی میوه ها را را در پی خواهد داشت . مضافا این که رطوبت نسبی دردرازمدت (زمان طولانی )اغلب باعث چسبیدن گرده ها به یکدیگر شده وبدین ترتیب تاثیر منفی روی عمل لقاح داشته ونهایتا کاهش عملکرد را به دنبال خواهد داشت.کود:از نظر کودهای شیمیایی نیاز گوجه فرنگی بیشتر به ازت ،فسفر وپتاس است و چون دراکثر خا کهای ایران پتاس به حد کافی موجود است ، از کودهای فسفره وازته بیشتر استفاده می شود. وجود این عناصر در خاک لاوه براین که باعث افزایش عملکرد می شود ،مقاومت گیاه رانیزدر مقابل آفات و امراض افزایش می دهد.بذر گوجه فرنگی و نشاء آندوره رشد گیاه در انواع مختلف بذر گوجه فرنگی فرق دارد و در درجه اول بسته به نوع واریته ،مقدار دما طی دوره رشد و اندازه ساقه اصلی بین 4 تا 11 ماه متفاوت است. بذر گوجه فرنگی را معمولا به منظور تهیه نشای مرغوب ابتدا در خزانه پرورش داده و سپس به زمین اصلی منتقل می کنند. روش بذرپاشی مستقیم نیز امکانپذیر است .میزان بذر مورد نیاز در خزانه برای یک تر مربع حدود3 گرم بوده مقدار 4 گرم بذر مرغوب برای 1000نشای گوجه فرنگی کافی است. نشاء گوجه فرنگیمراقبت های زراعیمراقبت های زراعی پس از کاشت عبارتند از آبیاری ،مبارزه با علف های هرز و آفات وامراض. آبیاری گوجه فرنگی در ایران اکثرا به صورت جوی پشته صورت می گیرد. در صورتی که آبیاری بارانی بهترین روش آبیاری برای زراعت این گیاه در فضای آزاد توصیه شده است.آفات و بیماری هااز آفات مهم گوجه فرنگی در این منطقه می توان آگروتیس وشته رانام برد که در بعضی مواقع خسارات زیادی را به این گیاه وارد می کنند. مگس سفید گوجه(Aleurodidae)در گلخانه ها عملکرد فتوسنتز را کاهش می دهد. بیماری های مهم گوجه فرنگی عبارتند از کپک خاکستری (Botrytis) پوسیدگی برگ (Phytoph thora infestans) پوسیدگی ساقه (Didymellalycopersici) و پژمردگی باکتریایی(Cormebacterium michigamense) علاوه بر آن گوجه فرنگی در بعضی اوقات دچار بیماری های فیزیولوژیکی می گردد که به شکلهای مختلفی در گیاه ظاهر می شود .برداشت و نگهداریمیوه گوجه فرنگی را ممکن است بسته به نوع استفاده و مسافتی که باید میوه تا بازار طی کند ،در مراحل مختلف برداشت نمود .برای مصرف خانگی و رب سازی معمولا از گوجه فرنگی رسیده و قرمز استفاده می کنند. چنانچه فاصله بین مزرعه تا محل مصرف دورباشد،گوجه فرنگی را در حالت نیمه رسیده و یا رسیده سبز برداشت می کنند و آنها را در اتاقهایی که دارای دمای بین 13 تا 21 درجه سانتیگراد است به طور مصنوعی رسیده می کنند .در دمای 20 درجه و بالاتر ،رسیدن مصنوعی میوه سرعت یافته ولی احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد تر است. میزان رطوبت مورد نیاز بین 90 تا 95 درصد است.میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتارمیزان تناژ مزارع گوجه فرنگی به عواملی همچون عرض جغرافیایی، رقم انتخابی، نوع تغذیه، آفات و بیماریهای منطقه و دوره رسیدگی بستگی دارد. بنابراین نباید انتظار داشت که در دو منطقه میزان برداشت گوجه فرنگی در هکتار یکسان باشد. بنابراین میزان باردهی گوجه 8320 با میزان برداشت گوجه متین در هکتار و میزان باردهی گوجه بریویو در هکتار با یکدیگر تفاوت دارند.ارقام مختلف گوجه فرنگیارقام مختلف ازنظر طول دوره رسیدن ، مقاومت به آفات وبیماریها ،مقاومت به تنشهای محیطی ،تولیددرواحدسطح،سازگاری به شرایط محیط کشت (فضای آزاد یاگلخانه ) ،خصوصیات ظاهری نظیررنگ ،اندازه ،شکل ،وزن ،بافت و… باهم فرق دارند . ازجمله عواملی که درانتخاب رقم نقش دارند می توان روش کاشت ،طول فصل رشد ،تراکم بوته درواحدسطح (هکتار)،بافت وحاصلخیزی خاک ،وهدف تولیدرانام برد . لذا کشاورزان برای تولیدمحصولی باکیفیت وکمیت بالاباید مواردزیررارعایت کنند : 1- طول دوره رسیدن رقم را مدنظر قراردهند. به طورمثال ارقام زودرس برای مناطقی مناسب هستند که فصل رشدآنها کوتاه باشد. این وضعیت درمناطق جنوبی که کشت خارج ازفصل انجام می دهند بسیارحائزاهمیت است . باتوجه به شرایط خاص بازارفروش گوجه فرنگی درکشور درفصل زمستان کشت ارقام زودرس دراین مناطق می توانددرآمدمناسبی رابرای کشاورزان به همراه داشته باشد . 2- سازگاری رقم باشرایط محیطی : انتخاب رقمی که بتواند دربرابرتنشهای ناشی ازگرما ،سرما ورطوبت مقاومت کند . 3- انتخاب بذر گوجه فرنگی مقاوم به آفات وبیماریها : براساس شرایط اقلیمی منطقه وتجربیات کشت وکارارقام مختلف درهرمنطقه ،بایدارقامی انتخاب شوندکه نسبت به آفات وبیماریهای رایج درسطح مزارع منطقه مقاوم باشند تاضمن تولیدمحصول سالم وبهداشتی هزینه های تولیدنیزکاهش یابد .یکی ازبیماریهایی که درمناطق جنوب کشورشایع بوده وهرساله خسارات زیادی را به بارمی آوردبیماری ویروسی پیچیدگی برگ گوجه فرنگی است . قطعادراین مناطق بایدازارقام مقاوم به بیماریهای ویروسی استفاده کرد. بعضی ارقام به این بیماری مقاوم وبرخی دیگرمتحمل هستند . 4- عملکردبالا : رقم مورداستفاده بایدازنظرعملکردکیفی وکمی وضعیت مطلوبی داشته باشد . 5- میوه باید از خصوصیات ظاهری مناسب برخوردار باشد تا بر بازارپسندی آن افزوده شود . از جمله این خصوصیات می توان شکل واندازه مناسب ،خوش رنگ بودن ، خوش طعم بودن و…. رانام برد . 6- رقم مورد استفاده از همرسی ویکنواختی بالا درتولید میوه برخوردار باشد. 7- رقم باید به صدمات مکانیکی ناشی از برداشت وحمل و انتقال به بازارهای دوردست مقاوم باشد. چنین ارقامی می توانند قابلیت انبارداری ونگهداری بیشتری داشته باشند . ارقام متعددی درمناطق مختلف کشت می شوند که درذیل به تعدادی از آنها پرداخته می شود .مقدار بذر مورد نیاز برای تولید نشا گوجهفرنگی برای هر هکتار (ارقام محدود و نامحدود رشد) 100-150 گرم است، که هر گرم حاوی ۲۵۰-300 بذر بوده و تعداد نشا در هر هکتار در زمان انتقال به زمین اصلی 26000-30000 برآورد میشود. در رقم گوجهفرنگی گیلاسی (محدود و نامحدود رشد) در هر هکتار 25-35 گرم بذر لازم است که تعداد بذر معادل با ۴۵۰-550 بذر در یک گرم میباشد. ممکن است نشا در حین انتقال به مزرعه، آسیب دیده و یا بعد از کاشت خشک شود، بنابراین ۱۵ درصد از بذر را اضافه کاشته تا نشا برای واکاری داشته باشیم. |
| افزودن به سبد خرید |
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.